زایمان

فروش فایل فروشگاه شاپ می نو
امار سایت
  • افراد آنلاین : 12
  • ورودی گوگل : 40
  • تعداد کل مطالب : 4381
  • بازدید امروز : 9092
  • بازدید دیروز : 20947
  • بازدید این هفته : 91130
  • بازدید این ماه : 339149
  • بازدید کل : 4746851
زایمان طبیعی

خطرات و عوارض احتمالی زایمان طبیعی چیست؟

پرشین طب – سلامت | به گزارش پرشین طب همیشه انتخاب بین زایمان طبیعی و زایمان سزارین بحث بوده است و هر یک طرفداران خودش را دارد که با دلایل خود می گویند که عوارض و خطرات این نوع زایمان کمتر است، خانم هایی که زایمان طبیعی انجام می دهند ممکن است دچار یک سری عوارض کوتاه مدت و بلند مدت شوند که می خواهیم برای افزایش اطلاعات این دسته از خانم ها اطلاعاتی مفیدی را در این بخش برای آنها قرار دهیم.

همچنین بخوانید :‌ چه زمانی، مادر نمی تواند بصورت طبیعی وضع حمل کند؟

فرآیند تولد یک نوزاد، اتفاق خاص و زیبایی است و گزینه‌هایی برای نحوه انجام این فرآیند وجود دارد. خانم‌های باردار می‌توانند با در نظر گرفتن جوانب و مشورت با پزشک متخصص، شیوه مناسب را از بین دو روش زایمان طبیعی و سزارین برای تولد نوزادشان انتخاب کنند. اما باید دقت داشته باشند که اگر نظر پزشک متفاوت از نظر آنها بود، بر انتخاب خود اصرار نکنند و مطمئن باشند که پزشک متخصص تمام جوانب را در نظر گرفته و صلاح او را می‌خواهد.

دکتر نگین رضاوند، متخصص زنان و زایمان به مادران باردار توصیه می‌کند که برای زایمان به شیوه طبیعی یا سزارین اصرار نکنند و تصمیم‌گیری درباره شیوه زایمان خود را به پزشک واگذار کنند. او گفت: «طبیعتا زایمان طبیعی در مقایسه با سزارین روش بهتری است، اما گاهی انجام این روش سلامت مادر و جنین را به مخاطره می‌اندازد و همین مساله باعث می‌شود تا پزشک شیوه سزارین را برای مادر باردار تجویز کند».از جمله عوارض‌ کوتاه مدت زایمان طبیعی می‌توان به انقباض‌های رحم در حین زایمان مادر، نامرتب شدن ضربان جنین، تحت فشار قرار گرفتن بند ناف نوزاد در طول زایمان، تغییر فرم دستگاه تناسلی، عفونت، فشار خون بالا و درد شدید اشاره کرد. خونریزی، افتادگی و شل شدن واژن و عدم کنترل ادرار و مدفوع نیز از عوارض بلند مدت آن است.

دکتر رضاوند، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه افزود: «پزشکان با انجام معاینات و آزمایش‌های لازم بهترین روش زایمان را به مادر باردار توصیه کرده و از این طریق خطر زایمان را برای جنین و مادر پایین می‌آورند».

خانم رضاوند با تاکید بر اینکه اصرار مادران باردار بر انجام زایمان به روش طبیعی یا سزارین کار درستی نیست، به زنان باردار توصیه کرد: «تصمیم‌گیری در این خصوص را به پزشک خود محول کنند. در صورتی که پزشک روش زایمان طبیعی را توصیه می‌کند و دلیل قانع کننده‌ای برای انجام سزارین وجود ندارد، بر انجام این روش اصرار نکنند و با شرکت در کلاس‌های آمادگی از روش‌های زایمان طبیعی بدون درد استفاده کنند».

عوارض کوتاه مدت سزارین شامل خونریزی شدید، عفونت، بیهوشی، فشارخون بالا، چسبندگی داخل رحمی، صدمه به احشای داخل شکم مادر، تشکیل لخته در عروق پاها و عدم موفقیت در شیردهی است. از عوارض بلند مدت آن نیز می‌توان به دیرتر جمع شدن رحم، عفونت محل سزارین، ضایعات پستانی، افسردگی، ناباروری ثانویه اشاره کرد.

او در ادامه با بیان اینکه مادران در زایمان‌های طبیعی کمتر با مشکل‌ مواجه می‌شوند و به راحتی می‌توانند به نوزاد خود شیر دهند، گفت: «این در حالی‌ است که زایمان به روش سزارین ممکن است برای مادر عوارض متعددی نظیر مشکلات بیهوشی، خونریزی، چسبندگی داخل شکم و… را به همراه داشته باشد. سزارین به عنوان یک عمل‌ جراحی به بیهوشی و بی‌حسی نیاز دارد و با توجه به عوارض زیاد آن فقط در موارد اورژانسی و زمانی که شرایط زایمان طبیعی وجود نداشته باشد ارجحیت می‌یابد. زایمان به روش طبیعی از مزایای ویژه‌ای برخوردار است و به تمامی مادران بارداری که شرایط آن را دارند، توصیه می‌شود».

منبع : hidoctor.ir

954
منتشر شده در859 روز پیش
خانم های باردار

خانم های باردار از این تمرینات ورزشی غافل نشوند

تمرینات دوران بارداری یکی از مواردی می باشد که در بهبود قدرت بدنی و کشیدگی ماهیچه ها موثر می باشد و شما را برای زایمان مناسب آماده می کند ، در این دوران شما می توانید با تمرینات ورزشی صحیح وضعیت بدنی خود را به نحو شگفت انگیزی بهبود ببخشید ، چون در این دوران اکثر مادران بی تحرک می شوند و همین موضوع باعث می شود تا اضافه وزن صورت گیرد. در صورتی که تمایل دارید این موضوع جالب را از دست ندهید و با ما همراه باشید.

تمرین‌های بارداری خود را با حرکت wall pushups (شنا بر روی دیوار) شروع کنید، که بر عضلات سینه و عضلات سه‌سر پشت بازوهایتان تاثیر می‌گذارد. رو به دیوار بایستید، سپس با دستان خود به دیوار تکیه دهید. زانوهای خود را به میزان دل‌خواه از هم جدا نگه دارید. دست‌ها را در سطح شانه‌ها و کمی بیشتر از عرض آن‌ها بر روی دیوار قرار دهید. آرنج‌هایتان را به آرامی خم کنید و قفسه سینه را پایین بیاورید تا چانه‌تان به دیوار نزدیک شود. مراقب باشید که پشتتان صاف باشد. سپس به حالت شروع برگردید. این تمرین را به تدریج به ۱۵ بار تکرار برسانید.

اسکات زدن در دوران بارداری، حتی برای مدت کوتاهی، به باز شدن لگن کمک و فضای بیشتری برای پایین آمدن  نوزاد فراهم می‌کند. انجام دادن تمرین اسکات از هم‌اکنون، می تواند باعث راحت‌تر انجام دادن این تمرین در زمان بارداری شود. اسکات ها را با توپ بدنسازی  انجام دهید.

صاف بایستید و توپ بدنسازی را پشت کمر خود و مقابل دیوار قرار دهید. پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید. چسبیده به دیوار پایین بیایید تا اینکه زانوهای شما ۹۰ درجه شود. دقت داشته باشید که پاشنه‌هایتان صاف بر روی زمین باقی بمانند. اگر نمی‌توانید زانوهایتان را ۹۰ درجه خم کنید، به سادگی تا جایی که می‌توانید پایین بروید و سپس به وضعیت شروع برگردید. این تمرین را به تدریج به به ۱۰ مرتبه تکرار برسانید. برای تقویت عضلات پشت و شکم، پای خود را بالا و پایین ببرید. چهار دست و پا قرار بگیرید، بازوها را صاف و دست‌ها را مستقیم زیر شانه‌های خود نگه دارید. زانوی راست خود را بالا ببرید، سپس پای خود را صاف کنید تا موازی زمین قرار گیرد. این عمل را برای پای دیگر هم تکرار کنید. این تمرین را به تدریج به ۱۰ مرتبه تکرار برای هر دو طرف برسانید.

برای انجام استپ، شما به یک  پایه استپ کوچک نیاز دارید، یا می توانید در مقابل پله‌ها بایستید. در صورت نیاز به حفظ تعادل، کنار دیوار یا نرده قرار بگیرید. ابتدا یک پای خود را بر روی پایه قرار دهید و بدنتان را روی آن بالا بکشید. سپس به حالت اولیه برگردید. این عمل را متناوبا تکرار کنید. هنگام انجام دادن تمرین‌های استپ، به خاطر داشته باشید پشتتان را صاف نگه دارید و پای خود را به طور کامل روی استپ بگذارید. بسته به میزان آمادگی جسمانی خود، این تمرین را تا جایی که می توانید تکرار کنید. زمانی که احساس خستگی یا ناراحتی کردید، تمرین را قطع کنید.

ساید پلنک روی تعادل و عضلات کناری بدنتان تاثیر می‌گذارد. برای انجام ساید پلنک روی سمت چپتان دراز بکشید و خود را روی ساعد چپ بلند کنید. شانه چپ خود را دقیقا بالای آرنج چپ قرار دهید، شانه‌ها، باسن و زانوها را در یک راستا نگه دارید. بازوی راست را بر پهلوی خود قرار دهید. چند ثانیه در همین حالت بمانید، سپس بدن خود را پایین بیاورید. این تمرین را به تدریج به به ۱۰ مرتبه تکرار برسانید و سراغ سمت دیگر بروید. می‌توانید با Bosu Balance Trainer یا تجهیزاتی مشابه، ماهیچه‌های خود را به روش‌های گوناگون تمرین دهید. برای شروع از یک تکیه‌گاه استفاده کنید.

با تکیه دادن پشت خود به وسیله‌ای مانند Bosu Balance Trainer، روی زمین بنشینید. کف پاها را صاف روی زمین و بازوها را کشیده جلوی خود قرار دهید. پای راست خود را بلند کنید، تا ساق راست موازی زمین شود. چند ثانیه در این حالت باقی بمانید، سپس به حالت شروع بازگردید. این تمرین را به تدریج به ۱۰ مرتبه تکرار برسانید و سراغ پای چپ بروید. می توانید نشستن در حالت v-sit را تمرین کنید.

صاف بر رویزمین  بنشینید. کف پاهایتان را صاف روی زمین و بازوهایتان را کشیده در مقابلتان قرار دهید. پشت خود را به عقب حرکت دهید تا زمانی که احساس کنید عضلات شکمتان منقبض شده است.  چند ثانیه در این حالت بمانید، سپس  به حالت اولیه برگردید. این تمرین را به تدریج به ۱۰ مرتبه تکرار برسانید. هنگامی که به نشستن در وضعیت V مسلط شدید، سعی کنید با یک پا در این حالت بنشینید. صاف بنشینید، کف پاهایتان را صاف بر روی زمین و بازوهایتان کشیده مقابلتان قرار دهید. کف پای راست خود را بلند کنید و سپس پشت خود را به سمت عقب حرکت دهید تا زمانی که عضلات شکمتان منقبض شوند. برای چند ثانیه در این حالت بمانید و سپس به حالت اولیه برگردید. این تمرین را به تدریج به ۱۰ مرتبه تکرار برسانید و سپس سراغ پای چپ بروید.

می‌توانید تمرین‌های مختلف بارداری را با کش بدنسازی و توپ بدنسازی انجام دهید. برای تقویت عضلات فوقانی پشت می‌توانید از تمرین پاروی نشسته استفاده کنید. روی یک صندلی محکم یا توپ بدنسازی، صاف بنشینید و پاهایتان را به اندازه لگن باز کنید و پاها را صاف روی زمین قرار دهید. کش ورزشی را زیر قوس پاها قرار دهید. در حالیکه کف دستهایتان رو به داخل است، دستگیره‌های کش را بگیرید و کش را مستقیم با آرنجهایتان به عقب بکشید؛ مانند پارو زدن. احساس می‌کنید که انگار تیغه‌های کتفتان به هم نزدیک می‌شود. سپس به حالت اولیه باز گردید. این تمرین را به تدریج به ۱۵ به مرتبه تکرار برسانید. اگر مایل هستید تمرین دیگری را با کش ورزشی انجام دهید، می‌توانید وزنه‌برداری نشسته (dead lift) را امتحان کنید. این تمرین عضلات پایینی پشتتان را تقویت می‌کند.

روی توپ بدنسازی یا یک صندلی محکم بنشینید و پاهایتان را به اندازه عرض لگن باز کنید. صاف بنشینید و پاها را صاف روی زمین قرار دهید.کش ورزشی را زیر قوس پاها قرار دهید. در حالیکه کف دستهایتان رو به داخل است، دستگیره‌های کش را بگیرید. از باسن خود به سمت جلو خم شوید و نیم‌تنه خود را به سمت ران‌ها بیاورید. سپس به حالت اولیه برگردید. این تمرین را به تدریج به ۱۵ مرتبه تکرار برسانید. برای سخت‌تر کردن این تمرین،کش را دور دست بپیچید. این کار باعث سفت‌تر شدن کش می‌شود.

منبع : shafajoo

890
منتشر شده در896 روز پیش
فاصله بین دو بارداری

زمان مناسب برای فاصله بین دو بارداری

یکی از سوالاتی که معمولا برای خانم ها ایجاد می شود ، فاصله زمانی بین دو بارداری می باشد ، اینکه در چه فاصله ای می توان دوباره زایمان کرد ، دکتر در این زمینه می گوید که باید وضعیت جسمی و روحی مادر بررسی شود تا بتوان به طور دقیق فاصله بین دو زایمان را مشخص کرد ، در صورتی که اطلاعات بیشتر و صحیح تری را می خواهید با دکتر  آزیتا صفارزاده، متخصص زنان، فلوشیپ لاپاروسکوپی و نازایی گفتگویی انجام دادیم که خواندنش خالی از لطف نیست.

فاصله بین دو بارداری باید به ۳ سال برسد
فاصله بین ۲ بارداری برای حفظ سلامت مادر و كودك دست كم باید به ۳ سال برسد. بارداری‌های متوالی كه در آن‌ها این فاصله زمانی رعایت نمی‌شود نه تنها برای مادر بلكه برای كودك هم دردسرساز می‌شوند. احتمال ابتلا به عوارضی مانند كم‌خونی، مشكلات شیردهی، از دست دادن ذخایر بدن مثل كلسیم و ریز مغذی‌ها از جمله مشكلاتی هستند كه اغلب سلامت مادرانی كه بدون توجه به این فاصله زمانی(۳ سال) بارداری دوم‌شان را تجربه می‌كنند، هدف قرار می‌دهند. بدن مادر بعد از هر بارداری به زمان كافی نیاز دارد تا دوباره از نظر میزان مواد معدنی، كلسیم، ویتامین‌ها و… تامین شود و به حالت اولیه برگردد. بدن برای بازگشت به حالت طبیعی به طور طبیعی به ۳ سال زمان نیاز دارد. به همین دلیل است كه ما به همه مادارن توصیه می‌كنیم فاصله زمانی ۳ سال برای بارداری دوم را دست كم‌ نگیرند. در حقیقت مادرانی كه در فاصله‌ زمانی‌ای كمتر از این مدت باردار می‌شوند بدون تامین این كمبودها خودشان را در معرض افت توانایی مجدد قرار می‌دهند. به همین دلیل است كه بارداری دوم، آن‌ها و فرزندشان را با مشكلات جدی روبه‌رو می‌كند.

كم‌خونی مادر و كودك را هدف می‌گیرد
یكی از بیماری‌هایی كه شیوع آن در مادرانی كه فاصله بین دو بارداری را در نظر نمی‌گیرند بالاست كم‌خونی یا آنمی است. وقتی بارداری‌های متوالی در زمانی كمتر از ۳ سال اتفاق می‌افتد مادر به كم‌خونی مبتلا می‌شود. این بیماری اغلب به صورت مخفی در مادران بروز پیدا می‌كند اما درست زمانی آشكار می‌شود كه مادر برای دومین بار باردار می‌شود. كم‌خونی در این مادران باعث افزایش میزان خونریزی قبل، بعد یا حین زایمان می‌شود. به همین دلیل است كه احتمال مرگ و میر مادران باردار مبتلا به كم‌خونی ۵ تا ۱۰ برابر بیشتر از زنان دیگر است. از سوی دیگر آنمی در هفته ۱۳ تا ۲۴ بارداری خطر احتمالی زایمان زودرس و وزن كم نوزاد هنگام تولد را ۱۸۱ تا ۷۵۱ بار افزایش می‌دهد. كم‌خونی سلامت كودك را هم نشانه می‌گیرد. در نوزادانی كه از مادران مبتلا به آنمی متولد می‌شوند احتمال بروز بیماری و مهمتر از آن فقر آهن كه منجر به اختلال در تكامل حركتی و رفتاری می‌شود و حتی قدرت یادگیری آن‌ها را كاهش می‌دهد، به مراتب بیشتر از دیگران است.

كودك اول هم در خطر است
بارداری‌های متوالی حتی سلامت كودك اول را هم به خطر می‌اندازند. طبق توصیه تمام پزشكان، نوزاد باید ۶ ماه اول زندگی انحصارا با شیر مادر تغذیه كند و معمولا توصیه می‌شود این شیردهی تا پایان ۲۴ ماهگی نوزاد در كنار غذای كمكی ادامه داشته باشد. اما زمانی كه فاصله بین دو بارداری متوالی ۲ سال شود یعنی مادر درست در زمان شیردهی نوزاد اول، نوزاد دومش را باردار است، طبیعی است كه این بارداری در شیردهی نوزاد اول اختلال ایجاد می‌كند و مادر ناگزیر به قطع شیردهی می‌شود. حال آن‌كه قطع شیردهی باعث ضعف سیستم ایمنی نوزاد شده و همین عارضه احتمال بروز بیماری‌های عفونی در نوزاد اول را هم افزایش می‌دهد. به این ترتیب بارداری‌های متوالی علاوه بر سلامت مادر و جنین سلامت كودك اول را هم به خطر می‌اندزاد.

بدن مادر برای تامین ذخایر به زمان نیاز دارد
به طور طبیعی تغذیه جنین در دوران بارداری از طریق خون مادر انجام می‌گیرد. طبیعتا وقتی مادری مبتلا به کم خونی باشد، اکسیژن‌رسانی و تغذیه جنین نیز مختل می‌شود و این اختلال بر سلامت جنین اثر می‌گذارد. از سوی دیگر، جنین برای رشد و تکامل، مواد مورد نیازش را از بدن مادر تامین می‌کند اما مادر نمی‌تواند تمام نیازهای جنین را با دریافت روزمره مواد غذایی در اختیار جنین قرار دهد بلکه بخش قابل توجهی از این مواد مغذی را از ذخایر بدن خودش تامین می‌كند؛ موادی مثل کلسیم و ریزمغذی‌ها و …. حال سوال اینجاست كه بدن برای جبران و جایگزینی این ذخایر به چقدر زمان نیاز دارد؟ در یك نگاه كلی این زمان با تغذیه مادر و میزان استرسی كه در دوران بارداری و به خصوص بعد از زایمان بر او وارد می‌شود در ارتباط است. اما به طور میانگین بدن خانم‌ها به ۳ سال زمان نیاز دارد تا این ذخایر را دوباره جایگزین كنند. به خصوص این‌كه وزن، توده بدنی و انرژی مادر هم بعد از هر بار بارداری تحت تاثیر قرار می‌گیرد و برای جبران به زمان نیاز دارد.

سزارین یا طبیعی، ۳ سال فاصله لازم است
شاید بعضی از خانم‌ها فکر کنند چون زایمان قبلی آن‌ها به صورت طبیعی بوده رعایت زمان ۳ سال تا بارداری بعدی برای آن‌ها لازم نیست و این زمان فقط برای خانم‌هایی است که زایمان به صورت سزارین را انجام داده‌اند. اما این یك تصور كاملا غلط است چرا كه نوع زایمان، تفاوتی در میزان فاصله بین دو بارداری متوالی ندارد. در حقیقت این فرآیند بارداری است كه در این روند مهم است نه نوع زایمان. وقتی پای جایگزینی ذخایر بدن مادر، مسئله کم‌خونی و شیردهی در میان است، طبیعی است كه جبران آن‌ها ربطی به نوع زایمان ندارد. بنابراین مادران چه آن‌ها كه به طور طبیعی زایمان می‌كنند چه آن‌ها كه روش سزارین را انتخاب می‌كنند برای سلامت نوزاد و خودشان باید برای بارداری بعدی فاصله زمانی ۳ سال را در نظر بگیرند.

بیشتر از ۵ سال هم دردسرساز است!
فقط فاصله كم بین بارداری‌ها نیست كه می‌تواند سلامت مادر و كودك را به خطر بیندازد. فاصله بیش از اندازه بین ۲ زایمان هم گاهی می‌تواند همانقدر دردسرساز شود كه زمان كم بین ۲ بارداری. اگر فاصله بین ۲ بارداری بیشتر از ۵ سال شود عوارض بین ۲ بارداری و متعاقب آن زایمان هم بیشتر می‌شود. اغلب مادرانی كه فاصله بارداری آن‌ها به ۶۹ ماه یعنی ۵ سال و نیم می‌رسد، نسبت به مادرانی كه فاصله بارداری آن‌ها كمتر از ۵ سال است با مشكلات بیشتری مواجه می‌شوند. یكی از شایع‌ترین این مشكلات مسمومیت دوران بارداری است. افزایش فشارخون در دوران بارداری، دفع پروتئین از طریق ادرار و تورم بیش از حد دست‌ها و حتی پاها از نشانه‌های مسمومیت در دوران بارداری هستند كه احتمال بروز آن‌ها در خانم‌هایی كه فاصله بین دو بارداری آن‌ها بیشتر از ۵ سال است، بیشتر از دیگران وجود دارند.

مادران ۳۵ ساله بخوانند
رعایت فاصله زمانی بین دو بارداری مادرانی را كه در سن بالا ازدواج می‌كنند یا دیر بچه‌دار می‌شوند نسبت به دیگران بیشتر دچار مشكل می‌كند. این مادران معمولا از دو طرف تحت فشار هستند چون هم با خطرات بارداری در سن بالا مواجهند هم فاصله كم بین دو بارداری. خانمی كه در سی و چند سالگی ازدواج می‌كند اگر بخواهد فاصله طبیعی بین دو بارداری را رعایت كند بارداری دوم او از ۳۵ سالگی كه مرز بارداری درخانم‌هاست می‌گذرد( بهترین سن بارداری بین ۲۰ تا ۳۰ سالگی است و ۱۸ تا ۳۵ سال به عنوان مرز بارداری به شمار می‌رود) در چنین شرایطی تصمیم نهایی به عهده خود مادر و البته همسر اوست. با این حال تصمیم آن‌ها هرچه كه باشد این مادران باید تمام مقدمات و بهداشت دوران بارداری را تحت نظر پزشك خود با بالاترین كیفیت رعایت كنند تا به این ترتیب تا حد امكان از عوارض بارداری در سن بالا و احیانا بدون در نظر گرفتن فاصله بین دو بارداری مصون بمانند.

فاصله بین دو بارداری نباید كمتر از ۱۸ ماه باشد
اگر فاصله بین بارداری‌ها کمتر از ۱۸ ماه باشد، ۴۰ درصد خطر تولد نوزاد زودرس و ۶۱ درصد خطر نوزاد با وزن کم، افزایش پیدا می‌كند و سن تولد نوزاد هم در ۲۶ درصد موارد کمتر از یک نوزاد طبیعی می‌شود .اگر فاصله میان بارداری‌ها کمتر از ۱۸ ماه باشد، به ازای هر یک ماهی که این فاصله کوتاه‌تر می‌‌شود، خطر تولد نوزاد نارس تا ۲ درصد و خطر تولد نوزاد با وزن کم تا ۳/۳ درصد بیشتر می‌شود.

منبع : seemorgh.com

1,658
منتشر شده در953 روز پیش

روش آب کردن چربی های شکم بعد زایمان

مادران در دوران بارداری باید از کودک خود به درستی مراقبت کنند، همین موضوع باعث می شود تحرک آنها نسبت به قبل از این دوره کمتر شود. تحرک که کم شود به مرور چربی در بدن انسان مخصوصا در ناحیه شکم نمایان می شود، مادرها بخاطر نوزادی که در شکم دارند این قضیه را به جان می خرند، از طرف دیگر همیشه نگران این موضوع هستند که چگونه بعد از زایمان چربی های شکم خود را آب کنند.

پس از تولد نوزاد، یک سوال ذهن اکثر مادران را به خود مشغول می‌کند؛ چگونه چربی‌های شکم را می‌توان سوزاند؟ اندازه دور شکم خانم‌های باردار معمولا به حدود ۱۲۷ سانتی متر می‌رسد، با توجه به این نکته که هر خانم سالم با قد متوسط باید دور شکمش تنها ۶۰ سانتی متر باشد. این نکته بدین معناست که اکثر خانم‌ها باید حدود ۶۷ سانتی متر از اندازه دور شکمشان بعد از زایمان بکاهند. تولد نوزاد موجب کاهش اندازه دور شکم تا حدود ۴۰ سانتی متر می‌شود، اما باقی چربی‌ها در جای خود می‌مانند.چربی دور شکم، در مقایسه با سایر اعضای بدن کمی متفاوت است و از دست دادن آن دشوارتر. بارداری تنها یکی از علل و عوامل افزایش چربی‌های دور شکم است. بسیاری از خانم‌ها پس از زایمان موفق به کاهش وزن خود می‌شوند و حتی اندام‌های خود را لاغرتر می‌کنند. اما در مواجهه به چربی‌های دور شکم، ناامید می‌شوند. علت این امر این است که چربی‌های دور شکم با سایر نقاط بدن متفاوت اند و برای از بین بردن آنها باید تلاش بیشتری کرد.

چربی‌های شکم به طور کلی به دو دسته تقسیم می‌شوند: چربی‌های درونی و چربی‌های بیرونی. چربی‌های درونی، چربی‌هایی هستند که دور اندام‌های داخلی بدن جمع می‌شوند. این نوع چربی‌ها قابل مشاهده نیستند و در ظاهر اندازه دور شکم افزایش پیدا نمی‌کند، اما اتفاقا می‌توانند بسیار خطرناک باشند. نوع دیگر چربی‌های بیرونی هستند. این چربی‌ها همان‌هایی هستند که قابل مشاهده‌ هستند و باعث می‌شوند اندازه دور کمر فرد افزایش یابد. اگر فرد هم چربی درونی و هم چربی بیرونی داشته باشد، چربی درونی باعث می‌شود چربی بیرونی به جلو مایل شود و شکم بزرگتر به نظر برسد.یکی از علل افزایش چربی‌های شکم، بارداری است. چربی‌های شکم در این دوره به دو دلیل اتفاق می‌افتند: اولا پوست دور شکم باید بتواند کشیده شود و چربی‌ها در این مورد کمک کننده هستند. دوم هر چه شکم بزرگتر و چربی‌های اطراف آن بیشتر باشند، از جنین بهتر محافظت می‌شود. برای بسیاری از خانم‌ها، کوچک کردن و سوزاندن چربی‌های شکم بعد از زایمان تبدیل به یک کابوس پایان ناپذیر شده است. اما نگران نباشید. با انجام برخی کارها و رعایت برخی نکات، شما می‌توانید تا حد زیادی به کاهش چربی‌های دور شکم بعد از زایمان کمک کنید. درادامه به تعدادی از آنها اشاره می‌کنیم.

به فرزندتان شیر دهید
تجربه و تحقیقات نشان می‌دهند شیر دادن به نوزاد پس از زایمان باعث کوچکتر شدن اندازه شکم می‌شود. این امر می‌تواند دو دلیل داشته باشد. شیر دادن باعث می‌شود رحم سریع‌تر به اندازه اولیه خود بازگردد، در نتیجه شکم کوچکتر به نظر خواهد رسید.

با شیر دادن، هر خانم به طور متوسط ۳۵۰ کالری بیشتر می‌سوزاند. این سوزاندن کالری اضافی باعث می‌شود چربی‌های بدن به طور کلی، که چربی‌های دور شکم را نیز شامل می‌شود، زودتر از بین بروند.

صحیح غذا بخورید
مصرف غذاهای سالم قطعا به کوچک شدن شکم کمک خواهد کرد. غذاهای فراوری شده و آماده باعث افزایش چربی‌های بدن، خصوصا چربی‌های دور شکم می‌شوند، حتی اگر میزان کالری آنها با میزانی که شما باید در طول روز دریافت کنید هماهنگ باشد. با مصرف روزانه مقادیر زیادی میوه‌ها، سبزیجات، کربوهیدرات‌های پیچیده، غلات کامل و پروتئین‌های کم چرب، شما می‌توانید علاوه بر حفظ سلامتی خود، چربی‌های دور شکمتان را نیز کاهش دهید.

بدنتان را قوی کنید
همه ما می‌دانیم که برای کاهش چربی‌های بدن، باید ورزش کرد. اما ورزش کردن، در صورتیکه عضلات بدنتان قوی نباشند، می‌تواند باعث آسیب و صدمات فیزیکی شود. در نتیجه لازم است هر فردی پیش از انجام حرکات ورزشی سنگین و تخصصی، بدن خود را تقویت کند. برای تقویت بدن، تنها توجه به تغذیه کافی نیست. انجام برخی حرکات، مانند یوگا می‌تواند ضروری و بسیار موثر باشد. این دو ورزش، علاوه بر اینکه می‌توانند اندام بدن را متوازن و هماهنگ کنند، به افزایش قوا نیز کمک می‌کنند.

انگیزه تان را از دست ندهید
انگیزه کلید کاهش وزن است. اگر می‌خواهید چربی‌های لجباز اطراف شکم را بسوزانید و از شر آنها خلاص شوید، باید همیشه انگیزه خود را حفظ کنید. ورزش کردن برای خانم‌هایی که تازه مادر شده‌اند می‌تواند دشوار باشد. گاه زمان کافی وجود ندارد و گاه نیز انرژی شما کم است. بهترین راه حفظ انگیزه، پیگیری وزن و اندازه دور شکم و آگاهی از روند پیشرفت است. هر چه این اعداد کاهش یابند، انگیزه شما نیز برای ادامه روند افزایش می‌یابد.

صبور باشید
بسیاری از ما شنیده‌ایم که خانمی از اطرافیان یا آشنایان ما مدت کمی بعد از زایمان به وزن قبلی خود بازگشته است و شکم او مانند پیش از بارداری شده است. توجه داشته باشید که حتی اگر چنین چیزی ممکن هم باشد، بسیار نادر است. اکثر خانم‌ها تا ماه‌ها و حتی سال‌ها پس از زایمان نمی توانند به وزن پیش از بارداری بازگردند و اندازه دور شکم خود را کاهش دهند. در هر صورت، در اینگونه موارد، صبر لازم موفقیت است. ۹ ماه طول کشیده است تا اندازه دور شکم شما افزایش یابد، حال برای کوچک کردن آن نیز باید حداقل به همین میزان صبر کرد و تلاش و پشتکار را همواره پیگیر بود.

ورزش کنید
یکی از بدیهیاتی که همه ما از آن مطلع هستیم این است که برای کاهش وزن و سوزاندن چربی‌های اضافی، باید ورزش کرد. اما نوع ورزش نیز بسیار مهم است. ورزش‌های هوازی و ورزش‌هایی که برای دستگاه تنفسی و قلب و عروق شما مفید هستند خوب اند اما فراموش نکنید که هدف شما تنها حفظ سلامتی نیست، بلکه شما می‌خواهید چربی‌های اطراف شکم را بسوزانید. در نتیجه علاوه بر فعالیت‌هایی نظیر پیاده روی، باید ورزش‌های موضعی که علاوه بر سوزاندن کالری به تقویت عضلات شکم نیز کمک می‌کند روی آورید. هر چه عضلات شکم قوی‌تر باشند، چربی بیشتری سوزانده می‌شود و شکم شما کوچکتر می‌شود. همچنین ورزش موضعی باید به گونه ای باشد که عضلات اصلی بدن را درگیر کند. در این حالت، کالری بیشتری سوزانده می‌شود. برای مثال، دراز و نشست یکی از آن حرکات ورزشی قدیمی است که عضلات بزرگ و اصلی بدن را درگیر می‌کند و در کوچک شدن شکم بسیار موثر است. همچنین این حرکت از آنجاییکه نیازی به دستگاه یا امکانات خاصی ندارد، می‌تواند به سادگی در خانه هم انجام شود. البته ورزش‌هایی که عضلات کوچک را درگیر می‌کنند نیز باید انجام شوند. بدین ترتیب است که بدن شما نوعی توازن و تعادل پیدا می‌کند.هنگام ورزش، به خودتان فشار نیاورید خصوصا اگر شیوه زایمان شما عمل جراحی سزارین بوده است. اما برای موثر بودن، ورزش باید شما را خسته کند و علاوه بر تعریق، نوع تنفس نیز تحت تاثیر قرار گیرد. توجه داشته باشید که خانم‌هایی که تحت عمل جراحی سزارین قرار گرفته‌اند، پیش از شروع یک برنامه ورزشی، باید حتما با پزشک خود مشورت کنند.

منبع : beytoote

2,246
منتشر شده در1067 روز پیش