سلامت بانوان - صفحه 18 از 23 - پرشین طب

فروش فایل فروشگاه شاپ می نو
امار سایت
  • افراد آنلاین : 5
  • ورودی گوگل : 15
  • تعداد کل مطالب : 4533
  • بازدید امروز : 6291
  • بازدید دیروز : 34175
  • بازدید این هفته : 118120
  • بازدید این ماه : 377364
  • بازدید کل : 5711442
عمل کورتاژ

عمل کورتاژ چیست و چگونگی انجام آن چگونه است؟!

یکی از روش هایی که امروز برای سقط جنین بکار می رود، عمل کورتاژ نام دارد! این عمل با تراشیدن دیواره رحم انجام می پذیرد. روش های متفاوتی از جمله سنتی و ساکشنی در عمل کورتاژ وجود دارد. در هر روش پزشک معالج وسیله ای به نام اسپکولوم را وارد مهبل می کند. سپس دهانه مهبل را ضد عفونی کرده و بلافاصه اقدام به گشاد کردن رحم می کند. در کورتاژ به روش ساکشنی پزشک معالج با استفاده از یک میله فلزی بافت مورد نظر را از رحم خارج می کند اما در روش سنتی این کار توسط وسیله ای شبیه قاشق انجام می پذیرد.

کورتاژ چیست؟

از نظر پزشکی کورتاژ به معنای تراشیدن جدار داخلی رحم است و با وسیله ای به نام کورت انجام می گیرد. در صورتی که در اثر سقط جنین مقداری از بافت جنینی در رحم تان باقی بماند پزشک به آرامی دهانه رحم را با ابزار جراحی باز می کند و سپس محتویات باقیمانده در رحم را با دستگاه مکنده یا با تراشیدن رحم خالی می کند. کورتاژی که با دستگاه مکنده صورت پذیرد کورتاژ ساکشنی یا تخلیه مکشی نامیده می شود و بسیار سریع تر و ایمن تر نسبت به روش سنتی D&C است. برخی نیز از ترکیبی از دو روش استفاده می کنند.

کورتاژ چگونه انجام می شود؟

در هر دو روش ساکشنی و سنتی، پزشک اسپکولوم را وارد مهبل می کند، سپس دهانه رحم و مهبل را با یک محلول ضد عفونی کننده تمیز می نماید. دهانه رحم شما به دلیل دفع مقداری از بافت گشاد می شود، ولی در غیر این صورت پزشک به وسیله یک میله فلزی باریک دهانه رحم را اتساع می دهد. در بیشتر موارد پزشک به وسیله IV و یک بی حسی موضعی، دهانه رحم شما را بی حس می کند. در کورتاژ ساکشنی، پزشک به وسیله وارد کردن یک لوله تو خالی از دهانه رحم شما و به طریق مکش بافت را از رحم شما خارج می سازد. در روش سنتی D&C پزشک به وسیله یک ابزار به شکل قاشق به نام کورت دیواره رحم را می تراشد. عمل کورتاژ حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه به طول می انجامد. در صورتی که خون شما RH منفی باشد نیاز به تزریق گلوبولین مصونیت RH دارید، مگر اینکه خون همسر تان نیز RH منفی باشد.

مراقبت های پس از کورتاژ

چند ساعت پس از کورتاژ می توانید فعالیت های طبیعی خود را از سر بگیرید. درد های شکمی ممکن است تا یک روز ادامه پیدا کنند. اگر درد و خونریزی چند روز تا دو هفته همچنان ادامه یافت بهتر است با پزشک مشورت نمایید. توصیه می شود تا دو هفته پس از کورتاژ نزدیکی نداشته باشید. معمولا دو تا شش هفته پس از کورتاژ عادت ماهیانه شما شروع می شود.

منبع : hidoctor.ir

26,299
منتشر شده در985 روز پیش
دردهای لگنی

دردهای لگنی که زنان و دختران باید بشناسند

دردهای لگنی از علائم بسیار دشواری هستند که پزشک با آنها رو به رو است. این دردها می توانند به صورت حاد، سیکلیک(دوره ای) یا مزمن باشند. علل ناشی از دستگاه تناسلی این دردها بسیار متنوع هستند.

۱/درد حاد: درد شدیدی است با شروع ناگهانی و کوتاه مدت. بیشتر همراه با علائم دیگری همچون تهوع، استفراغ، تعریق، اضطراب و گاهی با علائم عفونت مثل تب همراه است. در حالی که بیشتر این علائم همراه در درد مزمن لگن موجو ندارند.

شایع ترین عوامل درد حاد:

-عوارض حاملگی: مثل حاملگی خارج از رحم، سقط جنین.

-عفونت های حاد: این عفونت ها می توانند در رحم یا لوله های رحمی باشند.

-اختلالات تخمدان: مثلا کیست های تخمدانی که خونریزی کرده اند، پیچ خوردگی تخمدان، پاره شدن کیست های تخمدان.

-میتل اشمرس: دردهایی که میان سیکل به وجود می آیند و مربوط به زمان تخمک گذاری (آزاد شدن تخمک) هستند. دردهای حاد لگن می تواند منشائی جز دستگاه تناسلی هم داشته باشند، مثل دردهای ناشی از دستگاه گوارش( آپاندیسیت، انسداد روده، سندروم روده تحریک پذیر و…)، عفونت ها و سنگ های سیستم ادراری، دردهای ناشی از دیواره شکم مثل فتق جداره شکم.

۲/ درد سیکلیک: شایع ترین این دردها دیسمنوره یا قاعدگی دردناک است که حدود ۵۰ درصد خانم ها به آن دچارند. دیسمنوره به دو نوع اولیه و ثانویه تقسیم می شود. درد قاعدگی در دیسمنوره اولیه بدون بیماری لگنی است در حالی که در دیسمنوره ثانویه درد لگنی همراه با بیماری زمینه ای در لگن هستند.

دیسمنوره اولیه: معمولا ۲-۱ سال بعد از بلوغ و شروع قاعدگی ها ظاهر می شود و معمولا در خانم های جوان تر دیده می شود اما گاهی تا دهه پنجم زندگی خانم باقی می ماند.

علت: افزایش تولید ماده پروستوگلاندین در آندومتر(دیواره داخلی رحم) سبب افزایش فضار داخل رحم و انقباضات شدید رحمی می شود که به دنبال آن درد یا دیسمنوره ایجاد می شود.

علائم: درد ناشی از دیسمنوره اولیه معمولا چند ساعت قبل یا درست بعد از شروع خونریزی (شروع سیکل قاعدگی)بروز می کند و ممکن است ۴۸-۷۲ ساعت طول بکشد. این درد تقریبا شبیه درد زایمان است، اما بسیار خفیف تر و گاهی ممکن است همراه با درد کمر و پاها، تهوع، استفراغ، اسهال و به ندرت حملات سنکوپ باشد. این درد معولا با ماساژ شکم، فشار یا حرکت بدن بهتر می شود.

درمان دارویی: درمان دارویی باید در چند روز اول خونریزی قاعدگی صورت گیرد و برای اطلاع از پاسخ مثبت بیمار به دارو باید دوره ۴-۶ ماهه درمان برای او در نظر گرفته شود. در درمان این درد معمولا از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی استفاده می شود، مثل مفنامیک اسید یا بروفن اما این داروها باید قبل یا هنگام شروع درد تجویز شوند و به طور مداوم هر ۶-۸ ساعت مصرف شوند. در بیمارانی که تمایل به جلوگیری از بارداری دارند، قرص های ضد بارداری خوراکی هم بسیار مفید است. اگر بیمار به این رژیم پاسخ ندهد، می توان کدئین را به مدت ۲-۳ روز در ماه به روند درمان اضافه کرد.
درمان غیر دارویی: طب سوزنی و تحریک الکتریکی عصب ها از روی پوست می توانند تا حدی برای بیمار مفید باشند.

شایع ترین علل دیسمونره ثانویه:

-آندومتریوز: وجود بافت آندومتر به صورت نابجا در مناطق خارج از رحم. در این حالت علاوه بر دیسمنوره در بیشتر اوقات، درد هنگام نزدیکی و درد هنگام مدفوع و حرکات روده هم وجود دارد.

-آدنومیوز: بافت آندومتر به صورت نابجا در لایه داخلی تر رحم(میومتر)وجود دارد. سن متوسط این بیماران معمولا چهل سال یا بیشتر است و افزایش تعداد حاملگی ها ممکن است یکی از عوامل خطر باشد. در این حالت ممکن است بیمار علاوه بر دیسمنوره، احساس درد هنگام نزدیکی، درد هنگام مدفوع یا خونریزی شدید و طولانی مدت دوره قاعدگی داشته باشد. علائم آندومتریوز معمولا یک هفته بعد از شروع قاعدگی ایجاد می شود و تا قطع خونریزی برطرف نمی شوند. معمولا در این حالت اندازه رحم از حد طبیعی بزرگ تر است.

۳/ درد مزمن:

منظور دردهایی هستند که بیش تر از ۶ماه طول می کشند، محدود به لگن هستند و به حدی شدیدند که باعث ناتوانی عملکرد شخص می شود یا شخص نیاز به درمان طبی پیدا می کند. درد مزمن لگن یک تشخیص عمومی است و مشمول بسیاری از علل می شود. معمولا بیماران مضطرب و افسرده اند و گاهی وضعیت زناشویی، اجتماعی و شغلی انها تا حدودی مختل می شود. این بیماران اغلب به شیوه های معمول و مرسوم درمان های طبی جواب نداده اند و ممکن است سابقه ای از جراحی ناموفق برای درمان درد را هم ذکر کنند. حدود ۶۰-۸۰ درصد بیمارانی که به دلیل درد مزمن لگن تحت عمل لاپاروسکوپی قرار می گیرند، فاقد هرگونه بیماری زمینه ای در ناحیه لگن هستند. از علل شایع درد مزمن لگن که غالبا نادیده گرفته می شود، می توان به علل خارج از دستگاه تناسلی اشاره کرد، مثل سندروم روده تحریک پذیر، التهاب مثانه، بیماری های عصبی – عضلانی کف لگن و دیواره شکم.

شایع ترین علل درد مزمن لگن که به دستگاه تناسلی مربوط می شود:

-آندومتریوز: یعنی وجود یافت آندومتر به صورت نابجا در خارج از رحم که در هر کجا به وجود آید، موجب واکنش های التهابی خفیف شده و بعد از مدتی باعث چسبندگی آن منطقه و احشای مجاور می شود. باید دانست شدت درد با شدت ضایعات آندومتریوز ارتباطی ندارد، یعنی ممکن است ضایعه ای خفیف درد بسیار شدید داشته باشد و برعکس.

-چسبندگی ها: از شکایات شایع بیماران دردهای غیر دوره ای شکم است که گاهی با نزدیکی جنسی یا با فعالیت افزایش می یابد. احتمالا درد مزمنی که در اثر چسبندگی ها ایجاد می شود. به دلیل محدودیت حرکات روده و به دنبال آن اتساع روده است، به علاوه گاهی این چسبندگی ها می توانند باعث انسداد روده هم بشوند. اکثر خانم هایی که چسبندگی دارند، قبلا تحت یک یا چند مورد عمل جراحی شکمی قرار گرفته اند. تشخیص این بیماران تنها با لاپاروسکوپی انجام می شود که در حین این عمل، چسبندگی ها هم تخریب می شوند.

-سندروم احتقان لگن: وریدهای تخلیه کننده خون تخمدان ها و رحم احتقان می یابند. علت این پدیده نامشخص است اما گفته می شود ممکن است استرس های عصبی و به دنبال آن اختلال عملکرد سیستم عصبی عامل آن باشد.

علائم: درد دو طرفه پشت و قسمت تحتانی شکم، دیسمنوره ثانویه، نزدیکی دردناک، خونریزی غیر طبیعی رحم، خستگی مزمن و علائم سندروم روده تحریک پذیر. درد این خانم ها معمولا با زمان تخمک گذاری یعنی میانه سیکل آغاز می شود و تا انتهای خونریزی قاعدگی ادامه می یباد. رحم معمولا بزرگ تر از حد عادی است و تخمدان ها معمولا بزرگتر و حاوی کیست های متعددی هستند.

– عفونت تحت حاد لوله های رحمی و تخمدان ها: اگر عفونت حادی وجود داشته باشد که کامل درمان نشود یا عفونت از ابتدا با میکروب های خاصی مانند کلامیدیا یا مایکوپلاسما باشد ، عفونت تحت حادی ایجاد می شود. در این حالت علاوه بر درد لگن، حساسیت شکم و تخمدان ها هنگام معاینه هم وجود دارد.

سندروم بقایای تخمدان: بیمارانی که به هر دلیل دلیل تحت عمل جراحی خارج کردن لوله و تخمدان قرار گرفته اند ممکن است قسمتی از بافت قشری تخمدان شان باقی بماند. این بافت ممکن است داخل چسبندگی های متعاقبی که ایجاد می شود، گیر کرده و کیست های دردناکی را ایجاد کند. علائم آن معمولا به صورت درد قسمت جانبی لگن (محل تخمدان) که اغلب به همراه تخمک گذاری این درد ایجاد می شود و نیز به صورت درد تیز، خنجری، مداوم و مبهم است و احتمالا بیمار به خاطر چسبندگی های موجود مشکلات گوارشی یا ادراری هم دارد. این علائم معمولا ۲-۵سال بعد از جراحی اولیه بروز می کنند.

علل درد مزمن لگنی که مربوط به دستگاه تناسلی نیستند:

-علل گوارشی: از مهم ترین علل می توان به سندروم روده تحریک پذیر اشاره کرد که در حدود ۳۵درصد بیماران دیده می شود و علت بروز آن نامشخص است اما افزایش حساسیت روده نسبت به اتساع می تواند عامل شروع سردرد باشد، یعنی با حجم های کمتری از اتساع روده، درد شکم و لگن ایجاد می شود. علامت اصلی آن درد شکم است،اما علائم دیگری مثل اتساع شکم، نفخ بیش از حد،اسهال و یبوست های متناوب، افزایش درد قبل از دفع مدفوع، کاهش درد بعد از دفع مدفوع و تشدید درد در اثر افزایش حرکات دستگاه گوارش(مثلا صرف غذای پرچرب، استرس،اضطراب،افسردگی و خون ریزی های قاعدگی)هم برای این درد مشاهده شده است. این درد معمولا متناوب است و بیشتر در ربع تحتانی ناحیه چپ شکم ایجاد می شود.

-علل سیستم ادراری: شایع ترین نوع آن سندروم پیشاب راهی است که علاوه بر درد شکم، بیمار علائم سیستم ادراری را هم ذکر می کند مثل سوزش و تکرر ادرار، احساس فوریت دفع ادرار و افلب نزدیکی دردناک. علت این مورد هم ناشناخته است اما گفته می شود عفونت ها و انسداد پیشاب راه و حتی عوامل روحی و روانی در آن نقش داشته باشند.

– علل عصبی عضلانی: آسیب دیدگی و به دام افتادن اعصاب دیواره شکم ممکن است خود به خود یا در عرض هفته ها یا سال ها بعد از برش های پوستی جراحی رخ دهد. یعنی ممکن است عصبی که در مسیر برش است آسیب ببیند یا هنگام دوختن جدار شکم، در جدار شکم محبوس شود. معمولا درد تیز، سوزشی و مبهم است و بیمار می تواند با نوک انگشتان درد را در نقطه ای نشان دهد. خم کردن پاها، ورزش و فعالیت بدنی باعث تشدید درد می شوند.

– علل میوفاسیال: شایع ترین نوع آن فیبرومیالژی است که سه نشانه اصلی دارد: درد منتشر، خستگی و خواب غیر نیروبر. در چهار ربع شکم نقاط حساس و تحریک پذیری به نام نقاط تریگر وجود دارند که با فشار نوک انگشت،درد موضعی آغاز می شود. به دلیل اینکه علل بسیار متنوعی در مورد دردهای لگنی موجود است، روش های ارزیابی ئ تشخیصی آنها متفاوت هستند و بسته به علت یافت شده برای درد لگنی، درمان مناسب توسط پزشک باید انجام گیرد. در بیمارانی که منشا مشخصی برای دردشان پیدا نشده است، معمولا درمان باید چند بعدی باشد؛ ویزیت های منظم توسط پزشک، روان درمانی، آموزش تکنیک های ریلکسیشن، کنترل استرس،مشاوره جنسی و زناشویی و همچنین طب سوزنی.

منبع : مجله تندرستی

====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ======

بمنظور دسترسی سریع تر به مطالب دلخواه خود، پرشین طب را از طریق لینک زیر در اینستاگرام دنبال کنید:

Instagram

819
منتشر شده در990 روز پیش
دوره های پریودی

دوره های پریودی سنگینی دارید؟! پس بخوانید

در زمان های که “عادت” هستید از چه استفاده می کنید؟ تامپون و نوار بهداشتی؟! شاید هم به دلیل اینکه مدام به دستشویی نیاز پیدا می کنید دست از کار می کشید؟! با این شرح حال احتمال اینکه دوره های پریودی شما سنگین باشد زیاد است. دوره های پریودی سنگین بسیار شایع است که معمولا نیمی از زنان را درگیر می کند. حال در این پست می خواهیم در خصوص زنانی که پریودهای سنگین دارند صحبت کنیم و راه حل هایی را برای این شرایط حساس به آنها گوشزد کنیم.

داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی(NSAIDS)

داروهای ضد گرفتگی عضلات که احتمالا در خانه دارید(مانند آسپرین، موترین و ناپروکسن) نیز می‌توانند از میزان خونریزی شما بکاهند: آنها سطوح پروستاگلاندین شما را کاهش می‌دهند. پروستاگلاندین، یک ترکیب چربی است که جریان خون را افزایش می‌دهد. اما برای اینکه متوجه تغییری شوید، باید دوزهای بیش از حد نرمال مصرف کنید با شروع اولین نشانه پریود تا ۴ یا ۵ روز آینده، ۸۰۰ میلی گرم ایبوپروفن(آسپرین یا موترین) سه بار در روز یا یک دوز ۵۰۰ میلی گرمی ناپروکسن و سپس ۲۰۰ تا ۲۵۰ میلی گرم ۴ بار در روز.

میزان موفقیت: تفاوت، قابل توجه خواهد بود اما چشمگیر نمی‌باشد. گزارش سال ۲۰۱۳ از آژانس تحقیقات و کیفیت مراقبت سلامت خاطر نشان کرد که سه آزمایش نشان می‌دهد مصرف NSAIDS ، میزان خونریزی قاعدگی را نزدیک به ۲۸ تا ۴۹ درصد کاهش می‌دهد.

این روش را امتحان کنید اگر: اولین گام شما برای کاهش میزان پریودتان است بخصوص اگر لزومی ندارد یا نمی‌خواهید که از وسایل پیشگیری از بارداری(در زیر می‌خوانید) استفاده کنید.

این روش را فراموش کنید اگر: داروی رقیق کننده خون میخورید، دارای اختلال خونریزی، زخم معده، بیماری کبد و کلیه هستید. بطور کلی همه اینها، از دلایل اجتناب از NSAIDS هستند زیرا می‌توانند این وضعیت‌ها را تشدید کنند.

قرص‌های ضد بارداری

هورمون‌های موجود در این قرص‌ها از تخمک گذاری جلوگیری می‌کنند و پوشش داخلی رحم را نازک‌تر می‌کنند بنابراین خون کمتری برای جاری شدن در زمان پریود وجود دارد. دکتر شریل ایگلسیا، سخنگوی کالج زنان و زایمان آمریکا می‌گوید: بعضی از انواع قرص‌های جلوگیری از بارداری باعث می‌شوند که فقط سالی ۴ بار پریود شوید و این مسئله، بیماران من را بسیار خوشحال می‌کند. ساده‌ترین راه، استفاده از قرص‌های ترکیبی مستمر است که حاوی هر دو هورمون استروژن و پروژسترون هستند بنابراین مجبور نیستید مانند قرص‌هایی که فقط حاوی پروژسترون هستند، آنها را هر روز در یک زمان معین بخورید.

میزان موفقیت: به گفته آژانس تحقیقات و کیفیت مراقبت سلامت در دو مطالعه از قرص‌هایی که حاوی هر دو هورمون پروژسترون و استروژن بودند، خونریزی نزدیک به ۶۴ تا ۶۹ درصد کاهش یافت.

این روش را امتحان کنید اگر: NSAIDS به اندازه کافی به شما کمک نکرده اما شما آمادگی استفاده از عالی‌ترین وسیله کنترل تولد مانند IUD را هم ندارید.

این روش را فراموش کنید اگر: شما بیماری قلبی، فشار خون بالا، دیابت، میگرن، سابقه سرطان دارید یا یک فرد سیگاری بالای ۳۵ سال هستید. تمام اینها به دلیل افزایش خطر ابتلا به سکته مغزی و لخته‌های خون، از دلایل اجتناب از این قرص‌ها هستند.

آی یو دی هورمونی

آی یو دی‌ها(مخفف دستگاه‌های داخل رحمی) کوچک و به شکل T هستند و از پلاستیک انعطاف پذیر ساخته شده اند که پس از قرار گرفتن در رحم شما توسط متخصص زنان، هورمون آزاد می‌کنند. دو دستگاهی که پروژسترون آزاد می‌کنند جدار رحم را نازک می‌کنند و تا حدی مانع تخمک گذاری می‌شوند و دارای تاییدیه FDA هستند عبارتند از Mirena(که تا ۵ سال کار می‌کند) و Skyla(که بخوبی تا ۳ سال کار می‌کند).

میزان موفقیت: بسیار عالی. به گفته آژانس تحقیقات و کیفیت مراقبت سلامت، خونریزی شما ۷۱ تا ۹۴ درصد کاهش می‌یابد. ایگلسیا می‌گوید: برای بسیاری از خانم‌ها، دوره‌های پریود بطور کامل متوقف می‌شود. ضمنا نگران نباشید، هیچ بافت یا خونی در رحم شما جمع نمی‌شودکه نیاز به شستشو و پاکسازی داشته باشد. هنگامیکه IUD برداشته شود، پوشش داخلی رحم به ضخامت طبیعی‌اش بر می‌گردد و بارداری می‌تواند در سیکل بعدی اتفاق بیفتد.

این روش را امتحان کنید اگر: علت خونریزی شدید شما، فیبروم‌های بزرگ نیستند(زیرا ممکن است این فیبروم‌ها، مانع قرارگیری درست IUD شوند) و به دنبال یک روش کنترل تولد دراز مدت هستید.

این روش را فراموش کنید اگر: شما سرطان رحم، خونریزی واژنال تشخیص داده نشده، بیماری شدید کبدی یا فیبروئیدهای بزرگ دارید. اگر فشار خون بالا، بیماری قلبی یا مشکلات دیگری دارید که می‌تواند بخاطر هورمون‌های آزاد شده توسط دستگاه، تشدید شود شاید پزشکتان بخواهد میزان خطرات و مزایای این روش را با هم مقایسه کند.

از بین بردن آندومتر

این، یک روش سریع است که گاهی اوقات تحت بی حسی موضعی یا آرام بخش‌ها در مطب پزشکتان انجام می‌شود. در این روش، پوشش رحم شما(آندومتر) از بین می‌رود و باعث می‌شود که پریودتان، سبک‌تر یا حتی قطع شود. پزشکتان می‌تواند اینکار را به روش‌های مختلفی انجام دهد اما اغلب با وارد کردن یک میله از طریق دهانه رحم و فرستادن فرکانس رادیویی برای از بین بردن این پوشش، انجام می‌شود.

میزان موفقیت: در یک بررسی که روی ۲۰ مطالعه انجام شد، ۳۰ تا ۷۵ درصد از بیماران گفتند که خونریزی شان بطور کامل قطع شده و ۸۵ تا ۹۴ درصد هم گفتند که از این روش، راضی هستند.

این روش را امتحان کنید اگر: شما کاندید خوبی برای هیچ یک از گزینه‌های هورمونی ذکر شده در بالا نیستید و قبلا بچه‌دار شده‌اید. (اگرچه باردار شدن بعد از این روش، ممکن است اما بسیار مخاطره آمیز می‌باشد).

این روش را فراموش کنید اگر: مشکوک به سرطان رحم هستید یا علت خونریزی شدیدتان، فیبروئیدها هستند یا پزشکتان می‌گوید که رحمتان برای این روش، بیش از حد بزرگ است.

آمبولی عروق رحم

در طول این روش یکساعته برای کاهش اندازه فیبروم‌ها، رادیولوژیست از یک کاتتر برای فرستادن ذرات کوچکی مانند مهره یا گوی به داخل شریان رحمی، برای مسدود کردن جریان خون استفاده می‌کند. بدون جریان خون، فیبروئیدها کوچک می‌شوند.

میزان موفقیت: بیش از ۸۰ درصد خانم‌ها، کاهش قابل توجهی در میزان خونریزی داشتند. بر طبق مطالعه‌ای توسط گروه آمبولیزاسیون فیبروئید رحم انتاریو، در واقع طول متوسط پریود از ۸ روز به ۵ روز کاهش یافت و میزان خونریزی نیز در آن زمان، سبک‌تر شد.

این روش را امتحان کنید اگر: فیبروئیدهای کوچک تا متوسط دارید و پزشکتان می‌گوید که کاندید خوبی برای سایر گزینه‌ها نیستید.

این روش را فراموش کنید اگر: فیبروئیدهای بسیار بزرگ یا فیبروئیدهایی در خارج از رحمتان دارید در نتیجه ممکن است پزشکتان به دلیل خطر عفونت، توصیه کند که این روش را انجام ندهید. در اینصورت می‌توانید روش میومکتومی(برداشتن فیبروئیدها) یا هیسترکتومی را انتخاب کنید.

منبع : healthmag

534
منتشر شده در993 روز پیش
نشانگان پیش از قاعدگی

در مورد نشانگان پیش از قاعدگی بیشتر بدانید!

هر خانمی ممکن است نشانگان پیش از قاعدگی را به طور متفاوتی تجربه کند ، گاهی در یک ماه این نشانگان شدیدتر می شود ، نشانگان قاعدگی معمولا در هر ماه در یم زمان مشخص رخ می دهد ، که ممکن است این نشانگان تا قبل هفته از شروع عادت ماهانه باشد. در این نوشته سعی داریم در مورد نشانگان قاعدگی صحبت کنیم و نشانه های مختلف این نشانگان را به شما بگوییم. در صورتی که اطلاعات بیشتری می خواهید ما را همراهی کنید.

این نشانه ها معمولا با شروع قاعدگی رو به بهبود می روند و تا زمانی که چرخه جدید آغاز می شود کاملا از بین می روند. تاکنون بالغ بر ۱۰۰ نشانه مختلف برای این نشانگان گزارش شده است که در فهرست زیر چند نمونه از معمول ترین  آنها را نام می بریم:

نشانه های جسمی: احساس نفخ و تورم، سردرد، کمردرد، احساس در و ناراحتی در شکم و پایین تنه، درد ماهیچه و مفاصل، درد در سینه ها، بی خوابی و بدخوابی، حالت تهوع، افزایش وزن (تا ۱ کیلوگرم)، حادشدن بعضی از بیماری های طولانی مدت مثل آسم یا میگرن.

درصد کمی وجود دارند که نشانه هایشان آنقدر شدید است که آنها را از روند زندگی روزمره شان باز می دارد. این امر در نتیجه نوع بسیار شدیدتری از این مشکل است که با عنوان PMDD شناخته می شود. نشانه های PMDD به مراتب شدیدتر است. همچنین اغلب در PMDD مشکلات و نشانه های روانی بیشتر از نشانه های جسمانی است. این نشانه ها عبارتند از: احساس ناامیدی، ناراحتی یا افسردگی مزمن، خشم و عصبانیت شدید، کاهش تمایل به انجام فعالیت های عادی، خوابیدن بیش از اندازه یا کمتر از حد معمول، عزت نفس بسیار پایین، حالت عصبی و زودخشمی شدید. از آنجا که افسردگی یکی از رایج ترین نشانه های PMDD است، ممکن است خانمی که دچار این نشانگان است حتی به فکر خودکشی هم بیفتد. این بیماری روانی می تواند آثار واقعا منفی و مخرب بر زندگی بیمار بگذارد و به کلی روال روزمره زندگی و روابط او با اطرافیانش را مختل کند. اگر تا ۲ هفته قبل از شروع عادت ماهانه تان برخی از نشانه های نشانگان پیش از قاعدگی را- البته به طور خفیف- تجربه کنید کاملا طبیعی است، اما اگر شدت این حالات تا اندازه ای است که زندگی روازنه تان را با دشواری مواجه کرده است، توصیه می شوید به یک پزشک عمومی مراجعه کنید. ممکن است پزشکتان از شما بخواهد گزارش روزانه ای از حالات و نشانه هایتان در طول چرخه قاعدگی خود بنویسید. شاید لازم باشد برای مدت حداقل ۲ تا ۳ ماه این کار را انجام دهید تا پزشکتان بتواند آنها را به درستی مورد بررسی قرار دهد. نشانگان پیش از قاعدگی تنها زمانی به عنوان PMDD شناخته می شود که حالات رفتاری شما به طور کاملا جدی روابط شما را تحت تاثیر قرار داده باشد و شما را از عملکرد درست در محیط کار یا تحصیل باز دارد. در این صورت پزشک عمومی به شما توصیه می کند برای ملاقات یک روان پزشک اقدام کنید. بروز برخی مشکلات روانی و جسمی در دوره های خاصی از قاعدگی زنان و طبیعت تکرارشونده آن بسیار شایع است. حس ناخوشایندی که برخی خانم ها چند روز مانده به قاعدگی تجربه می کنند. حسی نزدیک به غم، ناشادی، تنگی خلق، نداشتن تمرکز و کج خلقی است که گاهی با دردهای جسمی همراه می شود. در این مواقع هر اتفاقی، چند برابر بزرگ تر و بغرنج تر و مشکلات حل نشدن به نظر می رسد. مجموعه این علائم را برای خانم ها نشانگان پیش از قاعدگی می نامند که کاهی به آن اختلال ملال پیش از قاعدگی نیز می گویند.

نشانگان پیش از قاعدگی چیست؟

نشانگان پیش از قاعدگی یا PMS، به عنوان تغییرات جسمی، شناختی، رفتاری و خلقی دوره ای تعریف می شود که گاهی به قدری شدت می یابد که  جنبه های طبیعی زندگی را تحت تاثیر قرار می دهد. به این اتفاق نام های مختلفی داده شده که تنش قبل از قاعدگی یا کج خلقی قبل از قاعدگی از جمله آنهاست. به طور کلی، الگویی از مجموعه علائم فیزیکی و روانی که در بسیار از خانم ها به خصوص در دوره باروری و نزدیک دوره قاعدگی دیده می شود، نشانگان پیش از قاعدگی نامیده می شود.

علائم چطور بروز می کند؟

علائم نشانگان پیش از قاعدگی معمولا یک هفته تا ۱۰ روز پیش از قاعدگی بروز می کند و تا روزهای اولیه قاعدگی ادامه دارد. علائم جسمی این اختلال سردرد، گرگرفتگی، نوسانات فشار خون، یبوست، حساسیت پستان ها و نفخ است. اما چیزی که بیشتر نمود دارد، علائم روانی است که به صورت کم حوصلگی، تحریک پذیری، آستانه تحمل پایین، استرس و تنش دائمی، ناشادی، اختلال خواب و کاهش تمایلات جنسی بروز می کند. علائم بروز این بیماری فقط به این موارد ختم نمی شود بلکه نشانه هایی مانند گریه های زیاد و بدون دلیل، احساس خستگی تمام وقت یا بی حالی بیش از حد، احساس درهم شکستگی و غیرقابل کنترل بودن و حساسیت زیاد به انتقاد همگی جزو عواملی هستند که نمی توان در این اختلال نادیده گرفت. البته تعداد نشانه های این بیماری زیاداست اما بیشتر خانم ها فقط با برخی از آنها روبرو می شوند ضمن اینکه شدت آن هم در خانم های مختلف متفاوت است.

شیوع بیماری چقدر است؟

حدود ۹۰ درصد خانم ها تعدادی از علائم پیش از قاعدگی را در برخی دوره های ماهانه تجربه می کنند. اگرچه تقریبا ۳۰ درصد خانم هایی که در فاز قاعدگی هستند، نشانه های رفتاری، فیزیک پیش از قاعدگی در حد متوسط دارند، اما فقط ۳ تا ۸ درصد آنها علائم بسیار شدید و ناتوان کننده ای دارند که با عملکرد شغلی،  اجتماعی و خانوادگی تداخل می یابد. باید توجه داشت که برخی خانم ها در ۲۰ سالگی دچار این نشانگان می شوند، در حالی که بعضی دیگر اواخر ۳۰ و ۴۰ سالگی دچار این مشکل می شوند. به طور کلی با اینکه طیف زیادی از خانم ها کم و بیش این علائم را تجربه می کنند ولی در مورد شیوع این اختلال در ایران اطلاعات جامعی در دست نیست.

علت چیست؟

مهم ترین علت بروز چنین مشکلی را می توان به مسائل هورمونی نسبت داد، چون چنین حالتی منظم و با دوره های قاعدگی بروز می کند. بیشتر این تغییرات هم در سطوح هورمون استروژن و پروژسترون ایجاد می شود. هورمون استروژن که در تمام طول ماه تولید می شود، درست پیش از تخمک گذاری افزایش می یابد. در این مرحله، تخمدان ها شروع به ساخت و ترشح پروژسترون می کنند. نشانگان پیش از قاعدگی هم به شکل دقیق ۲ هفته بعد از تخمک گذاری تا پایان دوره عادت ماهانه اتفاق می افتد. برخی علت های دیگر را هم می توان برای بروز این اختلال در نظر گرفت که از جمله آنها می توان به بیماری های روانی دیگر از جمله افسردگی یا وجود سابقه خانوادگی بروز چنین بیماری ای اشاره کرد.

عوامل تشدیدکننده کدامند؟

مصرف برخی غذاها می تواند این نشانگان را تشدید کنند. غذاهای شور و شیرین به دلیل حبس آب در بدن باعث افزایش علائم و احساس خستگی می شوند. چربی های موجود در گوشت قرمز هم سطح استروژن خون را افزایش می دهد که می تواند درد و ناراحتی را بیشتر کند. مصرف کافئین و دخانیات هم علائم نشانگان را بدتر می کند.

تا چه حد به مداخله نیاز است؟

به نظر می رسد زمانی که کارکردهای فرد دچار اختلال شود، به مداخله درمانی نیاز است. منظور از کارکرد، کارکردهای شغلی و اجتماعی و روابط بین فردی است که اگر تحت تاثیر قرار بگیرند، به درمان نیاز است. خانم ها در این دوره ممکن است به همسر یا دیگر اعضای خانواده و دوستان پرخاش یا اختلال تمرکز پیدا کنند و در محل کار دچار مشکل شوند. مداخله در این حالت به دو صورت انجام می شود؛ درمان دارویی و روان درمانی که شامل توصیه های کوچک به منظور تخفیف علائم است. استفاده از داروها هم به دو صورت انجام می شود؛ یک گروه داروهایی که به صورت مقطعی و فقط در روزهای نزدیک به قاعدگی صرف می شود و معمولا پزشک از نیمه ماه آنها را تجویز می کند. برای افرادی که علائم خلقی و تحریک پذیری شان بارزتر است و اختلال تمرکز دارند، بیشتر دراوهای گروه ضداضطرابی و افسردگی از جمله فلوکستین تجویز می شود اما دوز آن و زمانی که باید دارو استفاده شود، با موارد دیگر اختلال های خلقی متفاوت است. فقط پزشک می تواند در این مورد اعمال نظر کند. دیگر داروهایی که ممکن است برای این بیماران تجویز شود، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی، داروهای مدر و قرص های ضدبارداری است.

به این توصیه ها عمل کنید

برای پیشگیری از نفخ شکم بهتر است در این روزها غذاهایی در وعده های بیشتر اما با حجم کمتر مصرف شود. مثلا به جای ۳ وعده ۶ وعده باشد. به منظور کاهش تجمع مایعات در بدن هم باید از خوردن غذاهای پرنمک خودداری شود. خواب مناسب و کافی هم در این دوران از اهمیت زیادی برخوردار است. ورزش منظم و مصرف مکمل های مولتی ویتامین و غذاهای حاوی ویتامین B هم از جمله مواردی است که می تواند به کاهش علائم کمک کند. ضمن آنکه استفاده از مواد کربوهیدراتی مانند ماکارونی می تواند علائم را کم کند. در این دوره غذاهای غنی از کلسیم و منیزیم بیشتر مصرف کنید چرا که این عناصر برای عملکرد طبیعی هورمون ها، کنترل و تقویت عضلات و انقباض های آن مورد نیاز است و کمبود آنها انقباض های عضلانی و درد ناحیه عضلات را افزایش می دهد.

از منابع غذایی غنی از کلسیم و منیزیم می توان به سبزی های حاوی برگ سبز، نان تهیه شده از آرد کامل جو و گندم، سبوس گندم، سیب زمینی و مواد لبنی اشاره کرد. در مورد این نشانگان شاید نتوان پیشگیری خاصی انجام داد اما با رعایت این نکته ها به راحتی می توان نشانه ها را تخفیف داد. البته بخشی از درمان که درمان های طولانی مدتی است و به هدف نگه داشتن بیمار در یک وضعیت مطلوب انجام می شود، خود نوعی پیشگیری محسوب می شود.

حمایت را فراموش نکنید

در مورد دختران نوجوان جالب است بدانید که با وجود علائم ویژه از قبیل بدخلقی، سرکشی در برابر پدر و مادر و اولیای مدرسه، فرار از منزل، حضور نیافتن دختران جوان در مدرسه، در موارد بسیار واضح این اختلال درست تشخیص داده نمی شود و گاهی مشکلات این دختران تا ۳۰ سالگی هم بدون تشخیص باقی می ماند. به همین دلیل شناخت این وضعیت و علائم آن مهم ترین حمایتی است که باید انجام شود. وقتی خانمی در وضعیت پرتنشی قرار دارد هرگونه حادثه استرس زا و درگیری می تواند علائم را تشدید کنید. همراهان بیمار این علائم را باید بشناسد و سعی کنند در این دوره تنش ها را کنترل کنند تا بهبود حاصل شود.

منبع : seemorgh.com

728
منتشر شده در994 روز پیش
درد قاعدگی

درد قاعدگی خود را با طب سنتی کم کنید

طب سنتی در کنار طب جدید یا نوین می تواند به خیلی از مشکلات کمک کرده و آنها را رفع کند ، مهم این است که این دو طب در کنار یکدیگر و مکمل یکدیگر باشند. در این نوشته می خواهیم دارویی مناسب برای کاهش درد قاعدگی از دیدگاه طب سنتی به شما معرفی کنیم که می تواند در زمان مورد نیاز برای بدن شما موثر و مفید باشد. در صورتی که مایل هستید تا از معجزه طب سنتی باخبر شوید بهتر است تا پایان نوشته را با ما همراه باشید.

یک متخصص طب سنتی با تاکید بر اینکه قاعدگی باعث پاک‌سازی بدن از مواد زائد می‌شود، گفت: در دوران قاعدگی جریان طبیعی خون باعث سلامت زنان می‌شود و سبک زندگی زنان باید به گونه‏‌ای تنظیم شود که جریان خون در این دوران به درستی و بدون هیچ مانعی انجام شود.

دکتر ملیحه تبرایی گفت: دیسمنوره یا همان قاعدگی دردناک به دو دسته اولیه و ثانویه تقسیم می‌شود که دیسمنوره اولیه اغلب در حدود ۶ تا ۱۲ ماه پس از اولین قاعدگی شروع می‌شود که در بیشتر مواقع با حاملگی و زایمان از شدت آن کاسته می‏‌شود، اما دیسمنوره ثانویه پس از ۲۰ سالگی و در هر سنی ایجاد می‌شود. وی دیسمنوره را ناشی از یک بیماری لگنی دانست و افزود: آندومتریوز، فیبروم، تنگی گردن رحم و عفونت‌های لگنی از جمله بیماری‌های لگنی هستند که می‏‌توانند منجر به آندومتریوز ثانویه در زنان شوند. این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تصریح کرد: کیفیت نامناسب و افزایش غلظت خون و باریکی نسبی عروق رحمی ممکن است به طور خلقی در فرد وجود داشته باشد و منجر به دردهای شدیدی در دوران قاعدگی شود.

تبرایی یادآور شد: زنانی که دچار قاعدگی دردناک هستند برای کاهش غلظت خون در روزهای نزدیک به این دوران باید از مصرف خوراکی‌های سرد مانند ماست، خیار و آب یخ خودداری کنند. همچنین مصرف مواد غذایی سنگین و غلیظ مانند کله پاچه، حلیم، گوشت گوساله و نانی که خمیر آن به خوبی ورز نیامده باعث غلظت خون در این دوران می‌شود. این متخصص طب سنتی خاطر نشان کرد: در دوران قاعدگی و بعد از آن استفاده از غذاهایی که به راحتی هضم می‌شوند مانند زرده تخم‌مرغ، گوشت گوسفند و سوپ می‌تواند باعث کاهش درد و غلظت شود.

کاهش درد قاعدگی با دمنوش بابونه و رازیانه

وی با اشاره به اینکه مصرف دمنوش رازیانه و بابونه در دوران قاعدگی بسیار مفید است، گفت: چنانچه در بررسی‌های اولیه درد قاعدگی بیماری لگنی خاصی توسط پزشک مشاهده نشود، فرد مبتلا به دیسمنوره اولیه است و مصرف دم نوش رازیانه و بابونه می‏‌تواند در کاهش درد بسیار کمک کننده باشد. تبرایی انجام فعالیت فیزیکی و ورزش را راهکارهایی مناسب در کاهش غلظت خون و دردهای قاعدگی ناشی از آن دانست و گفت: امروزه و با توجه به نتایج مطالعات انجام شده، ورزش می‌تواند در کاهش درد بسیار مفید و موثر باشد به همین دلیل بهتر است زنان حداقل چند روز مانده به دوران قاعدگی، به مدت ۳۰ دقیقه تا یک ساعت ورزش کنند. وی افزود: ورزش باید به طور منظم و در تمام طول ماه انجام شود که اگر این کار امکان پذیر نبود، توصیه می‌شود حداقل در روزهای نزدیک به این دوران به منظور جریان بهتر خون و کاهش درد، ورزش را در برنامه روزانه خود جای دهند.

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران با اشاره به اینکه روغن زنجیبل موجب کاهشدردهای قاعدگی می‌شود، در پایان گفت: استفاده از این روغن و مالیدن آن روزی ۳ تا ۴ مرتبه در ناحیه پایینی شکم می‌تواند موجب کاهش درد قاعدگی و خارج شدن خون به طور کامل از بدن شود.

 منبع : isna.ir

907
منتشر شده در1000 روز پیش
مضرات کفش پاشنه بلند

از مضرات کفش پاشنه بلند چیزی می دانید؟!

از جمله چیزهایی که باعث به هیجان آوردن خانم ها می شود استفاده از کفش های پاشنه تیز و پاشنه بلند می باشد. خانم ها معتقدند که کفش های پاشنه بلند باعث زیبایی بیشتر می شود. باید بدانید که هر چیزی بدی ها و خوبی ها خود را دارد. این موضوع در مورد کفش های پاشنه بلند هم صدق می کند. می خواهیم در این نوشته به عوارض و مضرات کفش های پاشنه بلند اشاره کنیم. در صورتی که به این موضوع علاقه دارید ما را همراهی کنید.

۱/ کمر درد

در زمان راه رفتن با کفش پاشنه بلند تمام فشار بدن روی کمر متمرکز می شود. این مساله گردش خون را در آن نواحی کاهش می دهد که با درد در کمر و مفاصل ران همراه است.

۲/ فشار پا

در کفش پاشنه بلند پایتان در معذب ترین وضع ممکن قرار دارد. فشار روی پاشنه ی پاها نهایتا درد شدیدی در پاهایتان ایجاد خواهد کرد. کفش راحتی تمام وزن بدن شما را حمل می کند، و زمانی که کفش پاشنه بلند پایتان باشد، این وزن روی پاشنه ی کفش شدید و غیر قابل کنترل می شود.

۳/ راه رفتن نامتعادل

حالت بدن خانم ها با پوشیدن کفش پاشنه بلند تغییر می کند. بعضی خانم ها نمی توانند در چنین موقعیتی تعادل خود را حفظ کنند. راه رفتن برایشان به شدت سخت می شود. ممکن است با از دست دادن تعادل و لغزیدن به زمین بیافتند. در چنین شرایطی احتمال پیچ خوردن و رگ به رگ شدن مچ پا وجود دارد. همچنین ممکن است عضلات و تاندون ها هم دچار کشیدگی و التهاب شوند. پیاده روی معمولا یک ورزش خوب تلقی می شود ولی نه با کفش های پاشنه بلند!

۴/ بیماری های ستون فقرات

تراز طبیعی ستون فقرات با پوشیدن کفش پاشنه بلند به هم می خورد، که باعث درد بسیاری خواهد شد.بعلاوه کرختی و سوزش هم محتمل است.

۵/ فرورفتگی ناخن های پا

مطالعات نشان داده که کفش های پاشنه بلند، علت اصلی فرو رفتن ناخن ها در گوشت پا هستند. برداشتن این ناخن ها، زمانی که پزشک از ابزار تیزی برای اینکار استفاده می کند، درد بسیاری خواهد داشت.

منبع : beytoote.com

811
منتشر شده در1002 روز پیش
زنان بادرار سیگاری

زنان بادرار سیگاری جان جنین‌شان را به خطر می اندازند!

همه ما می دانیم که سیگار مضرات زیادی برای سلامتی انسان ها دارد ، باعث خراب شدن دندان ها و از بین رفتن سلامتی روحی می شود و باعث می شود تا عمر انسان ها از حالت طبیعی کمتر شود. این قضیه در مورد زنان هم صدق می کند ، حالا شما مادرانی را در نظر بگیرید که در دوران بارداری سیگار استعمال می کنند چه بلایی بر سر رحم آنها اومده و فرزندانی که به دنیا خواهند آورد بدون مشکل نخواهد بود و ممکن است مشکلات روانی داشته باشند.

بر اساس تحقیقات انجام شده در فنلاند سیگار کشیدن مادران باردار خطر ابتلای فرزندان آنها به مشکلات روانی در دوران کودکی و نوجوانی را افزایش می‌دهد.

این مطالعه بر روی ۱۷۵ هزار کودک متولد شده بین سال‌های ۱۹۸۷-۱۹۸۹ انجام شد. به این صورت که استعمال دخانیات مادران در دوران بارداری و همچنین لیست داروهای مصرف شده توسط این کودکان بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۷ مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد برای ۱ کودک از هر ۱۱ کودک داروهای ضداضطراب، ضدروان‌پریشی، ضدافسردگی و ضداعتیاد تجویز شده بود.

در تحلیل یافته ها مشخص شد تنها ۸ درصد از کودکانی که مادرشان در دوران بارداری سیگار نمی‌کشیده‌اند این داروها را مصرف می‌کرده‌اند. در حالی که ۱۱درصد از کودکانی که مادرشان در دوران بارداری ۱۰ نخ سیگار می‌کشیدند و ۱۴درصد از کودکانی که مادرانشان بیش از ۱۰ نخ سیگار می‌کشیدند این داروها را مصرف می‌کردند.

متخصصان معتقدند مصرف سیگار در دوران بارداری عواقب روانی نگران کننده ای برای کودکان به دنبال خواهد داشت.

منبع : seemorgh.com

602
منتشر شده در1004 روز پیش
عادت

عادت هایی که خانم ها باید از آن دوری کنند!

خیلی از افراد عادت هایی که دارند که ممکن است برای آنها خطر آفرین باشد. خانم ها باید بر روی رفتارهای خود و همچنین عادت های روزمره ای که دارند تجدید نظر کرده و آنها را ازیابی کنند. چرا که عادت های نادرست باعث می شود تا سلامتی آنها به خطر بیفتد. در صورتی که به نکات گفته شده در این نوشته توجه ویژه ای داشته باشید می توانید وضعیت جسمی و روحی مطلوب تری را تجربه کنید. خانم ها در این نوشته ما را همراهی کنند.

انداختن پاها روي هم
انداختن پاها روي هم ( چهار زانو نشستن) هنگام نشستن شايد به نظر حالت راحتي به نظر برسد اما وضعيت نامناسبي براي بدن است. در واقع اصلا متناسب با جريان خون نيست. اين وضعيت به رگ ها فشار مي آورد و به خصوص بازگشت خون را دچار مشكل مي كند كه در نتيجه فرد در معرض ابتلا به سنگيني پاها خواهد بود. از طرف ديگر،‌ اين وضعيت در طولاني مدت به پشت نيز آسيب مي رساند و موجب دردهاي كمري خواهد شد.

خوابيدن روي شكم
خوابيدن روي شكم بدترين وضعيت براي ستون مهره هاست زيرا پيچيدگي مهره هاي گردن برخلاف حالت طبيعي است كه اين حالت مهره ها را به كار وا مي دارد. سردرد و دردهاي كمر مي توانند ارتباط مستقيمي با اين حالت داشته باشند. خوابيدن به پشت يا پهلوها بسيار مناسب تر است.

عدم استفاده از عينك آفتابي
۵۰% افراد در هواي گرم و كنار دريا از عينك آفتابي استفاده نمي كنند. متاسفانه اشعه فرابنفش خورشيد علاوه بر آسيب پوست، به چشم ها نيز صدمه مي زند. آفتاب زدگي چشم ها، بيماري هاي چشمي و آب مرواريد زود هنگام ممكن است در اين صورت بروز كند.

پوشيدن كفش هاي پاشنه بلند
گرچه كفش هاي پاشنه بلند قد را بلندتر نشان مي دهند اما عامل خطر سلامتي محسوب مي شود. علاوه بر احتمال افتادن و پيچ خوردگي پا، كمر نيز كه در رديف اول اين آسيب هاست در وضعيت مناسبي قرار ندارد. اگر جز افرادي هستيد كه با پوشيدن اين كفش ها دچار تورم پاها مي شويد، بهتر است كفش هاي با پاشنه متوسط يا بدون پاشنه را انتخاب كنيد. پاشنه هاي متوسط عضله پشت پا را بيشتر به فعاليت وا مي دارند و بازگشت خون نيز تسهيل مي شود

نوشيدن ناكافي آب
خانم ها معمولا به اندازه كافي آب نمي نوشند در حالي كه نوشيدن حداقل ۵/۱ ليتر آب در روز براي حفظ سلامتي و تامين آب بدن ضروري است. كمبود آب بدن موجب سردرد و اختلال در تمركز خواهد شد. نوشيدن زياد آب همچنين مانع از بروز عفونت هاي ادراري نيز مي شود. در تابستان بايد مقدار بيشتري آب نوشيد زيرا تعريق بدن نيز افزايش مي يابد.

انداختن كيف روي يك شانه
شايد توجه نداشته باشيد اما اكثر خانم ها هميشه كيف خود را روي يك شانه مي اندازند كه اين حالت براي پشت بسيار نامطلوب است. بهترين راه حل استفاده از كيف هاي پشتي خواهد بود. در صورت استفاده از كيف هاي بنددار معمول،حدالامكان بندهاي بلند انتخاب كنيد و كيف را فقط روي يك سمت شانه نياندازيد و آن را دو شانه جابجا كنيد.

امتناع از دستشويي رفتن
بسياري از خانم ها به دلايل متعددي از جمله رسيدگي به كارهاي مختلف، دستشويي رفتن را گاه ساعت ها به تعويق مي اندازند. كنترل ادرار باعث بالارفتن آن شده و ادرار مانده در مثانه پس از ۳ ساعت به تكثير ميكروب ها كمك كرده و احتمال عفونت هاي ادراري را افزايش مي يابد. نمك زدن مجدد به غذانمك زدن دوباره غذا قبل از مزه چشي آن به هيچ وجه عادت درستي نيست. نمك زياد براي عروق مضر است. اين در حالي است كه اكثر غذاها به اندازه كافي نمك دارند. پس از همين امروز نمك پاش را از سر ميزه يا سفره غذا كنار بگذاريد.

منبع : qudsonline.ir

558
منتشر شده در1005 روز پیش
صفحه 18 از 23« بعدی...10...1617181920...قبلی »
تبلیغات
پرشین طب

آخرین ویدئوهای پزشکی