درمان عفونت گوش

فروش فایل فروشگاه شاپ می نو
امار سایت
  • افراد آنلاین : 8
  • ورودی گوگل : 79
  • تعداد کل مطالب : 4105
  • بازدید امروز : 7167
  • بازدید دیروز : 25605
  • بازدید این هفته : 110114
  • بازدید این ماه : 408116
  • بازدید کل : 3407894
عفونت گوش میانی کودکان

علل عفونت گوش میانی کودکان و درمان آن

پرشین طب – سلامت کودکان | به گزارش پرشین طب؛ شایع ترین بیماری در شیرخواران و کودکان عفونت گوش میانی می باشد ، اوتیت میانی حاد یا عفونت گوش میانی کودکان یکی از شایع ترین بیماری ها می باشد. در اینجا قصد داریم تا در مورد علل عفونت گوش میانی کودکان و درمان آن صحبت کنیم. در صورتی که می خواهید در مورد این موضوع بیشتر بدانید به شما عزیزان همیشه همراه پیشنهاد می کنیم با پرشین طب همراه باشید.

علل عفونت گوش میانی کودکان و درمان آن

بیش از نیمی از شیرخواران در طی نخستین سال زندگی، حداقل یك بار دچار اوتیت میانی حاد می‌شوند. این رقم تا ۳ سالگی به حدود ۸۰ درصد می‌رسد.

علل عفونت گوش میانی کودکان

علت بیشتر بیماری‌های مزمن گوش میانی عمدتا مبتنی بر اختلال تهویه گوش میانی و التهاب است. این مكانیسم‌ها رابطه متقابل نزدیكی با یكدیگر داشته، اغلب قابل جدا كردن از یكدیگر در هر مورد نیستند.

اختلال مزمن تهویه گوش میانی سبب التهاب مخاطی می‌شود كه به نوبه خود كاركرد لوله استاش و تهویه گوش میانی را مختل می‌سازد. این چرخه معیوب، جزء اصلی در بیشتر وضعیت‌های التهابی گوش میانی است.

كاركردهای لوله استاش شامل تهویه حفره تمپان و سلول‌های هوایی، تعدیل اختلاف فشار بین حفره تمپان و اتمسفر، درناژ فضاهای گوش میانی و ایجاد سدی در برابر عفونت بالارونده می باشد.

مسیر لوله استاش در شیرخواران و كودكان خردسال نسبت به بزرگسالان افقی‌تر است. همچنین در این سنین لوله استاش، كوتاه‌تر، پهن‌تر، و دارای غضروف نرم‌تر است.

احتمالا این موارد باعث اختلال كاركرد كلی لوله استاش شده، مسوول بالاتر بودن میزان بروز اوتیت میانی در كودكان هستند.

لوله استاش كودكان تا حدود سن ۱۰-۷ سالگی از نظر آناتومی و كاركرد شباهت زیادی به بزرگسالان پیدا می‌كند.

اختلال تهویه گوش میانی تقریبا همیشه ناشی از اختلال كاركرد لوله استاش است. در این خصوص، بروز تنگی لوله استاش شایع‌تر از اتساع (بازبودن بیش ازحد) آن است.

عفونت گوش میانی کودکان

عفونت گوش میانی کودکان

با ادامه بحث عفونت گوش میانی کودکان همراه ما باشید : عوامل گوناگونی وجود دارند كه می‌توانند كاركرد تهویه‌ای لوله استاش را مختل کنند. سه مورد مهم آن شامل موارد زیر است:

التهاب و بزرگی لوزه سوم

تماس اولیه با میكروارگانیسم‌ها و عوامل محیطی در شیرخواران و كودكان خردسال تغییرات ایمنی- التهابی شدیدی را به همراه دارد كه بافت‌های آدنویید (لوزه‌ سوم) را ملتهب می سازد.

درواقع مشكل اصلی، در این زمینه آدنوییدیت مزمن است كه منبعی را برای میكروارگانیسم‌های بیماری‌زا تشكیل می‌دهد و نیز باعث بزرگی آدنویید می‌شود.

آدنوییدیت نیز به نوبه خود در اثر انسداد راه تنفسی بینی و نیز دراثر رینیت و رینوسینوزیت تسریع می‌گردد.

عفونت‌های مخاطی گوش میانی

عفونت‌های ویروسی و باكتریایی مجاری تنفسی فوقانی كه در كودكان شایع‌اند، می‌توانند مستقیما نیز مخاط گوش میانی را متاثر سازند. این عفونت‌ها تمایل به صعود از راه لوله استاش به سوی گوش میانی دارند .

التهابات غیرعفونی‌

التهابات آلرژیك یا توكسیك مجاری تنفسی فوقانی در ایجاد آدنوییدیت و انسداد راه هوایی بینی نقش دارند و نیز با شیوع كمتر ممكن است به مخاط گوش میانی گسترش یابند.

ریفلاكس شیره معده نیز ممكن است در التهابات نقش داشته باشد.

این مكانیسم ممكن است به ویژه در شیرخواران و كودكان خردسال مهم باشد زیرا در آنها لوله استاش كوتاه بوده، محافظت اندكی فراهم می‌كند.

انواع بالینی

اوتیت میانی حاد

نحوه ایجاد بیماری اوتیت میانی حاد

این بیماری عموما از یك عفونت صعودی كه از طریق لوله استاش به گوش میانی راه می‌یابد، ناشی می‌شود. تقریبا در دوسوم موارد، باكتری‌های مسبب از گوش میانی قابل جداسازی‌اند.

ارگانیسم‌های مسبب عمده عبارتند از: استرپتوكوك پنومونیه، هموفیلوس آنفلوانزا، و برانهملا كاتارالیس.

یك‌سوم باقی‌مانده احتمالا ناشی از ویروس‌های تنفسی‌اند. آدنویید حتی در مواردی كه بزرگ شده نیست، به طور شایع به عنوان كانونی برای عفونت‌های گوش میانی عمل می‌كند.

عوامل افزایش دهنده یا كاهش دهنده خطر اوتیت میانی حاد

علاوه بر ناهنجاری‌های جمجمه و صورت، چندین عامل خطر برای اوتیت میانی حاد در كودكان شناسایی شده‌اند. حمله قبلی اوتیت میانی حاد و وجود اوتیت میانی سروزی مزمن، خطر رخداد اوتیت میانی حاد بعدی را افزایش می‌دهند.

سیگار كشیدن والدین یك عامل خطر اثبات شده است. سپردن شیرخواران و كودكان خردسال به مهدكودك نیز یك عامل خطر شناخته شده است و ممكن است كودك را در معرض فلور میكروبی دارای آسیب‌زایی ویژه قرار دهد.

از سوی دیگر نشان داده شده است كه طولانی‌تر بودن دوره تغذیه با شیر مادر خطر اوتیت میانی حاد را در كودكی كاهش می دهد.

علایم اوتیت میانی حاد

قبل از اوتیت میانی حاد اغلب یك عفونت ویروسی مجاری تنفسی فوقانی وجود دارد. علامت آغازین گوش درد شدید است كه در شیرخواران ممكن است با مالش گوش مبتلا توسط كودك یا علایم غیراختصاصی تظاهر یابد.

تب معمولا در طی ۲۴ ساعت اول بروز می‌كند. در شیرخواران ممكن است علایم غیراختصاصی، نظیر تحریك‌پذیری، استفراغ، یا اسهال نمودهای غالب بیماری باشند. پارگی پرده تمپان با ترشح از گوش و بهبود یا برطرف شدن گوش‌درد تظاهر می‌یابد.

تشخیص اوتیت میانی حاد

در اتوسكوپی، پرده تمپان، كدر، ضخیم، قرمز و گاهی برآمده دیده می‌شود. ویژگی‌های یک كاهش شنوایی هدایتی نیز وجود دارد.

تشخیص افتراقی اوتیت میانی حاد

اوتیت میانی حاد باید از سایر انواع اوتیت افتراق داده شود. همچنین باید از اوتیت خارجی و از تشدید حاد اوتیت میانی مزمن، به ویژه در موارد ترشح از گوش همراه با پارگی پرده تمپان، افتراق داده شود.

سیر بیماری اوتیت میانی حاد

پارگی خودبه‌خودی پرده تمپان ممكن است رخ دهد. پس از فروكش مرحله حاد التهاب، افیوژن التهابی باقی‌مانده در حفره تمپان برای چندین هفته ماندگار خواهد بود كه با كاهش شنوایی هدایتی نیز همراه است.

عوارض اوتیت میانی حاد

عوارض نادرند. شایع‌ترین آنها عفونت حاد استخوان گوش (ماستوییدیت حاد) است.

درمان اوتیت میانی حاد

از استامینوفن یا داروهای NSAID برای تسكین درد استفاده می‌شود. قطره‌ها یا محلول‌های شستشوی ضد احتقان بینی ممكن است برای كاهش انسداد راه هوایی بینی ضرورت یابند.

بازشدن راه تنفسی بینی، كاركرد درناژی لوله استاش را بهبود می‌بخشد.

به عنوان یك قاعده، درمان آنتی‌بیوتیكی باید بی‌درنگ شروع شود، اگرچه بهبود خودبه‌خود ممكن است در عرض ۲-۱ روز بدون آنتی‌بیوتیك رخ دهد.

درمان آنتی‌بیوتیكی باید پاتوژن‌های عمده فوق‌الذكر را پوشش دهد و برای ۱۰-۷ روز ادامه یابد. اگر در عرض ۴۸ ساعت، پاسخ به درمان دیده نشود یا علایم و نشانه‌های بیمار تشدید گردد، باید آنتی‌بیوتیك دیگری امتحان شود.

پیشگیری از اوتیت میانی حاد

عوامل خطر باید تا حد امكان برطرف گردند، و دوره تغذیه شیرخوار با شیر مادر طولانی گردد. با ادامه بحث عفونت گوش میانی کودکان همراه ما باشید.

اوتیت میانی حاد راجعه

تعریف اوتیت میانی حاد راجعه

رخداد ۵ یا بیش از ۵ التهاب حاد گوش میانی در ۱ سال یا ۳ التهاب در ۶ ماه، به عنوان اوتیت میانی راجعه طبقه‌بندی می‌گردد. در بین حملات، گوش میانی التیام می‌یابد و هیچ گونه افیوژن در حفره تمپان وجود ندارد.

شیوع اوتیت میانی حاد راجعه

اوتیت میانی حاد راجعه، بیماری مخصوص شیرخواران و كودكان خردسال است. این بیماری تقریبا در ۱۰درصد از كودكانی كه دارای سابقه یك حمله اوتیت میانی حاد بوده‌اند، رخ می‌دهد.

نحوه ایجاد بیماری اوتیت میانی حاد راجعه

هر حمله این بیماری از نظر مبنایی شبیه اوتیت میانی حاد است با این تفاوت كه شیوع عوامل خطر در این بیماری بالاتر است.

علایم، تشخیص، و سیر بیماری اوتیت میانی حاد راجعه

هر حمله بیماری سیری مشابه با یك اوتیت میانی حاد منفرد دارد. اگر شرح حال، حاكی از احتمال یك واكنش آلرژیك باشد، بیمار باید از نظر آلرژی بررسی شود. سیر و عوارض حملات بیماری، شبیه مواردی است كه درباره اوتیت میانی حاد ذكر شد.

درمان اوتیت میانی حاد راجعه

حملات بیماری شبیه یك اوتیت میانی حاد منفرد درمان می‌شوند. به علاوه، چند اقدام برای پیشگیری از عودهای مجدد توصیه شده است:

– تجویز آنتی‌بیوتیك پیشگیرانه؛ موثر است ولی به دلیل احتمال ایجاد مقاومت، مورد اختلاف‌نظر است.

– واكسیناسیون ضد پنوموكوك ممكن است به پیشگیری از حملات جدید كمك نماید؛ سویه‌های هموفیلوس دخیل در اوتیت میانی با سویه‌های عامل مننژیت متفاوت‌اند و بنابراین واكسن‌های هموفیلوس موجود، در این مورد اثر پیشگیرانه ندارند.

– برداشتن لوزه سوم می‌تواند بار باكتریایی نازوفارنكس را كاهش دهد و كاركرد لوله استاش را بهبود بخشد. جایگذاری لوله تهویه (Ventilation Tube) در حفره تمپان می‌تواند تهویه گوش میانی را بهتر كند.

اوتیت میانی ترشحی

اسامی دیگر این بیماریاوتیت میانی با افیوژن (OME)، اوتیت میانی سروزی، اوتیت میانی موكویید، گوش چسبی (Glue Ear) است.

تعریف اوتیت میانی ترشحی

اوتیت میانی ترشحی عبارت است از افیوژن التهابی در پشت پرده تمپان سالم كه با علایم اتولوژیك حاد یا نشانه‌های سیستمیك همراه نیست. این فرآیند را می‌توان به۳ گروه حاد (افیوژن به مدت حداكثر ۳ هفته)، تحت‌حاد (افیوژن تا ۳ ماه)، یا مزمن (افیوژن بیش از ۳ ماه) تقسیم نمود.

شیوع اوتیت میانی ترشحی

اوتیت میانی با افیوژن شایع‌ترین بیماری گوش در كودكان سنین پیش از مدرسه و در كل یكی از شایع‌ترین بیماری‌ها است.

حدود ۴-۳ درصد كودكان، مبتلا به نوع مزمن این بیماری هستند. عموما هر دو گوش درگیر است.

علایم اوتیت میانی ترشحی

علایم التهاب حاد معمولا در كودكان وجود ندارد. علامت عمده، كاهش شنوایی است كه البته كودكان خود به ندرت آن را ابراز می‌كنند. در موارد درگیری دوطرفه، تاخیر در تكامل گفتار و زبان و اختلال فهم رخ می دهد.

تشخیص اوتیت میانی ترشحی

تشخیص براساس معاینه اتوسكوپیك مطرح می‌شود. پرده تمپان اغلب كدر، ضخیم، و گاهی تورفتـه است. رنگ پرده بسته به افیوژن ممكن است رنگ پریده یا متمایل به قرمز، زرد، یا آبی باشد.

اتوسكوپی پنوماتیك ممكن است كاهش یا عدم تحرک پرده تمپان را نشان دهد.

تمپانوگرام كه درواقع ثبت نموداری حركت‌پذیری پرده تمپان است در این بیماران ممكن است نشان دهنده یك منحنی مسطح (نوع B) یا گاهی وجود قله نمودار در ناحیه فشار منفی (نوع C) در موارد خفیف و حاد باشد. تمپانوگرام باید به عنوان مبنایی برای پیگیری وضعیت بیمار ثبت گردد.

درمان اوتیت میانی ترشحی و عفونت گوش میانی کودکان

در انواع حاد و تحت‌حاد بیماری از درمان محافظه‌كارانه با تلاش برای رفع انسداد راه تنفسی بینی و بهبود كاركرد لوله استاش کمک گرفته می‌شود.

این درمان ممكن است شامل قطره‌های ضداحتقان بینی، مرطوب‌سازی هوا و اقدامات بهداشتی، یا گاهی استروییدهای موضعی باشد.

ارزش درمان آنتی‌بیوتیكی مورد اختلاف‌نظر است. با توصیه اقدامات كمكی به بیمار، نظیر باد كردن بادكنك با بینی، می‌توان تهویه گوش میانی را بهبود بخشید.

عوامل خطر اوتیت میانی حاد باید تا حد امكان كاهش داده شده یا برطرف گردند.

درمان موارد مزمن كه با كاهش شنوایی قابل توجه همراه‌اند، جراحی است. برش پرده تمپان با تخلیه افیوژن، باعث برطرف شدن فوری كاهش شنوایی می‌شود.

به طور معمول محل برش به طور خودبه‌خود در عرض ۲-۱ هفته بسته می‌شود و زمینه برای تجمع دوباره مایع ایجاد می‌شود.

جهت جلوگیری از تجمع دوباره مایع از جایگذاری یك لوله تهویه (VT) استفاده می کنیم؛ این اقدام در حقیقت مترادف با یك پارگی مزمن در پرده است كه امكان تهویه حفره تمپان از راه كانال گوش خارجی را فراهم می‌كند.

لوله تهویه اختلالی در شنوایی ایجاد نمی‌كند ولی با خطر عفونت گوش میانی از طریق كانال گوش همراه است.

معمولا همزمان با برش پرده تمپان، آدنوئیدکتومی یا بردتشتن لوزه سوم نیز انجام می‌گیرد.

منبع : zendegionline

167
منتشر شده در182 روز پیش
درمان عفونت گوش

درمان عفونت گوش در کودکان

باید بدانیم که یکی از شایع ترین مشکلاتی که ممکن است برای کودکان و شیرخواران به وجود بیاید عفونت گوش است. باید به دنبال درمان عفونت گوش باشیم . می خواهیم در این نوشته عفونت گوش و راه های درمان آن صحبت کنیم. در فصل گرما که پیش رو داریم رفتن به استخر ممکن است باعث گوش درد شود و در فصل سرما گوش درد باعث سرماخوردگی و آبریزش و سرفه می شود. در صورتی که می خواهید در مورد عفونت گوش بدانید ما را همراهی کنید.

علت ابتلای کودکان به گوش درد چیست؟

عفونت گوش یکی از شایع‌ترین عفونت‌هایی است که در دوران شیر‌خوارگی بروز می‌کند و علل میکروبی (عفونی) و غیر‌میکروبی دارد. شایع‌ترین علت گوش‌درد غیر‌میکروبی، مشکلات مربوط به ساختار شیپور استاش و گوش میانی در کودکان است. شایع‌ترین علت عفونی گوش درد در نوزادان، عفونت ا‌ی‌کولای یا استرپتوکوک است، اما در کودکان بزرگ‌تر، پنوموکوک است.

چرا برخی کودکان مدام دچار گوش درد هستند؟

برخی عوامل کودک را مستعد گوش درد می‌کند، مثلا کودکان نارس یا کودکانی که با بطری تغذیه می‌شوند، یا به‌مدت طولانی در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان در تهویه مکانیکی بوده‌اند، کودکانی که در محیطی زندگی می‌کنند که مرتب با دود سیگار یا آلودگی هوا در ارتباط هستند یا مسائل بهداشتی در محیط زندگی‌شان رعایت نمی‌شود، بیشتر مستعد عفونت گوش و گوش درد هستند. کودکانی هم که مشکلات تکاملی عصبی یا شکاف کام دارند، بیشتر به این عفونت‌ها دچار می‌شوند و دچار گوش درد می شوند.

آیا وارد شدن آب به گوش کودک هم احتمال ابتلا به گوش درد را افزایش می‌دهد؟

نه، چون طول پرده‌گوش در کودکان حدود ۲ تا ۳ سانتی‌متر و محفظه‌ای بسته است که آب داخل آن باقی نمی‌ماند. دستکاری اضافی با این هدف که آب را از گوش کودک خارج کنیم، به‌خصوص در نوزادان فقط ایجاد مشکل می‌کند. در صورتی که پرده گوش ملتهب یا پاره شده باشد، حمام کردن باعث درد گوش می‌شود. در این شرایط لازم است با مشورت پزشک حین حمام، داخل گوش کودک ژلاتین‌های مخصوصی که فضای گوش را پر می‌کند یا موم‌های روغنی گذاشت تا پرده گوش بهبود یابد.

آیا نوزادم به عفونت گوش دچار شده است؟

ساده‌ترین راه برای کشف این‌که کودک‌تان به عفونت گوش یا هر بیماری دیگری مبتلا شده است یا خیر، تغییر در خلق و خوی اوست. بچه ای که به درد گوش مبتلا شده  معمولا بی‌قرار است، خواب نا‌آرامی دارد، گوشش را می‌کشد و مدام دست به گوش دارد. در عفونت گوش خارجی، گوش قرمز و ملتهب است و ترشح دارد. گوش درد و عفونت گوش در نوزادان با بی‌قراری، تب و اسهال یا شیر نخوردن همراه است.   در عفونت گوش خارجی، گوش قرمز و ملتهب است و ترشح دارد

سایر علائم گوش درد در نوزادان عبارتند از:

۱-نوزاد مرتب دستش را به طرف گوشش می‌برد و برای گرفتن گوش خود تقلا می‌کند.

۲- وقتی مرتب تلاش می‌کند تا سرش را به یک سمت بگذارد طوری که گوشش را محافظت کند.

۳- مایع زرد یا زرد مایل به سفیدی که از گوش بیرون می‌آید؛ این نشانه در اکثر نوزادان اتفاق نمی افتد، اما در صورت بروز، نشانه حتمی عفونت گوش تلقی می‌شود. این نشانه همچنین نمایانگر این امر است که سوراخی کوچک در پرده گوش ایجاد شده است. نگران نباشید! این مشکل زمانی که عفونت گوش درمان شود، برطرف خواهد شد.

۴- کاهش اشتهای کودک؛ عفونت گوش می‌تواند موجب مشکلات گوارشی شود. این مشکل می‌تواند جویدن و بلع را نیز برای نوزادتان مشکل کنند. بنابراین شاید مشاهده کنید که نوزاد پس از چند جرعه اول سینه یا شیشه شیرش را پس می‌زند.

۵- گریه‌های بیش از حد معمول و بی‌خوابی می‌توانند از جمله دلایل عفونت گوش باشند. بی‌خوابی به اين دليل رخ می‌دهد که درد گوش آنقدر آزاردهنده هست که نگذارد کوچولوی شما به خواب برود.

۶- تب بالای ۳۸ درجه یعنی ممکن است بدن در حالت جنگ با نوعی عفونت باشد. چه بسا این عفونت‌‌ همان عفونت گوش است.

۷- وقتی بوی بدی از گوش فرزندتان به مشام شما می‌رسد شک نکنید که او دچار عفونت گوش شده است.

معمولا چه مدت گوش درد ادامه می‌یابد؟

اوتیت به چند نوع تقسیم می‌شود؛ یکی همان گوش درد معمولی است که ناشی از جمع شدن ترشحات چرکی پشت گوش است و برای درمان آن آنتی‌بیوتیک تجویز می‌شود. علایم این نوع گوش درد حاد بین ۲۱ تا ۲۵ روز طول می‌کشد. وقتی علایم ترشح از گوش بیش از ۲۱ روز طول کشید، یعنی گوش درد مزمن است، اما نوع مزمن در شیر خواران و نوزادان زیاد شایع نیست.

آیا ممکن است عفونت گوش باعث پارگی پرده گوش شود؟

اوتیت سروز یا ترشح چرکی پشت پرده گوش شایع‌ترین نوع اوتیت در کودکان و بزرگسالان و علامت عمده آن، کاهش شنوایی بدون درد و تب است. تست‌های تشخیصی مختلفی برای اثبات این نوع اوتیت تجویز می‌شود و اگر مشکلی وجود داشت، باید درمان‌های لازم را آغاز کرد. دلیل بروز اوتیت سروز، آلرژی یا مشکلات مربوط به شیپور استاش یا گرفتگی بینی است که باعث فشار منفی در گوش و تجمع مایع در گوش میانی می‌شود که اگر چرکی شود این مایع جمع شده همانند اوتیت حاد با علایمی مثل تب همراه است و اگر مورد غفلت قرار بگیرد، باعث پارگی پرده گوش می‌شود. اگر پرده گوش پاره شود، نیاز به دستکاری ندارد و خود به خود درمان می‌شود. البته اگر پرده گوش پاره شود، توان شنوایی کودک ۳۰ تا ۴۰ درصد کاهش می‌یابد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنم؟

با بروز اولین نشانه‌های عفونت گوش، به پزشک مراجعه کنید. پزشک با وسیله‌ای به نام اتوسکوپ، داخل گوش نوزاد را بررسی می‌کند. پرده گوش قرمز، متورم و دارای ترشح، به احتمال زیاد عفونت کرده است. احتمال دارد پزشک با وسیله دیگری به نام اتوسکوپ نوماتیک، گوش کودک را بررسی کند؛ در این بررسی دستگاه جریان اندکی از هوا را داخل گوش تولید می‌کند، سپس پزشک مشاهده می‌کند که آیا پرده گوش در پاسخ به هوا حرکت می‌کند یا خیر. اگر حرکت نکند، نشانه این است که مایع در گوش میانی جمع شده و عفونت کرده است.    کودکان مبتلا به عفونت گوش باید مایعات زیادی بنوشند.‎

برای درمان عفونت گوش، چه راه‌هایی پیشنهاد می‌شود؟

در اغلب موارد، اوتیت خود به خود درمان می‌شوند. کافی است راه بینی را باز نگه‌دارید و از قطره سدیم کلراید ۹ درصد استفاده کنید.

کودکان مبتلا به عفونت گوش باید مایعات زیادی بنوشند.

در صورتی که دلیل اوتیت آلرژی باشد، باید از درمان‌های کمکی ضدآلرژی استفاده کرد.

به والدین توصیه می‌کنیم از خود‌درمانی پرهیز کنند و اگر علایم بیش از ۲۴ ساعت طول کشید، حتما به پزشک متخصص مراجعه کنند.

در ۲۰ درصد موارد برای درمان، آنتی‌بیوتیک تجویز می‌شود که در رده اول آن آموکسی‌سیلین یا آموکسی‌کلاو قرار دارد.

کمپرس گرم (مثل حوله گرم) هم اگرچه درد را کاهش می‌دهد، اما می‌تواند باعث احتقان شود و احتمال سوراخ شدن پرده گوش را افزایش می‌دهد.

برای کاهش درد گوش کودک می توان از استامینوفن و بروفن استفاده کرد.

قدیمی‌ها در گوش کودکانی که گوش درد داشتند دود سیگار فوت می کردند، اما از این کار نیز باید خودداری کرد، زیرا سیگار خطر عفونت را در گوش بالا می‌برد.

آیا عفونت گوش خطرناک است؟

می‌تواند اینگونه باشد! عفونت شدیدی که درمان نشده باشد، می‌تواند پرده گوش را پاره کند. البته این پارگی اغلب اتفاق نمی افتد و در صورت بروز التیام می‌یابد، اما باید مرتبا نزد پزشک بروید تا از برطرف شدن عفونت و التیام یافتن گوش، اطمینان حاصل کنید. عفونت‌های بسیار مکرر می‌توانند موجب زخم شدن گوش و از دست دادن شنوایی نیز شوند. در موارد بسیار نادر عفونت گوش درمان نشده می‌تواند به عفونت جمجمه در پشت گوش (ماستوئید) یا مننژیت منجر شود. با مراجعه به موقع به پزشک و درمان، می‌توانید از عوارض بیماری تا حد زیادی پیشگیری کنید.

منبع : beytoote.com

863
منتشر شده در796 روز پیش

عفونت گوش ، کودک را ناشنوا می کند؟

یکی از شایع ترین بیماری که بین کودکان امروزی وجود دارد عفونت های ویروسی گوش می باشد. شاید در رسانه ها به اندازه کافی در مورد عفونت های گوش و گوش درد اطلاع رسانی شده باشد. درمان به موقع عفونت گوش می تواند از آسیب رسیدن به پرده گوش کودک و همچنین شنوایی وی کمک به سزایی کند. اگر می خواهید نقص اطلاعات خود را در مورد عفونت گوش تکمیل کنید. با ما همراه باشید.

علائم عفونت گوش

ممکن است فرزندتان با ناراحتی پیش تان بیاید و بگویید گوشم درد می کند مامان. گاهی هم کودک آنقدر کوچک است که نمی تواند از درد شکایت کند اما متوجه می شوید که فرزندتان بدخو شده و سعی می کند دستش را طرف گوشش ببرد و آن را بکشد؛ در صورتی که کودک شما اخیرا دچار سرماخوردگی یا عفونت سینوسی شده باشد و گوشش هم درد کند باید عفونت گوش را حتما مد نظر قرار دهید، عفونت گوش می تواند به همراه تب باشد. دیگر علائم این عفونت عبارتند از: کاهش اشتها، مشکل در خواب اسهال یا استفراغ، ترشح مایع زرد یا سفید از گوش، بوی نامطبوع، مشکل شنوایی و اختلال در حفظ تعادل.

شیوع عفونت گوش

عفونت گوش پس از سرماخوردگی دومین بیماری شایع در کودکان است و حدود نیمی از شیرخواران حداقل یک بار عفونت گوش می گیرند.

علل عفونت گوش

عفونت گوش می تواند توسط باکتری، قارچ یا ویروس ایجاد شود. به طور معمول، هر مایعی که وارد مجرای گوش شود به سرعت از طریق شیپور استاش – این مجرا گوش میانی را به پشت بینی و گلو متصل می کند – خارج می شود اما در صورتی که شیپور استاش مسدود شده باشد مایع در گوش میانی به دام می افتاد. معمولا طی سرماخوردگی ، عفونت های سینوسی یا حتی آلرژی شیپور استاش مسدود می شود. از طرفی، میکروب ها برای رشد به محیط تاریک، گرم و مرطوب نیاز دارند که این شرایط در گوش میانی کودک بیمار فراهم است. بنابراین عفونت گوش شکل می گیرد و پرده گوش ملتهب می شود و حتی در مواردی بدن کودک برای مبارزه با این عفونت تب می کند.

چرا گوش کودکان زود عفونت می کند؟

گوش شیرخواران و خردسالان نسبت به بزرگسالان زودتر عفونت می کند زیرا طول شیپور استاش در گوش کودکان افقی است اما این لوله در گوش بزرگسالان سه برابر طول دارد و حالت عمودی می گیرد بنابراین راحت تر تخلیه می شود. نکته دیگر اینکه مکیدن پستانک خطر عفونت گوش میانی را در شیرخواران و کودکان افزایش می دهد.

مراجعه به متخصص کودکان

اگر نشانه های عفونت گوش را در فرزندتان دیدید باید او را به پزشک متخصص کودکان نشان دهید. پزشک با ابزاری گوش فرزندتان را معاینه می کند و متوجه می شود که پرده گوش ملتهب است یا خیر؟ او همچنین ارتعاش پرده گوش را بررسی می کند که اگر پرده گوش به درستی مرتعش نشود یعنی گوش میانی کودک از مایع پر شده است.

درمان عفونت گوش

درمان عفونت گوش به علائم ایجاد شده در کودک بستگی دارد. اگر شیرخوار زیر ۶ ماه سن دارد باید بین ۴۸ تا ۷۲ ساعت صبر کرد تا عفونت با تلاش سیستم ایمنی بدون تجویز آنتی بیوتیک بهبود یابد زیرا معمولا ۸۰ درصد عفونت های گوش در کودکان زیر ۶ ماه بدون استفاده از آنتی بیوتیک خوب می شود.

در صورتی که علائم عفونت گوش در کودک شدید بود پزشک متخصص برای او آنتی بیوتیک تجویز می کند. اگر پزشک برای فرزندتان آنتی بیوتیک تجویز کرد باید تمام دارو را سر ساعت به او بدهید و در حین درمان مصرف آنتی بیوتیک را قطع نکنید.

پیش گیری از عفونت گوش

عفونت گوش مسری نیست که بخواهید فرزندتان را از کسی که مبتلا به عفونت گوش شده دور نگه دارید اما کودک در ابتلا به عفونت های تنفسی ممکن است به عفونت گوش هم مبتلا شود. بنابراین باید به فرزندتان یاد بدهید که از لیوان و وسایل شخصی دیگران خصوصا در مهد کودک و مدرسه استفاده نکند، حتما قبل از خوردن خوراکی و غذا دستش را بشوید، اگر زنگ تفریح قبل دستش را شسته کافی نیست، هر زنگ تفریح باید دستش را بشویید.

باز هم سیگار و قلیان 

کودک خود را از دود سیگار دور نگه داریدف تحقیقات نشان داده فرزندان والدینی که سیگار می کشند بیشتر به عفونت گوش میانی و مشکلات شنوایی مبتلا می شوند. شاید در کشور ما خانم ها خیلی سیگاری نباشند اما پای بساط قلیان می نشینند. توجه داشته باشید که دود توتون و تنباکو سیستم ایمنی را سرکوب می کند و کودک را در معرض خطر ابتلا به عفونت قرار می دهد.

عفونت گوش را جدی بگیرید

اگر عفونت گوش به حال خود رها شود و برای درمان آن اقدامی صورت نگیرد ممکن است پرده گوش پاره شود و کودک شنوایی خود را از دست بدهد. بنابراین با مراجعه به موقع به متخصص کودکان با عفونت گوش فرزندتان مقابله کنید.

عفونت قارچی گوش

این عفونت که بیشتر در مناطق گرمسیری دیده می شود با خارش شدید گوش همراه است. قارچ آسپیرژیلوس یک توده سیاه یا خاکستری رنگ در مجرای گوش ایجاد می کند. پزشک در صورت ابتلای کودک به این عفونت، قطره یا پماد ضدقارچ تجویز می کند.

====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ======

بمنظور دسترسی سریع تر به مطالب دلخواه خود، پرشین طب را از طریق لینک زیر در اینستاگرام دنبال کنید:

Instagram

1,173
منتشر شده در905 روز پیش