دیابت بارداری

فروش فایل فروشگاه شاپ می نو
امار سایت
  • افراد آنلاین : 23
  • ورودی گوگل : 265
  • تعداد کل مطالب : 3540
  • بازدید امروز : 874
  • بازدید دیروز : 10851
  • بازدید این هفته : 94999
  • بازدید این ماه : 166503
  • بازدید کل : 6928421

مادران دیابتی ، فرزندان بیمار به دنیا می آورند!

دیابت یکی از بیماری هایی می باشد که روز به روز در حال افزایش است ، از این رو در زمان حاملگی می تواند برای مادر و فرزند خطر آفرین باشد، مادران دیابتی باید مراقب باشند و همیشه در دوران حاملگی تحت پزشک قرار بگیرند ، چون در صورت کوتاهی آنها فرزندانی که به دنیا می آورند ممکن است از دنیا بروند یا اینکه با مشکلی مواجه باشند، ما می خواهیم در این مبحث در مورد مادران دیابتی و دیابت در مادران در دروان حاملگی بپردازیم ، تا انتها با ما همراه باشید.

در حالت کلی دو نوع دیابت وجود دارد. دیابت نوع ۱ یا وابسته به انسولین که معمولا از دوران کودکی و نوجوانی فرد را مبتلا می کند و نیازمند مصرف انسولین برای کنترل قندخون است و دیابت نوع ۲ یا غیروابسته به انسولین که حداقل تا مدتی با مصرف قرص قابل کنترل است، ولی وقتی شدید شد ممکن است نیاز به مصرف انسولین وجود داشته باشد. افزایش شیوع دیابت نوع ۲ به طور اعم و در جمعیت جوان به طور اخص منجر به افزایش تعداد حاملگی های عارضه دارشده با دیابت شده است. خیلی از زنانی هم که دچار دیابت بارداری می شوند از قبل دچار دیابت نوع ۲ بوده اند که قبلا تشخیص داده نشده است. بیماران حامله مبتلا به دیابت را می توان به دو دسته تقسیم کرد: افرادی که بیماری دیابت آنان قبل از حاملگی و افرادی که بیماری آنان طی حاملگی تشخیص داده می شود.

اهمیت تفکیک این دو مورد از یکدیگر نیز به نحوه اداره بیماران مبتلا و بررسی جنین ها در دوران حاملگی است؛ زیرا عوارض این دو نوع دیابت در حاملگی متفاوت است.تشخیص دیابت آشکار در زنانی که دچار علایم واضح دیابت (افزایش میزان قند خون، دفع قند از ادرار، پرنوشی، پرادراری یا پرخوری و کاهش غیرقابل توجیه وزن) هستند مشکل نیست. برعکس ممکن است شناسایی زنانی که در انتهای دیگر طیف قرار دارند یعنی اختلال متابولیسم قند دارند یا دچار افزایش قند خون هستند ولی هنوز علامتی از بیماری را نشان نمی دهند، بدون انجام آزمایش ممکن نباشد. احتمال اختلال متابولیسم قند در افرادی که سابقه خانوادگی دیابت دارند، زنانی که نوزادان درشت به دنیا آورده اند، زنانی که در آزمایش ادرار آنان قند دیده می شود و زنان مبتلا به سقط های غیرقابل توجیه بیشتراست.

به علت اهمیت دیابت در بارداری و عوارض آن بر مادر و جنین در همه افرادی که به بارداری تمایل دارند و برای انجام مشاوره قبل از بارداری مراجعه می کنند باید قندخون ناشتا چک شود. این آزمایش به کشف موارد مخفی دیابت منجر خواهد شد.

تشخیص زودرس دیابت
هم اکنون یک تست غربالگری برای تشخیص دیابت در مادران باردار وجود دارد که به تشخیص زودرس این بیماری منجرمی شود. در برنامه غربالگری فعلی در مرحله اول به محض تشخیص حاملگی آزمایش قندخون ناشتا انجام می شود تا موارد مخفی دیابت تشخیص داده شود. در صورتی که آزمایش خون در این مرحله منفی بود مرحله دوم آزمایش بین هفته های ۲۸ ـ ۲۴ بارداری انجام می شود. در این مرحله ابتدا قندخون ناشتا چک و سپس ۵۰ گرم گلوکز به مادر داده شده و یک ساعت بعد قند خونش چک می شود. اگر مقدار به دست آمده دراین مرحله بیشتر از۱۴۰ میلی گرم در دسی لیتر باشد بیمار باید مرحله دیگری از تست قند خون را برای تشخیص نهایی انجام دهد. (زیرا تست غربالگری بیماری راتشخیص نمی دهد بلکه فقط افراد در معرض خطر را مشخص می کند و برای تشخیص نهایی باید از آزمایشات اختصاصی تر استفاده کرد) .

شما به دیابت بارداری مبتلا هستید
بهتر است در مادرانی که تست مرحله اول مثبت می شود حداقل دو هفته تا انجام آزمایش مرحله دوم فاصله باشد تا مکانیسم های کنترل قندخون که به خاطر مصرف ۵۰ گرم گلوکز فعال شده اند فرصت بازگشت به حالت اولیه را داشته باشند. برای آزمایش مرحله دوم، ابتدا قندخون ناشتا چک می شود و سپس صد گرم گلوکز به مادر داده می شود و مقادیر قندخون یک ساعت، دو ساعت و سه ساعت پس از مصرف آن اندازه گیری می شود. اگر از مجموع چهار نمونه گرفته شده دو نمونه بالاتر از مقادیر طبیعی باشد دیابت بارداری تشخیص داده می شود.

مادران دیابتی، فرزندان بیمار به دنیا می آورند
حال باید دید دیابت بارداری چه عوارضی بر مادر و جنین دارد که تشخیص آن را این قدر با اهمیت می کند؟
در این مورد باید بین کسانی که از قبل مبتلا به دیابت بوده اند و هم اکنون حامله هستند و کسانی که برای اولین بار دیابتشان در حاملگی تشخیص داده می شود، تفاوت قائل شد. تفاوت مهمی از نظر عواقب نامطلوب حاملگی بین زنان مبتلا به دیابت حاملگی و دیابت آشکار وجود دارد. از این نظرکه در زنان مبتلابه دیابت حاملگی، میزان ناهنجاری های جنینی افزایش پیدا نمی کند. در حالی که در مواردی که مادر دیابت آشکار دارد جنین ممکن است به ناهنجاری های مادرزادی مبتلا شود که این ناهنجاری ها در قلب، مغز، نخاع، کلیه ها، اندام ها، دستگاه گوارش و… رخ می دهد. برعکس در بیماران مبتلا به دیابت حاملگی این ناهنجاری ها دیده نمی شود.

در بیماران مبتلابه دیابت آشکار، خطرات دیگری نیز جنین را تهدید می کند از جمله این که ممکن است دچار سقط یا زایمان زودرس و افزایش بیش از حد میزان مایع دور جنین شوند. از سوی دیگر نوزادانی که از مادران مبتلا به دیابت متولد می شوند ممکن است دچار افت قندخون، افت کلسیم خون، مشکلاتی در کارکرد قلب و همین طور زردی نوزادی بشوند. همچنین در این جنین ها بلوغ ریه هم دیرتر از یک جنین معمولی صورت می گیرد و نوزاد ممکن است پس از تولد دچار مشکلات تنفسی شود.

در مادرانی که در حاملگی به دیابت مبتلا می شوند خطر اصلی که جنین را تهدید می کند رشد بیش از اندازه جنین و بزرگی بیش از حد است. این مساله ممکن است ساده به نظر برسد، اما از یک طرف باعث انجام بیشتر سزارین در مادران مبتلا به دیابت می شود و از طرف دیگر، اگر مادر بخواهد زایمان طبیعی کند از آنجا که افزایش رشد جنین بیشتر در قسمت شانه ها و تنه وی است ممکن است در زمانی که یک جنین درشت به دنیا می آید سر خارج شده و تنه او به علت بزرگی بیش از حد از کانال زایمانی خارج نشود. این مساله البته خیلی کم اتفاق می افتد، اما در صورت بروز بسیار خطرناک است و عواقب بسیار بدی برای مادر و جنین دارد. از طرفی چون جنین در رحم مادر با انسولین زیادی مواجه بوده تا قند خون بالای مادر کنترل شود، پس از به دنیا آمدن ممکن است دچار افت ناگهانی و شدید قند خون شود که این موضوع برای نوزاد خطرناک است.

 دیابت بارداری درمان دارد
برای درمان دیابت در افراد حامله نیز مانند افراد غیرحامله رژیم غذایی، ورزش بخصوص ورزش های مقاومتی و دارو توصیه می شود. تفاوتی که در مورد مصرف دارو وجود دارد این است که معمولا در حاملگی داروی خوراکی داده نمی شود و انسولین استفاده می شود. حتی در زنانی که از قبل مبتلا به دیابت بوده اند و داروی خوراکی مصرف می کرده اند نیز وضع به همین منوال است. البته مطالعات اخیر، مصرف بعضی داروهای خوراکی پایین آورنده قند خون را در دوران بارداری بی خطر دانسته اند، اما هنوز این قضیه فراگیر نشده است و غالب پزشکان هنوز انسولین را در دوران بارداری به داروهای خوراکی ترجیح می دهند. معمولا هم لازم است مادر چند روزی در بیمارستان بستری شود تا هم قندخونش به طور مکرر چک شود و هم انسولین طی دوران بستری در بیمارستان برای مادر شروع شود تا میزانی از انسولین که قادر به کنترل قندخون است و در عین حال به کاهش بیش از حد قند منجر نمی شود، مشخص شود و هم مادر تزریق انسولین را فرا گیرد.

 سپس بیمار با دوز مشخصی از انسولین و نحوه مصرف آن مرخص می شود و طبق برنامه ای که به وی آموزش داده شده به صورت روزانه درمنزل با گلوکومتر قندخونش را چک می کند یا هفته ای یک یا دو بار در آزمایشگاه آزمایش قند خون انجام می دهد و در نهایت با مراجعه به پزشک و با هماهنگی وی بهترین دوز انسولین مشخص می شود.

منبع : salamatnews.com

539
منتشر شده در672 روز پیش

وظایف همسر در دوران بارداری چیست؟

برای داشتن یک زندگی موفق باید وظایف زن و شوهر تعیین و تقسیم شود و هر یک از زوجین باید به وظایف خود آگاه باشند و از انجام آن کوتاهی نکنند. در دوران بارداری به دلیل وضعیت زن، مرد باید وظایف بیشتری را به عهده بگیرد تا تعادل برقرار شود. از این رو همسر باید با وظایف خود آگاه باشد و بداند که در این دوران حساس چه کارهایی را باید انجام دهد و چه کارهایی را باید انجام ندهد تا این دوران به خوبی سپری شود.

تعیین وظیفه هریک از والدین در اوائل زندگی و خصوصا پس از بارداری ضرورت بالایی دارد. البته عقیده ثابتی در این مورد وجود ندارد مثلا بعضی از زن و شوهرها سعی می کنند تا حد امکان در کارهای روزمره مستقل باشند و یا برعکس در خانواده ها ی دیگر زن و شوهر می خواهند همه چیز را به طور اشتراکی و با همکاری یکدیگر انجام دهند و شوهر سعی می کند در مورد خرید، آشپزی، نظافت و شستشوی ظروف و … به زن کمک کند. نوع آخر هم زوج هایی هستند که هر کدام مسولیت مربوط به خود را انجام داده و در حالت های نیاز به دیگری کمک می کنند.

هر یک از این سه نوع زندگی به توافق طرفین بستگی دارد و اجباری در انتخاب راه معین وجود ندارد. البته با به دنیا آمدن بچه و اضافه شدن یک فرد جدید به افراد خانواده برنامه زندگی تغییر می کند و با کمی حسن نیت، خوش بینی و در نظر گرفتن احساسات طرف مقابل می توان زندگی آرامی را پی ریزی نمود.

تغییرات طبیعی احساسات زن در دوران بارداری مسئله بغرنجی را به وجود می آورد. در این موارد ممکن است شوهر به طور کلی گیج شود و نتواند دلیلی برای حالت های روحی گوناگون زن پیدا کند. مخصوصا اگر زن برای اولین بار حامله شده باشد. در این موارد شوهر علاوه بر کارهای شخصی باید توجه بیشتری به زنش داشته باشد. البته با گذشت زمان زن و شوهر در می یابند که چطور یکدیگر را در ناملایمات و مشکلات زندگی یاری دهند.

با گذشت زمان زن و شوهر یاد می گیرند که چطور با یکدیگر همکاری کنند و برای شروع این همکاری شوهر باید زن را در مراجعه به مطب پزشک خصوصا در اوایل بارداری همراهی نماید تا پزشک در حضور هر دو وضع جسمانی و مشکلات دوران بارداری را تشریح نماید. گاهی ممکن است خانم باردار به علت تغییر اندام و هیکل و به وجود آمدن محدودیت هایی در فعالیت و کار، نگران و ناراضی باشد، بنابراین لازم است تا شوهر حداکثر سعی خود را برای برطرف کردن این مشکلات انجام دهد.

وظایف شوهر به طور خلاصه عبارتند از :
۱٫ با ناراحتی های دوران بارداری زن مانند تهوع، درد کمر، تکرر ادرار و … اظهار همدردی کرده و در صورت بروز علائم ناراحت کننده و خطرناک با پزشک تماس بگیرد.

۲٫ زن را در رفتن به مطب پزشک همراهی کند و با پزشک آشنا شده و طرز برخورد و رفتار با خانم باردار را از نزدیک ببیندو به علاوه برنامه روزانه را طوری تنظیم کند که زن بتواند طبق برنامه ای که پزشک مشخص کرده است، به پزشک مراجعه کند.

۳٫اجرای دستورات پزشک در مورد رژیم غذایی و دارو را کنترل کند و در موارد لزوم به او یادآوری نماید.

۴٫ اگر زن خسته است به او اصرار نکند که از فامیل و دوستان پذیرایی کند زیرا زن باردار به آرامش و استراحت و تفریح نیاز دارد.

۵٫ تلفن پزشک، بیمارستان و آمبولانس را یادداشت کرده و در کنار تلفن قرار دهد.

۶٫ با خانم باردار در مورد پیشرفت بارداری و نوزادی که قرار است به دنیا بیاید با خوشرویی صحبت کند و سعی کند که نگرانی ها را برطرف کند.

۷٫ در بسیاری موارد برای انجام کارهای مربوط به بستری شدن زن در بیمارستان وقت کافی وجود دارد اما اگر درد شدید است، ابتدا او را به اتاق زایمان برده و سپس کارهای مربوط به پذیرش را انجام دهد.

۸٫ بعد از آماده شدن و معاینه خانم باردار توسط پزشک، شوهر می تواند زن را در اتاق درد ملاقات کند. حضور شوهر در کنار زن و یا حتی در بیمارستان برای خانم باردار بسیار اطمینان بخش و دلگرم کننده است.

منبع : beytoote

658
منتشر شده در771 روز پیش