مشاوره خانواده - پرشین طب

فروش فایل فروشگاه شاپ می نو
امار سایت
  • افراد آنلاین : 29
  • ورودی گوگل : 214
  • تعداد کل مطالب : 3942
  • بازدید امروز : 10737
  • بازدید دیروز : 12184
  • بازدید این هفته : 103927
  • بازدید این ماه : 494698
  • بازدید کل : 2481709
شادی خرید؟

چگونه می توان شادی خرید؟

پرشین طب – روانشناسی | به گزارش پرشین طب؛ گاهی وقت ها حس می کنیم چون وضع مالی خوبی نداریم نمی توان شاد باشیم ، چگونه می توان شادی خرید؟ موضوعی است که قصد داریم در این نوشته به آن بپردازیم ، حقیقت چیز دیگری است ، تحقیقات نشان داده افراد پولدار زمانی که از پولشان دور هستند شادترند. در صورت تمایل پرشین طب را با موضوع چگونه می توان شادی خرید؟ همراهی کنید.

چگونه می توان شادی خرید؟

۱- تجربه بخرید

برخی از مردم تصور می کنند با انجام دادن خرید های بزرگ و حسابی مثل خرید خانه ای بزرگ – حتی بیرون از شهر – می توانند شاد شوند.

در واقع آنها می خواهند جملات تحسین آمیز دوستان و آشنایان شان را بشنوند.

اما باور کنید که این نوع تعریف و تمجید هرگز موجب رضایت کلی از زندگی نمی شود.

یک خانه جدید بزرگ ممکن است یک آشپزخانه دوست داشتنی و یک حیاط پردرخت داشته باشد اما شاید موضوعات دیگری مثلا –رفت و آمد – باعث آزار شود.

اما برخی دیگر هوشمندانه تر عمل می کنند. آنها پول شان را روی کسب تجربه های جالب خرج می کنند.

مثلا به مکان های زیبا و هیجان انگیز سفر می کنند یا یک وعده غذا در رستورانی راحت و شیک می خورند و یا به کنسرت ها رفته و به همین سادگی و راحتی با پول شان شادی و تجربه های دوست داشتنی می خرند.

۲- آن را لذت بخش کنید

اگر درآمدتان بیشتر شده ممکن است دوست داشته باشید مثلا هشت برابرگذشته قهوه شکلاتی بخورید و یک عالمه کفش و لباس برای خود بخرید.اما دست نگهدارید!

محققان معتقدند که اگر شما هرروز کمی خودداری از خود نشان دهید بیشتر لذت می برید.

مثلا اگر امروز یک لیوان قهوه شکلاتی بخورید و چند روز خود را مجبور به دوری از این نوشیدنی کنید، لحظه ای که دوباره یک لیوان دیگر از این نوشیدنی خوش طعم بخورید بسیار لذت می برید  و بدین ترتیب برای خود شادی می خرید.

شادی خرید؟

شادی خرید؟

۳- زمان بخرید

اگر علاقه ای به انجام دادن کارهای خانه ندارید و البته پول خوبی هم دارید برای انجام دادن کارهای منزل کارگر استخدام کنید و هرازگاهی به خودتان استراحت بدهید.

به طور کلی کارهای خسته کننده ولی اجباری روزمره تان را به دیگران بسپارید و از وقت به دست آمده برای انجام دادن کاری که واقعا دوست دارید استفاده کنید تا شادی را به قلب تان بیاورید.

حتی می توانید هرچند وقت یکبار به مسافرت رفته و فقط تفریح و استراحت کنید.

۴- الآن بپردازید، بعدا استفاده کنید

به جای اینکه چیزی گرانقیمت  به صورت قسطی بخرید و بلافاصله از آن استفاده کنید اما بعدا مجبور باشید قسط های آن را بدهید و درد پرداخت را هر بار تحمل کنید، کاملا برعکس عمل کنید.

الآن چیزی را نقد بخرید و مدتی بعد از آن استفاده کنید.

بدین صورت بدهکاری عذاب تان نمی دهد و همینطور در خصوص خرید جنس مورد علاقه تان دو بار_ یکی موقع خرید و دیگری موقع استفاده- لذت می برید.

۵- روی دیگران سرمایه گذاری کنید

تحقیقات روی بیش از ۱۰۰ فرهنگ از مردم دنیا نشان داده است وقتی افراد به دیگران کمک می کنند بسیار شادتر از همیشه هستند.

بنابراین با شرکت در امور خیریه می توانید قلب تان را از شادی گرم کنید.

حتی اگر برای دوست یا اعضاء خانواده خود به مناسبت های مختلف هدیه بخرید می‌تواند شاد تان کند.

منبع : zendegionline

47
منتشر شده در8 روز پیش
6 مورد بی اهمیت در زندگی

۶ مورد بی اهمیت در زندگی

پرشین طب – روانشناسی | به گزارش پرشین طب؛ برخی موارد بی اهمیت در زندگی مشترک ما انسان ها وجود دارد که می خواهیم به آن بپردازیم. ۶ مورد بی اهمیت در زندگی روزمره هستند که باید نادیده گرفته شوند و ذهن خود را به این موارد مشغول نکنیم ، در این دوران زندگی پرمشغله باعث شده است تا انواع بیماری های مختلف به سراغ انسان بیاید ، بهتر است با نادیده گرفتن موارد بی اهمیت در زندگی کمی از استرس های بی دلیل دور شویم ، در صورت تمایل پیشنهاد می کنیم تا انتهای نوشته با سایت پرشین طب با موضوع ۶ مورد بی اهمیت در زندگی روزمره همراه ما باشید.

۶ مورد بی اهمیت در زندگی روزمره

۱- مردمی که به شما اهمیت نمی دهند

هرچقدر شما بیشتر به آنها اهمیت بدهید، آنها کمتر به شما اهمیت خواهند داد. فقط از آنها چشم پوشی کرده و روی خودتان تمرکز کنید تا آرام بمانید.

۲- مردم با عقاید سمی و زهرآگین

فقط از آنها دور بمانید و اجازه ندهید تا انرژی منفی آنها، شما را از انرژی مثبت، تخلیه کند.

۳- سن

هیچگاه خیلی زود یا خیلی دیر نیست؛ آنچه را که به آن باور دارید، باید انجام دهید.

6 مورد بی اهمیت در زندگی

6 مورد بی اهمیت در زندگی

۴- گذشته شما

این درست است که گدشته شما به مقدار زیادی شما را شکل داده  است، اما قرار هم نیست این کوله بار ( گذشته خود ) را هر جا که می روید با خود حمل کنید. آن را به زمین گذاشته و به روبروی خود بنگرید.

۵- معیارهای زیبایی در جامعه

اشکال متفاوتی از زیبایی وجود دارد. هیچگاه به این معیارها، اجازه ندهید تا شما را تعریف کنند.

۶- تفکر دیگران  ( آنچه دیگران فکر میکنند )

شما هیچگاه قادر نخواهید بود تا کسی را مثل خودتان بسازید. تنها، آنچه را که به بهترین شکل میتوانید انجام داده و افسوس نخورید.

منبع : hidoctor

35
منتشر شده در9 روز پیش
پیشگیری از اعتیاد فرزندان

نقش والدین در پیشگیری از اعتیاد فرزندان

پرشین طب – مشاوره خانواده | به گزارش پرشین طب؛ نقش والدین در پیشگیری از اعتیاد فرزندان چقدر می باشد؟ باید در پاسخ به این موضوع اشاره کنیم که والدین می توانند نقش کلیدی در پیشگیری از اعتیاد فرزندان داشته باشند. در صورتی که می خواهید در این مورد بیشتر بدانید به شما عزیزان پیشنهاد می کنیم تا انتهای نوشته با ما همراه باشید.

 نقش والدین در پیشگیری از اعتیاد فرزندان

برای آنکه فرزندان ما دچار اعتیاد نشوند باید که خانواده سالمی داشته باشیم. ویژگی‌های یک خانواده سالم عبارتند از؛ قرار گرفتن هر یک از اعضای خانواده در جایگاه خود، وجود ﻣﺮﺟﻊ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﻣﺸﺮﻭﻉ، ﻗﻮﺍﻋﺪ ﺑﺎ ﺛﺒﺎﺕ ﻭ ﭘﺎﻳﺪﺍﺭ در خانواده، ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻭ ﺗﻘﺪﻳﺮﺁﻣﻴﺰ هر یک از افراد، اﻫﺪﺍﻑ ﺛﻤﺮﺑﺨﺶ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻓﺮﺍد ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ، ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ ﭘﺬﻳﺮﻯ ﻭ ﺍﻧﻄﺒﺎﻕ ﭘﺬﻳﺮﻯ، ﭘﺎﻳﺒﻨﺪﻯ ﺍﻋﻀﺎﻯ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ به یکدیگر، قوانین و سنت‌های خانوادگی، ﻭﻗﺖ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﺑﺎ ﻫﻢ ﭼﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻛﻤﻰ ﻭ ﭼﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻛﻴﻔﻰ، رعایت ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ مؤثر، ﺟﻬﺖ ﮔﻴﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ ـ ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ، ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ بحران‌ها ﺑﻪ شیوه‌ای ﻣﺜﺒﺖ ﻭ مؤثر، نقش‌های ﺭﻭﺷﻦ هر یک از اعضای خانواده ﻭ ﺗﺮﻏﻴﺐ اعضا به ایفای نقش خود و در نهایت وجود ﺳﺎﺧتار ﻭ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﻨﺎﺳﺐ در خانواده.

پیش گفتار

اعتیاد یک بیماری مزمن، پیشرونده و عود کننده جسمی، روانی و اجتماعی است و خانواده به عنوان مهمترین ساختار اجتماعی نقش بسیار مهمی در شکل گیری، تثبیت و درمان آن داشته و پیشگیری و درمان اعتیاد بدون همکاری و مداخله خانواده هرگز امکان پذیر نخواهد بود.

تجربیات ما حکایت از آن دارد که خانواده‌ها شیوع مصرف مواد و مشکلات ناشی از آن را کمتر از میزان واقعی آن تخمین می‌زنند.

این باور غلط که فرزند ما تنها بدلیل تعلق خانوادگی که به ما دارد از ابتلا به اعتیاد مصون است، در اغلب خانواده‌ها وجود دارد.

ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻭ ﺍﻋﺘﻴﺎﺩ

ﺑﻴﺸﺘﺮ نظریه‌های ﺍﻋﺘﻴﺎﺩ ﺑﺮ تأثیر ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺩﺭ ﺷﻜﻞ‌ﮔﻴﺮﻯ این بیماری ﺗﺎﻛﻴﺪ ﺩﺍشته ﻭ حتی ﺑﺮﺧﻰ از ﻧﻈﺮﻳﻪ ﭘﺮﺩﺍﺯﺍﻥ ﻋﺎﻣﻞ ﺍﺻﻠﻰ ﺍﻋﺘﻴﺎﺩ ﺭﺍ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻋﻨﻮﺍﻥ کرده‌اند.

ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ ﻓﻜﺮﻯ، ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ ﻭ ﺳﺎﺯﺷﻰ ﻫﺮ ﻓﺮﺩ متأثر ﺍﺯ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﻭ است ﻭ چه بسا که فرزند معتاد ﻣﺤﺼﻮﻝ چرخه‌ی ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻧﺎﺳﺎﻟﻢ ﻭ ﺑﺪﻛﺎﺭﻛﺮﺩ خانوادگی باشد.

ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ درگیر اعتیاد، ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﺴﻴﻦ ﺍﻓﺖ ﻗﺎﺑﻞ ملاحظه‌ای ﭘﻴــﺪﺍ کرده ﻭ ﻗﺪﺭﺩﺍﻧﻰ ﺟﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﻭ ﺗﺤﻘﻴﺮ می‌دهد و بــﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﻛﺎﻫﺶ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ، ﺗﻌﻬﺪ ﺍﻋﻀﺎ ﻛﺎﻫﺶ می‌یابد.

ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ ﭘﺮﻧﻮﺳــﺎﻥ، ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻓﺮﺩ مصرف کننده مواد، تمایل ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻯ ﺭﺍ ﻛﺎﻫﺶ می‌دهد ﻭ زمینه‌ی ﺍﺧتلاﻝ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ آن‌ها ﺭﺍ ﺍﻳﺠﺎﺩ می‌کند.

ﻓﺮﺩ مصرف کننده مواد ﺑﺮ مواد و ﺍﺷﻴﺎی مرتبط با آن ﺗﻤﺮﻛﺰ داشته و ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ خود ﺑﻰ ﺗﻔﺎﻭﺕ شده ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﻛﻤﻰ ﺭﺍ ﺑﺎ خانواده‌ی ﺧﻮﺩ ﺳﭙﺮﻯ می‌کند.

مصرف کننده مواد ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﻣﺼﺮﻑ مواد گفتار و یا رفتارهای نا مناسبی از خود بروز می‌دهد که ﺑﻪ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﺯ ﻭﻯ ﻣﻨﺠﺮ می‌گردد.

خانواده و پیشگیری از اعتیاد

خانواده‌ها باید آگاه باشند که صرف نظر از تحصیلات، موقعیت کاری، اقتصادی و اجتماعی خانوار؛ خطر اعتیاد همیشه در کمین فرزندان آنها نشسته است.

لذا لازم است که از این بیماری و معضل اجتماعی آگاهی کامل داشته و در زمینه پیشگیری از آن اقدام نمایند.

این آگاهی از طریق کتاب، مطبوعات، اینترنت و شرکت در جلسات و کارگاه‌های آموزشی و یا مراجعه به مراکز مشاوره، پیشگیری و درمان اعتیاد و آسیب‌های اجتماعی امکان پذیر است.

اقداماتی که خانواده‌ها باید در جهت پیشگیری از اعتیاد فرزندان خود انجام دهند عبارتند از؛ آموختن اطلاعات لازم درباره مواد شامل اشکال مواد، لوازم و نحوه استفاده و اثرات هر یک از آنها؛ آموزش مهارت‌های ارتباطی لازم در رابطه با رفتار با فرزندان و سایر اعضای خانواده، بویژه افراد دارای مشکلاتی همچون اعتیاد.

این مهارت‌ها عبارتند از ارتباط صمیمانه با فرزندان، اجتناب از مجادله با آنها و احترام متقابل، پرهیز از برخورد قهری اعم از لفظی و یا فیزیکی، افزایش اعتماد به نفس در فرزندان و اجتناب از سرزنش و توبیخ آنها و مهمتر از همه نظام‌مند نمودن ساختار روابط خانوادگی و جایگاه هر یک از اعضای خانواده.

پیشگیری از اعتیاد فرزندان

پیشگیری از اعتیاد فرزندان

سایر اقدامات لازم جهت پیشگیری از اعتیاد فرزندان عبارتند از؛ ارائه الگوی عملی و اجتناب از پند و نصیحت‌های غیر کاربردی و جایگزین نمودن آموزش اخلاق به شیوه الگوی عملی.

تدوین مقررات واضح در خانواده و رعایت کامل آن و زیر پا نگذاشتن آنها توسط تمامی اعضاء همچون ساعت صرف غذا، خواب و بیداری و تماشای تلویزیون در منزل.

برقراری یک سنت خانوادگی و پایبندی به آن مانند رفتن به پارک، سینما، مسافرت و دیدار آشنایان بویژه مسافرت خانوادگی.

اهمیت دادن به ورزش و هنر به عنوان جایگزین‌های سالم و لذتبخش که از یک سو لذت آنها با مواد برابری کرده و از سوی دیگر در تقابل با آن است و در نهایت برخورد قاطع و در عین حال دوستانه با فرزندان خود.

همچنین مراجعه به کارشناسان و متخصصین مربوطه و تعامل و مشاوره مداوم با آنها، آموزش ارزش‌های معنوی و اجتماعی به فرزندان؛ آگاهی خانواده‌ها از ویژگی‌های دوران کودکی، نوجوانی و بلوغ و بزرگسالی و برخورد مناسب با سن و موقعیت آنها و آگاهی والدین از ویژگی‌های جنسیتی فرزندان غیر هم جنس و ارائه متناسب با ویژگی‌های جنسیتی آنها.

ارتقاء سطح فرهنگ خانواده و تثبیت فرهنگ مطالعه در خانواده یکی دیگر از عوامل مؤثر در این زمینه بوده و مهم‌ترین عامل در پیشگیری از اعتیاد فرزندان احترام متقابل و حفظ حریم خصوصی فرزندان است.

خانواده و درمان اعتیاد

درمان خود مرحله مهمی از پیشگیری بوده و به عنوان سطح دوم پیشگیری شناخته می‌شود.

با درمان به موقع و صحیح فرزندانی که دچار اعتیاد شده‌اند، نه تنها از بازگشت آنها به این پدیده شوم پیشگیری می‌شود بلکه از آلوده شدن سایر فرزندان و یا دوستان و اقوام هم سن و سال فرد آلوده شده نیز پیشگیری خواهد شد.

بررسی‌های ﺟﺪﻳﺪ ﻧﺸﺎﻧﮕﺮ ﺍﺛﺮﺑﺨﺸﻰ ﭼﺸﻤﮕﻴﺮ ﻣﺸﺎﺭﻛﺖ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ اعتیاد بوده و آشکار نموده‌اند که خانواده یکی از مهمترین عوامل در درمان اعتیاد است. باید دانست که ﺗﻨﻬﺎ فرزند معتاد ما ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﻧﻴﺎﺯمند به تغییر است، ﺑﻠﻜﻪ ﻛﻞ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭﮔﻴﺮ تغییر و روند ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺷﻮﺩ.

از سوی دیگر فرد مصرف کننده مواد نیز برای تغییر نیازمند به حمایت خانواده است. مشخص گردیده که ﻣﺸــﺎﺭﻛﺖ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻋﻀﺎی خانواده، ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ می‌دهد.

ﺑﺮﺧﻰ از جوانان و یا نوجوانان گرفتار شده در دام اعتیاد ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻪ ﺩﺭﻙ ﻣﺸﻜل ﺯﺍ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻋﺘﻴﺎﺩ نرسیده‌اند ﻭ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻧﻜﺎﺭ ﺑﻪ ﺳﺮ می‌برند، ﺍﻋﻀﺎﻯ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺑﺎ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻳﻰ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ می‌توانند ﺑﻪ شیوه مناسب ﺑﺎﺯﺧﻮﺭﺩﻫﺎﻯ ﻻﺯﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭ ارائه داده ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﺍﺯ ﺳﻮﻯ فرزندان ﻓﺮﺍﻫﻢ آورند.

برخی دیگر به مشکل خود پی برده اما تمایلی به تغییر ندارند، خانواده می‌تواند با راهنمایی درمانگر تمایل به درمان و تغییر را در آنها ایجاد کند. گروهی دیگر تمایل به تغییر دارند اما ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ ﻭ ﺑﻰ ﻳﺎﻭﺭﻯ ﺩﺭ ﺭﻭﻧﺪ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻭ ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺗﻐﻴﻴﺮ مانع از آغاز درمان در این افراد است؛ این فرزندان اگر بدانند ﻛﻪ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ، آن‌ها ﺭﺍ ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ می‌کند ﻭ می‌توانند ﺍﺯ ﺣﻤﺎﻳﺖ خانواده ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺑﻬﺮﻩ‌ﻣﻨﺪ ﺷــﻮند، ﻣﺪﻳﺮﻳــﺖ ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺑﺮ ﻫﻴﺠﺎﻧــﺎﺕ ﻭ ﺍﻓﻜﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷــته ﻭ ﺗﺼﻤﻴﻤﺎﺕ منطقی‌تری ﺧﻮﺍﻫند ﮔﺮﻓﺖ.

جمع بندی

والدین و خانواده‌ها باید ازبیماری ﺍﻋﺘﻴﺎﺩ، ﺳــﻴﺮ آن و عوامل ایجاد کننده آن آگاهی کامل داشته باشند. خانواده‌ها باید از درمان اعتیاد و روند آن و ﻧﻘﺶ و تأثیر ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺩﺭ ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ بیمار نیز آگاه بود؛ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﺨﺪﺭ، ﻣﺤﺮﻙ ﻭ توهمزا را شناخته و از ﺍﺛﺮﺍﺕ ﺳﻮء ﻣﺼﺮﻑ ﻫﺮ ﻳﻚ از آنها مطلع باشند. والدین باید ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺰﺍﻧﻨﺪﻩ ﻫﺎی مصرف مواد، ﻭﺳﻮﺳﻪ، ﻟﻐﺰﺵ، ﻋﻮﺩ را شناخته ﻭ شیوه‌ی ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ آن‌ها را بدانند.

باید که ﺑﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭ خانواده‌ی آن‌ها ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﺤﻴﻂ کاملاً امن و سالم ارتباط برقرار کنند و لازم است که خانواده‌ها مهارت‌های ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ، ﺣﻞ ﻣﺴﺎﻟﻪ ﻭ دیگر مهارت‌های زندگی را بیامورند.

باید بدﺍنیم که ﻣﺴﺎﻟﻪ ﺍﺻﻠﻰ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻮﺍﺩ ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﻜﻪ ﻋﻮﺍﺭﺽ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ناشی از آن ﺍﺳﺖ و از همه مهم‌تر اینکه ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻘﺼﺮ ﻧﮔﺮﺩﻳﻢ، چرا که سودی در ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ و تنها وقت و انرژی ما را به هدر خواهد داد.

منبع : zendegionline

52
منتشر شده در20 روز پیش
یک رابطه عاشقانه

چگونه یک رابطه عاشقانه را پایان ببخشیم؟

پرشین طب – روانشناسی | به گزارش پرشین طب؛ خیلی از افراد می خواهند به هر دلیلی از یک رابطه عاشقانه دست بکشند ، چگونه یک رابطه عاشقانه را پایان ببخشیم؟ موضوعی است که می خواهیم به صورت روانشناسانه به آن بپردازیم ، یک رابطه عاشقانه را چگونه می توان پایان داد؟ در صورت تمایل پیشنهاد می کنیم تا پایان نوشته با پرشین طب همراه باشید.

چگونه یک رابطه عاشقانه را پایان ببخشیم؟

شاید دیده باشید برخی افراد وقتی می خواهند از هم جدا شوند آنقدر صحنه های ناراحت کننده برای یکدیگر ایجاد می کنند که تا مدتها این زخمها فرد را آزار می دهد. آیا در پایان دادن به یک رابطه عاطفی نباید مهارت داشت؟ آیا نباید فرد برنامه ریزی داشته باشد تا صدمه نبیند و از خودش و دیگری حمایت کند حتی در قطع یک ارتباط؟

بسیاری از افراد به هر دلیلی مجبور می شوند که از یک ارتباط عاطفی دست بکشند، اما ممکن است عقلی آنرا بپذیرند ولی احساسی نتوانند این کار را انجام دهند. جدا شدن از دیگران مانند نگه داشتن و مراقبت از رابط عاطفی نیازمند مهارت و سواد آن کار است. زیرا سواد به شما کمک می کند تا هم به خود آسیب نزنیدو هم به دیگری. صفحه حوادث روزنامه ها نمونه های از مواردی است که فرد به هر دلیلی باید از یک رابطه دست می کشیده، دست به رفتارهای انتقام گیرانه یا خودآزاری و غیره می زند و مشکلات متعددی برای خود و اطرافیان بوجود می آورد در حالیکه اگر مهارت مدیریت عواطف داشته بود در چنین شرایطی خود را قرار نمی داد.

سواد عاطفی

تمام کردن یک رابطه احساسی سخت و ناراحت کننده است. اما فرد، دارای مهارت و دانش کارهایی انجام می دهد که عبور از این بحران برای خود و شریکش آسانتر شود. همانطوری که در ابتدای ارتباط سعی می کردید مراقب  باشید تا به او  صدمه ای وارد نشود. پس در قطع  کردن این ارتباط به این روند خود ادامه دهید ولی نه در یک ارتباط احساسی – منطقی بلکه در رابطه ی کاملا منطقی.

احترام برقرار است حتی در جدایی

مسئولیت تصمیمی که گرفتید را بپذیرید و طرف مقابل را نیز از تصمیم خود باخبر کنید. وقتی تصمیم به جدایی می گیرید این حق فرد مقابل است که از این مسئله آگاه باشد و بتواند خود را برای این شرایط آماده کند.

محترمانه رفتار کنید

سعی کنید در پایان دادن به ارتباطتان محترمانه رفتار کنید. مسلما از بسیاری از رفتارهای فرد مقابل ناراحت هستید و یا به هر دلیلی فکر می کنید شما دو نفر مناسب هم نیستید ولی در نهایت فرد مقابل انتخاب شما بوده است. پس بی احترامی به او بی احترامی به خودتان است.  مشکلاتی که در پایان دادن به ارتباط دارید، لیست کنید و جایگزینهای مناسب را پیدا کنید، بعنوان مثال اگر وابستگی زیادی دارید روی وابستگی خود کار کنید تا جدایی را بهتر تحمل کنید.

یک رابطه عاشقانه

یک رابطه عاشقانه

مدیریت بحران انجام دهید

همانگونه که بسیاری از مشکلات و بحرانها نیازمند مدیریت و برنامه ریزی است، این موضوع هم نیازمند راهبردها و مهارتهایی است که بتوانید بحران را به سلامتی پشت سر بگذارید و به خودتان امید دهید که انتخابهای بهتری می تواند در انتظار شما باشد.

خودتان را ثابت کنید

بسیاری از مشکلاتی که پیش روی افراد قرار می گیرد لازم است فرد تامل کند و با افزایش مهارتهایش اعتماد به نفس لازم را کسب کند یعنی به خودش ثابت کند که می تواند مشکلات پیش روی خود را حل کند و اطمینان به خود را افزایش دهد ولی مسلما در ابتدای  مسائل سخت و طاقت فرسا باشد.

مرور کردن خاطرات

در بعضی از جداییها افراد مداوم نکات مثبت فرد مقابل را با خود مرور می کنند و  احتمال بازگشت در رابطه را بوجود می آورند. بنابراین لازم است نکات منفی و مسائلی که موجب جدایی شده را مورد توجه قرار دهید تا از آسیبهای و پشیمانی های مجدد در امان باشید.

اشتباهات خود را به بپذیرید

در مشکلات پیش آمده هر دو طرف به نسبتی مقصر هستند و هیجانات منفی مختلفی را تجربه می کنند، اشتباهات خود را بپذیرید، هرچند که خواستار قطع ارتباط خود هستید از طرف مقابل عذرخواهی کنید و بجای اینکه طرف مقابل را متهم کنید و به فکر انتقام باشید در جهت بهترکردن حال بدتان و تغییر خلق تلاش کنید.

در پایان دادن به یک رابطه عاطفی مسئله ویژه ی که هر دو طرف باید به آن توجه ویژه داشته باشند داشتن فرزند است. که در بدرفتاریهای والدین نسبت به همدیگر فرزند صدمه جدی می بیند در حالی که باید هر دو توجه داشته باشند که شما هنوز پدر و مادر فرزندتان هستید و از کودک بعنوان  وسیله  برای رسیدن به خواسته های خود و انتقام گیری استفاده نکنند و حق کودک است که در عین جدایی پدر و مادر خود را داشته باشد.

خداحافظی کردن

زمانیکه قرار است فرد عزیزی را در زمان کوتاه یا طولانی  نبینید از او خداحافظی می کنید در  قطع کردن ارتباط هم بهتر است از یکدیگر خداحافظی کنید این کار به هر دو نفر کمک می کند که پایان یافتن ارتباط را بپذیرند.

منبع : seemorgh

69
منتشر شده در30 روز پیش
امضای بزرگ

امضای بزرگ نشانه چیست؟

پرشین طب – روانشناسی | به گزارش پرشین طب؛ امضا زدن افراد مختلف به شیوه های مختلف می تواند نشانه های روانشناسی مختلفی را به همراه داشته باشد ، امضای بزرگ نشانه چیست؟ می خواهیم در این نوشته در مورد امضای بزرگ صحبت کنیم ، در صورتی که می خواهید در مورد روانشناسی امضا بیشتر بدانید ، ما به شما توصیه می کنیم تا انتهای نوشته با موضوع امضای بزرگ نشانه چیست؟ همراه سایت پرشین طب باشید.

امضا از سال های دور و دراز پیشین یکی از کارهایی بوده است که توسط افراد مختلف انجام میشده و هم اکنون از اعتبار بالایی برخوردار است.شخصی که پای برگه ای را امضا میکند در واقع انگار قول و قسم داده است.امضای هر فرد به گونه ای متفاوت با اندازه گوناگون میباشد.برخی افراد امضای کوچک را دوست دارند و برخی افراد امضای بزرگ.

امضای بزرگ

امضای بزرگ

بر اساس مطالعه ای جدید، اندازه امضای افراد نشان دهنده میزان غرور و خودشیفتگی آنهاست تاجاییکه مشخص می کند که امضا می تواند نشانه ای از ویژگی های ناپسند در انسان و یا نشانه ای از خوی تسلط و استثماری فرد باشد.

در همین رابطه بیشتر بخوانید : شناخت شخصیت انسان ها از روی نحوه امضا کردن آنها

براساس مطالعه جدید پژوهشگران انگلیسی، امضای بزرگ مربوط به اشخاصی است که بیشتر مورد توجه قرار می گیرند و به خصوص در مورد زنان، این نوع امضا مایه غرور و خودشیفتگی است.

به گزارش روزنامه انگلیسی «دیلی میل» پژوهشگران با بررسی بیش از ۵۰ امضای مقام های ارشد مالی، دریافتند که ویژگی های مثبت مانند اعتماد به نفس با خودباوری درارتباطند و رابطه ای با امضای مبهم ندارند، برعکس اینگونه امضاها با خودشیفگی و غرور رابطه دارند. نتایج این مطالعه همچنین نشان داد، مدیران اجرایی که ممکن است درباره دستاوردهای شرکت بلوف بزنند نسبت به کارفرمایان امضای بزرگتری دارند.

منبع : hidoctor

129
منتشر شده در56 روز پیش
مقابله با افسردگی نوروز

روش های مقابله با افسردگی نوروز

پرشین طب – مشاوره خانواده | به گزارش پرشین طب؛ افسردگی نوروز را چگونه سپری کنیم ، گاهی افراد در نوروز افسرده می شوند ، روش های مقابله با افسردگی نوروز را بیاموزیم ، در این نوشته قصد داریم تا در مورد روش های مقابله با افسردگی نوروز صحبت کنیم ، در صورت تمایل به شما عزیزان همیشه همراه پیشنهاد می کنیم تا انتهای نوشته با ما همراه باشید.

روش های مقابله با افسردگی نوروز

اضطراب: معمولاً وقت کافی نداشتن برای انبوه کارهای مربوط به سال نو، شلوغی خیابان‌ها و البته دیدن نگرانی‌ها و عجله بقیه مردم، فرد را دچار اضطراب می‌کند و طولانی شدن این اضطراب، افسردگی به همراه می‌آورد.

خستگی: خستگی ناشی از کارهای خانه و همچنین محل کار و آماده شدن برای تعطیلات، فرد را بسیار خسته و در نهایت افسرده می‌کند.

مشکلات خانوادگی: افرادی که با خانواده و برخی از اقوام خود مشکل دارند معمولاً هنگام تعطیلات، از اینکه مجبور هستند، آن‌ها را ببینند و احتمالاً خاطرات تلخ گذشته را مرور کنند، دچار افسردگی می‌شوند.

تنهایی: برخی از مردم هم بسیار تنها هستند و بودن در محل کار و یا کلاس‌های مختلف، آن‌ها را شاد نگه می‌دارد. تعطیلات به علت اینکه باعث تنها شدنشان می‌شود، افسرده‌شان می‌کند.

توقعات غیرواقعی: برخی از مردم نسبت به روزهای تعطیلات بسیار هیجان زده هستند و فکر می‌کنند، به آنها بسیار خوش می‌گذرد و وقتی توقعاتشان برآورده نمی‌شود، افسرده می‌شوند.

افرادی که دچار افسردگی تعطیلات می‌شوند و یا سابقه آن را دارند باید با آموختن راهکارهای مناسب، خود را از ابتلا به این نوع افسردگی حفظ کنند. بدین ترتیب، نه تنها می‌توانند از این افسردگی رها شوند، بلکه حتی از تعطیلات خود لذت خواهند برد.

روش های مقابله با افسردگی نوروز

درک احساسات

۱- توقعات خود را در حد معتدل نگهدارید.

به خود بقبولانید که تعطیلات، زمانی برای استراحت و کمی بیش از روزهای دیگر خوش گذراندن است و تصور نکنید که باید اتفاق‌های بسیار فوق العاده ای در این روزها بیفتد و  اینکه همه چیز بسیار رؤیایی باشد. از این روزها انتظارات معقولی داشته باشید.

۲- کاری متفاوت‌تر از همیشه انجام دهید.

امسال تعطیلات، سعی کنید کاری متفاوت از سال گذشته انجام دهید تا جذابیت تعطیلات برایتان بیشتر شود. مثلاً به کاری که دوست داشتید، انجام دهید اما وقتش را پیدا نمی‌کردید، برسید. یا به تئاتر بروید و یا با اعضای خانواده‌تان قرار بگذارید، به جای هدیه دادن به یکدیگر، پول هدایا را صرف امور خیریه کنید.

۳- به سیستم حمایتی خود تکیه کنید.

اگر سابقه افسردگی دارید، به شبکه‌ای از دوستان و همچنین خانواده‌تان نیاز دارید تا وقتی حال خوشی ندارید، به کمکتان بیایند. بنابراین هنگام تعطیلات با دوستان و خانواده‌تان وقت بگذرانید. یا اگر مشکل است، حداقل تماس تلفنی با آنها داشته باشید.

۴- به بدترین‌ها فکر نکنید.

برخی از مردم سطح توقعات خود از تعطیلات را آنقدر پایین می‌آورند که باز هم دچار افسردگی می‌شوند. آن‌ها معمولاً تصور می‌کنند که تعطیلات به آنها خوش نخواهد گذشت و حتی روزهای بعد از آن بسیار بد و ناراحت کننده خواهد بود. برای رهایی از این نوع افسردگی، هرگز به احتمالات بد فکر نکنید.

۵- موارد بی اهمیت را رها کنید.

خودتان را به آب و آتش نزنید که حتماً تمام سنت‌های مربوط به تعطیلات نوروز را به جای آورید. مثلاً اگر نتوانستید سفره هفت سین پرزرق و برق بیندازید، آن را تبدیل به معضلی برای ذهن و روحتان نکنید. از سال نو و تعطیلاتتان لذت ببرید.

۶- کارهای داوطلبانه انجام دهید.

با پیوستن به موسسه‌های خیریه می‌توانید به افرادی که نیاز به کمک دارند، یاری برسانید. تجربه ثابت کرده است، کمک کردن به دیگران، روح خسته و مضطرب را آرامش می‌بخشد.

خانواده و اقوام

۱- از مشکلات دوری کنید.

درست است که باید به اعضاء خانواده توجه نشان داد و تعطیلات هم بهترین زمان برای گذراندن وقت با آنهاست. اما اگر کسی در خانواده و یا اقوامتان هست که هر وقت او را می‌بینید، غمگین می‌شوید، باید حداقل برخورد را با او داشته باشید. یک سلام و احوالپرسی مختصر کفایت می‌کند و هرگز با او وارد گفتگو نشوید.

۲- کمک بخواهید.

هنگام انجام دادن کارهای خانه، از همسرتان و یا دیگر اعضاء خانواده‌تان کمک بگیرید. البته کاملاً به آنها توضیح دهید چه می‌خواهید. بدین ترتیب کارها، خوب و مرتب پیش خواهد رفت و مضطرب و در نهایت افسرده نخواهید شد.

۳- به مواردی که از کنترلتان خارج‌اند، توجه نکنید.

ممکن است از دست پدر یا مادرتان بر سر چیزی عصبانی باشید. اما به یاد داشته باشید، شما نمی‌توانید نسبت به آنها بی احترامی کنید و یا کنترل آنها را به دست بگیرید. فقط باید مراقب واکنش‌های خود باشید و با آنها مدارا کنید.

مقابله با افسردگی نوروز

مقابله با افسردگی نوروز

۴- سنت‌های خانوادگی جدید ابداع کنید.

گاهی اوقات افراد از سنت‌های تکراری خانوادگی‌شان خسته می‌شوند و همین موضوع آنها را خسته و افسرده می‌کند. می‌توانید روش‌های جدیدی ابداع کنید که برایتان مفهوم بیشتری داشته باشد و از آن لذت ببرید.

۵- برای یاد کردن عزیزانتان روش‌های مثبت بیابید.

تعطیلات معمولاً یاد و خاطره عزیزانی را که به هر دلیلی دیگر کنارمان نیستند، به یادمان می‌آورد. به جای اینکه گرفتار اندوه و افسردگی شوید، با انجام دادن کاری، یاد و خاطره آنها را گرامی بدارید. مثلاً با اعضاء خانواده‌تان به رستوران بروید و یاد عزیزتان را زنده نگهدارید.

مهمانی‌ها

۱- سرتان را شلوغ نکنید.

به هر مهمانی که دعوت می‌شوید، پاسخ مثبت ندهید. فقط آن مهمانی‌هایی را که واقعاً از بودن در آنجا لذت می‌برید، بپذیرید.

۲- بیشتر از خواستتان در مهمانی نمانید.

رفتن به مهمانی شما را متعهد نمی‌کند که تا لحظه آخر در آنجا بمانید. هر لحظه که احساس کردید دیگر نمی‌توانید ادامه دهید، از میزبان تشکر کرده و خداحافظی کنید. نگران نباشید میزبان مسلماً متوجه خواهد شد که شما نگران کارهای دیگرتان نیز هستید.

۳- با خود همراه داشته باشید.

اگر به یک مهمانی رسمی دعوت شده‌اید و تنها رفتن برایتان سخت است، از یکی از اعضاء خانواده و یا دوستتان بخواهید که شما را همراهی کند. در اینصورت حال بهتری خواهید داشت.

خرید نوروز

۱- دنبال یک هدیه عالی نباشید.

هدیه خریدن برای عزیزان، احساس خوبی به همراه دارد. اما اگر سعی کنید هدیه‌ای عالی و بی نظیر تهیه کنید و نتوانید به هدفتان برسید، دچار اندوه و افسردگی می‌شوید. خود هدیه با ارزش است نه قیمت آن.

۲- اینترنتی خریدکنید.

معمولاً در روزهای نزدیک تعطیلات نوروز، مردم برای خرید به بازارها رفته و خیابان‌ها بسیار شلوغ می‌شود. اگر می‌خواهید گرفتار اضطراب خرید نشوید، می‌توانید خرید اینترنتی انجام دهید و آرامشتان را حفظ کنید.

۳- هوشمندانه خرج کنید.

هنگام تعطیلات نوروزی، خرج کردن خیلی راحت است. اما باید حد و مرزی برای خود قائل شوید تا پس از آن گرفتار بی پولی و اضطراب و افسردگی ناشی از آن نشوید.

مراقبت از خود

۱- برنامه‌ای منظم داشته باشید.

در تعطیلات هم مانند هر زمان دیگر از برنامه روزمره خود، البته با کمی تغییر، پیروی کنید. تا دیر وقت در رختخواب نمانید یا در مهمانی‌ها شب زنده داری نکنید. در حقیقت به هم ریختن نظم زندگی به ویژه خواب، شما را دچار خستگی و افسردگی می‌کند.

۲- ورزش کنید.

اگر از فواید ورزش آگاهی داشته باشید، به هیچ ترتیبی آن را از دست نمی‌دهید. ورزش ضد اضطراب و ضدافسردگی نیرومندی است. می‌توانید انجام دادن کارهای روزمره‌تان را به نوعی ورزش تبدیل کنید. مثلاً پیاده به مغازه رفته و خریدهایتان را انجام دهید.

۳- رژیم غذایی صحیحی داشته باشید.

معمولاً در مهمانی‌هایی که هنگام تعطیلات برگزار می‌شود، خوراکی‌های مملو از چربی و شکر به فراوانی وجود دارد. مراقب باشید در مصرف این خوراکی‌ها افراط نکنید. خوردن غذای سالم، حال انسان را از نظر جسمانی و روحی، خوب می‌کند. با توجه به راهنمایی‌های فوق می‌توانید از تعطیلاتتان لذت ببرید و افسردگی را از خود دور کنید.

منبع : zendegionline

84
منتشر شده در63 روز پیش
مسافرت

با این افراد به مسافرت نروید

پرشین طب – روانشناسی | به گزارش پرشین طب؛ تعطیلات پیش رو بهترین زمان برای رفتن به مسافرت می باشد. باید بدانید با این افراد به مسافرت نروید ، این افراد چه کسانی هستند و چه ویژگی هایی دارند؟ می خواهیم در این نوشته در مورد یک سری افراد صحبت کنیم که بهتر است با آنها به مسافرت نروید. برخی افراد دارای ویژگی هایی هستند که باعث می شوند تا با آنها مسافرت نروید.

با این افراد به مسافرت نروید

اگرچه مسافرت‌های هیجان انگیز و پرماجراجویی تک نفره بسیار لذت بخش است، اما هیچ چیز به اندازه سفرهای گروهی لذت بخش نیست.

شما می‌توانید در کنار اعضاء خانواده و یا دوستانتان، اوقات خوشی را بگذرانید.

با اینحال انتخاب افرادی که قرار است همسفرتان باشند، بسیار مهم است.

دراینگونه مواقع کسانی که به اصطلاح “خوش سفر” هستند، می‌توانند همراه‌های خوبی باشند.

هنگام انتخاب همراه خود در مسافرت به سراغ کسانی که متخصص خراب کردن لحظات خوب هستند، نروید.

افرادی که در این مطلب از آنها یاد شده است، هرگز مناسب سفر نمی‌باشند.

۱- همیشه دیر می‌کنند

این افراد معمولاً خدای بی ادبی هستند. بیشتر ما، در محل کار یا محیط زندگی، افرادی را می‌شناسیم که مدام دیر می‌کنند.

مسافرت رفتن با چنین فردی، مسلماً دایما برنامه‌هایتان را به هم می‌ریزد. آن‌ها نمی‌توانند سرموقع حاضر شوند و در نهایت شما را به دردسر می‌اندازند.

اگر مجبور هستید با چنین شخصی به سفر بروید، هر کاری را که می‌خواهید انجام دهید، زودتر از زمان لازم به او بگویید حاضر شود.

۲- بسیار پرحرف هستند

سکوت طلاست. اما این جمله برای همه مردم مفهومی ندارد.

البته هر کس در مسافرت دوست دارد با همسفرهایش گفتگو کند، اما گاهی گذراندن لحظاتی در سکوت و تماشای مناظر اطراف و آرامش داشتن هم لذت بخش است.

ولی یک همسفر پرحرف به این موضوع اصلاً توجهی ندارد. حتی اگر شما مشغول مطالعه، شنیدن موسیقی و یا استراحت هستید، دائم حرف می زند و یک لحظه هم راحتتان نمی‌گذارد.

۳- خودخواه هستند

همسفران خودخواه فقط به خواسته‌های خودشان توجه دارند و دایما شما را مجبور به کاری می‌کنند که خودشان می‌خواهند.

مثلاً چه غذایی بخورید، کجا بروید، چه تفریحی داشته باشید و حتی کجا استراحت کنید.

با چنین فردی فرصت نمی‌کنید در مورد چیزی نظر داده و یا پیشنهاد دهید و سفر بسیار بد و خسته کننده‌ای تجربه خواهید کرد.

۴- تنبل و بی‌حال‌اند

بله، تعطیلات زمانی برای استراحت کردن و آرامش داشتن است. اما افراد تنبل ۲۴ ساعت ۷ روز هفته، هیچ کاری نمی‌کنند.

آنها در کل سفر، تا دیروقت می‌خوابند، پس از غذا، مثلاً اگر به یک شهر ساحلی رفته باشید، به کنار ساحل رفته و این بار آنجا تا غروب می‌خوابند و اگر خیلی خوش شانس باشید، غروب با شما چند دقیقه صحبت کرده و بعد دوباره به استراحت می‌پردازند.

بدین ترتیب، سفرتان بدون تجربه و خاطره جالب خاصی می‌گذرد و فقط خستگی و بی‌حوصلگی برایتان باقی می‌ماند.

۵- بیش از حد پر جنب و جوش هستند

این افراد نقطه مقابل تنبل‌ها هستند. آن‌ها هم می‌توانند لحظات خوش سفرتان را خراب کنند. مثلاً ۴ صبح از خواب بیدار می‌شوند و به کوهنوردی بروند!

در بدترین نقطه دریا، شروع به شنا کنند و حتی ممکن است دست به کارهای خطرناک و ماجراجویانه بزنند.

اگر به دنبال آرامش و استراحت حسابی در تعطیلات هستید و البته چند تفریح ساده مدنظرتان هست، با چنین فردی به سفر نروید.

۶- کلی چمدان با خود برمی دارند

یک هفته سفر، اما سه تا چمدان بزرگ برای یک نفر! همسفری که وسایل بسیاری با خود می‌آورد، بسیار دست و پاگیر خواهد شد.

حتی ممکن است موجب پرداخت هزینه اضافی هم شود. در این روزها با وجود فناوری‌های مدرن می‌توان به راحتی فهمید که مقصد سفرمان در چه وضعیت آب و هوایی است و مناسب آن منطقه لباس برداشت.

در حقیقت برداشتن یک یا دو دست لباس اضافی کفایت می‌کند. اما وقتی همسفرتان کل کمد لباس خود را به همراه می‌آورد، مسلماً کلافه و خسته‌تان می‌کند.

مسافرت

مسافرت

۷- دیوانه عکاسی‌اند

سفر رفتن، زمانی عالی برای گرفتن عکس‌های فوق العاده از مناطق بی نظیر و منحصر به فرد است و می‌تواند خاطرات زیبایتان را برای همیشه ثبت کند.

اما لحظاتی هم وجود دارد که شما دوست دارید دوربین را به کناری گذاشته و از تماشای اطرافتان و یا هر کار دیگر غیر از عکاسی لذت ببرید.

اما همسفرتان که دوربین را یک لحظه کنار نمی‌گذارد (و البته باید گفت عکاس واقعی هم نیست!)، به شما اجازه لذت بردن از سفرتان نمی‌دهد.

بنابراین چنین فردی هم مناسب همسفر شدن نیست.

۸- بیش از حد مقید هستند

برنامه ریزی قبل از سفر کار بسیار خوبی است. شما می‌توانید برای هر روزتان برنامه‌ای از قبل داشته باشید و با دانستن اینکه چه کارهایی می‌خواهید انجام دهید از وقت محدودتان بهترین استفاده را ببرید.

اما گاهی اوقات زمانی که در سفر هستید، موضوعات جالبی برای تفریح می‌بینید که قبلاً هیچ ایده‌ای از آنها نداشتید و می‌توانید آن را با برنامه قبلی‌تان جایگزین کنید و اگر همسفرتان به شدت مقید به برنامه قبلی‌تان باشد، فرصت تفریحات تازه و داشتن تجربه جدید را از شما می‌گیرد.

۹- بسیار افاده‌ای هستند

تا به‌حال با چنین کسی به مسافرت رفته‌اید؟ یک شکنجه تمام عیار است. دست روی هر مسافرخانه و یا هتلی بگذارید، آن را کسر شأن خودش می‌داند. حتی رستوران‌های عالی را مزخرف می‌داند.

او برنامه‌های دیگری دارد و حتی ممکن است با این برنامه‌ها، هزینه اضافی هم بر روی دست‌تان بگذارد و دست آخر هم از همه چیز ناراضی باشد.

وقتی با چنین کسی به مسافرت می‌روید، دو انتخاب بیشتر پیش رویتان نیست: اول اینکه، دایما تسلیم خواسته‌های پر از نخوت آنها شوید و یا از قبل همه چیز، از هتل گرفته تا رستوران را خودتان رزرو کنید.

۱۰- پر از شکایت و غرولند است

برخی از افراد بر سر هر چیزی دائم نق می‌زنند و غرغر می‌کنند. مثلاً اگر پروازتان، نیم ساعت تأخیر داشته باشد، زمین و زمان را به هم می‌ریزند و حسابی اوقات تلخی می‌کنند.

همه چیز باید کاملاً بر وفق مرادشان پیش رود، وگرنه با شکایت‌های بی وقفه‌شان، کلافه‌تان می‌کنند. اگر می‌خواهید چند روز سفر خوبی را تجربه کنید، هرگز با چنین فردی به مسافرت نروید.

منبع : zendegionline

115
منتشر شده در70 روز پیش
ویژگی های افراد خودشیفته

خصوصیات و ویژگی های افراد خودشیفته

پرشین طب – روانشناسی | به گزارش پرشین طب؛ طبیعت انسان به گونه ای است که گاهی خودستا می شود. ویژگی های افراد خودشیفته چیست؟ خودشیفتگی حد زیادی از خودستا می باشد ، ما در این نوشته می خواهیم در مورد ویژگی های افراد خودشیفته صحبت کنیم و مطالب مهمی را برای شما قرار دهیم. در صورت تمایل به شما پیشنهاد می کنیم تا انتهای این نوشته با ما همراه باشید.

خصوصیات و ویژگی های افراد خودشیفته

به‌طورکلی، اگر یک فردی تنها شمار معدودی از ویژگی‌های مطرح‌شده در این مقاله را داشته باشد می‌توانیم به او خودبین یا خودشیفته بگوییم. اما اگر شخصی تعداد زیادی از ویژگی‌های مطرح‌شده را داشته باشد، می‌توان گفت که به‌احتمال‌زیاد آن شخص مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفتگی است. تشخیص وجود این ویژگی‌ها به‌آسانی میسر نمی‌شود و یک روان‌درمانگر می‌تواند به خوبی وجود این ویژگی‌ها را در شخص تشخیص دهد.

آیا یک فرد خودشیفته کسی است که مردم غالبا از دست او ناراحت هستند؟ آیا یک فرد خودشیفته در حفظ روابط خود دچار سختی می‌شود؟ آیا یک فرد خودشیفته در همه‌جا خود را دخالت می‌دهد و فکر می‌کند که او تنها راه را می‌داند؟

فرد خودشیفته ممکن است ویژگی‌های زیر را نیز داشته باشد:

در اکثر اوقات در مورد خودش فکر می‌کند و درباره خودش زیاد صحبت می‌کند.
محتاج توجه و تحسین است.
در مورد استعدادها و موفقیت‌هایش گزافه‌گویی می‌کند.
بر این اعتقاد است که آدم خاصی است.
اهداف نامعقول یا غیرواقع‌بینانه‌ای را طرح‌ریزی می‌کند.
تغییرات خلق‌وخویی شدید و سریعی دارد.
وقتی‌که احساس‌های دیگران را جدی می‌گیرد اوقات خوشی ندارد.
برای بردن تلاش می‌کند، حال می‌خواهد هر اتفاقی رخ دهد.
در مورد موفقیت، پول و قدرت نامحدود خیال‌بافی می‌کند.

یک شخصی که ویژگی‌های بالا را دارد، ظاهر عزت‌نفس بالایی دارد، اما یک فرد دارای عزت‌نفس بالا ممکن است ویژگی‌های مطرح‌شده را نداشته باشد. فرد خودشیفته یک حس ناایمنی عمیقی دارد. او می‌خواهد که دیگران حسود باشند، اما اغلب اوقات خود او حسود است. او رقابت‌طلب است و موفقیت دیگران تهدیدی برای او محسوب می‌شود. روابط او معمولا پرآشوب هستند و عمر کوتاهی دارند. او معمولا به احساسات دیگران لطمه می‌زند.

او نیز از نظر احساسی به‌آسانی لطمه می‌خورد، اما سعی می‌کند که این لطمه را یا نشان ندهد یا بیش‌از‌اندازه جلوه دهد. او نمی‌تواند انتقاد را تحمل کند. او برای بر عهده گرفتن ضعف‌ها و شکست‌های خود عذر و بهانه‌هایی می‌آورد. او خود را به عنوان یک رهبر طبیعی می‌بیند که می‌تواند به‌آسانی دیگران را تحت تاثیر قرار دهد. او به حرف دیگران گوش نمی‌دهد و غالبا وسط حرف آن‌ها می‌پرد. به‌طورکلی، یک فرد خودشیفته انعطاف‌پذیر نیست.

ویژگی های افراد خودشیفته

ویژگی های افراد خودشیفته

چطور خودشیفتگی را تشخیص می‌دهند؟

هیچ نوع تست آزمایشگاهی برای تایید وجود اختلال شخصیت خودشیفتگی وجود ندارد. اگر پزشک با تغییر چشمگیر در شخصیت فرد مواجه شد، می‌تواند یک معاینه جسمی، آزمایش خون یا اسکن‌های مغزی انجام دهد تا از عدم وجود بیماری جسمی در فرد مطمئن شود. اگر روان‌پزشک یا روان‌شناس دلیل واضحی را از وجود این اختلال در شما مشاهده نکند، مجموعه‌ای از سوال‌های هدفمند را می‌پرسد تا شخصیت فرد را بسنجد. بسیاری از افراد حرفه‌ای یا متخصص از پرسشنامه شخصیت خودشیفتگی استفاده می‌کنند.

این پرسشنامه حاوی ۴۰ سوال است که مسائلی همچون اشتیاق یک فرد به توجه و قدرت زیاد را موردسنجش قرار می‌دهد. ویژگی‌های خودشیفتگی معمولا در طول دوران پیش از نوجوانی یا سال‌های نوجوانی شکل می‌گیرند، چون در این دوران شخصیت فرد بهتر شکل می‌گیرد. اما ویژگی خودشیفتگی حتی ممکن است در سنین پایین‌تر همچون سن ۸ سالگی نیز شکل بگیرد که در این سن فرد آگاهی بیشتری نسبت به نحوه واکنش دیگران به خود پیدا می‌کند.

علت خودشیفتگی چیست؟

علت دقیق خودشیفتگی نامشخص است، اما در مورد دلیل خودشیفتگی چندین نظریه مطرح است. بسیاری از محققان فکر می‌کنند که علت خودشیفتگی آمیخته‌ای از چیزهای مختلف است که برای نمونه می‌توان به نحوه مدیریت استرس و نحوه تربیت فرد اشاره کرد. نتایج یکی از تحقیقات اخیر نشان داد که والدینی که از فرزندان خود بت می‌سازند و آن‌ها را غرق در تمجید و ستایش بی‌اندازه می‌کنند بذر خودشیفتگی را در فرزندان خود می‌کارند. به‌طورکلی، میان حمایت بیش‌ازاندازه و افزایش خودخواهی ارتباطی وجود دارد. برعکس این قضیه نیز صادق است، یعنی کودکانی که نادیده گرفته می‌شوند یا مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرند، تمایل به خودخواهی پیدا می‌کنند که به‌نوعی این خودخواهی یک غریزه بقا برای آن‌هاست. این کودکان احساس می‌کنند که خودشان باید مراقب خودشان باشند، چون هیچ‌کسی از آن‌ها مراقبت نخواهد کرد.

چطور خودشیفتگی را کنترل می‌کنند؟

هیچ علاجی برای خودشیفتگی وجود ندارد، اما درمان‌هایی برای کنترل خودشیفتگی وجود دارد. هدف این درمان‌ها این است که عزت‌نفس ضعیف افراد را افزایش دهند و کاری کنند که انتظارات واقع‌بینانه‌ای نسبت به دیگران داشته باشند. هیچ دارویی برای درمان این اختلال شخصیتی وجود ندارد، اما گاهی از اوقات افسردگی و اضطراب نیز همراه خودشیفتگی رخ می‌نمایند که برای درمان افسردگی و اضطراب می‌توان داروهایی را مصرف کرد. اگر فرد خودشیفته به الکل یا مواد مخدر اعتیاد پیدا کرد که یک عارضه شایع در میان افراد خودشیفته است، برای درمان این اعتیادها می‌تواند تحت درمان‌هایی قرار بگیرد. افراد خودشیفته می‌توانند نحوه برقراری ارتباط به شیوه‌های مثبت‌تر را یاد بگیرند، اما این برقراری ارتباط مثبت‌تر وابسته به این است که آن‌ها تا چه حد نسبت به نظرات انتقادی انعطاف‌پذیر و تا چه حد خواهان تغییر هستند.

منبع : tanzimekhanevadeh

88
منتشر شده در72 روز پیش
صفحه 1 از 1312345...10...قبلی »