روانشناسی کودکان - پرشین طب

فروش فایل فروشگاه شاپ می نو
امار سایت
  • افراد آنلاین : 8
  • ورودی گوگل : 25
  • تعداد کل مطالب : 4533
  • بازدید امروز : 13541
  • بازدید دیروز : 34175
  • بازدید این هفته : 125370
  • بازدید این ماه : 384614
  • بازدید کل : 5718692
دلایل لوس کردن کودکان

دلایل لوس کردن کودکان چیست؟

پرشین طب – روانشناسی کودکان | به گزارش پرشین طب؛ می خواهیم در این نوشته در مورد دلایل لوس کردن کودکان مطالبی را برای شما آماده کنیم ، اگر در حال لوس کردن فرزندتان هستید خیلی راحت می توان از رفتارهای کودک به این موضوع پی برد. رفتار گستاخانه ی کودک در مقابل شما و دیگران گویای این موضوع می باشد. با پرشین طب همراه باشید.

دلایل لوس کردن کودکان چیست؟

 اگر در حال لوس کردن فرزندتان هستید، خیلی راحت از رفتارهای آنها متوجه خواهید شد. آنها در برابر شما و بزرگسالان دیگر رفتار گستاخانه‌ای خواهند داشت.

همچنین با اطرافیان خودسلطه جویانه عمل کرده و می‌خواهند همه چیز برای آنها باشد. علاوه بر این، کودکان لوس به شما پاسخگو نبوده و دستورات و قوانین تان را زیر پا می‌گذارند.

بیشتر مواقع اگر از خرید یک اسباب بازی جدید یا هر چیز لذت بخش دیگر امتناع کنید، با گریه، جیغ و داد و همچنین لگد زدن به زمین و در و دیوار مواجه خواهید شد.

در ضمن، هنگامی که کودکان لوس پا به دوران نوجوانی می‌گذارند، به مشکلاتی چون خود خواهی مفرط، عدم توانایی در کنترل رفتار خویش، اضطراب و افسردگی بیش از نوجوانان دیگر مستعد هستند و با بروز چنین رفتارهایی می‌توانید متوجه شوید که کودک‌تان را لوس کرده‌اید.

متخصصان پرورش کودکان و نوجوانان بر این باورند که اگر والدین بیش از حد به فرزندان خود توجه کنند و همه چیز را در اختیار آنان قرار دهند، کار به جایی می‌رسد که فرزندان شان دیگر با هیچ چیزی راضی نخواهند شد.

اما اگر والدین دست از لوس کردن فرزندان خود بردارند، نه تنها کمتر از رفتارهای کودکان خود ناامید می‌شوند، بلکه آنها را برای برخورد مناسب با مسائل زندگی شان آگاه می‌کنند.

البته یاد دادن اینکه کودکان  در آینده چگونه از پس زندگی خود برآیند بسیار سخت است. بنابراین، چاره کار چیست و از کجا باید شروع کرد؟

دلایل لوس کردن کودکان

دلایل لوس کردن کودکان

در ادامه روش‌هایی ارائه شده است که با استفاده از آنها می‌توانید اوضاع را کنترل کنید. 

۱- برای خاتمه دادن به لوس کردن کودک تان، تصمیم قاطع بگیرید

باید متعهد شوید که از لوس کردن فرزندتان دست می‌کشید. حتی اگر این کار را نصفه و نیمه هم اجرا کنید، بهتر از هیچ است. دلایل لوس کردن کودکان

تجربه نشان می‌دهد که هرگاه والدین در انجام ماموریت جدید خود، مصمم باشند، روند بهبود رفتاری در کودکان شان تسریع می‌یابد.

مثلا روی کودک ۱۰ ساله ای که از بدو تولد لوس شده، نیازی نیست ۱۰ سال کار معکوس صورت گیرد تا رفتارش اصلاح شود.

زیرا، کودکان باهوش بوده و دوست دارند که در مسیر درست قرار بگیرند؛ بنابراین، بهبود رفتار آنها زیاد طول نخواهد کشید.

۲- تهدیدهای توخالی را با دستورالعمل‌های شفاف، کوتاه و آرام عوض کنید

زمانی که والدین مدام کودکان در حال گریه خود را با الفاظی مثل «بس کن! این دیگه آخرین باره!» تهدید می‌کنند، در واقع به آنها یاد می‌دهند که والدین خود را نادیده بگیرند.

زیرا کودکان می‌دانند که بعد از کلی نق زدن و اهمیت ندادن به حرف پدر و مادر، سرانجام به خواسته خویش می‌رسند. توصیه روانشناسان به والدین در اینگونه مواقع، گفتن جمله «منظورت از انجام این کارها چیست؟»

به فرزندشان می‌باشد. این جمله موثر بوده و باعث می‌شود که در ادامه، والدین مجبور به داد و فریاد زدن بر سر کودکان خویش، نشوند. دلایل لوس کردن کودکان

علاوه بر این، سر مسائل معمول مانند مسواک زدن، خاتمه دادن به بازی رایانه‌ای و یا رفتن به رختخواب، به هیچ وجه درگیر توضیح اضافی و یا چانه زنی بی‌انتها با کودکان خود نشوید.

زیرا، فرزندان شما به اندازه کافی باهوش هستند که اهمیت بهداشت فردی و یا سر موقع خوابیدن را بفهمند؛ بنابراین، نیازی نیست که این موارد را هزاران بار برای آنها یادآوری کنید.

۳- نظم دایمی ایجاد کنید و عواقب آن را توضیح دهید

«دوصد گفته چون نیم کردار نیست.» بنابراین، به صحبت کردن غیر موثر خاتمه داده و پیامدهای سفت و سختی را بنا کنید.

مثلا اگر کودک شما در مسواک زدن اهمال می‌کند، به جای تهدید کردن، خوردن شکر و شیرینی‌های مورد علاقه وی را به مدت یک روز ممنوع کنید.

یا مثلا اگر اسباب‌بازی‌هایش را جمع نمی کند، چند روزی آنها را دور از دسترس فرزند خود قرار دهید. احتمالا کودک‌تان گریه و زاری خواهد کرد، اما نباید با او با خشم و غضب برخورد کنید.

کودکان ما به محدودیت‌های منطقی نیاز دارند تا رشد کنند، اما آنها نباید احساس طردشدگی و درماندگی کنند و تصور نمایند دیگر والدین شان آنها را دوست ندارند.

۴- از کودک خود بیش از حد حمایت نکنید

اگر دختر شما مدام دیر به مدرسه می‌رسد، سرزنش کردن را متوقف کرده و بگذارید پیامد این سستی و اهمال همیشگی خود را ببیند.

انجام این کار، ساده به نظر می‌رسد، اما مشکل آنجا است که اکثر والدین بلافاصله به حمایت از فرزندان خود شتافته و سعی در نجات او دارند.

بنابراین یادتان باشد، فقط زمانی از کودک خود محافظت کنید که احتمالا خطری وی را تهدید می‌کند.

به عبارت دیگر، والدینی که به طور پیوسته سپر محافظتی به دور کودک خود می‌کشند، در روند رشد وی اختلال ایجاد می‌کنند.

۵- برای فرزند خویش بیش از حد خرید نکنید

بسیاری از والدین بچه‌های خویش را غرق در اسباب بازی و هدایای مختلف کرده و آنها را ملزم نمی‌کنند که چیزی را با دست‌های خودشان بدست بیاورند.

در اصل، لوس کردن کودکان با انواع و اقسام اسباب بازی‌ها، لباس‌ها و ابزارهای الکترونیکی، آنها را از درک درس‌های مهم زندگی مثل پس انداز کردن برای خرید یک چیز با ارزش، محروم می‌کند.

به عبارت دیگر، اگر کودکان همه چیز داشته باشند، قدردان نخواهند شد و اگر مجبور نباشند که صبر کنند، شکیبایی را هرگز یاد نخواهند گرفت.

۶- ثابت قدم باشید

علی‌رغم وجود اراده قوی در والدین برای لوس نکردن کودکان، موارد زیادی همچون خستگی، مسئولیت‌های زندگی و یا مشکلات زناشویی، باعث می‌شوند که پدر و مادر‌ها از خط خارج شده و دستورالعمل‌های متخصصان کودک را دنبال نکنند.

این امر منجر می‌شود که هر کاری که تا حالا صورت گرفته خراب شده و همه چیز به نقطه اول بازگردد. بنابراین در آموزش‌های خود ثابت قدم باشید.

بچه‌ها از بدو تولد لوس نیستند؛ در واقع، آنها زمانی لوس می‌شوند که والدین محدودیت و قوانینی وضع نمی کنند.

روانشناسان کودک بر این باورند که دلایل  فراوانی وجود دارد در مورد اینکه چرا والدین فرزندان خود را لوس می‌کنند.

مثلا، آنها نمی دانند چگونه نظمی ایجاد کنند که موثر باشد یا اینکه آنقدر خسته کار و مسئولیت‌های زندگی هستند که حوصله انجام هیچ تلاشی در این زمینه را ندارند.

دسته ای دیگر می‌ترسند که به عزت نفس و اعتماد به نفس کودک خود آسیب برسانند و یا باعث ایجاد خشم و نفرت در کودکان خود شوند. برخی از والدین هم دوست دارند همیشه کودکان خود را شاد ببینند به همین دلیل دائما آنها را لوس می‌کنند.

با علم امروز، هیچ متخصص کودکی از والدین نمی‌خواهد که برای پرورش کودکان به روش‌های سخت‌گیرانه و غیر صمیمانه گذشته برگردند.

اما نکته اینجا است که کودکان از پدر و مادر خود انتظار دارند نقش خود را به درستی ایفا کنند. آنها برای رشد کردن، نیاز به محدودیت، نظم و قانون دارند.

گاهی اوقات ممکن است آنها والدین خود را اذیت کنند تا به نتایجی دست پیدا کنند و رفتار طاقت‌فرسا و تخریب‌کننده‌ای با والدین خود خواهند داشت تا واکنش آنها را سنجیده و آستانه تحمل‌شان را بیابند.

بنابراین، والدین علی رغم داشتن رابطه‌ای دوستانه، نزدیک و صمیمی با کودکان خویش، باید نقش تربیتی خود را به درستی ایفا کرده تا فرزندان‌شان روابط مناسبی در منزل، مدرسه، تیم‌های ورزشی و غیره با دیگر دوستان و افراد جامعه داشته باشند.

منبع : zendegionline

49
منتشر شده در41 روز پیش
زمان تفکیک اتاق دختر و پسر

آشنایی با زمان تفکیک اتاق دختر و پسر

پرشین طب – روانشناسی کودکان | به گزارش پرشین طب؛ آشنایی با زمان تفکیک اتاق دختر و پسر ، تفکیک کردن اتاق دختر و پسر مسئله مهمی است که باید به آن توجه شود. تفاوت جنسیتی دختر و پسر و رسیدن به بلوغ در آنها و حفظ حریم خانواده باعث شده است تا این مطلب به یکی از مطالب مهم و کلیدی برای والدین تبدیل شود. در صورت تمایل پیشنهاد می کنیم با پرشین طب همراه باشید.

آشنایی با زمان تفکیک اتاق دختر و پسر

بسیاری از خواهر و برادرها سال‌ها به طور موفقیت آمیز از یک اتاق خواب مشترک استفاده می‌کنند. اما این کار بعد از اتمام دوران ابتدایی اصلا کار درست و عاقلانه‌ای نیست. والدین باید توجه کنند که پسرها و دخترها بعد از دوران ابتدایی به خوبی از تفاوت‌های جنسی یکدیگر با خبرند. این درست همان زمانی است که به خصوص دخترها دوست دارند، برای خود حریم خصوصی داشته باشند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی طنین یاس،وقتی فرزاندان دختر و پسر در سنین خردسالی هستند، راحت‌تر می‌توان به کارهای روزانه آنها پرداخت. کارهایی همچون حمام کردن، پوشاندن لباس، غذا دادن، استفاده از اتاق خواب مشترک و غیره… این چنین کارها را می‌توان به صورت مشترک برای خردسالان در نظر گرفت. اما اشکال کار درست جایی است که تفاوت سنی برادر و یا خواهر زیاد باشد و به اصطلاح خواهر و یا برادر خوب و بد را از هم تشخیص می‌دهند. این درست زمانی است که پدر و مادر دچار تردید می‌شوند که آیا زمان آن رسیده است که کارهای مشابه خواهر و برادر را جدا کنند یا نه؟ گرچه پدر و مادر حق دارند، برای دختر و یا پسر خود اتاق خواب مشترک ایجاد کنند و یا شرایط به نحوی باشد که مجبور به این کار باشند. حال اگر جدا نکردن خواهر و برادر برای پدر و مادر نگرانی ایجاد کند، چه باید کرد. در ادامه این مطلب شما را با شیوه جدا کردن خواهر و برادر از هم و چگونگی برخورد با آنها آشنا می‌کنیم.

۱. جداسازی جنسیت درهنگام حمام کردن

بیشتر پدر و مادرها مخالف آن هستند که خواهر و یا برادر هر چقدر هم کوچک باشند با هم به حمام بروند. گر چه بیشتر والدین بر این باورند که به هیچ وجه نباید خواهر و برادر با هم به حمام بروند اما عده‌ای تصور می‌کنند که چنین چیزی مشکلی ایجاد نمی‌کند. البته تا زمانی که خودشان خوب و بد را تشخیص دهند. به طور کلی در جامعه ما سعی می \/ کنند که کودکان را از همان زمان خردسالی از کارهای مشابه همچون حمام کردن دور کنند. باید توجه داشت، کودکانی که مدرسه می‌روند، دیگر می‌توانند خوب و یا بد را از هم تشخیص بدهند، چرا که آنها به اندازه کافی بزرگ شده‌اند و می‌توانند به تنهای حمام کنند.

زمان تفکیک اتاق دختر و پسر

زمان تفکیک اتاق دختر و پسر

۲. به فکر زمان حمام کردن کودکان خود نباشید

برخی از والدین برای اینکه زمان زیادی را برای حمام کردن کودکان خود صرف نکنند، سعی می‌کنند فرزندان خود را با هم حمام کنند. این گونه والدین باید بدانند که وقتی شما به طور جداگانه برای حمام کردن فرزند دختر و پسر خود وقت می‌گذارید، در واقع می‌توانید پیوند عاطفی بین خود و فرزندتان را بیشتر کنید. برای اینکه در طول حمام کردن فرزندتان خسته نشود، سعی کنید در مورد اتفاقاتی که در طول روز افتاده صحبت کنید و یا برایشان داستان‌هایی که علاقه دارند را بگویید. آب بازی نیز می‌تواند برای کودکتان بسیار جذاب باشد. در حین حمام کردن می‌توانید، شیوه شستن صحیح موها و بدن را به کودک خود آموزش دهید اما اگر شما و فرزندتان با هم حمام می‌کنید و به بسیاری از این نکات توجه نمی‌کنید، این کار نه به نفع شماست و نه به نفع فرزندتان. زمان تفکیک اتاق دختر و پسر

۳. جداسازی جنسیت در اتاق‌های خواب

بسیاری از خواهر و برادرها سال‌ها به طور موفقیت آمیز از یک اتاق خواب مشترک استفاده می‌کنند. اما این کار بعد از اتمام دوران ابتدایی اصلا کار درست و عاقلانه‌ای نیست. والدین باید توجه کنند که پسرها و دخترها بعد از دوران ابتدایی به خوبی از تفاوت‌های جنسی یکدیگر با خبرند. این درست همان زمانی است که به خصوص دخترها دوست دارند، برای خود حریم خصوصی داشته باشند. چرا که دخترها اغلب به دنبال حریم خصوصی برای خود هستند. اگر فضای کافی برای در اختیار دادن اتاق خواب برای فرزندان خود ندارید، صرف نظر از سن‌شان، بیشتر احتیاط کنید و روحیاتشان را در نظر داشته باشید.

۴. چگونه کودکان را با اتاق خواب جدید وفق دهیم

کودکان ممکن است از اینکه اتاق خواب‌شان را جدا کنید، ناراحت شوند. چون آنها این موضوع را درک نمی‌کنند. در چنین مواردی به آن‌ها یادآور شوید که اتاقشان طراحی جدیدی دارد. همچنین شما با استفاده از مبلمان و لوازم جدید می‌توانید کودک خود را ترغیب کنید که از اتاق خواب مشترک فاصله بگیرد. برای هرکدام از خواهر و برادرها یک میز مهمان تهیه کنید، این کار باعث می‌شود تا اعتماد به نفسشان بالا برود. در صورت امکان سعی کنید، هر چیزی را که برای یک فرزند می‌خرید، نمونه مشابه آن را برای فرزند دیگر خود نیز تهیه کنید تا دچار اختلاف نشوند. زمان تفکیک اتاق دختر و پسر

۵. به صورت جداگانه با فرزندانتان درباره تفاوت‌های جنسیتی‌شان صحبت کنید

وقتی زمان آن رسیده است، که حمام کردن فرزندنتان را از هم جدا کنید و برای هر کدام یک اتاق خواب جدا تهیه کنید، از قبل باید در این باره با فرزندان خود صحبت کرده باشید. سعی کنید در مورد تفاوت جنسیتی فرزندان خود هیچ چیزی را مخفی نکنید. صادقانه و آشکار درباره تفاوت جنسیتی به شکل پسندیده با فرزندانتان صحبت کنید. اطمینان حاصل کنید که وقتی درباره آناتومی بدنشان صحبت می‌کنید از اصطلاحات عامیانه استفاده نکنید. شما می‌توانید خود و همسرتان را مثال بزنید. لزومی هم ندارد زیاد وارد جزئیات شوید. به آنها این اطمینان را بدهید که هر سوالی برای‌شان پیش آمد، می‌توانند جوابش را نزد شما بیابند. بهتر است مسائل مربوط به دخترها را مادر و مسائل مربوط به پسرها را پدر مطرح کند. با کودکان خود درباره حریم خصوصی صحبت کنید و به آنها آموزش دهید که هر کس برای خودش حریم خصوصی دارد و نباید بدون اجازه وارد حریم خصوصی دیگری شوند. والدین نباید یادشان برود که فرزندشان در مدارس و دیگر جاهایی که با دوستان خود جمع می‌شوند، درباره مسائل خصوصی بیشتر بحث می‌کنند.

۶. مراقب جواب سوال‌های فرزندانتان باشید

پدر مادرها باید خود را در برابر هر گونه سوال فرزندان خود از جمله چرا خودشان اتاق خواب مشرک دارند، آماده کنند. در هر صورت پدر و مادر باید یکسری فرهنگ سازی‌ها را برای کودکان خود در نظر داشته باشند تا در هنگام پرورش آنها دچار مشکل نشوند. والدین پیش از پاسخ دادن به هر سوالی باید کمی فکر کنند، چرا که فرزندان جواب والدین خود را حجت فرض می‌کنند و این می‌تواند در جامعه آن‌ها را دچار مشکل کند.

منبع : hidoctor

53
منتشر شده در45 روز پیش
جذاب کردن درس و مدرسه

جذاب کردن درس و مدرسه برای کودکان

پرشین طب – روانشناسی کودکان | به گزارش پرشین طب؛ می خواهیم در این نوشته در مورد جذاب کردن درس و مدرسه برای کودکان مطالبی را آماده کنیم و ارائه دهیم. نه تنها روزهای اول مدرسه بلکه باید همه روزهای مدرسه جذاب باشد ، در صورتی که کودک مدرسه ای دارید و می خواهید آنان را به درس و مدرسه علاقه مند کنید با پرشین طب همراه باشید.

جذاب کردن درس و مدرسه برای کودکان

از میان دوستان و اطرافیانم کمتر کسی را سراغ دارم که مدرسه را تمام کرده باشد و دلش برای مدرسه تنگ شود!

البته عده کمی هستند که این فرصت را داشته‌اند که از مدرسه رفتن لذت ببرند. اما بیشتر تجربیات من با کسانی است که مدرسه رفتن برایشان اجباری بوده و از آنلذتی نبرده اند.

به نظر می‌رسد که نه تنها روز اول مدرسه، بلکه همه روزهای مدرسه نیاز به جذاب سازی دارند تا تبدیل به خاطرات خوبی پیرامون آموختن و یادگیری، ارتباط‌های گروهی شاد و فرصتی برای خلاقیت و رشد شوند.

بطوری که هم کودکان و هم نوجوانان را دلگرم کرده و به قول شاعر، جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را.

آن چه روز‌های اول مدرسه را برای هر دو گروه کودکان و نوجوانان (و نه تنها کلاس اولی‌ها) جذاب می‌کند عبارتند از:

احترام به شخصیت دانش آموزان 

گرچه احترام ظاهری به دانش آموزان، شیوه مناسبی برای برقراری ارتباط با آنها و نشان دهنده شعور و منش والای مدرسان است اما زیباترین نمود احترام، پذیرش شخصیت، مهارت‌ها و ضعف‌های دانش آموز است.

منظور از پذیرش این است که به دانش آموز نشان دهیم او را به عنوان فردی یکتا قبول داریم.

فردی که ممکن است در یک درس، بسیار خلاق و باهوش باشد و در درس دیگر ضعیف عمل کند.

جذاب کردن درس و مدرسه

جذاب کردن درس و مدرسه

باید این ویژگی‌های مثبت و منفی را در دانش آموزان پذیرفته و راهکار موفقیت در دروس مختلف را به آنهایی که ضعیف‌ترند آموزش دهیم.

در واقع به دانش آموزان نشان دهیم که برای مهارت‌ها و استعدادهایشان احترام قائلیم و برای آنها راه حل‌های خوبی سراغ داریم که وقتی در یک درس پیشرفت خوبی ندارند، آنان را به موفقیت برسانیم.

محبت به دانش آموزان 

محبت به دانش آموزان به معنای قربان صدقه رفتن نیست. به این معنا نیست که دست بر سر و گوش آنها بکشیم. بلکه محبت به دانش آموزان به معنای توجه به تک تک آنها و کمک به رشد آنهاست.

این کار باید از همان روز اول انجام بشود. برای دانش آموزان، حتی این موضوع که معلم، نام آنها را بداند جذابیت دارد. گرچه در کلاس‌های شلوغ شناختن تک تک دانش آموزان سخت است اما توجه معلم در روزهای اول، از طریق نگاه، لبخند و نگاه چشم در چشم به دانش آموز منتقل می‌شود.

معلم‌هایی که تنها به تعداد کمی از دانش آموزان قوی یا ردیف‌های جلو نگاه می‌کنند، ارتباط خود را از همان روز اول با سایر دانش آموزان مخدوش خواهند کرد.

جذاب نمایی دروس 

ای کاش معلمان بتوانند در روزهای اول سال تحصیلی، چشم انداز جذاب و جالبی از درس‌های سال جدید به دانش آموزان بدهند. جذاب کردن درس و مدرسه

این کار می‌تواند با استفاده از تمثیل و تشبیه انجام بشود مثلا معلم می‌گوید امسال درس‌های شما مانند موج سواری است. هم هیجان انگیز است و هم سختی‌های خود را دارد اما در نهایت شما مطالب و حتی مهارت‌های جذابی را خواهید آموخت.

یا معلم می‌تواند چشم‌اندازی از برخی درس‌ها بدهد که برای دانش آموزان خوشایند باشد.

دبیر فیزیک سال دوم دبیرستان ما (که برایش آرزوی خیر و برکت دارم) اول سال می‌گفت وقتی به مبحث آینه و عدسی برسیم دیگر فیزیک تبدیل می‌شود به یک بازی و سرگرمی دلپذیر!

همین توصیف، همه ما را به این مباحث، علاقه‌مند کرده بود. هر چند که آن مباحث هم به هر حال مسئله‌های سخت داشتند.

درآمیختن درس با سرگرمی‌ها و بازی‌های علمی

این کار از جمله جالب‌ترین کارها در آموزش است، چون نه تنها باعث یادگیری عمیق‌تر درس می‌شود بلکه این امکان را فراهم می‌کند که دانش آموزان از درس لذت ببرند و کاربردهای درس را هم یاد بگیرند.

اقلا در روزهای اول سال تحصیلی، این کار می‌تواند دانش‌آموزان را از رخوت و سستی اول سال در آورد و روحیه فعال‌تر و شادتری به آنها بدهد.

ترتیب دادن فعالیت‌های گروهی 

فعالیت‌های گروهی همیشه برای دانش آموزان جذابیت دارند. اما در روزهای اول باعث شناخت دانش آموزان از همدیگر شده و صمیمیت بین آنها را افزایش می‌دهد و درس را از حالت یکنواخت و سرد خارج می‌کند.

این بستگی به مهارت مدرس و معلم دارد که بتواند فعالیت‌های گروهی جذابی را طراحی کند.

از جمله کارهای دیگری که می‌تواند روزهای اول سال تحصیلی را جذاب‌تر کند می‌توان به این نمونه‌ها اشاره کرد

*  این که والدین با شادی و شوق، فرزندان خود را برای رفتن به مدرسه تشویق کنند.

*  این که والدین برای روز یا روزهای اول ابتکاراتی برای صبحانه داشته باشند و حتی هدیه کوچکی به فرزندان بدهند (این هدیه می‌تواند یک نوشت افزار جالب و با قیمت کم هم باشد).

*  این که والدین در همان روز اول از فرزندان خود عکس و فیلم بگیرند، آنها را از زیر قرآن رد کنند و رفتن آنها را به مدرسه جشن بگیرند.

*  این که والدین طوری جلوه ندهند که باز شدن مدارس شروع یک کار خسته کننده و یا ناراحت کننده است. مثلا به فرزندان خود نگوییم بذار مدرسه باز بشه دیگه نمی‌ذارم بازی کنی!

*  این که والدین در روزهای پایان تعطیلات، فرزندان را به مسافرت‌های طولانی نبرده و کلاس‌های تابستانی فرزندان را هم خاتمه دهند.

*  والدین به کودکان کم سن و سال اجازه دهند که برخی وسایل کوچک مورد علاقه را با خود به مدرسه ببرند و کیف و دفتر و کتاب آنها را به کمک خود آنها آماده کنند.

*  والدین فضای خانه را شاد و دلنشین کنند. انگار دارند به استقبال عید می‌روند.

*  جا دارد به کودکان کلاس اولی برخی قوانین نشستن در سر کلاس و رفتار با همکلاسی‌ها و معلم آموزش داده شود.

هدف از مدرسه رفتن فقط یادگیری درس نیست. بلکه تعاملات اجتماعی و پرورش استعدادها و یادگیری کار گروهی نیز از اهداف تحصیل است.

پس به فرزندان خود کمک کنیم در همه این زمینه‌ها تلاش کنند و موفق شوند.

منبع : zendegionline

91
منتشر شده در68 روز پیش
رابطه پدر و دختر

همه چیز در مورد رابطه پدر و دختر

پرشین طب – روانشناسی کودکان | به گزارش پرشین طب؛ باید توجه داشته باشید که رابطه پدر و دختر همیشه خاص بوده است ، به عبارت دیگری می توان گفت که دخترها بابایی هستند ، چگونه می توان رابطه بین پدر و دختر را بیش از پیش مستحکم تر نمود ، در صورت تمایل پیشنهاد می کنیم تا انتهای نوشته با پرشین طب همراه موضوع رابطه پدر و دختر باشید.

همه چیز در مورد رابطه پدر و دختر

اگرچه پدرها تمام فرزندان شان را به یک اندازه دوست دارند، اما از آنجایی که احساس می کنند نقاط مشترکی با پسران شان دارند، بیشتر اوقات شان را با آنها می گذرانند. گاهی اوقات ارتباط برقرار کردن با دختران شان کمی سخت است. اگر صاحب دختری هستید و می ترسید که در آینده نتوانید با او ارتباطی محکم داشته باشید، ادامه مقاله را بخوانید.

حضور فعال

دخترتان باید حضور پررنگ شما را در زندگی خود حس کند، بنابراین از همان روزتولد، در زندگی او نقش فعالی داشته باشید. هر قدر در دوران کودکی با او زمان بیشتری بگذرانید، در ایجاد روابط خوب با دخترتان در بزرگسالی موفق تر خواهید بود.

تجربه زندگی روزمره

کارهای مختلفی همچون دوچرخه سواری، مطالعه و یا انجام کارهای روزمره را به دخترتان آموزش دهید. حتی  آموزش کارهای مردانه مثل درست کردن اتومبیل، ماهیگیری، گلف بازی و یا تعمیرات خانه می تواند اعتماد به نفس او را بالا ببرد و او حس کند که می تواند از پس هر کاری برآید.

رابطه پدر و دختر

رابطه پدر و دختر

بیشتر بخوانید : رفتارهایی که باعث دروغگو شدن کودکان می شود

زمانی برای گفتگو

اغلب دخترها دوست دارند زیاد حرف بزنند. در واقع، آن ها برای بزرگ شدن در مقایسه با پسرها به صحبت کردن بیشتری نیاز دارند. بنابراین، به افکارشان، آرزوهایشان و هر آنچه که می گویند به دقت گوش  کنید.

در ضمن، هر چیزی را که به عنوان یک موضوع خصوصی با شما مطرح می کنند، هرگز جایی بازگو نکنید؛ در غیر اینصورت، اعتمادشان را از دست می دهید و درست کردن این اعتماد از دست رفته کار بسیار سختی خواهد بود. حتی ممکن است در بزرگسالی نیز آن را به یاد داشته باشند.

تفریح های دو نفره

برای بودن کنار دخترتان تا جایی که می توانید بهانه درست کنید. با او به تفریح هایی چون، پیاده روی در طبیعت، شنا در رودخانه وکوهنوردی بپردازید. یا می توانید زمانی را به کتابخانه رفتن اختصاص دهید و او را در پیدا کردن کتاب های مفید کمک کرده و در عین حال درکنار او زمان بیشتری بگذرانید و خاطرات خوبی از این روزها در ذهن او باقی بگذارید.

تعریف و تمجید از ظاهر او

همیشه از زیبایی دخترتان سخن بگویید. ممکن است برخی از پدرها این موضوع را جدی نگیرند، اما این مساله بسیار مهم است. متاسفانه فرهنگ امروزی و رسانه های مدرن سعی می کنند به مردم بقبولانند که با کاهش وزن، لباس های مد روز و یا آرایش می توانند زیبا شوند. در حالی که اگر شما به عنوان پدر، از همان دوران کودکی، زیبایی دخترتان را به اوگوشزد کنید، به مرور به او یاد می دهید که زیبایی چیزی است که در وجود هرکس نهفته است و نیازی به لباس و آرایش های آنچنانی نیست.

بیشتر بخوانید : آشنایی با فوایدن بوسیدن کودکان توسط والدین

نامه نگاری های دوست داشتنی

گاهی اوقات برای دخترتان نامه یا یادداشتی بنویسید و در آن یادآور شوید که او را بسیار دوست دارید و از داشتن او احساس غرور می کنید. با این کار تاثیری بی نظیر روی او می گذارید.

الگوی مناسب

نگاهی که دخترتان امروز به شما دارد منعکس کننده رفتار و دیدگاه او نسبت به مردان دیگر در جامعه است. بنابراین با او و همسر و دیگر زنان اقوام و دوستان تان با احترام رفتار کنید. این رفتار به آنها یاد می دهد که بداند باید از مردان در آینده چه انتظاری داشته باشد. به طور کلی تحقیقات نشان داده، دخترانی که با پدران خود ارتباط محکمی دارند، در مدرسه نمرات بهتری کسب می کنند و نسبت به خود احساس خوبی دارند. از اعتماد به نفس بالایی برخوردار بوده و آینده بهتری خواهند داشت.

منبع : zendegionline

109
منتشر شده در83 روز پیش
کار ممنوعه والدین

۵ کار ممنوعه والدین در تربیت کودک

پرشین طب – روانشناسی کودکان | به گزارش پرشین طب؛ ۵ گار ممنوعه والدین که در تربیت کودکان خود نباید آن را انجام دهند ، در این نوشته می خواهیم در مورد ۵ کار ممنوعه والدین در تربیت فرزند صحبت کنیم. در صورتی که پدر یا مادر هستید و می خواهید در تربیت فرزند خود درست عمل کنید ، به شما عزیزان پیشنهاد می کنیم تا انتهای نوشته با سایت پزشکی پرشین طب همراه ما باشید.

۵ کار ممنوعه والدین در تربیت کودک

همه ما ایده هایی درباره رفتار با نوزادان و کودکانمان داریم اما وظیفه والدین، آموختن درباره شیوه های تربیت کودکان است. یکی از مشکلات در تربیت کودک، غلبه باور عمومی بر یافته های تحقیقی روان شناسان در رفتار والدین است. والدین به این دلیل که سالیان سال اغلب مردم به یک ایده تربیتی در رفتار با کودک اعتقاد داشته اند، خود را به آن متعهد می دانند؛ در حالی که یافته های تحقیقی جدید روان شناسان ممکن است از بی اعتباری یا حتی پرهزینه بودن آن رفتار حکایت کند.

این ۵ کار نمونه هایی از این ایده ها هستند که والدین در بیشتر کشورهای دنیا از آن به عنوان رفتارهای رایج در تربیت کودک استفاده می کنند؛ پنج کاری که بیشتر روان شناسان به خصوص روان شناسان کودک بر انجام ندادن آن ها تاکید کرده اند؛ البته یادتان باشد برای این که رفتار شما خالی از این پنج مورد شود، به زمان نیاز دارید.

آیا به کودکم اجازه دهم پیش من بخوابد؟ هرگز!

چند وقت پیش در خبری اعلام شد، مادری که فرزند ۳ساله اش را پیش خود خواباند، بر اثر افتادن روی کودک موجب خفگی او شد. این اتفاق وحشتناک است؛ اما توصیه اکید روان شناسان برای اجازه ندادن به کودک برای خوابیدن پیش والدینش تنها به دلیل این پیامدها نیست. دلایل روان شناختی و تربیتی بسیار زیادی هم در این باره وجود دارد.

یکی از مهم ترین این دلایل، استقلال نیافتن کودک است؛ البته یکی از مهم ترین موارد که باید مورد توجه قرار دهید، این است که منظور از این بچه ها، کودکان بالای دو سال هستند. کودکان زیر دو سال باید در تختی که کنار تخت والدین شان قرار دارد بخوابند تا در صورتی که خطری آن ها را تهدید کرد، بتوانند سریع واکنش نشان دهند؛ بنابراین یادتان باشد که اگر فرزند بالاتر از دو سال شما به خوابیدن پیش شما تمایل دارد، بعد از مدتی به تنها خوابیدن عادت خواهد کرد. فقط شما باید این مسئله را بخواهید.

کار ممنوعه والدین

کار ممنوعه والدین

آیا مراحل مختلف غذا دادن به بچه ام را باید خودم انجام دهم؟ هرگز!

غذا دادن به بچه ای که خودش می تواند غذا بخورد، تنها موجب درمانده شدن او و زود جازدن و خستگی در برابر مشکلاتی می شود که در بزرگسالی تجربه می کند. این تنها یک ادعا نیست و نتیجه تحقیقات زیاد یک روان شناس بزرگ آمریکایی است. وقتی شما به کودکتان غذا می دهید، به او این پیام را می رسانید که خودش توان این کار را ندارد. ۵ کار ممنوعه والدین در تربیت کودک

برخی از والدین ادعا می کنند که اگر این کار را نکنند، فرزندشان غذا نمی خورد. پاسخ سلیگمن را بخوانیم: «این فقط یک پیش بینی از رفتاری است که ما تنها گوشه ای از آن را دیده ایم. والدینی که معتقدند در صورتی که به بچه شان غذا ندهند او غذا نمی خورد، آیا تا به حال برای چند روز این کار را امتحان کرده اند؟ یا تنها در یک یا دو موقعیت که با این ادعای کودکشان مواجه شده اند، جا زده اند و دوباره خودشان وظیفه غذادادن را به عهده گرفته اند؟» سلیگمن می گوید: «در این رابطه باید کمی سخاوتمند باشید و نگران هدررفتن غذا یا کثیف شدن میز یا فرشتان هم نباشید. این هزینه آموزش خودکنترلی به کودکان است.»

آیا می توانم از تلویزیون یا بازی های رایانه ای برای ساکت کردن فرزندم استفاده کنم؟ هرگز!

وقتی پدر و مادری از شیطنت های کودکشان در خانه خسته می شوند، به دنبال یک بچه خفه کن می گردند! در سال های اخیر این بچه خفه کن، تماشای تلویزیون یا استفاده از بازی های رایانه ای است. این واکنش در برابر شیطنت های کودک به هیچ عنوان درست نیست. وقتی مدام این اتفاق رخ می دهد، کودکتان یاد می گیرد که هر وقت بخواهد تلویزیون تماشا کند یا بازی کند، باید شیطنت کند. بازی های رایانه ای و تماشای تلویزیون که به این صورت انجام می گیرد هم به طور معمول از کنترل لازم خارج شده و مسائلی پیش می آورد که روان شناسان به عنوان خطرات استفاده زیاد از این وسایل ذکر کرده اند.

آیا می توانم هنگام تربیت فرزندم از دیگرانی که او می شناسد، استفاده کنم؟ هرگز!

مادران و پدران بسیار زیادی وجود دارند که در موقع تربیت فرزندشان به او مدام یادآوری می کنند که مادربزرگ یا پدربزرگشان در تربیت آن ها اعتقاد داشته که باید فلان کار را انجام داد یا این که عمو یا خاله او اعتقاد دارد که ما تو را زیادی لوس کرده ایم و از این قبیل اظهارنظرها. طبیعی است که با تکرار چنین نقل قول هایی نه تنها به هدفتان که اصلاح رفتار کودک است نمی رسید، بلکه او را نسبت به خودتان بی اعتماد می کنید، چون به او یادآوری می کنید که نمی توانید به صورتی مستقل رفتار کنید و او را هم از این افراد متنفر می کنید.

آیا می توانم برخی اوقات خونسردی‌ام را از دست بدهم؟ هرگز!

برخی اوقات که کودک تان اشتباهی انجام می دهد، واقعاً لازم است به جای تلاش برای کنترل بچه تان، خودتان را کنترل کنید. این بدان معناست که برای یک لحظه به خودتان القا کنید کودکتان متعلق به فرد دیگری است نه متعلق به شما. بنابراین گامی به عقب بردارید و واکنشی را که بیشتر مؤثر است در نظر بگیرید. راه حل های زیادی وجود دارد. اما اگر خونسرد نباشید، هیچ یک را نخواهید یافت.

منبع : seemorgh

263
منتشر شده در301 روز پیش
دارو دادن به کودک

راهکارهایی برای دارو دادن به کودک

پرشین طب – روانشناسی کودکان | به گزارش پرشین طب؛ یکی از معضلاتی که والدین با آن دست و پنجه نرم می کنند ، دارو دادن به کودک می باشد ، در زمان بیماری کودک به سختی دارو می خورد. در این نوشته قصد داریم تا راهکارهایی را به والدین نشان دهیم که برای دارو دادن به کودک موثر باشد. در صورت تمایل پیشنهاد می کنیم پرشین طب را با موضوع راهکارهایی برای دارو دادن به کودک تا انتها همراهی کنید.

 راهکارهایی برای دارو دادن به کودک

آیا هنگام دارو دادن به فرزندتان دچار مشکل می‌شوید؟

بیشتر والدین به شما می‌گویند دارو دادن به فرزندانشان کار سختی است. پزشکان بر سر این موضوع که دارو دادن به کودکان، بخصوص در موارد بیماری‌های مزمن، می‌تواند برای والدین دردسرساز باشد، اتفاق نظر دارند. اما بدون شک، هنگامی که فرزند شما بیمار می‌باشد، باید راهی برای دادن داروهای تجویزشده به او پیدا کنید.

در اینجا به چند راهکار برای دارو دادن به کودکان اشاره می‌کنیم

۱. برخورد و نگرشی مثبت داشته باشید
والدین باید برخوردی کاملا مثبت داشته باشند. اغلب کودکان بزرگتر نسبت به تشویق و دلایلی که برایشان می‌آورید، واکنشی مثبت نشان می‌دهند و کودکان کوچک‌تر از برخورد و احساسات والدین‌شان تاثیر می‌پذیرند.

دارو دادن به کودک

دارو دادن به کودک

شما به هر اندازه هنگام دارو دادن به فرزندتان خسته و عصبانی تر باشید، او نسبت به خوردن آن رغبت کمتری نشان داده و با شما مخالفت می‌کند.

۲. به فرزندتان اجازه انتخاب دهید
برای کودکانی که به اندازه کافی بزرگ شده اند علت دارو خوردنشان را توضیح دهید. با توضیح اینکه چگونه دارو به خوب شدن او کمک می‌کند، ‌ذهن فرزندتان را آماده کنید. در صورتی که شربت مورد نظر طعم‌های متفاوتی دارد به او اجازه دهید خودش انتخاب کند. دکتر بازی در مواقعی به کودکان کمک می‌کند داروخوردن را راحت‌تر بپذیرند زیرا طی این بازی خودشان به عروسک‌هایشان دارو می‌دهند.

۳. از پزشک خود کمک بگیرید
بعضی دارو‌ها از بعضی دیگر خوش طعم‌تر می‌باشند، بعضی‌های دیگر را به جای ۴ بار در روز می‌توان تنها ۲ بار مصرف کرد. پزشکتان می‌تواند شما را در انتخاب و استفاده از چنین داروهایی راهنمایی کند.

۴. دارو را در غذا بگذارید
در بیشتر مواقع خرد کردن قرص و یا ریختن کپسول در غذای مورد علاقه فرزندتان مشکلی ایجاد نمی‌کند اما توجه داشته باشید که شما ابتدا باید در رابطه با انجام این عمل با پزشک خود مشورت کرده و از بی خطر بودن آن مطمئن شوید. از طرفی شما باید از کامل خورده شدن غذا به منظور مصرف مقدار مشخص داروی تجویز شده توسط فرزندتان اطمینان کسب کنید.

۵. فریب دادن
دادن چیزی سرد به فرزندتان همانند بستنی قبل از خوردن دارو و یا از بین بردن مزه دارو با دادن چیزی شیرین به او پس از خوردن آن، پروسه دارو دادن را آسان‌تر می‌کند. شما می‌توانید بعد از خوردن دارو یک قاشق چای خوری شکلات صبحانه به فرزندتان هید.

۶. جایزه دادن
کودکان بزرگتر معمولا نسبت به جایزه گرفتن پاسخ مثبتی نشان می‌دهند. در کنار تعریف و تمجید‌های‌های زبانی، بعد از هر دارو یک برچسب زیبا به فرزندتان بدهید تا آن را در تقویمی بچسباند. به این ترتیب او احساس می‌کند پاداش کاری را که انجام داده، دریافت کرده و با نگاه کردن به برچسب‌های موجود در تقویم از روند خود آگاهی دارد.

۷. به فرزندتان بیاموزید چگونه قرص بخورد
کودکان ۴ سال به بالا، می‌توانند چگونگی قرص خوردن را بیاموزند. شما می‌توانید این کار را با تقسیم کردن یک آبنبات به تکه‌هایی بسیار کوچک شروع کنید. در صورتی که او قورت دادن قرص را یاد گرفته باشد، پروسه دارو دادن آسان تر می‌شود.

۸. در مواقعی، مخصوصا هنگامی که کودک برای مدتی طولانی مجبور به استفاده از دارو است والدین برای انجام این کار راه حلی پیدا نمی کنند
در این مواقع شما می‌توانید از کمک فرد دیگری که به سلامت فرزندتان اهمیت می‌دهد استفاده کنید. احتمالا فرزندتان به خوردن دارو از دست فردی جز والدینش واکنش مثبتی نشان می‌دهد.

منبع : zendegionline

265
منتشر شده در318 روز پیش
دروغگو شدن کودکان

رفتارهایی که باعث دروغگو شدن کودکان می شود

پرشین طب – روانشناسی کودکان | به گزارش پرشین طب؛ همه والدین از دروغگویی کودکان بیزار هستند. والدین باید یاد بگیرند تا آموزش صداقت به کودکان را در دستور کار خود قرار دهند. رفتارهایی وجود دارند که باعث دروغگو شدن کودکان می شوند. برای جلوگیری از دروغگو شدن کودکان باید از انجام برخی رفتارها اجتناب کرد. در این نوشته می خواهیم در مورد رفتارهایی که باعث دروغگو شدن کودکان می شود صحبت کنیم.

با این رفتارها فرزندتان دروغگو می شود

آموزش صداقت از چند سالگی؟

قبل از هر چیز باید بدانیم که کودکان از چه سنی فرق بین حقیقت و دروغ را تشخیص می دهند؟ کودکان تا ۳ یا ۴ سالگی واقعا نمی دانند دروغ چیست و تشخیص مرز بین واقعیت و خیال برایشان مشکل است. کودکان این ردیف سنی بر اساس خشنودی والدین شان رفتار می کنند یعنی هر کاری که مادر و پدر را خوشحال کند خوب است و هر کاری که آن ها را عصبانی کند بد.

بنابراین هیچ تعجب نکنید اگر کودکتان با لب و دهان آغشته به مربا مستقیم به شما نگاه کند و بگوید اصلا روحش از وجود مربا خبر ندارد یا تقصیر را گردن دوست خیالی اش بیندازد. بنابراین کودکان تا ۴ سالگی واقعا دروغ را نمی شناسند و مرز بین حقیقت، دروغ و افسانه برایشان بی معنی است و از این سن به بعد است که با تشخیص بد بودن این رفتار، دروغگویی می تواند به یک ویژگی شخصیتی تبدیل شود.

در تنبیه کودک دقت ویژه کنید

تنبیه و پاداش مجزایی برای دروغگویی و راستگویی کودک در نظر بگیرید. زمانی که کودک خودش کار اشتباهی را که انجام داده است برای شما تعریف می کند، از او قدردانی و حمایت کنید زیرا این عمل شما، او را به راست گویی های بیشتر تشویق می کند. تنبیه در این موارد هم نباید آنقدر شدید باشد که برای رهایی از آن، کودک دروغ بگوید.

دروغگو شدن کودکان

دروغگو شدن کودکان

الگوی خوبی باشید

برای جلوگیری از دروغگویی کودک، الگوی رفتاری خوبی برای او باشید. کودکان بسیاری از آموزش ها را به صورت تقلید از اطرافیان یاد می گیرند و والدین نخستین کسانی هستند که کودک از آن ها تقلید می کند. در ضمن کودکی که درست تربیت شده و محبت را حس کرده باشد، در افکارش حقیقت و راستگویی وجود دارد.

تفاوت دروغ و احترام را به او بیاموزید!

تفاوت تعارف ها، دروغ ها و جمله های احترام آمیز را برای کودک تان روشن سازید؛ برای مثال وقتی مادر از لباس دوستش که تازه آن را خریده است، تعریف می کند (در حالی که به نظرش واقعا این طور نیست)،دلیلش، این است که باید ادب و احترام را رعایت کند و دوستش را از خود نرنجاند. گفتن چنین جمله هایی در زمره دروغگویی یا نداشتن صداقت نیست یا وقتی که مادربزرگ هدیه ای برای کودک می خرد که او آن را دوست ندارد، نباید بگوید: «مادر بزرگ من از این هدیه شما بدم می آید» زیرا او خواهد رنجید؛ بنابراین تفاوت جمله های احترام آمیز و دروغ را به او بیاموزید.

تهدید الکی نکنید

یکی از دروغ هایی که اگر به کودک گفته شود برای او خطرناک است و باعث دروغگو شدن او می شود، تهدید کردن اوست بدون آن که قصد انجام آن را داشته باشید. سعی کنید کودک را تهدید نکنید مگر آن که واقعا قصد تنبیه او را داشته باشید. وقتی شما با اصرار کاری را از کودک می خواهید و بعد او می فهمد که می تواند آن کار را انجام ندهد فکر می کند ایستادگی کردن در مقابل قوانین، نتیجه مثبت خواهد داشت و دروغگویی را یاد خواهد گرفت.

با اشیای بی جان دعوا نکنید!

با اشیای بی جان چنان رفتار نکنید که گویی جان دار هستند! یکی دیگر از کارهای دروغی که برای کودک بسیار بد است و او را از صداقت دور می کند، رفتار والدین با اشیای بی جان است چنان که گویی جان دار هستند. بعضی پرستاران یا مادران وقتی کودک به صندلی یا میز اصابت می کند و آسیب می بیند صندلی یا میز را می زنند و آن را دعوا می کنند. این کار، کودک را با دروغ آشنا می کند چون او خیلی زود می فهمد که آن اشیا چیزی نمی فهمند و ساخت دست دیگران هستند.

منبع : tanzimekhanevadeh

319
منتشر شده در340 روز پیش
خردسالان لجباز

روانشناسی کردن خردسالان لجباز

پرشین طب – روانشناسی کودکان | به گزارش پرشین؛ علت های مختلفی از نظر روانشناسی برای خردسالان لجباز وجود دارد. نق زدن ، جروبحث کردن و مجادله کردن برخی از خصوصیات خردسالان لجباز می باشد. در صورتی که خردسال شما لجباز می باشد به شما توصیه می کنیم این نوشته را همراهی کنید تا علت های روانشناسی خردسالان لجباز را به شما بگوییم. به شما پیشنهاد می کنیم با پرشین طب همراه باشید.

محمدحسین قلی‌زاده کارشناس مشاوره و راهنمایی درباره لجبازی کودکان در سنین پایین گفت: لجبازی برچسبی است که دیگران به کودک می زنند و ناشی از عدم تحول شناختی او است که آنچه ما تحت عنوان لجبازی کودکان می شناسیم در واقع از نافرمانی کودک از دستورات پدر و مادر، آسیب رساندن به خود، گریه کردن، فریاد کشیدن، ناسزا گفتن، خودداری از غذا خوردن و شکستن وسایل، بی نظمی است که کودک در این سنین سرسختانه نسبت به آنچه می خواهد، اصرار می کند.

وی تصریح کرد: والدین باید بدانند لجبازی که در حدود سنین سه تا شش سالگی بروز می‌کند از ویژگی‌های رشدی بچه ها محسوب شده و اختلال نیست و توجه کودک در این مرحله فقط به خودش است و نمی‌تواند خودش را جای دیگران بگذارد که عمدتا این مشکلات مربوط به خانواده هستند. این کارشناس مشاوره با اشاره به این مسئله که عوامل زیادی در تداوم و تشدید لجبازی کودکان نقش دارند، بیان کرد: تداوم لجبازی در کودکان عمدتا به خانواده مربوط بوده و نحوه برخود آنان با کودک شخصیت اصلی او را تشکیل می‌دهد.

قلی‌زاده اظهار کرد: وقتی والدین کودکان را مجبور به انجام عملی برخلاف میلشان می‌کنند، آنها لجباز می شوند به طوری که کودکان به جروبحث کردن، نق زدن، مجادله کردن و درخواست‌های مکرر متوسل می شوند.
این کارشناس مشاوره و راهنمایی افزود: گاهی نیز علت لجبازی کودکان به دلیلبی ثباتی رفتار والدین در برابر لجبازی های آنها است که مثلا یک روز هیچ عکس العملی در برابر لجبازی نشان نمی دهند و روز دیگر از آنها می خواهند مطابق با خواسته آنها رفتار کنند. اگر همیشه با کودکان رفتار ثابتی داشته باشیم کمتر لجبازی می کنند. وی در‌باره سایر علل لجبازی در کودکان گفت: وقتی کودکان مورد بی توجهی والدین قرار می گیرند، تدریجاً بهانه گیر و لجباز می شوند که سعی می‌کنند از طریق منفی کاری و لجبازی توجه دیگران را به خود جلب کنند؛ مثلا هنگام صحبت کردن دیگران داد و بیداد کرده یا موقع غذا خوردن از سر سفره بلند می شوند که گاهی ممکن است والدین در برابر چننین رفتاری کودک را تنبیه کرده یا با بحث‌های طولانی وی را متقاعد کنند که در این صورت به تدریج کودک یاد می‌گیرد که برای کسب توجه دست به این رفتارها بزند.
قلی زاده اظهار کرد: محرومیت از نوازش و مهر مادری، تحمل درد و نیاز به استراحت، بی‌صبری کودکان در برابر خواسته‌های بحقشان مانند رفع گرسنگی، کثرت دفعات بیماری در کودک یا به دنیا آمدن کودک دیگری در خانه موجب لجبازی کودکان می‌شود.

خردسالان لجباز

خردسالان لجباز

وی بیان کرد: موارد ذکر شده از مهمترین عواملی است که کودکان را به لجبازی مجبور می کند ولی عوامل دیگری مانند ناکامی، احساس سرکوبی شدید، عدم ارضای خواسته‌های مشروع کودک و میل به سلطه گری نیز نقش به‌سزایی در بروز لجبازی کودکان دارند. این کارشناس مشاوره و راهنمایی توصیه کرد: هدف این نیست که کودکی را تربیت کنیم تا آرام باشد و از همه دستورهای والدین اطاعت بی چون و چرا کند بلکه هدف این است که والدین یاد بگیرند که چگونه رفتار لجبازی کودک را کاهش داده و رفتار مناسب را در وی تقویت کنند، زیرا واکنش والدین در برابر لجاجت و سرکشی کودک، در تداوم رفتار لجوجانه او مؤثر است. قلی‌زاده از مهمترین راهکارهای درمانی لجبازی در کودکان گفت: انتقاد همراه با تشویق نتایج بهتری به دنبال دارد و کودک نیازمند توجه است که اگر دیدگاه شما منفی باشد، او از راه های منفی به هدف خود می رسد.

بیشتر بخوانید : با کودک فضول و خبرچین چه کنیم؟

وی ادامه داد: رفتار کودک را تحسین کنید نه شخصیت او را، همچنین وقتی از او انتقاد می کنید شخصیت او را زیر سؤال نبرید، مثلا به جای اینکه بگوییم خیلی بچه بدی هستی می توان گفت من از شیوه پاسخ دادن تو خوشم نمی آید. این کارشناس مشاوره و راهنمایی افزود: هیچ‌گاه در برابر سماجت کودک کوتاه نیایید، بدقول نباشید، کودک را به تنبیه کردن تهدید نکنید و خطاهای کودک را بپذیرید، انتظارات خود را از کودک مشخص کرده و فضای خانه را متشنج نکنید. قلی‌زاده به والدین توصیه کرد: برای اصلاح رفتار کودک هرگز از تنبیه بدنی استفاده نکنید واز دیدن فیلم‌ها و بازی‌های رایانه‌ای خشن که ممکن است برخلق و خوی فرزندتان تاثیر گذارد، جلوگیری کنید.

منبع : hidoctor

288
منتشر شده در409 روز پیش
صفحه 1 از 712345...قبلی »