روانشناسی کودکان - صفحه 4 از 7 - پرشین طب

فروش فایل فروشگاه شاپ می نو
امار سایت
  • افراد آنلاین : 9
  • ورودی گوگل : 63
  • تعداد کل مطالب : 4525
  • بازدید امروز : 7516
  • بازدید دیروز : 9962
  • بازدید این هفته : 49275
  • بازدید این ماه : 237467
  • بازدید کل : 5571545
تنبیه کودکان

نحوه صحیح تنبیه کودکان را یاد بگیرید

پرشین طب – زناشویی | به گزارش پرشین طب یکی از مسائل مهمی که والدین باید به آن توجه داشته باشند این موضوع می باشد که تربیت کودکان می تواند در آینده بر روی فکر و روح کودک تاثیر گذار باشد. نحوه صحیح تنبیه کودکان می تواند باعث شود تا به جای یادگیری شیوه های غلط ، شیوه های مناسب زندگی را یاد بگیرند. می خواهیم در این نوشته نحوه صحیح تنبیه کودکان را به شما والدین گرامی آموزش دهیم تا بتوانید بر روی فرزندان خود به درستی تاثیر گذار باشید.

کودک نیز در این اتاق، باید درباره کار به اصطلاح زشتی که انجام داده است ، فکر کند و سپس از مربی خود عذرخواهی کند تا دوباره به جمع کودکان و هم بازی های خود بازگردد. سوالی مطرح است و آن اینکه آیا کودک بعد از بیرون آمدن از اتاق فکر درباره کار به اصطلاح بد خود فکر می کند؟ روحیه کودک بعد از بیرون آمدن از این اتاق چگونه است؟

بسیاری از والدین این کودکان اظهارداشته اند که کودکشان آنان فردای روز تنبیه، حاضر نیست به مهد برود. این در حالی است که کار شناسان معتقدند، مهد کودک باید جایی برای رشد و تربیت کودک باشد، ضمن اینکه کودک باید بتواند در آنجا انرژی های خود را تخلیه کند. برخوردهای تنبیهی با کودکان باید در حداقل سطح ممکن و به ظریف ترین شکل باشد به گونه ای که کودک احساس سرخوردگی نکند.

به نظر می رسد که برخی مهد های کودک رویه دیگری را در پیش گرفته اند و عملکرد آن ها نارضایتی والدین از نحوه ارایه خدمات مراقبتی و تربیتی به کودک را در پی داشته است.

سحر .م مادر شاغلی است که آرش سه ساله اش را به مهد سپرده است. آرش نیز ازجمله کودکانی است که به اتاق فکر در مهد منتقل شده و تجربه تنهایی در این اتاق را داشته است. مادر آرش کوچولو در خصوص واکنش پسرش به اتاق فکر مهد کودک می گوید: فرزندم، صبح فردای روز تنبیه ، گریه کنان گفت که دیگر به مهد نمی رود.

**علت تنبیه شدن آرش چیست؟

مادر این پسربچه سه ساله در خصوص علت تنبیه شدن آرش می گوید: مربی مهد به خاطر اینکه آرش سرکلاس نقاشی صدایش را بلند کرده یا به قول مربی با کودک دیگری شلوغ کرده ، در اتاق فکر تنبیه شده است. او در ادامه می افزاید : وقتی علت تنبیه کودکم با این روش را از مدیر مهد جویا شدم، وی وجود این روشِ تنبیه را تایید و تاکید کرد و به من این گونه پاسخ داد که « بچه شما زیادی حساس است.»

مادر آرش می افزاید: پسرم به شدت از مهد کودک ترسیده است به طوری که گاهی اوقات شب ها با ترس از خواب بیدارمی شود و می گوید دیگر به مهد نمی رود. همین امر باعث شد مدتی یکی از اعضای خانواده را که در شهرستان زندگی می کنند برای آرامش فرزندم به تهران بیاورم تا در زمان نبود من در خانه، مراقب آرش باشد.

** تایید استفاده از اتاق فکر

یک مربی مهد کودک ضمن تایید استفاده از اتاق فکر یا تنهایی در برخی مهد کودک ها اظهار می دارد: ازاین محل استفاده می کنیم تا کودک را وادار به فکر کردن درباره اعمال ناپسندش کنیم. کودک با انجام این کار به کار ناپسند و اشتباه خود پی می برد و تا وقتی کودک عذرخواهی نکند در این مکان می ماند.

وی در جواب به این پرسش که آیا تنبیه کودکان در برابر دوستانش باعث تحقیر شخصیت کودک و فراری دادن او نمی شود؟ به این جمله اکتفا می کند که انجام این کار بسیار موفقیت آمیز بوده است چرا که کودکان پی به اشتباهات خود می برند. این در حالی است که مادر آرش چنین نظری را ندارد و اذعان می دارد که کودکش به شدت آسیب دیده و اگر یک بار دیگر این اتفاق برای او رخ دهد، شاید فرزندش دیگر به هیچ مدرسه ای نرود. درهمین راستا حبیب الله مسعودی فرید، معاون اجتماعی سازمان بهزیستی کشور  می گوید: مهد کودک مکانی است که وظیفه اصلی اش مراقبت و نگاهداری از کودکان در ساعاتی از شبانه روز است که مادر و پدر نمی توانند فرزندان را نزد خود نگاه دارند.

وی با تاکید بر استاندارد بودن فضای مهد اظهار می دارد: در کنار بحث مراقبت از کودکان، پرورش و اجتماعی شدن کودک نیز مطرح می شود و لازم است کودکان آموزش های غیرمستقیم را نیز دریافت کند. وی با بیان اینکه تنبیه کودکان در هر شرایطی در مهدهای کودک غیرمجاز است گفت: مادران و هموطنان می توانند در صورت مشاهده تنبیه کودکان ، تخلفات مهدها را به سازمان بهزیستی اعلام کنند و این سازمان با متخلفان برخورد خواهد کرد.

وی تصریح کرد: در زمان حاضر ۱۷ هزار مهدکودک در کشور فعالیت می کنند که همزمان با آغاز سال تحصیلی، بر تعداد مهدهای کودک و تعداد فرزندان در مهدها افزوده می شود.همچنین هم اکنون بیش از ۷۰۰ هزار کودک در مهدهای کودک، خدمت می گیرند. از مجموع مهدکودک های فعال در کشور، هشت هزار مهدکودک ؛ روستایی به شمار می آیند. روانشناسان معتقدند که هر قدر کودک بیشتر تنبیه شود احتمال بروز رفتار پرخاشگرانه در او بیشتر می شود و چنین کودکانی بیشتر رفتارهای نادرستی مثل دروغ گویی، حقه بازی و آزار و اذیت دیگران را از خود بروز می دهند.

منبع : hidoctor

665
منتشر شده در907 روز پیش
درگوشی

در مقابل کودکان خود درگوشی صحبت نکنید!

پرشین طب – پزشکی | به گزارش پرشین طب می دانیم که حس حسادت در همه افراد وجود دارد و کودکان هم از این قاعده مستثنا نیستند ، واکنش های مختلف کودکان در مقابل در گوشی صحبت کردن والدین می تواند متفاوت باشد. باید توجه داشته باشید که کودکان به روابط خصوصی والدین حساسیت نشان می دهند ، در این نوشته قصد داریم تا موضوع صحبت های در گوشی و حریم خصوصی والدین و واکنش کودکان را بررسی کنیم.

وقتی به رابطه‌ والدین حسودی می‌کنند
«وقتی ملیکا می‌بیند که پدر و مادرش آهسته با هم حرف می‌زنند خیلی سریع می‌پرسد، «دارین چی می‌گین؟» او همیشه دوست دارد کنار پدر و مادرش بخوابد و آنها را با هم تنها نگذارد. آیا والدین ملیکا باید به‌خاطر او از هم فاصله بگیرند؟» اینها را بگویید: وقتی کودک میان حرف‌های شما و همسرتان می‌پرد به او بگویید، «من دارم با بابا حرف می‌زنم، صبر کن حرفم تموم شه» کودک نیاز به توجه دارد به‌ویژه توجه از سوی مادر بنابراین مادر با بیان کلماتی مانند « من و بابا تو رو خیلی دوست داریم» باید حس کودک را نسبت به پدر هم تقویت کند.

وقتی لجبازی می‌کند
مامان سارا از او می‌خواهد لباس صورتی‌اش را بپوشد تا به خانه مادربزرگ بروند اما سارا که تازه راه و رسم لجبازی را یاد گرفته در برابر خواسته مادر مقاومت می‌کند و لباس خوابش را از تنش بیرون نمی‌آورد. تلاش‌های مادر با فرار او و بدقلقی‌هایش بی‌نتیجه می‌ماند. مادر سارا چه باید بکند؟ با زور و دعوا او را مجبور به پوشیدن لباس ‌مهمانی کند یا اینکه به خواسته‌اش تن دهد و با لباس خواب او را همراه خود ببرد؟

اینها را بگویید: باید درباره قوانین با او واضح حرف بزنید. کنارش بنشینید به چشم‌هایش نگاه کنید و نامش را به زبان بیاورید. بعد درخواست خود را به‌طور واضح و روشن بیان کنید؛ مثلا «سارا جان وقت خوابه برو لباس خوابتو بپوش.» اگر همچنان مقاومت کرد و نخواست کاری که شما گفته‌اید انجام دهد، باید از استراتژی محرومیت استفاده کنید. یعنی اگر بهانه تلویزیون، بازی و. . . را برای نخوابیدن می‌آورد، او را از این کارها محروم کنید. تلویزیون را خاموش کنید، اسباب‌بازی‌هایش را جمع کنید و. . . البته اگر بخواهید فرزندتان کاری را انجام ندهد باید قبلا یک بار این موضوع را به او گفته باشید.

اینها را نگویید: اگر می‌خواهید کودک از انجام کار خاصی خودداری کند نباید مدام آن را برایش تکرار کنید، یعنی یک‌بار توضیح دهید و دیگر ادامه ندهید. این کار او را در موقعیت لجبازی بیشتر قرار می‌دهد. در صورت شما چه باید ببینید؟ نباید یک روز در برابر لجبازی بی‌تفاوت باشید و روز دیگر از او بخواهید طبق میل و خواسته شما عمل کند. او باید در صورت شما اقتدار و البته آرامش را ببیند.

راه های درمان گریه و بدقلقی کودکان
اینها را نگویید: گفتن «اگه نری سر جات بخوابی، من و بابا دیگه دوستت نداریم» هیچ حس مثبتی در کودک ایجاد نمی‌کند و بیشتر او را دچار حسادت می‌کند. او در این جمله حس بی‌توجهی و دوست نداشته شدن را تجربه می‌کند که می‌تواند بعدها رفتار‌های ناهنجار دیگری را ایجاد کند. در صورت شما چه باید ببیند؟ صورت شما باید محبت داشته باشد تا او حس طرد شدن را از شما نگیرد. در این موارد باید توجه نشان دهید و صورت‌تان خنثی نباشد.

منبع : hidoctor.ir

455
منتشر شده در911 روز پیش
دستشویی رفتن کودکان

همه چیز در مورد دستشویی رفتن کودکان

پرشین طب – زناشویی | به گزارش پرشین طب یکی از مواردی که والدین باید در نظر داشته باشتند دستشویی رفتن کودکان می باشد ، چرا که کودکان در انجام این کار به مشکل بر می خورند و به کمک والدین خود نیاز دارند، در این مطلب سعی شده است موارد مهمی در مورد دستشویی رفتن کودکان و آموزش صحیح آن می پردازیم ، باید کودک را برای این کار شخصی آماده کرد تا بتواند در همان اوایل زندگی خود برخی موارد را یاد بگیرد.

کودکان آزاد به دنیا آمده‌اند؛ رها از هر قانونی. کودکان همه‌چیز را برای خودشان می‌دانند و معنای قانون و مالکیت را نمی‌دانند. آموزش قوانین بخشی از تربیت کودک است. قانون همیشه همراه محدودیت است و محدود کردن نفی آزادی است. هر قانونی که به کودکان آموزش داده می‌شود، بخشی از آزادی آنان را نفی می‌کند. کودکان در برابر هر قانونی مقاومت می‌کنند. دوست دارند غذا را روی زمین بریزند و بشقاب را وارونه کنند. اشیا را پرتاب می‌کنند. اسباب‌بازی دوستانشان را برای خودشان برمی‌دارند و خود را مالک آن می‌دانند. اما آرام‌آرام این قوانین را یاد می‌گیرند.

اگر از همان نخست بتوان به کودک قانونمند بودن را آموزش داد، کار بسیار راحت‌تر می‌شود؛ مثلا این‌که باید اسباب‌بازی‌ها را سر جای خودشان بگذارد. اجرای همین قوانین کوچک به اجرای قوانین دیگر هم کمک می‌کند. مشکلی که والدین با دستشویی رفتن کودکان دارند برمی‌گردد به آزادی و رهایی کودکان و قانونمند کردن آنان. کودک دوست دارد آزاد باشد و خودش را در بند مکانی خاص به‌نام دستشویی نکند. دستشویی با فضایی کوچک برای کودک زندان به‌شمار می‌رود که آزادی او را نفی می‌کند. کودک هنوز مفاهیم بهداشتی را درک نمی‌کند؛ این مسئله قانونمند کردن وی را دشوار می‌کند.

چه کنیم که کودک بپذیرد در مکان خاص دستشویی کند؟
باید با توجه به همان آزادی و محدودیت این مسئله را حل کنیم. نباید گذاشت کودک دستشویی را زندان و نفی آزادی حساب کند. در هفت – هشت‌ ماهگی وقتی که در پوشک ادرار یا مدفوع می‌کند، از کودک بپرسید تا با این موضوع آشنا شود و وقتی بعدا او را به دستشویی بردید، بتوانید در این باره با او حرف بزنید و راحت باشید.

این نکته کلی درباره همه آموزش‌ها را رعایت کنید که نباید با کودک در این مسئله به ستیز پرداخت. ستیز و دعوا با کودک او را به واکنش و لجبازی می‌کشاند. باید کاری کرد که او با میل خودش و بدون احساس اجبار به دستشویی برود. اگر کودک تا هنگامی که پوشک است با دستشویی آشنا نباشد، یک‌باره دستشویی رفتن برای وی سخت است و همان اجبار و محدودیت را احساس می‌کند. باید از همان ماه‌های نخست به‌تدریج و آرام‌آرام او را با دستشویی آشنا کرد؛ مثلا در ده‌ماهگی هر سه روز یک‌بار، در یک‌سالگی هر دو روز یک‌بار و… یعنی هنگامی که پوشک است، آزادی و رهایی کامل نداشته باشد. البته در این مرحله خود دستشویی رفتن می‌تواند برایش نوعی تنوع و حتی بازی محسوب شود. مهم است که کودک را یک‌باره از آزادی کامل، به دستشویی رفتن تبعید نکنیم؛ اگر از قبل به آن عادت کرده باشد، به‌سادگی می‌تواند بپذیرد.

باید زمان دستشویی کودک را دانست. همه کودکان شبیه هم نیستند. هم خودمان زمان دستشویی را بشناسیم و هم کاری کنیم که خود کودک خبر کند. دستشویی نباید برای کودک زندان باشد. کودک مفهوم بهداشت و مسائل پاکی و نجاست را نمی‌داند، اما بازی را درک می‌کند؛ می‌توان دستشویی رفتن کودکان را برایشان به بازی تبدیل کرد. یکی از مشکلات کودکان نشستن بر کاسه توالت است. از کودک نخواهیم حتما در کاسه توالت خود را تخلیه کند. همین که در دستشویی باشد و حتی اگر در کنار سنگ باشد، کافی است؛ یعنی باز هم بخشی از محدودیت را برمی‌داریم. از سوی دیگر نباید از آموزش مسائل بهداشتی به کودک غافل باشیم. کودک پرسشگر است. او باید بداند چرا نباید در مکان‌های دیگر دستشویی کند. با مثال‌های ملموس و گفتن پیامدها و نشان دادن بیماری‌ها می‌توان به کودک در درک بهداشت کمک کرد.

منبع : hidoctor.ir

701
منتشر شده در917 روز پیش
آموزش صداقت به کودکان

آموزش صداقت به کودکان با این روش ها

آیا انیمیشن ها بر روی کودک تاثیرگذار خواهد بود؟ / یکی از مواردی که باید والدین گرامی بدانند این است که کودکان شما اولین کسانی را که به عنوان الگو انتخاب می کنند شما هستید ، پس بهتر است از ابتدا صداقت را در دستور کار خود قرار دهید. البته داشتن صداقت در هر زمینه و سنی شجاعت می خواهد، بنابراین وظیفه پدر و مادر است که کودک را برای گفتن حقیقیت زندگی آگاه کنند. می خواهیم در این نوشته در مورد آموزش صداقت به کودکان صحبت کنیم ،

در زیر به سه نکته اشاره میکنیم که کمکتان میکند صداقت را به فرزندانتان آموزش دهید:

۱/ از خیلی کوچکی، با فرزندانتان درمورد ارزش صداقت در خانواده تان صحبت کنید
به آنها بگویید که این برای همه شما خیلی مهم است که بتوانید همیشه روی همدیگر برای شنیدن حقیقت، حتی اگر سخت باشد، حساب کنید. اگر بین والدین و بچه ها صداقت نباشد، اعتماد و نزدیکی در خانواده وجود نخواهد داشت. صداقت پایه و اساس روابط خانوادگی و اعتماد و احترام متقابل است. به فرزندانتان بگویید که برای حمایت و دفاع از آنها هر کاری از دستتان برآید انجام میدهید، حتی برایشان میجنگید اما اگر بفهمید که به شما دروغ گفته اند، رابطه تان به کلی تغییر خواهد کرد. وقتی اعتماد از بین برود، زمان زیادی میخواهد تا دوباره ایجاد شود.

۲/ نه تنها در کلماتتان بلکه در سبک زندگیتان هم برای فرزندانتان الگوی صداقت باشید
اگر خودتان با فرزندانتان صادق نباشید، نمیتوانید از آنها انتظار داشته باشید که حقیقت را به شما بگویند. در واکنش به سوالاتی که میپرسند، سعی کنید به جای دروغ گفتن، توضیح مختصری بدهید و در حد سنشان پاسخ دهید. اما اگر به آنها دروغ بگویید، وقتی گفتن حقیقت برایتان خجالت آور است، نمیتوانید از آنها توقع داشته باشید که وقتی برایشان سخت است، راستش را بگویند. بدیهی است که هم والدین و هم فرزندان میتوانند برای خودشان زندگی خصوصی داشته باشند و برای در میان گذاشتن جزییات خصوصی زندگیتان، مسائل مربوط به گذشته که هنوز با آنها درگیر هستید یا هر چیز دیگری که از آن واهمه دارید، باید مرز تعیین کنید. هدفتان باید ایجاد محیطی آزاد باشد که هیچ پنهان کاری وجود نداشته و همه برای گفتن حقیقت احساس راحتی کنند.

۳/ به آنها نشان دهید که تاکیدتان بیشتر بر صداقت آنهاست تا بر تنبیه آنها بخاطر بی صداقتی شان
بله میتوانید برای دروغ فرزندتان عواقبی در نظر بگیرید اما لازم است که برایشان توضیح دهید که راستگویی شان هم فوایدی برایشان خواهد داشت. اگر بخواهید به زور تهدید و تنبیه حرف راست را از دهان آنها بیرون بکشید، مطمئن باشید که دفعه بعدی حقیقت را نخواهند گفت. اگر هنوز لازم میدانید که باوجود گفتن حقیقت، تنبیهی برایشان در نظر بگیرید، اینکار را با دقت و ملایمت انجام دهید و با وجود آن تنبیه، از صداقتشان تشکر کنید.

همه آدمها توانایی صادق بودن را دارند اما اگر این کار را تمرین نکنید، هم شما و هم فرزندتان عادت خواهید کرد که قسمتی از حقیقت را بپوشانید و چون راحت تر است خیلی وقت ها دروغ های مصلحتی بگویید. شما بعنوان پدر یا مادر فرصت دارید که به فرزندانتان کمک کنید صداقت را یاد بگیرند. هیچوقت استانداردهایتان را پایین نیاورید اما باید درک کنید که آنها نمی توانند همیشه عالی باشند.

منبع : mardoman

 

498
منتشر شده در925 روز پیش
انیمیشن

آیا انیمیشن ها بر روی کودک تاثیرگذار خواهد بود؟

باید بدانیم که در انیمیشن ها مقدار زیادی خشونت وجود دارد ، در نهایت شخصیت های مثبت داستان برنده می شوند ولی باید این نکته را در نظر داشته باشید که اعمال خشونت آنها می تواند بر روی کودک تاثیر گذار باشد. همچنین بازی های رایانه ای زیادی وجود دارد که در آن خشونت حرف اول را می زند ، مطمئنا این خشن بودن بر روی اعمال و روحیات کودک تاثیر گذار خواهد بود. در این بخش می خواهیم در مورد انیمیشن ها بیشتر توضیح دهیم.

تاثیرات مثبت و منفی انیمیشن ها بر روی کودکان
افزایش مهارت های شناختی در کودکان مانند مهارت دیداری فضایی یکی از ابعاد تاثیرگذار مثبت انیمیشـن هاست اما تاثیر انیمیشن ها می تواند منفی نیز باشد. البته تاثیرات مثبت و منفی انیمیشن ها روی کودکان بیشتر از نوجوانان است چون در این دوره از زندگی کودک در حال آموزش اصول و شیوه زندگی کردن است و قسمت عمده شخصیت او در حال شکل گیری، به همین دلیل همانندسازی و الگوبرداری در این سنین باعث می شود که انیمیشن ها تاثیر بیشتری روی کودکان داشته باشد. کودکان در سنین پایین تر قادر به تمییز دادن بین دنیای واقعی و غیرواقعی نیستند و همانطور که شخصیت شان براساس همانندسازی و الگوبرداری از شخصیت های موجود در انیمیشن ها نیز می تواند روی آنها تاثیر بگذارد، بنابراین انیمیشن ها می توانند باعث فرهنگ سازی شوند و روی نگرش ها و ارزش های افرادی که نسل آینده را می سازند، تاثیر بگذارند و در شکل گیری شخصیت کودکان نقش عمده ای را ایفا کنند.

نقش تربیتی برعهده رسانه نیست
هرچقدر سن کودک کمتر و میزان تماشای انیمیشـن های او بیشتر باشد، تاثیرات انیمیشن ها شدیدتر خواهد بود. والدین باید توجه کنند که نقش تربیتی برعهده آنهاست نه رسانه ها. یعنی این والدین هستند که باید بر چگونگی استفاده از رسانه ها روی فرزندانشان نظارت کنند چون سازندگان انیمیشن ها غالبا روی جنبه های تجاری محصولات خود توجه می کنند و کمتر به جنبه های تربیتی انیمیشـن ها تمرکز می کنند. مسئله اینجاست که بیشتر انیمیشـن ها جزو تولیدات ایرانی نیست و اگر بر فرض مثال یک انیمیشن غیرایرانی بخواهد روی فرهنگی خاص تاکید کند، این فرهنگ ایرانی نیست و سازندگان روی ترویج فرهنگ و آداب و رسوم کشور خود تاکید می کنند و این موضوع طبیعی است.

باید فواید و مضرات سرگرمی ها را در نظر بگیرید. برخی از والدین برای حفظ سعادت خانواده تصمیم گرفته اند از تلویزیون استفاده نکنند و گروهی نیز به کودکان خود یاد می دهند به سبک و سنگین کردن محتویات برنامه ها بپردازند. هر چقدر یک کودک یا حتی یک بزرگسال برنامه های تلویزیونی را بهتر تجزیه و تحلیل کند بهتر می تواند از عواقب منفی رسانه ها دور باشد. بدون تردید والدین می توانند بیشترین کمک را در این زمینه به فرزندان خود بکنند.

بن تن و دیگر انیمیشن های خشن
الگوی استفاده والدین از رسانه ها نیز اهمیت خاص خود را دارد. برای مثال اگر والدین بخش عمده اوقات فراغت خود را با تلویزیون سپری کنند، کودکان این رفتار را الگوبرداری می کنند و باعث آموزش غلط می شود؛ بنابراین والدین باید ترجیح بدهند ساعتی از روز را با فرزندان در مورد موضوعات مختلف صحبت کنند و با یکدیگر به تبادل فکری بپردازند. توصیه روانشناسان کودک این است که کودک نباید بیشتر از ۱ تا ۲ ساعت در روز و حتی ۳ تا ۴ ساعت در هفته پای تماشای تلویزیون بنشیند. علاوه بر مدت زمان تماشای تلویزیون، والدین باید بر محتوای انیمیشـن ها نیز نظارت دقیقی داشته باشند. متاسفانه انیمیشـن هایی مانند بن تن، مرد عنکبوتی و بت من از جمله انیمیشن هایی است که خشونت در آنها دیده می شود.

در واقع این موضوع ثابت شده است که هر چقدر میزان مواجهه با خشونت در رسانه ها بیشتر باشد، روی نگرش و رفتار کودکان تاثیر زیادی دارد و باعث خشونت و رفتار خشونت آمیز در آنها می شود. بچه ها از بین شخصیت های انیمیشن ها، الگوهای خودشان را انتخاب می کنند

علاوه بر این مفاهیمی مانند آگاهی جنسی یا مصرف مواد مخدر از طریق انیمیشن ها به کودکان منتقل می شود، بنابراین خانواده ها باید مراقب این موارد باشند. اگر کودک در یک انیمیشـن یا فیلم سینمایی قهرمان فیلم را در حال مصرف سیگار ببیند، الگوی نادرستی برای او خواهد شد. پوشش نامناسب شخصیت های انیمیشن نیز می تواند باعث الگوبرداری غلط و مغایر با فرهنگ کشور در کودکان شود. در برخی انیمیشن های غیر ایرانی ممکن است برخی صحنه های مغایر با فرهنگ و ارزش های کشور حذف شود اما به عقیده من برخی مفاهیم به صورت غیرمستقیم وارد ذهن کودک می شود.

بعد از نمایش انیمیشـن در مورد موضوع آن با کودک بحث و گفتگو کنند
یکی از کارهایی که والدین به عنوان نظارت کننده باید انجام دهند این است که بعد از نمایش انیمیشن در مورد موضوع آن با کودک بحث و گفتگو کنند و از او بپرسند چه معنا و مفهومی از تماشای انیمیشـن درک کرده است. والدین باید توضیحاتی را درخصوص انیمیشـن به فرزندشان بدهند و به او در درک آنچه که دیده کمک کنند تا از این طریق کودک بتواند بین دنیای خیالی و واقعیت تفاوت قائل شود و آن دو را از یکدیگر تشخیص دهد. برای مثال یک کودک ۳ یا ۴ ساله وقتی بن تن را در حال پرش از یک ارتفاع بلند می بیند، قادر به درک دنیای خیالی از واقعیت نیست و تماشای این صحنه ممکن است باعث الگوبرداری غلط و در نتیجه آسیب و خطر جدی برایش شود؛ به همین دلیل اگر کودک چنین صحنه هایی را دید، والدین باید او را توجیه کنند. مجموعه «شکرستان» انیمیشن بسیار آموزنده و خوبی برای کودکان است

شکرستان نمونه یک انیمیشن خوب برای کودکان
اگر سازندگان انیمیشن های ایرانی بتوانند روی جذابیت تولیدات خود بیشتر کار کنند، می توان شاهد انیمیشن های تاثیرگذار خوبی بود. برای مثال مجموعه «شکرستان» انیمیشـن بسیار آموزنده و خوبی است و اخیرا نیز انیمیشـن های خوبی در این زمینه تولید شده که تاثیرگذار بوده اند اما به عقیده من اگر مجموعه هایی مانندن شکرستان در ساعت مناسبی پخش و تبلیغ بیشتری روی آن شود، می تواند مخاطب خود را پیدا کند و در عین حال تاثیر خوبی نیز روی بیننده بگذارد.

Viber
بچه ها از بین شخصیت های انیمیشن ها، الگوهای خودشونو انتخاب می کنن و هر چقدر بچه ها در سن پایین تری در معرض انیمیشن های مغایر با فرهنگ کشورشون قرار بگیرن بیشتر به همانندسازی می پردازن. شاید روزی یه کوچولو مثل بن تن خودش را از بالای یک ساختمان بلند پرت کنه به امید اینکه هیچ اتفاقی براش نمی افته. انیمیشن ها را جدی بگیریم.

منبع : beytoote

425
منتشر شده در932 روز پیش
جنبه جنسی

کودکان خود را از جنبه جنسی آگاه و آماده کنید!

همه بچه ها با توجه به رشدشان و در یک سنین خاص سوال های متفاوتی در خصوص مسال مختلف به ذهنشان خطور می کند که اگر پدر و مادر به این سوالات واکنشی از خود نشان ندهند ممکن است در آینده خطرات زیادی کودکان را تهدید کند. یکی از مهمترین این مسائل و سوالات، مربوط به مسائل جنسی می شود. شاید این مورد نگرانی های پدر و مادران را نیز در پی داشته باشد.

دوره نوجوانی از بحرانی‌ترین دوره‌هاست و زمان دلبستگی‌های بزرگ و‌اندیشه درباره آنهاست. تاثیرات نیرومند احساسات مربوط به تمایلات جنسی، جای بسیاری از تصورات و مفاهیم ذهنی را می‌گیرد، آثار دلبستگی جنسی در رفتار آنان آشکارا منعکس می‌شود، اغلب نوجوانان مهربان، دلسوز و دقیق که به تاثیرات و اضطرابات جنسی متمایل شده‌اند، نسبت به اطرافیان کینه جو، عصبانی، ‌و بی‌عاطفه می‌شوند، و این تحولات ممکن است در نتیجه ارضا نشدن میل جنسی و فقدان اقدامات لازم از قبیل: ورزش، ‌کار، گردش، ‌یا سیری بیش از حد جنسی باشد.

مسلم است که طبیعت نوجوانان در دوره بلوغ جنسی تغییر می‌یابد، آن‌ها بیشتر عصبانی و سرکش می‌شوند و این تغییرات با ظهور میل جنسی اعم از امیال ارضا شده یا نشده در برخی از آن‌ها آشکار است.

یک طبقه بندی علمی

متخصصان اطفال امریکا نوعی طبقه بندی کلی را مطرح می‌کنند که برای ادامه مباحث ما در رابطه با دوره نوجوانی مفید است، به این صورت که به سنین ۱۰ یا ۱۱ تا ۱۴ سالگی در دختر‌ها و ۱۲ تا ۱۵ سالگی در پسر‌ها، اوایل نوجوانی و به دو سال پس از آن، اواسط نوجوانی و ادامه این سنین تا زمان شروع بزرگسالی را اواخر نوجوانی می‌گویند.

آغاز دوران بلوغ که با اوایل نوجوانی آغاز می‌شود، دوران دگرگونی‌های عظیمی‌ است. در این دوران نه تنها تغییرات جسمی‌ مهمی‌ در نوجوان پدید می‌آید، بلکه دگرگونی‌های برجسته اجتماعی و روانی نیز در او ایجاد می‌شود. سه نقطه عطف زندگی هر کسی را می‌توان تولد، بلوغ و مرگ نامید. نظر به اهمیت حیاتی این دوران در زندگی نوجوان به ویژه از نظر جنبه‌های تربیتی، ضروری است که برخی از حقایق خاص این دوران تشریح شود تا هم نوجوان به موقعیت حیاتی خود پی ببرد و به تکالیف، وظایف و مسئولیت‌های شرعی، اجتماعی و اخلاقی که از این پس به او تعلق می‌گیرد، آگاهی یابد و هم اولیا و مربیان از این طریق به درک روحی نوجوان خود نایل آیند.

مهم‌ترین نگرانی‌های دوره اول بلوغ عبارتند از: نگرانی درباره عادی بودن، نگرانی درباره خصایص جنسی، ‌نگرانی درباره قد، ‌نگرانی درباره وزن، نگرانی درباره ناحیه تناسلی، و نگرانی درباره خصایص ثانوی جنسی (مانند رشد پستان در دختران، و ریش و سبیل در پسران) که در این زمینه والدین و مربیان با دادن آگاهی‌های مناسب باید منشا این نگرانی‌ها را از نوجوانان بزدایند.

والدین و بلوغ فرزندان

بیشتر والدین از آشفتگی دوران بلوغ آگاهند و دوران بلوغ را با احساساتی متناقض به خاطر می‌آورند، ‌مانند بهترین زمان یا بد‌ترین زمان، سن دانایی یا سن نادانی، ‌ بهار امید یا زمستان ناامیدی که این احساسات حاکی از فراز و نشیب‌های روح یک نوجوان است. او گاهی شاداب، خوشحال، سرزنده و گاهی پژمرده، ‌اندوهگین و ساکت است.

نوجوانان به دلیل احساس توانایی برای عمل جنسی، تشدید انگیزه‌های جنسی، کنجکاوی در مورد موضوعات جنسی، تلاش برای تعیین نقش جنسی و ترس شدید از نتایج فعالیت جنسی، به امور جنسی حساسند. این حساسیت مفرط که با ترشح هورمون‌های جنسی توأم است تمایلات جنسی نوجوان را تشدید می‌کند؛ اگر طریقه مشروع و قانونی برای تشفی امیال جنسی مقدور نباشد، امکان انحراف نوجوان زیاد است، این انحراف اغلب به صورت کامجویی‌های بدلی (خود ارضایی، همجنس‌بازی، ‌نظربازی) تجلی می‌کند.

برای حل چنین مشکلاتی باید قبل از هر چیز به ارزیابی پرداخت. در ارزیابی و شناخت مشکلات جنسی باید ابتدا تاریخچه زندگی فرد را به دست آورد و براساس آن روش‌های تغییر رفتار را انتخاب و شیوه‌های‌شناختی همچون افزایش بصیرت فرد را در سرلوحه برنامه‌ها قرار داد. با توجه به اینکه تربیت نفس در دوران نوجوانی از عوامل سلامت روان و رفتار دوره جوانی است، این موضوع بر بسیاری از جنبه‌های شخصیت جوانان نیز تاثیر می‌گذارد و جوانان امروز باید با درک موضوع و مطالعه، به تربیت نفس خود بکوشند.

منبع : pezeshketo.com

545
منتشر شده در962 روز پیش
مهدکودک رفتن بچه هایتان

با مهدکودک رفتن بچه هایتان چطور باید رفتار کنید؟!

شاید شما هم کودکی دارید که در انتظار رفتن به مهد می باشد. آشنایی با فضایی جدید برای کودکان کمی دلهره آور است. گروهی از بچه ها نمی توانند خود را به سرعت با فضای جدید وقف دهند پس مادران و پدران عزیز باید بتوانند آنان را قبل از حضور در مهد از لحاظ روانی آماده کنند تا با مشکلاتی مانند ترس از محیط مواجه نشوند.

درباره مدرسه چیزهای مثبتی به فرزندتون بگین. مثلا درباره پیدا کردن دوستای جدید، داشتن لحظات خوب در مدرسه، انجام فعالیت های بزرگ، و همچنین زنگ تفریح در زمین بازی با او صحبت کنین. شما خودتون هم روزهای این چنینی داشتین و قطعا اون روزها رو دوس داشتین.

چیزی بهشون نگین که باعث ترس اون ها بشه. کاری کنین که براشون جالب به نظر برسه.

براشون دلیل بیارین. بهشون بگین که بزرگ شدن و هرکسی در اون سن باید به مهد کودک بره. همه ی بچه ها این مرحله رو میگذرونن.

چیزایی که باید بدونن رو بهشون یادآوری کنین. بچه ها تقریبا هرروز به مهدکودک میرن بنابراین نمیتونن انتظارات خیلی بالایی داشته باشن.

بچه ها رو برای رفتن آماده کنین. به اونها بگین که خیلی سخت نیست و فقط کمی کار داره. اگه اون ها هنوز اضطراب دارن، مهدکودک رو بهشون از قبل نشون بدین و یا از خواهر یا برادر بزرگترشون بخواین که درباره مدرسه یا مهدکودک اطلاعاتی بهشون بدن.

به اون ها احساس اعتماد به نفس بدین. برای انجام این کار باید موقعی که خودتون هم با بچه ها صحبت میکنین اعتماد به نفس داشته باشین.

در حین صحبت ها بهشون هشدار بدین. اگه شما مهدکودک رو جدی نگیرین، بچه ها هم اون رو جدی نمیگیرن. خودتون اخلاق بچه های کوچیک رو بهتر میشناسین.

بهشون بگین رفتن به مهدکودک تجربه بسیار خوبیه. بهشون بگین سعی کنن دوستای جدید پیدا کنن و همچنین سعی کنن اون ها رو با دوستای قدیمیشون هم آشنا کنن. البته به این کار اصرار نکنین.

حالا اون ها کاملا اعتماد به نفس دارن. کماکان بهشون درباره ارزش مهدکودک یادآوری کنین.

هرروز درباره مهدکودک از اون ها نپرسین مخصوصا روزایی که ناراحت به نظر میرسن. اون ها دوس ندارن مسائل اتفاق افتاده براشون یادآوری بشه.

منبع : novinzi

492
منتشر شده در962 روز پیش
سوالات عجیب کودکان

چگونه باید به سوالات عجیب کودکان پاسخ دهیم؟

حتما شده که کودکی سوال هایی می پرسد که دهانتان وا می ماند. البته بیشتر سوال های کودکان از روی کنجکاوی بیش از حد است و قطعا قصد و غرضی در آن نیست. همانطور که می دانید باید به این سوالات پاسخ داد؛ حال شما اگر با چنین سوالات عجیب غریبی مواجه شوید، چگونه پاسخی خواهید داد؟! برخورد مناسب با کودک را یاد بگیرید تا در مواقع ضروری بدون هیچ اشتباهی به سوالات‌شان پاسخ دهید. حال می خواهیم به برخی از این سوالات بپردازیمو نحوه پاسخگویی به آنها را از دید بگذرانیم.

«مامان من از کجا اومدم؟» شنیدن این سؤال شاید کابوس خیلی از مادران باشد که نمی‌دانند چطور به آن پاسخ بدهند. بچه‌ها نه قدرت درک واقعیت را دارند و نه می‌توان آن‌ها را فریب داد. از طرف دیگر این سال‌ها آنقدر دسترسی بچه‌ها به اطلاعات زیاد شده که عملاً دادن جواب‌های گمراه‌کننده نمی‌تواند دردی را دوا کند. بنابراین چطور باید به سؤالات جنسیتی بچه‌هاجواب بدهیم؟

کنجکاوی بچه‌ها در زمینه این نوع مسائل از ۳ تا ۵ سالگی شروع می‌شود. بچه‌ها در این سن قصد ندارند صرفاً درباره مسائل جنسیتی اطلاعات کسب کنند، آنها فقط کنجکاوند که بدانند چطوری به دنیا آمده‌اند یا جنسیت بچه‌ها چطوری مشخص می‌شود. بنابراین والدین باید به همان صورتی که به پرسش‌های غیرجنسیتی کودک با دقت و صحیح پاسخ می‌دهند، به پرسش‌های جنسیتی‌شان هم دقیق و صحیح جواب دهند و با گفتن: «حالا زوده که بفهمی» و «زشته، نپرس»، او را روی چنین موضوع‌هایی حساس نکنند.

در دوره پیش دبستانی بچه‌ها نسبت به خصوصیات جسمانی خود آگاه می‌شوند و درباره تفاوت‌های جسمی بین دختر و پسر کنجکاوند. به همین دلیل هم از هر فرصتی استفاده می‌کنند تا مثلاً در استخر، حمام، کنار دریا یا موقع تعویض لباس، به بدن دیگران نگاه کنند و تفاوت هایشان را با آنها درک کنند.

در همین سن و سال بچه‌ها از شما می‌پرسند که «بچه از کجا می‌آید؟» در این سن، گفتن جواب «از شکم مادر» بیشتر بچه‌ها را قانع می‌کند. اما اگر کودکتان اطلاعات بیشتری خواست، به او بگویید: «وقتی پدر و مادر می‌خواهند که بچه‌ای داشته باشند، سلولی از بدن پدر به سلولی در بدن مادر می‌پیوندد و آن وقت رشد بچه شروع می‌شود. وقتی بچه به اندازه کافی بزرگ شد از شکم مادر بیرون می‌آید».
وقتی بچه‌ها بویژه در سنین بالاتر درباره چگونگی جا گرفتن جنین در شکم مادرشان سؤال می‌کنند، جواب دادن سخت است. شما باید قدرت درک کودک را در نظر بگیرید و از گفتن جواب‌های گمراه کننده و گیج کننده اجتناب کنید.

معمولاً بیشتر بچه‌ها تا سنین دبستان با این پاسخ‌ها قانع می‌شوند. در سنین بالاتر در دوره دبستان، کنجکاوی‌ها به زندگی زناشویی، اعضای جنسی و ارتباط با جنس مخالف معطوف می‌شود. در این دوره می‌توانید کتاب‌های علمی را به آنها معرفی کنید که درباره عمل جنسی صحبت نمی‌کنند بلکه درباره نحوه شکل‌گیری جنین اطلاعاتی را می‌دهند. در نزدیکی‌های سن بلوغ، می‌توانید حجم اطلاعات را کم کم افزایش داده و با معرفی کتاب هایی، به فرزندتان بگویید که جزئیات بیشتر را خودش تحقیق کند و بخواند.

منبع : hidoctor.ir

793
منتشر شده در983 روز پیش
صفحه 4 از 7« بعدی...23456...قبلی »
تبلیغات
پرشین طب

آخرین ویدئوهای پزشکی