بیماری ام اس

فروش فایل فروشگاه شاپ می نو
امار سایت
  • افراد آنلاین : 28
  • ورودی گوگل : 584
  • تعداد کل مطالب : 3528
  • بازدید امروز : 10077
  • بازدید دیروز : 12070
  • بازدید این هفته : 34529
  • بازدید این ماه : 106033
  • بازدید کل : 6867949
مبتلایان به بیماری MS

ورزش مناسب برای مبتلایان به بیماری MS

پرشین طب – دانستنی های پزشکی | به گزارش پرشین طب؛ بیماری ام اس دارای عوارض مختلفی می باشد ؛ برخی مبتلایان به بیماری MS عوارض زیادی را تجربه می کنند و برخی افراد عوارض کمتری دارند. باید توجه داشته باشید که ورزش کردن باعث کاهش بیماری های مختلف می شوند ، تحرک در مبتلایان به بیماری MS باعث می شود تا علائم بیماری آنها کاهش پیدا کند. در این نوشته قصد داریم تا در مورد ورزش های مناسب برای بیماران مبتلا به بیماری MS صحبت کنیم. با ما همراه باشید.

در مبتلایان به ام اس، ورزش می تواند از یک راه رفتن ساده روی تردمیل شروع شود. یوگا، دوچرخه سواری و شنا نیز مفیدند. ولی مطالعات نشان داده که پیاده روی بیشتر از سایر ورزش ها جلوی آسیب های مرتبط با حافظه را می گیرد.

بهترین تمرینات ورزشی
سه نوع اصلی از تمرینات ورزشی که برای بهبود سلامت کلی و سطح تناسب اندام مفید است، می تواند علائم و نشانه های ام اس را نیز کنترل کند و منجر به بهبود عملکرد عضلانی نیز شود، که عبارتند از:

ورزش های هوازی
پیاده روی سریع، آهسته دویدن، راه رفتن در آب و … ضربان قلب را افزایش می دهد و برای هر کسی از جمله مبتلایان به ام اس مفید است. یک گزینه دیگر نیز وجود دارد و آن این که اگر فرد مبتلا دچار عدم تعادل است و یا قادر به راه رفتن نیست، می تواند از دستگاه های دوچرخه ثابت استفاده کند. ورزش در آب نیز یک محیط شناور و بی خطر برای این دسته از افراد ایجاد می کند. آب گرم ۸۰ تا ۸۴ درجه فارنهایت (۳۰ تا ۳۱ درجه سانتی گراد) از سفتی عضلات می کاهد و این اجازه حرکت آسان تر را به بیمار می دهد. کار کردن در محیطی که آب تا سینه باشد، باعث می شود که به علت شناوری، بدن وزن کمتری را متحمل شود و این موضوع باعث کاهش سفتی در ساق پاها گردیده و به راه رفتن کمک می کند.

مبتلایان به بیماری MS

مبتلایان به بیماری MS

ورزش های کششی
کشش در ورزش برای بیماران بسیار مهم است، زیرا منجربه انعطاف پذیری بدن می شود و طیف وسیعی از حرکات را ممکن می کند. ضمن این که منجر به حفظ تعادل بیمار می شود. یوگا و تای چی از گزینه های مفید ورزش های کششی برای مبتلایان به ام اس محسوب می شوند.

ورزش های بی هوازی (آموزش قدرت یا مقاومت)
این ورزش ها برای داشتن ماهیچه های قوی در بیماران مفیدند. ضمن این که ضعف عضلانی بیمار را که منجر به بی تحرکی و کاهش کیفیت زندگی می شود، کاهش می دهند. انجام ورزش های مقاومتی و استفاده از وزنه، برای بهبود راه رفتن و حفظ تعادل در کنار یک درمان گر فیزیکی یا فیزیوتراپ مهم است.

بیماران مبتلا به ام اس باید این نکات را هنگام ورزش کردن رعایت کنند

– هميشه قبل از شروع ورزش با نرمش مناسب بدن را گرم كنيد و پس از ورزش نيز با نرمش آرام بدن را سرد كنيد.

– به آرامي‌ پيش برويد. مثلا اگر قرار است كه ۳۰ دقيقه ورزش كنيد، با جلسات ۱۰ دقيقه ‌ای شروع كنيد و به تدريج آن را افزايش دهيد.

– در يك محيط امن ورزش كنيد. از ورزش در سطوح لغزنده اجتناب كنيد، در نور كم ورزش نكنيد، قاليچه‌ها را كنار بگذاريد و هر چيزي كه ممكن است خطری در حين ورزش برای شما ايجاد كند، را دور كنيد.

– اگر در تعادل مشكل داريد، هنگام ورزش به يك نرده يا تكيه ‌گاه تكيه كنيد.

– هر زمانی كه احساس كرديد حالتان خوب نيست و يا ممكن است آسيب بببينيد، ورزش را متوقف كنيد.

– فعاليتی را انتخاب كنيد كه برای شما جالب باشد و از انجام آن لذت ببريد.

منبع : seemorgh

161
منتشر شده در244 روز پیش
ورزش های هوازی

بیماران ام اسی ورزش های هوازی انجام دهند!

بیماری مالتیپل اسکلروزیس (MS) می تواند موجب آتروفی هایپوکمپ (محلی مربوط به یادگیری و حافظه در مغز) و در نهایت اختلال در حافظه شود. حدود ۵۰ درصد از بیماران مبتلا به MS از نقص در حافظه که می تواند بر روی کیفیت زندگی شان اثرات منفی داشته باشد، رنج می برند. در حال حاضر هیچ درمان ویژه ای چه از لحاظ دارویی یا رفتاری برای بهبود حافظه در این بیماران وجود ندارد. فعالیت ورزشی هوازی می تواند موجب پیشبرد نوروژنز (عصب زایی) در هایپوکمپ حیوانات شود. هدف از این مطالعه ارزیابی اثر فعالیت ورزشی هوازی بر حجم، عملکرد هایپوکمپ و حافظه در بیماران مبتلا به MS بود.

این پژوهش از نوع پایلوت بود و در آن دو بیمار مبتلا به MS با اختلال در حافظه و تعادل، در دو گروه فعالیت ورزشی هوازی (دوچرخه ثابت) و فعالیت ورزشی غیر هوازی (کشش) قرار گرفتند. به منظور ارزیابی تغییرات حجم، عملکرد هایپوکمپ و حافظه در حالت پایه از تکنیک MRI استفاده شد. آزمودنی ها به مدت ۳ ما، ۳ روز در هفته و ۳۰ دقیقه به فعالیت ورزشی پرداختند. آزمودنی گروه فعالیت ورزشی هوازی روزی ۳۰ دقیقه بر روی دوچرخه به فعالیت ورزشی می پرداخت. میزان مقاومت دوچرخه بر اساس سطح آمادگی اولیه آزمودنی و با پیشرفت آن در طی دوره پژوهش افزایش یافت. آزمودنی گروه کششی هم درطی دوره پژوهش، یک سری از تمرینات کششی مربوط بیماران MS را انجام داد.

یافته های حاصل از این مطالعه نشان داد که فعالیت ورزشی هوازی موجب افزایش ۵/۱۶ درصدی حجم هایپوکمپ و افزایش ۷/۵۳ درصدی حافظه شد. علاوه بر این، عملکرد هایپوکامپ نیز پس از دوره پژوهش در گروه فعالیت ورزشی هوازی افزایش یافت. فعالیت ورزشی غیرهوازی اثر قابل توجهی بر روی حجم هایپوکمپ (۸/۲ درصد) یا حافظه ( ۰ درصد) و عملکرد هایپوکمپ نشان نداد.

این مطالعه اولین پژوهشی است که اثر فعالیت ورزشی هوازی را بر افزایش حجم هایپوکمپ و عملکرد حافظه نشان می دهد. بر اساس نتایج این مطالعه محققین نتیجه گیری کردند که می توان از فعالیت ورزشی هوازی به عنوان یک شیوه درمانی برای بهبود علایم اختلال حافظه در بیماران مبتلا به MS بهره مند شد.

نکته عملی: فعالیت ورزشی هوازی، یک روش ارزان و درعین حال با بهره وری زیاد، قابل دسترس و طبیعی است که هیچ عوارض جانبی را برای بیماران MS ندارد و می تواند به عنوان یک راهبرد درمانی برای بیماران MS نه تنها در زمینه نقص در حافظه، بلکه سایر موارد مربوط به سلامتی این بیماران نیز در نظر گرفته شود.

منبع : yourdoctor.ir

352
منتشر شده در638 روز پیش
بیماری ام اس

ناگفته هایی از بیماری ام اس که باید بدانید!

از بیماری هایی که در این چند ساله اخیر شدت یافته است بیماری ام اس نام دارد. این بیماری، درمان قطعی ندارد و فقط می توان با یکسری کارها روند پیشرفت آن را کند کرد. ما در این پست تصمیم گرفته ایم در خصوص این بیماری توضیحات بیشتری دهیم. اینکه بیماری ام اس چرا شکل می گیرد، یا داروهای آن به چه صورت است و اینکه باید در طول زندگی چه برخوردی با این بیماری داشت را مورد بررسی قرار می دهیم.

ام اس چیست؟

بيماري ام اس يك بيماري دائمي بوده كه به علت صدمه به سيستم عصبي در نخاع و مغز و هم چنين صدمه به عَصب بينايي موجب إيجاد بيماري در افراد مي گردد.

اسكرويز در واقع به معني خراش يا جاي ناشئ مانده از زخم ( اسكار) مي باشد. افراد مبتلا به بيماري ” ام اس” در واقع از وجود اين خراشها در سيستم عصبي رنج مي برند و بسته به ان كه اين اسكار در كدام بخش وجود داشته باشد مي تواند سبب بروز مشكلات گوناگوني شود . اين مشكلات مي توانند شامل اختلالات در حركت عضلات بدن ، از دست دادن تعادل و بلانس، اختلال در ديد و صحبت كردن شون

ام اس مي تواند سبب إيجاد ناتواني و بي حسي در اندامهاي مختلف بدن شود:

احساس ناتواني در دَستها و پاها

از دست دادن تعادل در هنگام ايستادن

گرفتگي دردناك عضلاتی

إيجاد اختلال در راه رفتن

إيجاد اختلال در ديد

عدم توانايى در صحبت كردن به طور سليس

اختلال در عمل بلع

“ام اس” و مشكلات بینایی:

بيش از نيمي از افراد مبتلا به بيماري ام اس در دوره اي از بيماري دچار اختلال در ديد مي شوند.اختلال در ديد به علت وجود اسكار در عصب بينايي پديد مي ايد و موجب بروز مشكلاتي در ديد بيمار مي گردد، عدم توانايي در تشخيص رنگها، تاري ديد،درد چشم، نابينايي معمولا در يك طرف.

اما خوشبختانه معمولا اين مشكلات موقتي بوده و پس از چند هفته علايم بهبودي با مصرف داروهاي مناسب شروع مي گردند.

مشكلات چشمي مي تواند يكي از اولين عوامل در تشخيص بيماري ام اس بشمار ايد.

از دیگر عوارض بيماری ام اس:

ام اس مي تواند سبب إيجاد لكنت در فرد شده و انجام مكالمات روزمره را به كاري سخت و طاقت فرسا براي شخص مبتلا تبديل نمايد.اين بيماري هم چنين مي تواند بر توانايى فرد هنگام حل مسئله تأثير گذاشته و نياز بيشتري به وقت داشته باشد، فراموشي و عدم توانايي در تمركز كردن، عدم توانايي در كنترل إدرار،ضعف و احساس خستگي مفرط حتي پس از يك خواب خوب شبانه از ديگر عوارض اين بيماري بشمار مي روند.

ام اس چگونه عمل می كند:

در افراد مبتلا به بيماري ام اس سيستم دفاعي فرد شروع مي كند به حمله كردن به بافتهاي أطراف سلولهاي عصبي نخاع ، مغز و چشم

با اسيب ديدن اين عصبها پيامهاي عصبي قادر به فرستادن پيام به ساير اندامهاي بدن نبوده و در اين مرحله است كه علايم بيماري ظاهر مي گردند.

چه افرادی در معرض ابتلا به بیماری ام اس هستند؟

متاسفانه زنان دو برابر مردان در معرض خطر هستند . اين بيماري در تمام افراد مي تواند ظاهر شود اما شيوع ان در سن ٢٠-٥٠ سال مي باشد.

چگونگی تشخیص بیماری ام اس:

تست هاي راديولوژي، شرح حال بيمار و انجام ازمايشات عصبي از مهمترين عوامل تشخيصي به شمار مي روند.بالغ بر ٩٠ درصد افراد مبتلا به بيماري ام اي در جواب ازمايش ” ام ار اي” انها اسكار ديده مي شود.در گاهي أوقات ازمايش مايع نخاعي بيمار ضروري مي باشد.انجام ازمايش براي عدم وجود بيماريهايي چون بيماري لايم ، ايذر، عفونت ها و ديگر بيماري هاي اتوايميون ضروري مي باشد.

داروها در بیماری ام اس:

تا كنون هيچ دارويي براي درمان اين بيماري واردبازار نشده است. اما داروهاي موجود در بازار قادر به كنترل علايم اين بيماري بوده و از تعداد حملات مي كاهند. اين داروها موجب مي شود كه صدمات كمتري به سلولهاي عصبي وارد شده و در نتيجه سرعت إيجاد عوارض و ناتواني هاي بعدي را كأهش یابند. وقتي بيماري شروع به فعاليت مي كند معمولا پزشكان سعي مي كنند كه با استفاده از داروهايي مانند كورتون در دوز بالا بيماري را تحت كنترل قرار دهند تا از بروز ناتواني هاي بعدي جلو گيري نمايند.

هم چنين داروهايي براي كنترل إدرار، درد عضلاني بيمار و درد عمومي بيمار وجود دارد كه بنا به صلاح ديد پزشك تجويز مي گردند.

زندگی با بیماری ام اس :

بسياري از بيماران مبتلا قادر به راه رفتن و انجام كإرهاي شخصي خود مي باشند. در مواقع عود بيماري استفاده از عصا ، واكر، ويلچر مي تواند راه حل مناسبي به نظر ايد.

افراد مبتلا به بيماري ام اس معمولا داراي عمر طبيعي بوده و مي توانند تحت نظر پزشك باردار شده و تشكيل زندگي مشترك دهند ، كار كرده و از مواهب يك زندگي لذت ببرند.

منبع : hidoctor.ir

902
منتشر شده در647 روز پیش
ms va bardari

آیا حاملگی، ابتلا به ام اس را کاهش می دهد؟!

رابطه بین بیماری ها در عصری که حوزه پزشکی مدام در حال پیشرفت است بیشتر کشف می شود. در تازه ترین یافته های محققان و دانشمندان کشف شده است که زنان حامله به نسبت به دیگر زنان در خطر کمتری از ابتلا به ام اس قرار دارند. این محققان دریافتند که زنانی که حداقل یک بار حاملگی را تجربه کرده اند می توانند ۵۰ درصد بیشتر از این بیماری در امان باشند.

آن لوسیا پونسونبی، رئیس گروه مطالعات و اپیدمیولوژی محیطی و ژنتیکی در مؤسسه تحقیقات کودکان ماردوچ، در ملبورن استرالیا ، می گوید:”حتی یک دفعه بارداری هم، احتمال بروز علائم ام اس را، تقریبا به نصف کاهش می دهد.” گروه آنها همچنین دریافتند که احتمال بروز علائم ام اس در زنانی که دوبار یا بیشتر باردار شده اند، فقط یک چهارم احتمال بروز آن در زنانی است که اصلا باردار نشده اند.

در تحقیقات پیشین، پی برده بودند که میان بارداری زنانی که از قبل به ام اس ( یک اختلال خودایمنی) مبتلا  بودند و میزان کمتر عود بیماری در آنها، ارتباطی وجود دارد.

گروه پونسونبی دریافتند که میان بارداری و کاهش احتمال بروز علائم ام اس،ارتباط وجود دارد، اما علت اصلی و مؤثر نیست. در عین حال اظهار می دارند که این رابطه با توجه به اینکه زنان امروزه ، بیش از پیش بارداری را به تعویق می اندازند، یا تعداد کمی فرزند دارند، می تواند توضیح دهد که چرا در چند دهه اخیرشیوع ام اس در زنان افزایش پیدا کرده است .

محققین برای بررسی این فرضیات ، ۲۸۲ زن و مرد استرالیایی را در رده سنی ۱۸ تا ۵۹ سال مورد مطالعه قرار دادند که علائم ام اس را داشتند (که می تواند شامل خستگی، بی حسی، مشکلات تعادلی و راه رفتن، باشد)، ولی مبتلا به بیماری تشخیص داده نشده بودند.

محققان در زنان ،تعداد زایمان های طبیعی  و بارداری هایی که حداقل ۲۰ هفته بطول انجامید، را زیرنظر گرفتند. و در مردان ،تعداد فرزندانشان را ثبت کردند. آنها این آمار را با ۵۴۲ نفر از مردان و زنانی که هیچ علائمی از ام اس نداشتند، مقایسه کردند.

هیچ ارتباطی میان خطر بروز علائم ام اس و تعداد فرزند، در مردان، یافت نشد. درحالیکه برای زنان چنین  رابطه ای وجود دارد، بطوریکه هرقدر تعداد بارداری ها افزایش می یابد، احتمال بروز علائم ام اس کاهش پیدا می کند.

محققان نمی توانند دقیقا توضیح دهند که چرا بارداری، احتمال ابتلا به ام اس را کاهش می دهد؛ اما حدس می زنند که می تواند بدلیل افرایش مقدار هورمون استروژن، در دوران بارداری باشد، و یا  بعلت تاثیری باشد که بارداری بر روی ژن های فعال کننده ای می گذارد، که در ام اس درگیر هستند.

بودجه این تحقیق،از سوی انجمن ملی MS و سایر سازمان ها، تأمین شد.

ام اس در زنان شایع تر از مردان است. داشتن خویشاوند نزدیک مبتلا به ام اس نیز ، احتمال ابتلا را افزایش می دهد.

دکتر کرن بلیتز شبیر، مدیر مرکز مراقبت های مولتیپل اسکلروزیز در نظام سلامتی یهودیان در نورث شور-لانگ آیلند ، اظهار می دارد:” اطلاعات تازه، دانسته های قبلی درباره ام اس و بارداری را تائید می کند. نظر به اینکه میزان عود بیماری در دوران بارداری کاهش می یابد، نقش محافظت کننده بارداری در مقابل ام اس ، بطور کلی پذیرفته شده است. درحالیکه نتایج این بررسی ها باید تکرار شوند، اما  بار دیگر، پیامدهای مطلوب بارداری در زنان، به ما نشان داده شد. این شاید به ما کمک کند تا برای مطالعات آینده چارچوبی را برای  جستجوی درمان هورمونی و یا دیگر معالجات، فراهم سازیم تا  خط سیر بیماری را تغییر دهد.

منبع : ir-med

418
منتشر شده در674 روز پیش
Ms Persianteb

رژیم مخصوص بیماران ام اس

بیماری ام اس مثل سایر بیماری هاست که باید تحت مراقب قرار بگیرد. رژیم غذایی مخصوصی برای این رژیم می توان در نظر گرفت، برخی ها گمان می کنند که با یک رژیم غذایی می توان برای تمامی بیماری ها نسخه پیچید اما تصور آنها اشتباست. نوشیدنی های حاوی آسپارتام و کافئین تحریک کننده مثانه است و به راحتی نمی توان برای این بیماری که بسیار متغییر است رژیم نوشت.

متخصصان پس از سال ها تحقیق و مطالعه دریافتند، تغذیه سالم و مصرف مواد مغذی نقش بسیار مؤثری در بهبود شرایط جسمی و روحی بیماران مبتلا به ام اسو کنترل علائم آنها دارد.
طبق بررسی های صورت گرفته، هیچ رژیم غذایی به تنهایی قادر به درمان ام اس نیست. به دلیل متغیر بودن علائم بیماری، نمی توان براحتی یک ماده غذایی خاص را بر بهبود کامل علائم آن موثر دانست. با وجود این، محققان معتقدند مصرف مواد غذایی کم چرب و سرشار از فیبر می تواند برای این بیماران مفید باشد. به گفته آنها، مصرف چربی های اشباع شده ـ که در فرآورده های حیوانی و برخی روغن ها وجود دارد ـ باعث تشدید علائم ام اس می شود. به عبارتی، همواره بین استفاده از چربی و پیشرفت این بیماری ارتباط مستقیمی وجود دارد، به طوری که حتی می تواند علائم آن را تشدید کند. بنابراین توصیه می شود برای کاهش علائم ام اس شیر، پنیر، ماست و سایر فرآورده های لبنی کم چرب مصرف شود.

نوشیدنی های حاوی آسپارتام (نوعی شیرین کننده مصنوعی) و کافئین تحریک کننده مثانه است و می تواند علائم مرتبط با مشکلات مثانه ای و دفع ادرار را در بیماران تشدید کند. با وجود این، متخصصان توصیه می کنند مصرف مواد غذایی سالم و ترغیب افراد مبتلا به رژیم سالم تغذیه ای، علائم بیماری را تحت کنترل در خواهد آورد. همچنین ورزش کردن، سیگار نکشیدن و ننوشیدن مشروبات الکلی همراه درمان هایی که برای این بیماری از سوی پزشکان توصیه می شود، کمک زیادی به بهبود علائم و کنترل پیشرفت ام اس می کند.

 منبع : seemorgh

 

496
منتشر شده در776 روز پیش
ms_persianteb.com

سوال و جواب های زنان در خصوص بیماری ام اس

در این مبحث کوتاه می خواهیم در خصوص بیماری ام اس صحبت کنیم . این بیماری که به آن فلج چندگانه گفته می شود یک بیماری التهابی است که سلول های مغز و نخاع را درگیر می کند . علت مشخصی این بیماری هنوز کشف نشده است و درمان قطعی هم برایش وجود ندارد . از علائم این بیماری می توان به : مور مور شدن ، گزگز کردن , انجام حرکات غیر ارادی توسط شخص , مشکل در غذا خوردن , احساس خستگی شدید و . . . اشاره کرد . اما در این مطلب می خواهیم در خصوص بعضی از سوالاتی که خانم ها در مواجه با این بیماری از خود می پرسند صبحت کنیم . و به گونه ای جواب آنها را داده باشیم . برخی از این سوالات بدین صورت هستند .

– آیا به همسرم، بیماری ام را بگویم؟
با همسر خود صادق باشید و اگر این بیماری را دارید، قبل از ازدواج به او بگویید و این بیماری را برای او توضیح دهید، زیرا هیچ چیز بهتر از صداقت نیست.

– آیا می توانم بچه دار شوم؟
البته که می توانید! شما این سوالات را می توانید از خود بپرسید که:
آیا برای مراقبت از کودک، به کمک احتیاج خواهم داشت؟ از چه کسی می توانم کمک بگیرم؟ آیا یک پرستار کودک بگیرم؟
در عین حال هیچ گونه مدرکی دال بر اینکه بیماری MS بر بارداری و سقط جنین و مشکلات حین باراری موثر است، وجود ندارد.

– مشکلات بیماری MS در هنگام بارداری بدتر می شود؟
خیر. بیشتر زنان در حین بارداری احساس بهتری دارند و علائم بیماری فروکش می کند، به خصوص در سه ماهه دوم و سوم.

– آیا هنگامی که بچه متولد شد، دوباره علائم بیماری MS برمی گردد؟
۶ ماه بعد از زایمان، حدود ۲۰ تا ۴۰ درصد احتمال برگشت علائم وجود دارد. لذا، بهتر است یک نفر مراقب شما و کودکتان باشد.
در این مرحله استرس و اضطرابی نداشته باشید، زیرا قرص آرامش نزد شماست و آن همان نوزادتان می باشد.

– آیا می توانم بچه ام را خودم شیر دهم؟
بیماری MS از طریق شیر به نوزاد منتقل نمی شود. پزشکان توصیه می کنند که مادر به نوزاد خود شیر بدهد، زیرا شیر دادن به نوزاد، هم می تواند نیازهای نوزاد را برطرف کند و هم برای مادر فواید بسیاری دارد، از جمله کاهش علائم MS .
مادرانی که از هنگام تولد، به نوزاد خود شیرخشک می دهند، نه تنها نیازهای نوزاد خود را برآورده نمی کنند، بلکه موجب ظهور علائم بیماری MS می شوند.

– آیا کودک من هم مبتلا به MS خواهد شد؟
بیماری MS، بیماری موروثی نیست. شواهد، حاکی از آن است که اگر یکی از والدین دچار بیماری MS باشند، تنها ۲ درصد احتمال دارد که کودکشان هم به MS مبتلا شود.

منبع : pezeshketo.com

816
منتشر شده در786 روز پیش