روانشناسی کودک

فروش فایل فروشگاه شاپ می نو
امار سایت
  • افراد آنلاین : 21
  • ورودی گوگل : 35
  • تعداد کل مطالب : 4384
  • بازدید امروز : 9156
  • بازدید دیروز : 13585
  • بازدید این هفته : 9156
  • بازدید این ماه : 366236
  • بازدید کل : 4773938
شخصیت کودک

همه چیز در مورد شکل گیری شخصیت کودک

پرشین طب – سلامت کودکان | به گزارش پرشین طب؛ باید توجه داشته باشیم که شکل گیری شخصیت کودکان از همان ابتدا می تواند نشانگر شخصیت آنها در بزرگسالی باشد. شخصیت کودک نشانه ای از رفتار آنها در بزرگسالی می باشد. دانش آموزان سازش پذیر بزرگسالانی شاد خواهند بود. در این نوشته می خواهیم در مورد موضوع همه چیز در مورد شکل گیری شخصیت کودک صحبت کنیم. تا انتهای نوشته با پرشین طب همراه باشید.

بنابرتحقیقات انجام شده در دانشگاهی در کالیفرنیا مشخص شد که ویژگی های شخصیت کودکان پیش بینی کننده های مطمئنی برای نحوه رفتار در بزرگسالی شان است. محققان این دانشگاه اطلاعات رفتاری حدود ۲۴۰۰ دانش آموز دوران ابتدایی را که در دهه ۱۹۶۰ در هاوایی مشغول به تحصیل بودند بررسی کردند. این دانش آموزان از نظر نژادی با یکدیگر متفاوت بودند. سپس ۴۰ سال بعد به سراغ ۱۴۴ نفر از این دانش آموزان که اکنون در دوران بزرگسالی شان بودند رفتند.

محققان چهار ویژگی را مورد بررسی قرار دادند:

روانی کلام، سازش پذیری، ویری بودن، خود تحقیری 

دانش آموزانی که از نظر کلامی بسیار روان و در واقع پرحرف بودند، در دوران میانسالی به موضوعات عقلانی، علاقه نشان داده و در عین حال خیلی سلیس و روان صحبت می کردند. آنها تلاش می کردند روی محیط اطراف خود و شرایط موجود تسلط داشته باشند. این افراد بسیار با هوش بودند. با این حال علاقه ای به مشاوره نداشتند و به محض روبه رو با مشکلی چالش برانگیز، تسلیم می شدند. دانش آموزانی که بسیار سازش پذیر بودند (یعنی افرادی که با شرایط جدید به سرعت خود را وفق داده و به طرز موفقیت آمیزی از عهده موقعیت های تازه برمی آمدند) در بزرگسالی بسیار شاد بودند و خیلی روان صحبت می کردند.

شخصیت کودک

شخصیت کودک

بیشتر بخوانید : منزوی شدن کودکان و راه حل

آنها هم از موضوعات عقلانی لذت می بردند. همچنین کمتر پیش می آمد که آنها در مورد موضوعات منفی صحبت کنند و البته در کارهایشان با دیگران مشورت می کردند. دانش آموزانی که رفتارهایشان پیش بینی نشده بود و ناگهان دست به کاری می زدند در بزرگسالی به موضوعات مختلف علاقه نشان داده و همچنین با صدای بلند صحبت می کردند. این اشخاص اگرچه کمتر ترس به دل خود راه می دادند اما تاجایی که می توانستند فاصله خود را با دیگران حفظ می کردند.

دانش آموزانی که برای خود ارزش قایل نبودند و تمایل به تحقیر کردن خود داشتند (در واقع بیش از حد فروتن بودند و به خواسته های خود اهمیت نمی دادند و حتی شهامت بروز تمایلات خود را نداشتند)، در بزرگسالی به کسانی تبدیل شدند که پیوسته در مورد هر موضوع خاصی احساس گناه می کردند، به دنبال تایید دیگران بودند و دچار احساس عدم امنیت بودند. از طرفی این افراد به موضوعات عقلانی علاقه نشان داده و با دیگران رفتار بسیار مهربانانه ای داشتند. در واقع محققان معتقدند درست است که یکسری ویژگی های خاص درون وجود ما به صورت بیولوژیکی قرار گرفته است اما حوادث زندگی و تربیت مناسب می تواند روی رفتار ما تاثیرگذار باشد و ویژگی های دیگر را در ما رشد دهد. بنابراین اگر از همان دوران کودکی ویژگی های غالب اشخاص و اینکه در بزرگسالی چه رفتاری خواهند داشت را بتوان شناسایی کرد،  می شود با آموزش صحیح آنها را جهت و در مسیری صحیح قرار داد.

منبع : zendegionline

315
منتشر شده در367 روز پیش
حقارت در کودکان

عواملی که باعث حقارت در کودکان می شود

پرشین طب – روانشناسی کودکان | به گزارش پرشین طب احساس حقارت تنها در افراد بزرگ سال نیست ، کودکان هم دچار احساس حقارت می شوند ، در این مطلب می خواهیم در مورد احساس حقارت در کودکان و همچنین ترس از قبول مسئولیت صحبت کنیم ، بررسی این موضوعات باعث می شود تا درک بهتری از کودکان داشته باشیم و بتوانیم به طور صحیح کودکان خود را تربیت کرده و برای آینده ای بهتر و روشن آنها را آماده و مسئولیت پذیر کنیم.

احساس حقارت، ترس از قبول مسئولیت است که فرد را از انتخابِ هدف ها و روابط با جامعه و تلاش دسته جمعی باز می دارد و اگر آگاهانه به سوی تلاش برای برتر بودن هدایت شود، کمک می کند تا فرد برای داشتن یک زندگی کامل تر تلاش کند تا فراتر از آنچه که اکنون هست را تجربه نماید؛ ولی اگر اصلاح نشود و شدت یابد به عقده حقارت تبدیل می شود.

دکتر مينا پور فرخ روان شناس با بيان اين مطلب افزود: تربیت صحیح کودک اولین و اساسی ترین رکن سعادت فردی و اجتماعی است. این مسئولیت مهم در درجه اول به عهده والین است؛ چرا که عقده حقارت در همان سال های اولیه کودکی شکل گرفته و اثرات آن برای همیشه نمود خواهد کرد.

اين روان شناس در پاسخ به اين پرسش كه، چه عواملی در به وجود آمدن عقده حقارت نقش دارد؟ اظهاركرد: در خانواده هایی که شیوه های تربیتی با الگوهای پرخاشگری والدین و سخت گیری های زیاد همراه است؛ فرزندان همواره به دنبال محبت خواهی، قدرت طلبی، انتقام جویی و در مواردی حتی اعتراف به نارسایی و شکست خواهند بود. همچنین مقایسه کودکان با هم سن و سالانشان باعث ایجاد ضعف های روانی و اجتماعی و کاهش عزت نفس می شود. سبک زندگی هم از عوامل بسیار مهم در بروز این پدیده می باشد.

وي ادامه داد: سبک زندگی ناز پرورده در خانواده هایی وجود داردکه والدین به قدری شیفته فرزندان هستند که اجازه نمی دهند فرزندان به تنهایی از عهده کارهایی که توانایی اش را دارند برایند و همین امر باعث به وجود آمدن احساس بی کفایتی و تنبلی و کناره گیری از اجتماع در فرزندان می شود. همچنين کودکانی که با سبک زندگی سلطه گری والدین پرورش یافته اند به شدت احساس عجز و ناتوانی می کنند.

پور فرخ در ادامه بيان كرد:کودکانی که مورد بهره کشی قرار گرفته اند، کتک خورده اند و در خانواده ناديده گرفته شده اند در صدد انتقام از جامعه برآمده و پرخاشگر و سرد و ظالم به نظر می رسند یا به جهت مخالف آن، سبک منفعل- پرخاشگر می شوند و با بی تفاوتی خود نسبت به دیگران درصدد انتقام برمی آیند. همچنين کودکانی که با بی توجهی و بی تفاوتی بزرگ شده اند پیوسته آمادگی شکست و باخت را دارند و کناره گیر و منزوی شده و در تنهایی خود به این باور رسیده اند که برتر از آن هستم که به دیگران محتاج باشم چرا که دیگران را حقیر می بینند. وي در پايان خاطرنشان كرد: آموزش سبک زندگی سالم و ایجاد علاقه اجتماعی و حس همدردی، نوع دوستی، همدلی و احترام مقابل باعث به وجود آمدن روابط سالم میان فردی و کاهش احساس حقارت می گردد.

منبع : tanzimekhanevadeh

====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ======

بمنظور دسترسی سریع تر به مطالب دلخواه خود، پرشین طب را از طریق لینک زیر در اینستاگرام دنبال کنید:

Instagram

455
منتشر شده در818 روز پیش
روانشناسی کودک

چه زمانی کودک به روانشناس احتیاج دارد؟

پرشین طب – سلامت | به گزارش پرشین طب باورهای اشتباهی در مورد سلامت روان وجود دارد ، والدین باید بدانند اگر در مواقع لزوم از یک روانشناس برای کودک خود کمک بگیرند نشانه ی ضعف آنها نمی باشد. کودکان در طول زندگی خود دچار احساسات مختلف می شوند ، ممکن است کودک به احساسی دچار شود که نتوانیم آن را تشخیص یا کنترل کنیم ، در این مواقع بهتر است به روانشناس مراجعه کنیم ، می خواهیم به شما مواردی را معرفی کنیم که اگر در کودک مشاهده کردید به روانشناس مراجعه کنید.

اگر در کودک خود به موارد زیر برخورد کردید، حتماً به متخصص مراجعه کنید:

* کودکتان ناگهان شروع به فاصله گرفتن از دوستان خود کرده است
روابط دوستی به مرور زمان تغییر می‌کنند و برخی از کودکان گروهای دوستی بزرگ‌تری را می‌پسندند. اما اگر کودکتان از دوستان خود دوری می‌کند، می‌تواند برای شما زنگ خطری باشد. حواستان به این جملات باشد: همه از من متنفر هستند، من یک بازنده هستم، من هیچ دوستی ندارم.

*  کودکتان در خانه، مدرسه و اجتماع با مشکل روبه‌رو است
اگر کودکی از لحاظ احساسی با مشکل روبه‌رو باشد، بسیار بد رفتار خواهد شد. به طور مثال جواب معلم خود را می‌دهد، خواهر و برادرش را می‌زند و به حرف مربی خود گوش نمی‌دهد.

* کودکتان پسرفت کرده است
یک اصل وجود دارد: هنگامی‌که کودکان با یک تغییر عمده در زندگی خود مواجه می‌شوند نظیر تولد نوزاد جدید، تغییر محل زندگی یا طلاق والدین، ممکن است دچار پسرفت شوند. اما رفتارهایی نظیر شب‌ادراری، وابستگی شدید، ترس بیش‌ازحد، و کج‌خلقی‌هایی که به تغییر مربوط نمی‌شوند و یا ماه‌ها پس از تغییر همچنان باقی می‌مانند، نشانه‌هایی از مشکل هستند.

اگر کودکتان همیشه مضطرب است حتما به متخصص مراجعه کنید

* کودکتان رفتارهای خود-مخربی از خود نشان می‌دهد
این مسئله می‌تواند بسیار سخت باشد، زیرا گاهی کودکان ممکن است بدون آنکه بخواهند به خود آسیب برسانند، سر خود را به چیزی بکوبند. اما رفتارهای خود-مخرب تکرارشونده، می‌تواند نگران‌کننده شوند؛ نظیر کندن ناخن‌ها از ته به نحوی که درد بگیرد، زدن یا بریدن خود.

*  عادت‌های خواب و اشتهای کودکتان تغییر کرده است
علامت‌های نگران‌کننده می‌تواند شامل اختلالات خواب، کابوس، پرخوری یا کم خوری بیش‌ازاندازه و سردرد و دل‌درد شدید را شامل شود.

* کودکتان به شدت ناراحت و نگران است
همه کودکان نگرانی‌هایی داشته و همگی ممکن است گریه کنند و این بخشی از کودکی است؛ اما نگرانی‌هایی که مانع از به مدرسه رفتن او و یا مراقبت از خودش شود، می‌تواند غیرعادی باشد.

*  کودکتان درباره مرگ زیاد سخن می‌گوید
هنگامی که کودک با مفهوم مرگ آشنا می‌شود، بسیار طبیعی خواهد بود که در مورد آن صحبت کند. اما صحبت مکرر از مرگ می‌تواند زنگ خطر باشد. مراقب جملاتی که در مورد خودکشی و یا دیگر کشی هستند باشید. هرگونه صحبت در مورد خودکشی و یا کشتن دیگران نیاز فوری به کمک متخصص دارد.

به طور کلی شناخت شما از کودکتان بیشتر است. برخی از کودکان می‌توانند به راحتی احساسات خود را بروز دهند. رفتار آن‌ها را به‌دقت تحت نظر بگیرید. اگر رفتاری در او می‌بینید که شما را نگران می‌کند حتماً از یک متخصص کمک بگیرید.

منبع : nikoo

====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ======

بمنظور دسترسی سریع تر به مطالب دلخواه خود، پرشین طب را از طریق لینک زیر در اینستاگرام دنبال کنید:

Instagram

490
منتشر شده در826 روز پیش
تنبیه کودکان از دید روانشناسی

با روش های تنبیه کودکان از دید روانشناسی آشنا شوید

پرشین طب – روانشناسی کودکان | به گزارش پرشین طب یکی از موارد مهی که والدین باید با آن آشنایی داشته باشند و در مورد آن مطالعه کنند نحوه ی برخورد صحیح با اطفال و فرزندان می باشد. روش های اشتباه را شناسایی کنند و سعی کنند از آن روش ها دوری کنند ، تنبیه کودکان از دید روانشناسی به چند دسته مختلف تقسیم می شود. در صورت تمایل با دکتر مریم پورشمس ، روان پزشک همراه شوید تا بیشتر شما را در جریان موضوع قرار دهد.

 این طبیعی است که در هر خانواده ای قوانینی وجود دارد که تنها مختص آن خانواده است. هر خانواده ای در ارتباط با رفتار اشتباه فرزندش از اصول تربیتی خاص آن خانه استفاده می کند. بعضی از خانواده ها ترجیح می دهند در مقابل رفتار اشتباه فرزندان واکنشی نشان ندهند اما عده ای دیگر از تنبیه و مجازات سخت برای اصلاح رفتار کودکان استفاده می کنند.

در مورد تنبیه فرزندان یک رای باشید

قبل از اینکه در مورد نحوه تنبیه کودکان صحبت کنیم ابتدا بهتر است واژه تنبیه را تعریف کنیم. تنبیه به معنای اصلاح کردن و آگاه کردن است! اما اگر قرار باشد تنبیه به معنای ابزاری برای فرونشاندن خشم والدین باشد دیگر نام آن تنبیه نیست اما مهم ترین نکته در تنبیه کودکان این است که پدر و مادر بر سر تنبیه فرزندشان دارای یک نظر و در این زمینه هم عقیده باشند.

تنبیه زمانی می تواند باعث تاثیر مثبت در کودکان شود که با روش درست در مورد کودکان اعمال شود چون در غیر این صورت باعث آسیب روانی در کودک می شود. برای مثال فرار از مدرسه، بزهکاری، اعتیاد یا حتی عدم پیشرفت شغلی از جمله تبعات تنبیه نادرست در کودکان است.

تنبیه کلامی

حتی الامکان بهتر است به جای تنبیه بدنی، رفتار کودکان را با واکنش های کلامی خطاب قراردهیم نه اینکه شخصیت آنها را سرکوب کنیم. برای مثال به جای اینکه به آنها بگوییم: «تو دختر یا پسر بدی هستی»، رفتار آنها را سرزنش کنیم و بگوییم «تو کار بدی کردی» اما باید مراقب باشیم که در این زمینه هم خیلی افراط نکنیم چون تاثیر خود را از دست خواهدداد و اثر تنبیه کمرنگ می شود اما نکته مهم این است که باید کودک بداند به خاطر چه کاری تنبیه می شود به همین دلیل باید قبل از اینکه کودک را به خاطر کاری سرزنش کنیم، کار اشتباه او را برایش یادآور شویم.

حد مجاز تنبیه بدنی

اگر در مواقعی استفاده از تنبیه بدنی تنها راه گریزناپذیری برای والدین است توصیه می شود آرام پشت دست کودک زده شود اما اگر تنبیه فرزندان حالت خشونت آمیز به خود بگیرد نه تنها تاثیری روی اصلاح رفتار فرزندتان ندارد بلکه باعث بروز رفتارهای پرخاشگرانه در کودک می شود. ممکن است با تنبیه بدنی فرزندتان از انجام کار اشتباه دوری کند اما این رفتار نشانه ترس اوست و در واقعیت قادر به تشخیص کار درست از نادرست نیست.

علاوه بر این، اگر کودک به درستی در مورد اشتباهی که مرتکب شده توجیه نشود و در ظاهر با تنبیه به تکرار اشتباهش نپردازد، در سنینی خاص درست در زمانی که بزرگ تر شد به مقابله با تهدید و تبیهی که والدین اعمال می کنند، می پردازد و در این زمان به سختی می توان او را تحت کنترل درآورد.

چه زمانی متوجه تنبیه درست می شویم؟

گاهی برای از بین بردن رفتار فرزندمان از تنبیهات کلامی استفاده می کنیم که باعث تشدید رفتار کودک می شود. برای مثال به او می گوییم: «تو دیگر بچه من نیستی». در این شرایط والدین متوجه می شوند که نه تنها این تنبیه کلامی باعث آرام شدن فرزندشان نشده بلکه او را بی قرارتر می کند. این نشان می دهد که تنبیه هیچ تاثیری روی کودک نگذاشته است و علاوه بر این احساساتی مانند خشم، ترس و ناامیدی یا حتی انتقام را در او به وجود آورده ایم.

کمی مکث کنید

قبل از اینکه فرزندتان را به دلیل رفتار نادرستی که انجام داده سرزنش یا تنبیه کنید بهتر است ابتدا آرامشتان را حفظ کنید تا دست به رفتاری نزنید که بعدها پشیمان شوید و مجبور به عذرخواهی از فرزندتان شوید. باید این نکته را به خاطر داشته باشید که کودک یک انسان است و نمی تواند همیشه رفتار بی نقصی را از خود نشان دهد. کودکان برای رشد و تکامل به حمایت شما نیاز دارند و در این مسیر باید صبور بود.

انتظارات خود را مشخص کنید

اگر از فرزندتان انتظار دارید که رفتار درستی از خود نشان دهد لازم است که قبل از آن در مورد کارهای درست و نادرست توضیح دهید و همچنین برایش روشن کنید که تبعات هرکدام از آن رفتارها چیست. وقتی توانستید درک درستی از مفهوم کار درست و نادرست به فرزندتان ارائه دهید آن زمان می توانید انتظار رفتاری درست از فرزندتان داشته باشید. اما والدین باید مراقب باشند که در تمامی شرایط باید حمایت و محبت نسبت به فرزندشان را از آنها دریغ نکنند. داشتن دیسیپلین به معنای بی توجهی و دریغ کردن آنها از محبت نیست بلکه در کنار تنبیه باید فرزندان را از حمایت های عاطفی خود نیز برخوردار کرد.

نحوه نه گفتن

تا ۲ سالگی بچه ها قادر به درک درست کار درست از نادرست نیستند. در این سن تنها با گفتن یک «نه» قاطع می توان رفتار کودک را اصلاح کرد اما از ۲ سالگی به بعد باید علت امرونهی در مورد موضوعی را کامل برای او توضیح داد تا مفهوم درستی و نادرستی به خوبی در ذهن او روشن شود.

روی حرفتان بمانید

گاهی مواقعی پیش می آید که والدین فرزندشان را از تبعات یک عمل نادرست آگاه می کنند اما وقتی آن رفتار از فرزندان سر زد هیچ تنبیهی برایش درنظر نمی گیرند. این رفتار هم باعث تکرار رفتار اشتباه در کودکان خواهدشد چون هیچ اقتداری را از سمت والدین حس نمی کنند. فرزندان باید نسبت به تبعات کارهایشان آگاه باشند و آن را همانند یک قانون در ذهنشان بسپارند.

برای مثال اگر او هر بار بعد از مرتب کردن اسباب بازی هایش با تشویق والدینش روبرو می شود به خوبی درک می کند که در قوانین خانه این رفتار همیشه جزو یک رفتار درست شناخته می شود یا اگر مرتکب رفتاری نادرست شد و به دنبال آن مورد بازخواست و تنبیه افراد قرار گرفت، رفتار اشتباه کمتری از او سر خواهدزد.

منبع : hidoctor

====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ======

بمنظور دسترسی سریع تر به مطالب دلخواه خود، پرشین طب را از طریق لینک زیر در اینستاگرام دنبال کنید:

Instagram

545
منتشر شده در829 روز پیش

چرا کودک در خواب لبخند می زند؟!

لبخند زدن کودک در خواب با عنوان لبخند دائمی خوانده می شود چرا که این لبخند زدن ارتباطی به دنیای خارج از خواب ندارد و کودک تحت نوازش یا یک حس قرار نمی گیرد. شاید شما زمانی که دارید شکم نوزارد را نوازش می کنید خیال می کنید که کودک در حال لبخند زدن می باشد اما واقعیت اینطور نیست، کودک نمی تواند تشخیص دهد که چه رویدادی در خارج و داخل در حال روی دادن است. در این مبحث در مورد بیان احساسات و شادی کودک در سنین مختلف صحبت خواهیم کرد.

سه تا هشت هفتگی
بین یک تا دو ماهگی، لبخند نوزاد کامل می‌شود. او می‌آموزد با هر دو گوشه لب بخندد و در چشمانش که حالا حالت گرفته، برق شادی می‌درخشد. در این سن، او می‌تواند منشأ صداها و تصویرهايی که او را به خنده می‌اندازد، تشخیص دهد و واكنش او، به طور مستقیم، به محیط و اتفاق‌هايی که در آن می‌افتد، بازمی‌گردد! اگر بخواهیم رخدادهای این چند هفته را به طور دقیق مرور کنیم، باید بگوییم تا هفته چهارم، نوزاد نسبت به صداهای انسان به ویژه صدای تیز زنانه، واکنش نشان می‌دهد و این به آن علت است که سیستم شنوایی، سریع‌تر از بینایی کامل می‌شود.

 از چهار هفتگی به بعد، نوزاد به واکنش و حالت‌هاي صورت اطرافیان توجه می‌کند و می‌خندد. به خنده او در این سن، «خنده اجتماعی غیرانتخابی» می‌گویند، چون او به شکل غریزی، به حالت‌هايی که افراد به چشم‌ها، پیشانی، بالای بینی و… می‌دهند، می‌‌خندد. هر وسيله متحرک مانند جغجغه‌ هم او را می‌خندانند و این خنده از سر خوش‌حالی شناسایی حالت‌های جدید است!

شش تا هشت ماهگی
در این سن، کودک شما می‌تواند تصمیم بگیرد که به چه چیز بخندد و نسبت به چه چیزی بي‌محلي كند. به عبارت دیگر، از این سن به بعد، او آگاهانه می‌خندد. حالا او صورت آشنا را از غریبه به خوبی تشخیص می‌دهد و تنها به حالت‌هاي تغییر یافته صورت‌های آشنا لبخند می‌زند و با دیدن یک صورت غریبه، یا چشم‌هایش را پایین می‌اندازد یا گریه می‌کند. روان‌شناسان به این حالت،  «نگرانی ماه هشتم» می‌گویند! خنده از این به بعد، کانال ارتباطی کودک با افرادی است که آن‌ها را می‌شناسد و علامت رضایت او از یک وضعیت است. برای آن‌که از این سن به بعد، والدین به کودکشان کمک کنند تا احساساتش را جلوه دهد، لبخند زدن به او بهترین کار است. این تبادل لبخند، به کودک کمک می‌کند كه بتواند کم‌کم یک ارتباط واقعی برقرار کند و اعتماد به نفس بیابد.

چهار ماهگی
خنده نوزاد از چهار ماهگی به بعد، مثل آدم‌بزرگ‌هاست. برقراری ارتباطات لمسی، بیش از هر چیز، در این سن برای او لذت‌بخش بوده و باعث خنده می‌شود. به عنوان مثال، بوسه سفت و صدادار از شکمش یا پاهایش برایش جذاب است. صدای والدین نیز هنگامی که با او بازی می‌کنند، او را به خنده می‌اندازد. خندیدن در این سن، نشانه رشد و پیشرفت اوست. او حالا شكل اشیا و منشأ صداها و تصویرها را می‌شناسد و می‌داند چه حوادث و اتفاق‌هايی می‌تواند برایش خوشایند باشد. از آن‌جا که بسیاری از حالت‌ها برای او شناخته شده‌اند، پس مثلا از حرکت پدرش، اگر به شکلی غیرمتعارف راه برود یا حرف بزند، خنده‌اش می‌گیرد، اما اگر تغییرها بسیار زیاد باشند، ممکن است احساس ترس کرده و به گریه بیفتد. در این سن، تنها تغییرهايی او را به خنده می‌اندازد که حالت‌هاي پیش از آن را شناخته باشد و بتواند آن تغییر را با حالت‌هاي قبلی مقایسه کند.

خندیدن برای سلامتي خوب است
این موضوع که خندیدن برای سلامتي روح و جسم، بسیار مفید است، سال‌هاست به اثبات رسیده است. تحقیقات فراوانی نشان داده است که خنده سبب افزایش میزان ترشح آندروفین شده، حس درد را کاهش داده و با تأثیری که بر سیستم ایمنی می‌گذارد، سبب قوی‌تر شدن انسان و افزایش تحمل در مقابله با شرایط سخت می‌شود. خنده نیز مانند سایر فعالیت‌های بدنی، ضربان قلب، تنفس و گردش خون را افزایش داده و سبب سلامتی می‌شود. چند سال است كه در کشورهای پیشرفته، از خنده‌درمانی در بیمارستان‌های اطفال کمک گرفته می‌شود، زیرا خنده، استرس را کاهش داده و در نتیجه، میزان نیاز فرد به دارو کم شده و درمان سریع‌تر انجام می‌شود.

راهی برای جلب توجه
خندیدن و گریه کردن، هر دو واكنش‌هایی غیراکتسابی است، یعنی ما آن‌ها را از دیگران نمی‌آموزیم. هر دوی آن‌ها به ما کمک می‌کنند بتوانیم با اطرافیانمان بهتر ارتباط برقرار کنیم، اما خنده برای یک نوزاد، به جز برقراری ارتباط، بهترین راه‌حلی است که او آن را به کار می‌گیرد تا والدین را مجذوب خود کند. خنده به او کمک می‌کند دوست‌داشتنی‌تر باشد.

منبع : shahrzadpress

611
منتشر شده در981 روز پیش

راز پرورش فرزندان که در کتاب ها پیدا نمی کنید!

بیشتر والدین، مادر یا پدر بودن را یکی از شگفت انگیزترین و مهم ترین تجربه های زندگی می دانند. اما آیا می دانید چه چیزی این تجربه را برای شما لذت بخش تر می کند؟ در این نوشتار قصد داریم بعضی از رموز فرزندپروری را با شما در میان بگذاریم؛ نکاتی که پیش از این هرگز در جای دیگری آنها را نشنیده اید. بنابراین از همراهی با این بخش احساس ضرر نخواهید کرد. گام به گام پیش می رویم.

اینکه گاهی اوقات گریه کنید، چیز بدی نیست

پدر یا مادر بودن یک کار احساس، روحی، فیزیکی و البته طاقت فرساست. برخی اوقات احساس می کنید خود را خیلی مقید کرده اید و در بند هستید. مشکلی از سمت شما وجود ندارد چرا که فشار درونی زیادی به شما وارد شده و راه خلاصی از آن گریه کردن و تخلیه روحی است. این کار نشانه ضعف شما نیست، بلکه گریه به شما این فرصت را می دهد که استرس های تان را کاهش داده و کنترل کنید و همین امر به شما کمک خواهد کرد که بعد از یک گریه سالم، احساس بهتری داشته و آرام تر شوید.

اگر از همه لحظات بودن در کنار فرزندان تان لذت نمی برید، والدین بدی نیستید

اگر هنگام صبحانه با یک اسباب بازی بزرگ روی میز رو به رو شوید، سعی کنید عصبانی نشوید، چرا که گاهی اوقات بهترین لحظات زندگی، دور هم بودن هایی است که  در ظاهر دلپذیر نیستند ولی در باطن جزو شیرین ترین و زیباترین لحظات زندگی انسان هستند. یادتان باشد که هر پدر و مادری روزهای سختی را در پیش داشته و دارد، حتی کسانی که در ظاهر هرگز روزهای سختی نداشته اند. بنابراین سعی کنید زندگی را به خودتان سخت نگیرید. زندگی مثل رفتن به قفس حیوانات برای بزرگ و رام کردن آنها نیست، شما اینطور فکر نمی کنید؟!

نه گفتن به کودکان، ضربه روحی به انها وارد نمی کند

آموزش قوانین و حریم و حدود دیگران به کودکان امری ضروری برای رشد احساسی و روحی آنهاست، البته ممکن است که اخم و گریه کنند و اینکه اوقات شما را برای مدتی تلخ کنند ولی با یک تکه کیک شکلاتی قبل از خواب این حالت از یادشان خواهد رفت. مکررا «بله گفتن» به گودکان، به لوس باآمدن آنها منجر ممی شود و حتی زمانی که بالغ شوند نیز این خصلت را به همراه خواهند داشت. از سوی دیگر اینکه پای «نه» خود بمانید، درس بزرگی برای آموزش احترام گذاشتن به کودکان است که منجر به احترام گذاشتن آنها به حدود دیگران می شود.

برخی اوقات کودک تان را تنها بگذارید و این به معنای رها کردن آنها نیست

در حقیقت، تنها گذاشتن فرزندان تان گاهی اوقات نکته ای مهم برای کمک به استقلال آنهاست. اوقات تنهایی به کودکان کمک می کند از خلاقیت خود برای داشتن لحظاتی لذت بخش استفاده کرد و آنها را به استقلال داشتن و خود کفا بودن تشویق می کند. کودکانی که این مهارت را یاد بگیرند، به راحتی قادر خواهند بود زمان های تنهایی شان را بدون هیچ احساس غم و اندوه یا وحشت پشت سر گذارند. کودکان با سن کمتر را زمان هایی تنها بگذارید که بتوانند بدون کمک والدین یا پرستار کودک که در اتاقی دیگر حضور دارند، خود را سرگرم کنند.

گاهی به خودتان استراحت بدهید

برخی اوقات که کودکان تان در حال کتاب خواندن، نقاشی یا بازی هستند لحظاتی را برای آرامش جسم و روح تان مثلا با مشاهده یک برنامه تلویزیونی اختصاص دهید چرا که بعد از یک استراحت کوتاه، احساس بسیار بهتری خواهید داشت. این کار شما به کودک تان هم یاد خواهد داد در زمانی که تحت فشار روحی هستند، استراحتی کوتاه و دوباره انرژی گرفتن، سالم ترین و کارآمدترین راه برای آرام شدن است.

به کودکان اجازه ندهید که با تلفن همراه تان بدون محدودیت بازی کنند

اگر می خواهید پیام های بی معنا برای همه مخاطبان تان ارسال نشود یا اینکه عکس های تان سر جایش باقی بماند، قبل از اینکه تلفن همراه تان را به کودکان بدهید، برایش قفل بگذارید در غیر این صورت باید منتظر عواقب بدی باشید.

زمان چرت زدن کودکان تان فرصت مناسبی برای انجام کارهای دیگر است

بسیاری به شما پیشنهاد می کنند وقتی کودک تان خواب هستند، شما هم بخوابید. بله، این توصیه در صورتی صحیح است که شما نخواهید کار دیگری در زندگی تان انجام دهید! ماشین لباسشویی را پر کنید، دوش بگیرید، با دوستان تان حرف بزنید و البته گاهی اوقات برای بازسازی ذهن و جسم و روح تان به همراه فرزند تان چرت بزنید.

وقتی فرزند تان چیزی را نمی خورد از خاصیتش برای او بگویید

اگر کودک تان چیزی را نمی خورد، کمی درنگ داشته باشید و بعد رو به او کنید و بگویی: به نظرم نباید اسفناج بخوری، چون این ماده سبز رنگ، می تواند تو را بسیار قوی کند و به تو انرژی ای فوق العاده ای بدهد برای وقتی که در پارک بازی می کنی یا در استخر مشغول شنا هستی. تو هم که اینها را نمی خواهی، درست است؟ غالبا پاسخ کودکان تان «نه، نه» خواهد بود! مطمئن باشید که این روش به خوبی جواب می دهد.

جلوی کنجکاوی های کودکانه را همیشه نمی توان گرفت

مهم نیست چقدر تلاش کرده اید چیزهایی را که باید از دسترس کودک تان دور باشد از او دور نگه دارید، چون بالاخره چیزی را پیدا خواهد کرد که شما نمی خواسته اید به آن دست بزند. فقط تلاش کنید مواد شیمیایی، وسایل برنده، مواد دارویی و چیزهایی از این قبیل را از دسترس کودک تان دور نگه دارید.

====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ======

بمنظور دسترسی سریع تر به مطالب دلخواه خود، پرشین طب را از طریق لینک زیر در اینستاگرام دنبال کنید:

Instagram

672
منتشر شده در989 روز پیش

با کودک فضول و خبرچین چه کنیم؟

همه ما روزی کودک بودیم و همیشه سعی می کردیم که کنجکاو باشیم. کنجکاوی یکی از ویژگی فرزند سالم و باهوش می باشد. در صورتی که کمی کودک را آزاد تر بگذاریم این کنجکاوی بیشتر می شود و ممکن است به خبرچینی و فضولی تبدیل شود. در صورتی که فرزند شما خبرچین است باید چگونه با وی برخورد کنید که دچار صدمه نشود؟ در این مبحث قصد داریم طرز برخورد با کودک خبرچین را به شما بگوییم. کودکی که حرف شنوی ندارد.

۱- اگر مطالبی که کودک در جمع مطرح می‌کند، کم اهمیت یا بی‌اهمیت است؛ برای مثال وقتی می‌گوید: «شام چی خورده‌ایم یا دیروز کجا رفته‌ایم و…» هیچ واکنشی نشان ندهید.

۲- اگر مسائل مهم زندگیتان را در جمع بیان می‌کند یکی از دلایل مهم آن، این است که خودتان در حضور همسر یا بستگانتان همین کار را می‌کنید، بدون اینکه متوجه باشید دختر ۸ ساله شما با وجود اینکه مشغول بازی است، صحبت‌های شما را می‌شنود. سعی کنید الگوی خوبی باشید و مسائل و رازهای خانوادگی را با دیگران مطرح نکنید، اگر هم این کار را انجام می‌دهید حداقل زمانی که او مدرسه است و درخانه حضور ندارد با دیگران صحبت کنید.

۳- وقتی کودک رازهای خانواده را مطرح می‌کند واکنش شدید نشان ندهید بلکه او را از جمع بیرون ببرید و او را از نظر خودتان مطلع کنید؛ مثلا بگویید: «من خیلی ناراحت می‌شوم وقتی مسائل خصوصی زندگیمان جلوی بقیه مطرح می‌شود» یا در‌‌ همان موقع با یک نگاه جدی (بدون هیچ صحبتی) برای چند ثانیه به او نگاه کنید.

۴- به هیچ وجه از روش‌های نصیحت، عصبانیت، تهدید، تنبیه و… به ویژه در حضور جمع استفاده نکنید.

۵- کودک شما به شدت نیازمند جلب توجه است. شما و همسرتان سعی کنید نکات مثبت او را بیشتر ببینید برای مثال می‌توانید توانمندی‌هایش را روی کاغذ بنویسید و روی کمدش بچسبانید. تا می‌توانید با او بازی کنید برایش وقت بگذارید با هم بیرون بروید و…

۶- به دیگران بسپارید که وقتی از مسائل زندگیتان صحبت می‌کند، هیچ واکنشی نشان ندهند و کاملا بی‌تفاوت باشند.

۷-هدف کودک از خبرچینی را مشخص کنید، آیا کودک به دنبال جلب توجه و کسب قدرت است و یا انتقام جویی می کند؟

۸- در مورد علل خبرچینی با کودک صحبت کنید و به او یاد دهید که از روش های دیگر مطلوب برای افزایش مقبولیت استفاده کند.

۹- به کودک کمک کنید دیگران را در توانمندی های خود سهیم کند و یا به آن ها آموزش دهد.

۱۰- به او کمک کنید تا برای دست یافتن مهارت های اجتماعی الگوی مناسبی پیدا کند و رفتارهای قابل تحسین الگو را به خاطر بسپارد و یا یادداشت کند.

۱۱- هنگامی که کودک خبرچینی می کند توجه خود را به چیزهای دیگر جلب کنید مثلا بگویید : ((به جای اینکه در باره ی این موضوع حرف بزنیم بهتر است که …))

۱۲- در بحث های کلاسی و گروهی احساس دیگران در مورد افراد خبر چین را به چالش بکشید و یا بیان داستان و نشان دادن فیلم و…آن ها را با عواقب خبر چینی و احساسات دیگران نسبت به چنین کسانی آشنا سازید.

۱۳- به جای گوش دادن به خبر چینی از او بخواهید ماجرا را بنویسد.

۱۴- خبر چینی را نادیده گرفته و رفتارهای صحیح کودک را تشویق کنید.

۱۵- هنگامی که چشم پوشی از خبر وی غیرممکن است با کودک قرار بگذارید در صورت خبرچینی نکردن به او جایزه می دهید و برعکس.

۱۶- به کودک اعتماد به نفس بدهید تا برای جلب توجه مجبور به خبرچینی نشود.

۱۷- در فعالیت و کارها کودک خبرچین را با الگوهای مناسب قرار دهید و در مورد رفتارهای خوب این الگوها با کودک بحث کنید.

۱۸-کروم بلتز، پیشنهاد می دهد اصل تمیز را به کودکان یاد دهید تا برخی خبرها با خبرچینی متفاوت باشد مثل خبرهایی که مورد خطر برای اموال مدرسه و دیگران و… است.

۱۹- کودک را با دادن فهرستی از خبرچینی هایش از رفتارش آگاه کنید.

۲۰- به کودک کمک کنید تا خودش راهی برای اصلاح رفتارش بیابد به جای اینکه آن را به طور کامل به عهده ی والدین بگذارید.

۲۱- به کودک آموزش دهید که گزارش چه اطلاعاتی مناسب است. مثل نیاز به کمک فوری، زد وخورد، فریب دادن و…

منبع : sara.jamejamonline.ir

3,193
منتشر شده در997 روز پیش

دروغ های او عمدی نیست، علت دارد!

دروغ گفتن کودکان علت های مختلفی می تواند داشته باشد. موقعیت هایی کودکان را در وضعیتی قرار می دهد که آنها ناخواسته دروغ می گویند. حالا که فرزندمان دروغ می گوید باید با او چه طور رفتار کنیم تا هم تربیت شده و هم به رویش نیاوریم که دروغگوست؟

۱/ ارزش حقیقت 

به او بگویید حقیقت را در یک جمله برای شما تعریف کند. در ادامه تعریف او، درباره ویژگی یک رفتار درست، اطلاع رسانی به موقع و درست، گفتن حقیقت ماجرا و … صحبت کنید. برای مثال بگویید اگر من یا پدرت به تو قولی بدهیم و بدون دلیل منطقی برای انجام ندادن کاری که به تو قول داده بودیم، حرف هایی بزنیم، تو می پذیری؟ ما را دروغگو تصور نمی کنی؟ در این شرایط باز هم به حرف ما اطمینان داری؟

۲/ احساس او را درک کنید

والدین به راحتی می توانند از خلال صحبت های فرزندشان به حس او درباره مسایل، افراد، موقعیت ها، شرایط روانی، خواسته ها، آرزوها، ناکامی ها و … فرزندتان درباره موضوعی دروغ می گوید، به جای آنکه به فکر تنبیه او باشید از لابه لای حرف های او به دنبال کشف حقیقت باشید. برای مثال اگر از مادر یا پدر یکی از همکلاسی هایش یک فرشته ساخته، متوجه شوید که مادر یا پدر ایده آل برای او چه شکلی است؟ اگر از یکی از اقوام یا اولیاء مدرسه هیولای بی شاخ و دمی ساخته است، بدانید که نسبت به او حس ناخوشایندی دارد.

۳/ خودش را دوست ندارد

همه ما با دیگران بیش از خودمان روراست هستیم! برای آنکه به طور ناخودآگاه از بررسی و آگاهی کمبودهایمان هراس داریم. خودمان را دوست نداریم چون به کمبود هایمان آگاهیم. گاهی بچه ها نیز ناخوداگاه دچار این حالت می شوند. بنابراین درباره مهارت هایشان اغراق می کنند. برای مثال اگر خوب نقاشی نمی کنند درباره مهارتشان و اینکه آموزگار از آنها تعریف کرده است، دادسخن می دهند. روی رفتارهای او دقیق شوید و ببینید کجا و به چه شکلی بیش از اندازه از خود و مهارت هایش تعریف می کند. آن نقاط می توانند نقاط ضعف او باشند.

۴/ مچش را نگیرید

اشتباه ترین رفتار ممکن، مچ گیری بچه هاست. اگر می خواهید فرزندتان به همین روند ادامه دهد، مستقیم به چشم های اون نگاه کنید و بگویید که چرا دروغ می گوید؟ به این ترتیب او از این مساله غمگین شده و به کارش ادامه خواهد داد. بنابراین حواستان به رفتاری که در مقابل او دارید، باشد.

۵/ با رفتار یاد بدهید

یکی از روانشناسان کودک به نام «روبرت فالگوم» می گوید: « نگران این نباشید که فرزند شما به حرف هایتان گوش نمی دهد، نگران شوید وقتی رفتار شما دقیق شده و حرفی نمی زند. او در این زمان از کارهای شما الگو برداری می کند.» برای اینکه دروغگویی را از رفتار فرزندتان بیرون کنید، درست رفتار کنید. اگر به او می گویید امروز کاری برایش انجام می دهید، حتما آن را عملی کنید. در غیر اینصورت برای او دقیقا توضیح دهید.

۶/ از شش سالگی یاد بدهید

سن ورود به پیش دبستانی سن برقراری ارتباط با اجتماع دور از محیط خانواده است. از این زمان والدین می توانند دقیقا مفاهیم را برای کودک توضیح داده و خوب و بد را به آنها یاد بدهند. برای آنکه فرزندتان زشتی دروغ و خوبی راستی را یاد بگیرد دقیقا برای او با مثال توضیح بدهید که دروغ گفتن چه عواقبی را به دنبال دارد. به او یاد بدهید که همیشه راست گفتن، بهترین انتخاب است.

۷/ اطمینان و عمل

اگر کودک از واکنش والدین در قبال هر کاری که انجام می دهد، نترسد، دروغگو نخواهد شد. بنابراین به او اطمینان بدهید که همیشه و در همه حال و در هر شرایطی برای رفع مشکلی که پیش آمده به او کمک خواهید کرد. بنابراین او به شما اطمینان کرده و حقیقت ماجرا را خواهد گفت. والدین اولین و آخرین پناهگاه برای کودکان در هر سنی هستند.

۸/ خیال پردازی سن دارد

تا قبل از ورود به مدرسه و کمی بعد از آن خیال پردازی یکی از نشانه های خلاقیت های کودکان بوده و کودکانی که خیال پرداز هستند، ضریب هوشی بالاتری نسبت به همسالانشان دارند. اما هرچه کودک به سمت بزرگسالی پیش می رود باید این مرز تفکیک شده و فانتزی ها از حقیقت جدا شوند. برای این منظور می توانیم همراه فرزندانمان به مشاور مراجعه کنیم و یا به تنهایی مراجعه کرده و شرایط را توضیح دهیم. به این ترتیب می توانیم با کمک روانپزشک هم خلاقیت کودک را که نماد آن خیال بافی است، خدشه دار نکنیم و هم اینکه اگر دروغ می گوید با کمک متخصص این مشکل را برطرف کنیم.

773
منتشر شده در1048 روز پیش
صفحه 1 از 212