راه های انتقال انگل توکسوکارا

فروش فایل فروشگاه شاپ می نو
امار سایت
  • افراد آنلاین : 28
  • ورودی گوگل : 771
  • تعداد کل مطالب : 3537
  • بازدید امروز : 7589
  • بازدید دیروز : 23441
  • بازدید این هفته : 79241
  • بازدید این ماه : 150745
  • بازدید کل : 6912663

راه های انتقال انگل توکسوکارا

آیا نام بیماری توکسوکارا را شنیده اید ؟! قبل از اینکه به توضیح این بیماری و عواملی که در بوجود آمدن آن نقش دارند ؛ بپردازیم ، مختصری در خصوص این بیماری شرح می دهیم . حتما این را می دانید که بیماری های زیادی وجود دارد که در بین ما انسان ها و حیوانات مختلف مشترک است . اگر بخواهیم به یکی از معروف ترین این بیماری ها اشاره کنیم ، باید به بیماری تب مالت اشاره کنیم . بیماری عفونی که هزار چهره می تواند داشته باشد . اما ما در این پست می خواهیم به یکی دیگر از بیماری هایی که از طریق حیوانات منتقل میشود و شاید کم نام و نشان تر باشد بپردازیم . نام این بیماری توکسوکارا است.

یکی از مشکلات اصلی و عمده‌ی بهداشتی کشور که سال‌هاست به‌صورت یک معضل، منابع انسانی و مالی کشور را به خود اختصاص داده و هر چند گاه به‌صورت بحران جدی در استان‌های مختلف و در قالب بیماری‌های نوپدید و بازپدید خود را آشکار می‌سازد، بیماری‌های قابل انتقال بین انسان و حیوان است. بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت از میان ۱۷۰۹ عامل بیماری‌زا، ۸۳۲ عامل از حیوانات به انسان منتقل می‌شود و همچنین از میان ۱۵۶ بیماری نوپدید شناخته شده در انسان ۱۱۴ مورد آن از حیوانات به انسان منتقل می‌گردد. در بعضی از کشورهای پیشرفته مانند آمریکا، تعداد حیوانات خانگی از تعداد شهروندان آن کشور بیشتر است و همه‌ی این حیوانات به‌صورت بالقوه توانایی انتقال بیماری را دارند.

بیماری‌های زونوتیک (Zoonotic) به آن دسته از بیماری‌هایی گفته می‌شود که قابل انتقال از حیوانات به انسان هستند. با توجه به این‌که این بیماری‌ها می‌توانند سیستم ایمنی را درگیر کنند، باید در مورد تماس حیوانات با مسن‌ترها، نوزادان، کودکانی که در حال آموزش راه رفتن هستند، افراد تحت درمان بیماری‌های سرطانی، افرادی که به‌تازگی جراحی پیوند عضو داشته‌اند و افرادی که بیماری‌های خودایمن دارند توجه‌ ویژه‌ای صورت گیرد.

این افراد باید از تماس مستقیم با خزندگان شامل لاک‌پشت، سوسمار، مار یا پرندگانی چون جوجه، مرغ یا اردک پرهیز کنند.سگ یکی از حیواناتی است که همواره در زندگی انسان‌‌ها حضور داشته است. هر کس تصمیم به نگهداری سگ در منزل داشته باشد، باید بداند که پس از چنین تصمیمی مسوولیت‌هایی متوجه او می‌شود که باید به‌خوبی آن‌ها را بشناسد، بپذیرد و سپس اقدام به خرید و نگهداری سگ کند.

توکسوکارا یکی از بیماریهای مشترک بین انسان و حیوان خانگی از جمله سگ و گربه، بیماریهای انگلی می باشد.توکسوکاریازیس یک بیماری انگلی است این انگل از خانواده کرمهای گرد است این انگل در بسیاری از حیوانات از جمله انسان قادر به ایجاد بیماری است در سگ و گربه دو گونه توکسوکارا کتی و توکسوکارا کنیسس می تواند سبب ایجاد بیماری شود.

توله سگها از طریق بند ناف در دوران جنینی و نیز خوردن شیر مادر پس از تولد آلوده می گردند . اما گربه ها فقط از طریق خوردن شیر مادر آلوده می شوند. این انگل نه تنها در سگ و گربه باعث بیماری می گردد، بلکه مهاجرت لارو انگل در بدن انسان خصوصاً بچه ها ایجاد بیماری می کند.درایلات متحده تخمین زده می شود که سالانه هزار مورد از آلودگی در انسان مشاهده می شود.

بحث و تفسیر:
توکسوکاریاز بیماری انگلی شایعی است که عمدتا توسط توکسوکارا کانیس ایجاد می‌شود، کرم گرد در سگ‌ها و سایر سگ‌‌ سانان وجود دارد. توکسوکارا کتی کرم گردی است که در گربه‌ها و سایر گربه‌‌سانان یافت می‌شود و علتی نادرتر برای توکسوکاریاز است. توکسوکاریاز می‌تواند منجر به طیف وسیعی از بیماری‌ها شود از جمله عفونت بدون علامت، ائوزینوفیلی منفرد، لارو مهاجر احشایی و لارو مهاجر چشمی. دانستن چرخه زندگی توکسوکارا کانیس برای درک پاتوژنز و تظاهرات بالینی توکسوکاریاز ضروری است (شکل ۱). سگ‌ها و سایر سگ‌سانان میزبان قطعی توکسوکارا کانیس هستند. کرم‌های بالغ توکسوکارا کانیس در روده سگ‌ها و بیش از همه توله‌سگ‌ها زندگی می‌کنند و تخم‌هایی را تولید می‌کنند که در محیط دفع می‌شوند.

کرم‌های بالغ ماده توکسوکارا کانیس می‌توانند ۲۰۰,۰۰۰ تخم در روز تولید کنند و سگ‌های ‌آلوده به کرم‌های بالغ متعدد می‌توانند به طور بالقوه هر روز میلیون‌ها تخم به محیط دفع کنند. تخم‌های توکسوکارا کانیس در خاک دفع می‌شوند و معمولا طی ۲ تا ۵ هفته در شرایط محیطی مناسب عفونت‌زا می‌شوند. انسان‌ها میزبان تصادفی توکسوکارا کانیس در نظر گرفته می‌شوند و با مصرف تخمها از محیط در چرخه زندگی کرم درگیر می‌شوند. تخم‌های عفونت‌زا که توسط سگ‌ها دفع شده‌اند، در خاک حیاط، پارک‌ها، زمین‌های بازی‌ و سایر مکان‌های عمومی جدا شده‌اند. تخم‌های توکسوکارا می‌توانند ماه‌ها تا سال‌ها، بسته به شرایط محیطی در خاک باقی بمانند.

لازم به ذکر است که توکسوکارا کانیس میزبان‌های سگ‌سان را در تمام نواحی حاره و معتدل دنیا به جز مناطق بالاتر از ۶۰ْ شمالی آلوده می‌کنند. یک عامل خطر مهم برای توکسوکاریازیس، پیکا است به ویژه خاک خواری (مصرف کثافات). کودکان بیش از همه آلوده می‌شوند، احتمالا به دلیل مصرف غیرتعمدی خاک. تماس با توله‌سگ‌ها عامل خطر شناخته شده دیگر عفونت‌ است، چرا که توله سگ‌ها بروز بسیار بالاتری از عفونت توکسوکارا دارند. هنگامی که میزبان انسانی تخم‌های عفونت‌زا را مصرف می‌کند، تخمها در قسمت پروگزیمال روده باریک بارور می‌شوند و لارو آزاد می‌کنند. لارو مخاط روده را سوراخ می‌کند و از طریق جریان وریدی پورت به کبد مهاجرت می‌کند.

لارو سپس به قلب مهاجرت می‌کند، وارد جریان خون ریوی می‌شود و متعاقبا به جریان خون سیستمیک می‌رود و به این ترتیب می‌تواند در بافت‌های مختلف منتشر شود. لارو تقریبا در همه اعضای بدن یافت شده است از جمله دستگاه عصبی مرکزی، قلب، ریه‌ها، کبد، عضلات (منجر به لارو مهاجر احشایی می‌شود)، چشم‌ها (منجر به لارو مهاجر چشمی می‌شود). مهاجرت این لارو در بافت‌ها موجب واکنش التهابی شدید و ائوزینوفیلی می‌شود. دو نشانگان بالینی عمده ناشی از عفونت توکسوکارا، لارومهاجر احشایی (VLM) و لارومهاجر چشمی (OLM) است. لارومهاجر احشایی که اولین‌بار توسط بیور (Beaver) و همکاران در سال ۱۹۵۲ توصیف شد، با ائوزینوفیلی پایدار، لکوسیتوز، تب، هپاتومگالی و پیکا مشخص می‌شود.

بیماران ممکن است با طیف گسترده‌ای از تظاهرات مراجعه کنند، چرا که لارو می‌تواند از طریق خون به اغلب اعضای بدن منتقل شود. ارتشاح کبد منجر به هپاتومگالی می‌شود. تظاهرات ریوی شامل برونشیولیت حاد، آسم و پنومونیت است و تقریبا نیمی از بیماران دارای علایم ریوی، در رادیوگرافی قفسه سینه شواهد ارتشاح ریوی دارند. میوکاردیت و درگیری دستگاه عصبی مرکزی نیز گزارش شده‌اند. تظاهرات عصبی شامل تشنج، مننگوانسفالیت و اختلالات رفتاری است.

بررسی اتوپسی بیماران مبتلا به توکسوکاریاز عصبی، گرانولوم‌های متعدد متشکل از لارو را در دستگاه عصبی مرکزی نشان می‌دهد. لارو مهاجر چشمی ناشی از عفونت داخل چشمی با توکسوکارا و معمولا یک طرفه است. تظاهرات چشمی شامل کوریورتینیت، پاپیلیت اپتیک، اندوفتالمیت، نماتود متحرک کوریورتینال و کراتیت است. این اختلال می‌تواند منجر به از دست رفتن نسبی یا کامل و دایمی بینایی شود. تشخیص لارو مهاجر احشایی را باید در بیمارانی در نظر داشت که با ائوزینوفیلی، لکوسیتوز و هپاتومگالی مراجعه می‌کنند. سابقه خاک‌خواری یا تماس با توله‌سگ‌ها در تشخیص این اختلال سودمند است که معمولا کودکان ۵-۱ ساله را درگیر می‌کند (متوسط سن، ۲ سال).

لارو مهاجر چشمی را باید در کودکانی مدنظر داشت که علایم یک طرفه چشمی و ضایعات سفید یا خاکستری در فوندوسکوپی دارند. کودکان مبتلا به لارو مهاجر چشمی معمولا بزرگ‌ترند (متوسط سن، ۸ سال). آزمون الایزای توکسوکارا براساس گزارش‌ها در تیتر ۱:۳۲، حساسیت ۷۸و ویژگی ۹۲ دارد و برای تایید تشخیص بالینی سودمند است. تشخیص قطعی را با نشان دادن لارو مهاجر در نمونه بیوپسی می‌توان اثبات کرد. بیمارانی که علامت ندارند، نیازی به درمان ضدکرم ندارند. در بیماران علامت‌دار، داروهای ضدکرم مختلف به کار رفته‌اند که شامل دی‌متیل‌کاربامازین، تیابندازول، مبندازول و آلبندازول هستند.

آلبندازول (۴۰۰ میلی‌گرم خوراکی دو بار در روز به مدت ۵ روز) یا مبندازول (۲۰۰-۱۰۰ میلی‌گرم خوراکی دو بار در روز به مدت ۵ روز) به عنوان داروی انتخابی درمان در لارومهاجراحشایی توصیه شده‌اند. هر چند که این داروهای ضدکرم توسط اداره غذا و داروی آمریکا (FDA) برای درمان لارو مهاجراحشایی، تحقیقاتی در نظر گرفته شده‌اند و مدت مطلوب درمان مشخص نیست. در بیماران مبتلا به درگیری شدید تنفسی، میوکارد یا دستگاه عصبی مرکزی، درمان با کورتیکواسترویید الزامی است. کورتیکواستروییدهای سیستمیک و داخل چشمی برای لارو مهاجر چشمی و در ۴ هفته‌ اول علایم اندیکاسیون دارند، اما درمان ضد کرم همزمان مفید واقع نشده است.

عفونت توکسوکارا را می‌توان به روش‌های ساده پیشگیری کرد. سگ‌ها و گربه‌های آلوده را باید با داروهای ضدکرمی دامی درمان کرد. صاحبان حیوانات اهلی باید درباره خطرات توکسوکارا آموزش ببیند، در بردن حیوانات‌شان به نزد دامپزشک برای درمان توکسوکارا کوشا باشند و موی حیوانات را به روش مناسب دفع کنند. کودکان نباید با گربه‌ها و سگ‌های آلوده تماس داشته باشند و کودکان یا بزرگسالان دچار پیکا باید به ویژه از محیط‌های آلوده اجتناب کنند.

توکسوکاریازیس چیست؟
توکسوکاریازیس یک بیماری انگلی است این انگل از خانواده کرمهای گرد (نماتودا) است این انگل در بسیاری از حیوانات از جمله انسان قادر به ایجاد بیماری است در سگ و گربه دو گونه توکسوکارا کتی و توکسوکارا کنیسس می تواند سبب ایجاد بیماری شود. بیشترین افراد در معرض آلودگی کودکان هستند

توله سگها از طریق بند ناف در دوران جنینی و نیز خوردن شیر مادر پس از تولد آلوده می گردند . اما گربه ها فقط از طریق خوردن شیر مادر آلوده می شوند. این انگل نه تنها در سگ و گربه باعث بیماری می گردد ، بلکه مهاجرت لارو انگل در بدن انسان خصوصاً بچه ها ایجاد بیماری می کند.درایلات متحده تخمین زده می شود که سالانه هزار مورد از آلودگی در انسان مشاهده می شود.

علائم توکسوکاریازیس چیست؟
دو شکل عمده این بیماری وجود دارد:
۱. فرم چشمی: توکسوکاریازیس می تواند منجربه بیماریهای چشمی گردد که درنهایت موجب کوری می گردد. فرم چشمی زمانی ایجاد می گردد که انسان و یا حیوان تخم انگل را ببلعد تخم انگل در داخل روده باز می شود و تبدیل به لارو می شود این لارو می تواند با مهاجرت به سایر نقاط بدن از جمله چشم سبب بروز مشکلاتی برای چشم شود که در نهایت منجر به التهاب و زخم شبکیه شود.هر ساله حدود هفتصد نفر از کودکان مبتلا به فرم چشمی توکسوکاریازیس بینایی خود را از دست می دهند.

۲. فرم احشایی : آلودگی شدید ومرتبط با توکسوکاریازیس اگرچه به ندرت اتفاق می افتد ، اما می تواند منجر به ایجاد فرم احشایی توکسوکاریازیس شود . پس از اینکه تخم توکسوکاریازیس توسط انسان بلعیده شود در داخل روده به لارو تبدیل می شود. این لاروها در داخل بدن شروع به مهاجرت می کنند تا اینکه خود به خود بمیرند. این امر ممکن است چندین سال به طول بیانجامد. ارگانهایی که بیشتر درگیر می شوند ، شامل: مغز ، کبد ، ریه یا چشم می باشند.

علائم بیماری شامل: تب ، سر درد ، سرفه ، درد یا ناراحتی معده ، آسم یا پنومونی می باشد. در بیشتر موارد آلودگی به توکسوکاریازیس خیلی جدی نیست و بیشتر افراد خصوصاً افراد بالغی که به تعداد کمی لارو انگل آلوده شده اند ، علائم خاصی را نشان نمی دهد. موارد بسیار شدید اغلب نادر است ، اما بیشتر در بچه هایی که در مناطق آلوده شده با مدفوع سگ یا گربه بازی می کنند دیده می شود.

توکسوکاریازیس چگونه منتشر می شود؟
متداول ترین انگل که در انسان خطرساز می باشد توکسوکاراکانیس می باشد.اگر چه مواردی از توکسوکاریازیس گربه ای نیز در انسان دیده می شود ، اما به دلیل عادت رفتاری گربه در دفع مدفوع ، موارد آن نادر است. انگل از طریق بند ناف یا شیر مادر به توله ها منتقل می شود. لاروها به سرعت در روده توله سگها ، بالغ می شود. وقتی توله سگها به سن سه یا چهار هفتگی می رسند شروع به دفع تعداد زیادی تخم انگل می کنند که از طریق مدفوعشان موجب آلودگی محیط می گردند. تخمها به سرعت تبدیل به لارو عفونی می گردند

چگونگی آلودگی به توکسوکاریازیس؟
شما و فرزندانتان می توانید در صورت بلع ناگهانی تخمهای عفونی توکسوکاریازیس که در خاک یا سایر سطوح آلوده وجود دارند (حتی اگر سگ یا گربه هم نداشته باشید) آلوده شوید. تخم این انگل می تواند تا دو سال یا بیشتر در خاک زنده بماند.

چه کسانی بیشتر در معرض توکسوکاریازیس قرار دارند؟
بچه های کوچک ، صاحبان سگ و گربه بیشتر در معرض ابتلا هستند. بچه های کوچک به دلیل اینکه چهار دست و پا راه میروند و مرتب دستشان را در دهان خود می کنند بیشتر در معرض خطر هستند.

راههای پیشگیری از توکسوکاریازیس چیست؟
۱. جهت اطمینان از نداشتن آلودگی توله ها سعی نمایید توله هایی خریداری نمایید که مادرانشان طی دوران بارداری بطور کامل تحت درمان ضد انگلی قرار گرفته اند. ضمناً توله ها را بطور منظم از سن دو هفتگی هرسه هفته طبق توصیه دکتر دامپزشک مورد درمان ضد انگلی قرار دهید.

۲. دستهایتان را پس از بازی با حیوان خانگی (تازه خریداری شده و بطور کامل خودتان درمان انگلی را انجام ندادید) یا فعالیت در خارج از خانه بخصوص قبل از خوردن غذا بخوبی با صابون شستشو دهید.

۳. به بچه هایتان بیاموزید همیشه دستها یشان را بعد از بازی کردن با سگ یا گربه و بعد از بازی کردن در خارج از خانه شستشو دهند.
۴. به بچه ها اجازه ندهید در مکانهایی که بوسیله مدفوع حیوانات خانگی یا سایر حیوانات آلوده شده است بازی کنند.
۵. هرگز بچه های کوچک را با سگها تنها نگذارید مگر اینکه سن سگ بیش از شش ماه باشد ضمناً مانع از این شوید که نوزادتان چهار دست و پا روی زمین حرکت کند.

۶. دور محل بازی کودکان را محصور نمایید تا مانع ورود سگها به آن شوید.
۷. تا حدی که امکان دارد از تماس نوزادان با توله سگها و بچه گربه ها قبل از تکمیل برنامه ضد انگلی آنها جلوگیری نمایید.
۸. هرگز بچه های کوچک را مقابل درب ورودی ساختمانهای عمومی روی زمین نگذارید.
۹.فوراً پس از مدفوع کردن سگ محل آن را تمیز نمایید و پس از جمع آوری مدفوع آنرا بطور دقیق و کامل معدوم نمایید. حداقل هفته ای یکبار محل زندگی حیوانات خانگی را تمیز نمایید و سرانجام اینکه دقت نمایید تا سگتان در محلهای عمومی مدفوع نکند.

برای جلوگیری از عفونت ، کدام یک از گزینه‌های زیر بیشترین فایده را دارد؟
عفونت مجدد با توکسوکارا کانیس و توکسوکارا کتی محتمل است و عفونت قبلی، ایمنی ایجاد نمی‌کند. درمان پروفیلاکتیک ضدکرم نقشی در پشگیری از عفونت مجدد ندارد. تلاش برای پیشگیری از عفونت باید در جهت افزایش آگاهی باشد به ویژه در دارندگان حیوانات اهلی، درباره خطر بیماری‌های مشترک انسان و حیوان و چگونگی به حداقل رساندن آنها. مشاوره با این بیمار درباره خطرات پیکا که یک عامل خطر اثبات شده برای توکسوکاریاز است ضروری می‌باشد. توصیه به بیمار برای نگه نداشتن سگ، اضافی و غیرضروری است. واکسنی در حال حاضر برای حفاظت در برابر عفونت توکسوکارا در دسترس نمی‌باشد. در ویزیت پیگیری ۱ ماه بعد، ائوزینوفیلی بیمار برطرف شد. وضعیت عمومی وی از نظر بالینی بهبود پیدا کرد، هر چند که وی همچنان دچار ضعف اندام فوقانی راست بود. بیمار درباره پیشگیری از عفونت‌های آتی با توکسوکارا و به ویژه پرهیز از خوردن خاک مشاوره شد.

راه های ابتلا:
درصورت بلع تخمهای عفونی توکسوکارا که درخاک یا سایرسطوح آلوده وجوددارند( حتی اگر سگ یا گربه هم نداشته باشید) ممکن است آلوده شوید، تخم این انگل می تواند تا دوسال یا بیشتردرخاک زنده بماند.

راه های تشخیص:
با پزشک درمورد احتمال آلودگی صحبت کنید.درصورت ضرورت انجام آزمایشهای خاص مانند الایزا تشخیص آلودگی ضروری است.

درمان :
فرم احشایی آلودگی با داروهای ضد انگلی که معمولا همراه با داروهای ضد التهاب داده می شوند درمان می گرد.

منبع : maghalatesarable.blogfa

691
منتشر شده در726 روز پیش