سلامت سالمندان - پرشین طب

فروش فایل فروشگاه شاپ می نو
امار سایت
  • افراد آنلاین : 29
  • ورودی گوگل : 48
  • تعداد کل مطالب : 4458
  • بازدید امروز : 9804
  • بازدید دیروز : 11573
  • بازدید این هفته : 56770
  • بازدید این ماه : 278395
  • بازدید کل : 5143315
افسردگی در کهنسالان

بررسی افسردگی در کهنسالان

پرشین طب – سلامت سالمندان | به گزارش پرشین طب؛ قصد داریم در این مطلب در مورد افسردگی در کهنسالان مطالبی را برای شما قرار دهیم ، افسردگی سن و سال نمی شناسد ، کهنسالان به دلیل کهولت سن و کم اهمیت داده شدن دچار دوره های افسردگی می شوند ، در صورت تمایل به شما پیشنهاد می کنیم با موضوع بررسی افسردگی در کهنسالان همراه سایت باشید.

بررسی افسردگی در کهنسالان

گاهی اوقات به دیدن پدر یا مادرتان می روید و متوجه می شوید که مانند گذشته شاد و پرجنب و جوش نیست. به آرامی صحبت می کند و علاقه ای به بیرون رفتن از خانه ندارد. یا دایما جلوی تلویزیون نشسته و یا کل روز را می خوابد و درست غذا نمی خورد. شما نگران می شوید و با خود فکر می کنید، برایش مشکلی پیش آمده است؟

افسردگی چیست؟

افسردگی، رایج ترین مشکل ذهنی است که می تواند درمان شود اما این مشکل میان کهنسالان، یکی از مواردی است که توجه چندانی به آن نشده است. این مساله گاهی اوقات به این دلیل است که پزشکان علایم افسردگی در افراد مسن را تشخیص نمی دهند و گاهی اوقات هم افراد جامعه تصور می کنند که آرام و اندوهگین شدن، بخشی از زندگی کهنسالی است.

اما نادیده گرفتن افسردگی دو خطر مهم را به دنبال دارد: اول اینکه، کیفیت زندگی فرد، کاهش یافته و گرفتار رنج بی پایانی می شود. دوم اینکه، احتمال اینکه فرد به فکر خودکشی بیفتد، بسیار افزایش می یابد.

افسردگی یک وضعیت روحی است که فرد را گرفتار مشکلات جسمی نیز می کند. در واقع مشکل جسمی با تغییرات شیمیایی مغز به وجود می آید که با استفاده از دارو، درمان می شود و دردهای فیزیکی هم کم می شود. احساس اندوه و افسردگی بخش دایمی مسن تر شدن افراد نیست. بسیاری از کهنسالان، شاداب و سرزنده هستند و با پذیرفتن محدودیت های دوران پیری، همچنان از زندگی خود لذت می برند.

افسردگی در کهنسالان

افسردگی در کهنسالان

مسن شدن با از دست دادن های مختلفی در ارتباط است. مرگ همسر، خواهر یا برادر و برخی از دوستان، همچنین از دست دادن توان و قدرت جسمی می تواند فرد مسن را به سمت افسردگی سوق دهد. با این حال اندوه ناشی از فقدان کسی یا چیزی، به مرور زمان کاهش می یابد. اما اگر این اندوه ادامه دار بود و فرد به حال عادی بازنگشت باید از پزشکان برای درمان این وضعیت کمک گرفت.

مشکلات جسمی افسرده کننده

دلایل بسیاری وجود دارند که موجب افسردگی کهنسالان می شوند، اما یکسری از داروهایی که برای درمان مشکلات جسمی تجویز می شوند می توانند فرد را به افسردگی مبتلا کنند.

از این داروها می توان به داروهای مورد استفاده در درمان آرتروز، فشار خون بالا یا بیماری های قلبی اشاره کرد.

افراد مبتلا به بیماری های وخیمی چون سرطان، دیابت، حملات قلبی و مغزی، پارکینسون نیز گاهی اوقات دچار افسردگی می شوند.

ژنتیک هم نقش مهمی در ابتلا به افسردگی دارد. بسیاری از کهنسالانی که در گذشته به افسردگی مبتلا بودند، در معرض خطر ابتلا به افسردگی هستند.

علایم و نشانه های افسردگی

اگر علایم رایج افسردگی زیر را مدتی طولانی- بیش از ۲ هفته- در فرد مسن خانواده مشاهده کردید، او را حتما نزد یک روانشناس ببرید:

* اندوه و اضطراب طولانی و از درون احساس “خالی بودن” داشتن

* خستگی دایمی، عدم انرژی

* عدم علاقه به فعالیت های روزمره

* مشکلات خواب، از جمله دیر به خواب رفتن، صبح خیلی زود از خواب بیدار شدن و خوابیدن بیش از حد

* کم یا بیش از حد غذا خوردن

* کاهش وزن دایم و یا چاق شدن غیرعادی

* گریه های مکرر و یا بسیار زیاد

* دردهایی که حتی با درمان هم برطرف نمی شوند.

* مشکل در تمرکز، به یاد آوردن و یا تصمیم گیری داشتن.

* دایم احساس گناه، بی پناهی، بی ارزشی و یا ناامیدی کردن.

* رنجش و یا ناگهانی عصبانی شدن

* روزی از خانواده و دوستان

* افکار خودکشی در سر داشتن و یا اقدام به خودکشی کردن

مراقبت از والدین مسن

همیشه مراقب علایمی که نشان از افسردگی در والدین تان دارد، باشید. البته بعضی مواقع برخی از داروهای مربوط به درمان مشکلات فیزیکی می توانند روی روح و روان نیز اثر منفی بگذارند و فرد را به افسردگی بکشانند.

اما اگر آنها داروی خاصی مصرف نمی کنند ولی چند علامت، از علایم افسردگی را نشان دادند، با پزشک مشورت کرده و راه چاره ای بیابید.

آیا افسردگی افراد مسن قابل درمان است؟

افسردگی یکی از قابل درمان ترین مشکلات ذهنی و روانی است. درمان های متفاوتی برای افسردگی وجود دارد.

بسیاری از داروهای افسردگی، حال روحی فرد را بهبود بخشیده و باعث می شوند او مانند گذشته احساس سرزندگی نماید.

مشاوره و گفتگو به همراه تجویز دارو می تواند به فرد افسرده کمک کرده و او را به زندگی عادی برگرداند.

بسیاری از پدر و مادرهای مسن علاقه ای به گفتگو و صحبت در مورد احساسات خود ندارند و حتی گاهی اوقات نمی دانند از چه کلماتی برای بیان افکار خود استفاده کنند.

در اینگونه مواقع روانشناسان می توانند کمک موثری به آنها نمایند. اگر درمان افسردگی به درستی انجام نشود، آن شدت می یابد و وضعیت بغرنج تر می شود. افسردگی در کهنسالان

روش های درمان افسردگی

تجویز دارو
روانپزشک معمولا درمان را با تجویز کمترین دوز داروی افسردگی شروع می کند. در این مرحله او سعی دارد اثر داروی ضدافسردگی را در فرد مشاهده کند.

اگر علایم افسردگی کاهش پیدا نکردند و حالت افسردگی همچنان به قوت خود باقی بماند، مقدار دارو را می افزاید. همچنین برخی از تجویزهای دارویی حتی تا ۱۲ هفته طول می کشد.

در ضمن پزشک باید از داروهای دیگری که بیمار استفاده می کند، مانند مکمل های تغذیه ای، داروهای گیاهی و ویتامین ها، اطلاع داشته باشد تا تداخل های خطرناک دارویی پیش نیاید.

داروهای ضدافسردگی معمولا عوارض ناخواسته ای دارند که باید به آن موارد توجه کرد و در صورت نیاز داروی مصرفی را تغییر داد.

همچنین روانپزشک هنگام تجویز دارو، باید بیماری های جسمی دیگر فرد افسرده را درنظر بگیرد.

ورزش
افراد مسن وقتی گرفتار افسردگی می شوند، می توانند با انجام دادن ورزش های سبک مانند پیاده روی و شنا یا به فروشگاه رفتن و باغبانی، روحیه خود را بهبود بخشند.

فعالیت فیزیکی می تواند موجب تعادل در رژیم غذایی و روحیه فرد شود و از بیماری های ناشی از کم تحرکی و همچنین افسردگی بکاهد.

مشغول بودن
اگر پدر یا مادرتان دچار افسردگی شده است، او را تشویق کنید تا یک سرگرمی برای خود مهیا کند. سرگرمی های مورد علاقه اش باعث می شود تا روح و جسم او در حالت فعال باقی بماند.

او را تشویق کنید به دیدن دوستان خود یا به تماشای برنامه های طنز برود. حتی داشتن حیوان خانگی در بهبود روحیه او موثر است.

هر کاری کنید تا افکار منفی از او دور بماند. همچنین مراقب باشید از خانواده دوری نکند و هر زمان که احساس اندوه می کند با فرد مورد اعتماد خود صحبت نماید.

منبع : zendegionline

37
منتشر شده در26 روز پیش

نکات کلیدی در مورد خانه سالمندان

پرشین طب – سلامت سالمندان | به گزارش پرشین طب؛ می خواهیم در این نوشته در مورد نکات کلیدی در مورد خانه سالمندان صحبت کنیم ، موضوعی که می تواند برای سلامت سالمند مهم باشد ، در سنین کهنسالی باید بیشتر مراقب والدین بود ، آنها بیشتر از گذشته به ارتباط عاطفی نیاز دارند ، در صورت تمایل پیشنهاد می کنیم تا انتهای نوشته با پرشین طب همراه باشید.

نکات کلیدی در مورد خانه سالمندان

دوران سالمندی دورانی است که برخی افراد ممکن است در آن دوران دیگر از پس نیاز های روزمره ی خود برنیایند و برای امور بهداشتی درمانی به دیگر اعضای خانواده احتیاج پیدا کنند. در این بین از دست دادن همسر که تا قبل از آن یک یاور همیشه همراه بوده است حال جای خالیش جوانب مختلف زندگی سالمند را در بر گرفته است. حال این سوال پیش می آید که نقش فرزندان در زندگی سالمند چیست؟ آیا خانه سالمندان محل مناسبی برای آن هاست؟

استانداردهای خانه سالمندان
این استاندارد ها در دنیا مشخص است و بهزیستی هم آن را مشخص کرده است. به لحاظ فیزیکی، به لحاظ مراقب و خدماتی که ارائه می شود استاندارد های مشخصی وجود دارد که این استانداردها هم باید بر طبق اصول باشد. مهم ترین این استاندارد ها فضای مناسب، تعداد مراقب کافی و تغذیه مناسب، فعالیت جسمی و ذهنی کافی سالمند است و باید توجه داشت که در این خانه سالمندان ارتباطات اجتماعی سالمند با خانه و جامعه قطع نمی شود.

گر خانه سالمندان استاندارد باشد و ارتباط سالمند با خانواده حفظ شود، معمولا در سالمندی که به خانه سالمندان می رود مشکل روحی جدی ایجاد نمی شود، اما متاسفانه چون ارتباط سالمندان در بسیاری از خانه های سالمندان با جامعه و خانواده قطع می شود، در بسیاری از موارد مشکلات شناختی پیدا کرده یا این مشکلات آنها تشدید می شود. خانه سالمندان

جدایی باعث انزوی اجتماعی در سالمندان می شود. لذا افسردگی و اضطراب از جمله مشکلات روانی سالمندان در خانه های سالمندان است.

بعد از حضور سالمند در سرای سالمندان باید خانه سالمندان در شرایط استاندارد قرار داشته باشد، محیط فیزیکی و تعداد مراقبان آموزش دیده کافی باشند تا فرد بتواند سبک زندگی سالم از لحاظ تغذیه و ورزش داشته باشد و به محض اینکه شرایط فرد به شکل ایده آل برگشت و مشکلی نداشت به جامعه بتواند برگردد.

مزایا و معایب خانه سالمندان
اگرچه ترجیح سالمندان و خانواده ها این است که سالمند را در خانه نگهداری کنند ولی همیشه این بهترین انتخاب نیست. به عنوان مثال در فردی که بیماری آلزایمر خیلی پیشرفته شده دارد، یا فرد سالمندی که تنها زندگی می کند و کسی نیست که از او نگهداری کند، بهترین مکان خانه نیست، بلکه بهتر است که او به خانه سالمندان برود. نکات کلیدی در مورد خانه سالمندان

خیلی ها فکر می کنند که اگر به سرای سالمندان بروند نمی توانند دیگر از آن جا برگردند ولی در دنیا مرسوم است که سالمند در شرایط ویژه ای که نیاز به مراقبت خاص دارد به خانه سالمندان می روند و بعد که مشکلش حل شد به خانواده بر می گردد که این حالت در کشور ما وجود ندارد. نکات کلیدی در مورد خانه سالمندان

مزایای خانه ی سالمندان
خانه ی سالمندان آنطور که به نظر می رسد مکان نامناسبی برای سالمندان نخواهد بود. خانه ی سالمندان مرکزی است که در آنجا پرستاران و پزشکان شبانه روز سالمند شما را تحت نظر دارند و در صورت بروز هرگونه مشکل جدی با فوریت های پزشکی بهترین خدمات را به سالمند بیمار می رسانند.

در مورد خانه سالمندان

در مورد خانه سالمندان

سالمندان در این مراکز با همسن و سالان خود در ارتباط می باشد. البته هیچ کس نمی تواند جای فرزند را برای سالمندان پر کند اما معاشرت با کسانی که همسن، همصحبت و همدرد برای سالمند باشد خود یک امتیاز مثبت می باشد.

اینکه بگوییم خانه ی سالمند مکانی پر از درد و رنج است یک باور کاملا غلط می باشد که درباره ی این گونه مکان ها رواج یافته است.

از دیگر مزایای خانه ی سالمندان این است که سالمند می تواند در این مکان ها با گذراندن دوران نقاهت و بدست آوردن بهبودی دوباره به جمع خانواده بازگردد. نگهداری از سالمندان در منزل با وضعیت جسمی نامساعد می تواند بسیار دشوار باشد و با بردن این افراد به خانه ی سالمندان، پرستاران و نگهداران سالمند می توانند به خوبی و با رعایت بهداشت کامل به سالمند رسیدگی کنند.

معایب خانه ی سالمندان
سالمندانی که به دلیل وضعیت جسمی خود دچار افسردگی شده اند با رفتن به این مراکز ممکن تا حد زیادی امید به زندگی خود را از دست بدهند. زندگی در خانه ی سالمندان  یکنواخت و عادی بوده و این موضوع سبب می شود روحیه سالمند بیش از پیش دچار اختلال شود.

دلتنگی و دوری از فرزند برای والدین اصلا راحت نیست. از این رو بسیار مهم است که به سالمندانی که در این مراکز نگهداری می شوند مرتب سر بزنید تا سالمند کمتر احساس دلتنی و ناامیدی کند. سالمندانی که امید به خارج شدن از خانه ی سالمندان را دارند با دیدن فرزندان امیدی دوباره گرفته و با روحیه ای بهتر با بیماری ها مبارزه می کنند.

نگهداری سالمند در خانه
حال اگر وضعیت جسمی سالمند شما آنقدر نامساعد نیست که نتوانید از او در منزل نگهداری کنید و فقط نیاز سالمند شما به یک مراقب می باشد که در امور کارهای روزمره به سالمند خدمات رسانی کند می توانید برای سالمند خود پرستار بگیرید. پرستاری که از توانایی جسمی بالایی برای رسیدگی به سالمند برخوردار بوده و بخوبی به بیماری های دوران سالمندی آشنا میباشد گزینه ی خوبی برای انتخاب می باشد.

در صورتی که می خواهید از سالمند در خانه نگهداری کنید باید به ویژگی هایی در منزل خود توجه داشته باشید.

از آسانسور به جای پله استفاده کنید
سالمندانی که دچار پادرد، آرتروز و زانو درد هستند نمی توانند به راحتی از پله بالا و پایین بروند. بهتر است منزل سالمندان در طبقه اول بدون پله باشد و یا دارای آسانسور باشد. اگر منزل سالمند در طبقه همکف یا طبقه اول باشد راحت تر رفت و آمد می کند و دوستان و هم سن و سالان سالمندش رغبت بیشتری برای دیدن او دارند که به منزل سالمند بیایند.

از کاشی مناسب برای سرویس بهداشتی استفاده شود
حمام منزل سالمند باید کاشی های عاج دارد داشته باشد تا سالمند در حمام لیز نخورد. هم چنین باید سالمندان از دم پایی های مخصوص استفاده کنند تا زمین نخورند.

از توالت فرنگی در منزل سالمند استفاده شود
در بسیاری از خانه های قدیمی توالت فرنگی وجود ندارد و سالمند با استفاده از سرویس بهداشتی قدیمی به زانوهایش آسیب می زند. هرچند بسیاری از سالمند مبتلا به آرتروز و درد زانو هستند و نمی توانند از توالت معمولی استفاده کنند و این کار باعث درد بیشتر آنها می شود. بسیاری از سالمندان چاق هستند و چمباتمه زدن آنها باعث می شود فشار زیادی به سالمند وارد شود.

در اتاق خواب سالمند نور کافی باشد
سالمندان بهتر است در خانه هایی زندگی کنند که پنجره های بزرگ و نور طبیعی داشته باشد. اتاق خواب سالمند نباید خیلی تاریک باشد و روشنایی کمی داشته باشد. تخت سالمند را در نزدیکی کلید برق قرار دهید تا به راحتی چراغ را روشن کند.

دستگیره های کافی در منزل سالمند باشد
در منزل سالمند، جاهاییکه تردد دارد مانند دستشویی، راه پله و حمام باید دستگیره هایی را نصب کنید. با وجود دستگیره ها سالمند هنگام بلند شدن و نشستن تعادل خود را حفظ می کند و با  مشکلی مواجه نمی شود. خانه سالمندان

آپارتمان برای سالمندان بهتر است
زندگی سالمندان در خانه بزرگ و ویلایی ایمنی و امنیت لازم را ندارد. هر چند بسیاری از سالمندان درخانه های بزرگ و ویلایی زندگی می کنند و رفتن به آپارتمان برای آنها سخت است. یک آپارتمان مجهز به آسانسور برای سالمندان خیلی خوب است. خانه سالمندان

منبع : hidoctor

36
منتشر شده در55 روز پیش
بیماری های کلیوی در سالمندان

بررسی بیماری های کلیوی در سالمندان

پرشین طب – سلامت سالمندان | به گزارش پرشین طب؛ بیماری های کلیوی در سالمندان باید جدی گرفته ود ، اسهال و عفونت و تنگی نفس و بی اشتهایی از علائم بیماری های کلیوی می باشد. در صورتی که می خواهید به سالمند خود اهمیت دهید و در مورد این موضوع بیشتر بدانید پیشنهاد می کنیم تا انتهای نوشته با پرشین طب همراه باشید.

بررسی بیماری های کلیوی در سالمندان

بین سنین ۳۰ تا ۸۰ سالگی، اعمال کلیه‌ها و میزان تصفیه گلومرولی تا ۶۰ در صد کاهش می‌یابد و علت آن هم به دلیل کاهش تعداد سلول‌ها و هم به دلیل کاهش جریان خون است.

کاهش جذب مجدد  از لوله‌های کلیوی و ابتلا به تصلب شرائین، پر فشاری خون، دیابت و در معرض سموم و داروها قرار گرفتن، خطر بیماری‌های کلیوی را افزایش می‌دهد.

با افزایش سن کلیه‌ها کوچک‌تر می‌شوند و وزن آنها کاهش می‌یابد. تعداد گلومرول‌ها نیز کم می‌شود.

شبکه عروقی کلیه‌ها نیز با گذشت سن تغییرات زیادی می‌کنند که نتیجه آن کاهش دفع تعدادی از داروها و متابولیت‌های آنها می‌باشد.

قدرت تغلیظ کلیوی به طور محسوسی کاهش می‌یابد و عدم توانایی دفع سدیم به طور سریع اتفاق می‌افتد. احتباس سدیم به افزایش فشار خون کمک می‌کند.

از دهه چهارم زندگی به بعد به تدریج جریان پلاسمای کلیوی، میزان پالایش گلومرولی و ظرفیت جذب مجدد لوله‌های کلیوی به میزان ۱۰ در صد به ازای هر ده سال کاهش می‌یابد.

چون ویتامین D در کلیه‌ها به فرم فعال در می‌آید، در اثر پیر شدن کلیه‌ها، کاهشی در این عمل به وجود می‌آید و موجب تغییراتی در استخوان‌ها می‌شود.

علائمی مانند ورم، تنگی نفس، بی‌اشتهایی، تهوع، استفراغ، اسهال و عفونت، شایع‌ترین تظاهرات بالینی بیماری‌های کلیوی است.

افزایش کراتینین سرم یک یافته شایع در اختلال کارکردی کلیوی می‌باشد.

بیماری‌های کلیوی انواع مختلف دارد، در این بیماری‌ها، سوخت و ساز پروتئین‌ها دچار اختلال می‌شود.

در این دوران برای حفظ ماهیچه‌ها باید پروتئین به‌اندازه کافی مصرف شود ولی از مصرف آن بیش از حد نیاز باید پرهیز شود زیرا برای کلیه‌ها مشکل ساز می‌شود.

بیماری های کلیوی در سالمندان

بیماری های کلیوی در سالمندان

سندروم نفروتیک

بیمار روزانه مقدار زیادی پروتئین را از راه ادرار دفع می‌کند و دریافت پروتئین بیشتر جهت جبران پروتئین از دست رفته، باعث خرابی بیشتر کلیه‌ها می‌شود.

میزان پروتئین دریافتی روزانه آنها باید بر حسب شدت نارسایی کلیه‌ها تعیین شود.

معمولاً ۰/۶ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن توصیه می‌شود که باید توسط متخصص در قالب غذاهای مختلف تعیین شود.

این پروتئین باید ۸۰% از پروتئین با ارزش بیولوژیکی بالا تشکیل شده باشد، بدین معنی که باید دارای حداکثر اسیدهای آمینه ضروری و به علاوه دارای جذب بالایی باشد. رژیم باید کم چرب و کم نمک نیز باشد.

نارسایی حاد کلیه

عفونت و مصرف نا محتاطانه دارو از عوامل به وجود آوردنده نارسایی حاد کلیه است.

در بیمارانی که مبتلا به نارسایی حاد کلیه هستند، مقدار پروتئین دریافتی به مقدار ۰/۵ گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تعیین می‌شود.

دریافت سدیم، پتاسیم و مایعات باید تحت کنترل باشد.

نارسایی مزمن کلیه

نارسایی مزمن کلیه نیز از بیماری‌های شایع کلیوی می‌باشد. این بیماران اکثرأ به دیالیز نیاز پیدا می‌کنند.

در این بیماران، باید از طریق کنترل پروتئین‌های دریافتی، مواد زائد خون را به حداقل رسانید و حتی الامکان دیالیز را به تأخیر ‌انداخت.

دریافت سدیم، پتاسیم و کلسیم در این بیماران باید در حال تعادل باشد تا از ورم و بالارفتن فشارخون جلوگیری شود.

برای پیشگیری از بیماری‌های قلبی در این بیماران، چربی‌های دریافتی از لحاظ مقدار و نوع آن‌ها نیز باید تحت کنترل باشند.

کسانی که دچار بیماری‌های کلیوی هستند حتماً باید از رژیمی که توسط متخصص دقیقاً تعیین شده پیروی کنند در غیر این صورت بیماری آن‌ها تشدید می‌شود.

سنگ‌های کلیوی

عده‌ای از افراد مستعد ابتلا به سنگ‌های کلیوی می‌باشند. عواملی که باعث ایجاد سنگ کلیه می‌شوند، عبارت از بالا رفتن سن، جنس مذکر، تعریق زیاد در اثر گرما و فعالیت زیاد، دریافت آب کم، اختلالات متابولیکی گوارشی، کلیوی، آندوکرینی، دریافت کم کلسیم، ازدیاد دریافت اگزالات، استفاده نا درست از دارو، عفونت ادراری، انسداد مجاری ادراری و اختلالات ژنتیکی می‌باشد.

در مواردی که این بیماری جنبه ارثی دارد، به علت اختلالات آنزیمی، اگزالات به مقدارزیادی از ادرار دفع می‌شود و باعث نارسایی کلیه می‌گردد.

احتمال ابتلای این افراد به سنگ کلیه حتی از دوران کودکی وجود دارد.

کمبود کلسیم نیز در رژیم غذایی باعث بالا رفتن اگزالات در بدن می‌شود. اکثر سنگ‌ها مخلوطی از اگزالات کلسیم، فسفات کلسیم، فسفات آمونیم و منیزیم و در یک سوم موارد از اگزالات خالص تشکیل شده‌اند.

دریافت کلسیم بی‌رویه و از طریق مکمل، باعث سنگ می‌شود. کلسیم بهتر است از منابع لبنی تأمین شود.

بیمارانی که دچار سوء جذب هستند، در معرض سنگ‌های اگزالات می‌باشند.

منیزیوم از تشکیل سنگ‌های اگزالاتی جلوگیری می‌کند.

موادغذایی که هم از لحاظ کلسیم و هم از لحاظ اگزالات غنی هستند، جعفری، بادام، شکلات شیری و شیر کاکائو هستند که افراد مستعد نباید آن‌ها را زیاد مصرف کنند.

اسیدهای چرب امگا ۳ با کاهش دفع ادراری کلسیم و اگزالات از به وجود آمدن سنگ کلیه جلوگیری می‌کنند.

افرادی که در معرض سنگ کلیه از نوع اگزالات هستند، باید در دریافت مواد حاوی اگزالات دقت نمایند.

منبع : zendegionline

61
منتشر شده در72 روز پیش
بررسی بیماری های روانی

بررسی بیماری های روانی در سالمندان

پرشین طب – سلامت روح و روان | به گزارش پرشین طب؛ بررسی بیماری های روانی در سالمندان ، می خواهیم در این نوشته در مورد خطر بیماری های روانی در سالمندان صحبت کنیم. بیماری های روانی در سالمندان شامل بیماری های آلزامیر ، دیابت ، بیماری های قلبی عروقی و غیره می شود. در صورت تمایل پیشنهاد می کنیم تا انتهای نوشته با پرشین طب همراه باشید تا در این مورد بیشتر صحبت کنیم.

بررسی بیماری های روانی در سالمندان        

الف) آلزایمر
فراموشکاری و از دست دادن حافظه به ویژه حافظه کوتاه‌مدت، در بین سالمندان شایع است.

بیماری که در سال‌های اخیر در سالمندان شایع شده است، آلزایمر نامیده می‌شود.

در این بیماری که آغازی پنهان و سیری تدریجی دارد، نورون‌های حاوی استیل کولین که مسئول تجزیه پروتئین می‌باشند، در معرض آسیب قرار می‌گیرند.

افزایش رادیکال‌های آزاد که طی فرایندهای متابولیکی حاصل می‌شوند، افزایش روی و آهن در سرم،  افزایش تخریب نورون‌ها را به دنبال دارد.

دیده شده که کاهش دریافت ویتامین E (بزرگ‌ترین منبع آن جوانه گندم می‌باشد) با تضعیف حافظه ارتباط داشته است.

توصیه می‌کنند که دریافت ماده‌ای به نام کارنیتین که از اسیدهای آمینه لیزین و متیونین تشکیل شده، تخریب مغز را در بیماران مبتلا به آلزایمر کاهش می‌دهد.

عوامل خطر این بیماری، دیابت، بیماری‌های قلبی- عروقی، سکته، فشار خون بالا، افزایش سن، افسردگی، ضربه به سر، مصرف سیگار و الکل و سابقه خانوادگی می‌باشد.

مراحل اولیه بیماری عبارت از، از دست دادن حافظه کوتاه مدت، مشکل در یافتن لغات همراه با تغییرات خفیف شخصیتی، پرسش مکرر یک سؤال، سختی در تصمیم گیری، بد گمانی، تغییر در حس چشایی، بویایی و بینایی، افسردگی، کاهش قوه ابتکار، خیال بافی، تحریک‌پذیری و هیجان زدگی است.

از لحاظ جسمی، بیماری با کاهش وزن همراه است. در مراحل انتهایی بیماری، کم آبی و خشکی بدن و عدم توانایی در بلع رخ می‌دهد.

از لحاظ روانی، در مرحله نهایی، بیمار منزوی و ساکت می‌شود، حضور ذهن ندارد، بهداشت شخصی و مراقبت از خود را نمی‌تواند انجام دهد. از منزوی کردن یا جدا سازی آنها باید خودداری کرد، چون روند بیماری را تسریع می‌کند.

باید آنها را در فعالیت‌های روزانه شرکت داد.

پس از سال‌ها ابتلا، به علت عوارض کلیوی، تنفسی و قلبی مرگ این بیماران فرا می‌رسد.

درمان تغذیه‌ای عبارت از دریافت انرژی کافی، دریافت آنتی‌اکسیدان‌ها (موجود در میوه‌ها و سبزیجات) که از اکسیده شدن غشاء سلول‌ها جلوگیری می‌کنند، مایعات به مقدار لازم و حذف اسیدهای چرب اشباع (روغن‌های جامد، چربی‌های حیوانی) می‌باشد.

اسیدهای چرب اشباع و به ویژه نوع ترانس، در ایجاد بیماری مؤثرند. غذا باید به مقدار کم و به دفعات مصرف شود. فعالیت‌های فیزیکی را در کاهش ابتلا مؤثر دانسته‌اند.

یکی از علل بیماری را مصرف غذا در ظروف آلومینیومی ذکر کرده‌اند، ولی در حال حاضر دلائل قانع کننده‌ی وجود ندارد. بررسی بیماری های روانی در سالمندان

ب) پارکینسون
این بیماری برای اولین بار در سال ۱۸۱۷ توسط پزشکی به اسم James Parkinson  تعریف شد.

بیماری یک اختلال عصبی عضلانی پیش رونده است که به علت کاهش ماده‌ای به اسم دوپامین در گره‌های پایه‌ای مغز به وجود می‌آید.

شخص مبتلا دچار لرزش می‌شود. در صحبت کردن، جویدن، بلع مشکل پیدا می‌کند.

راه رفتن او غیر طبیعی می‌شود و تعادل به هم می‌خورد.

عضلات سفت و سخت شده و حرکات سست می‌شوند.

سن ابتلا پس از ۶۰ سالگی است و با بالا رفتن سن احتمال ابتلا بیشتر می‌گردد.

مردان بیشتر از زنان  مبتلا می‌شوند. علت بیماری نا شناخته است ولی مصرف زیاد چربی به ویژه چربی‌های اشباع، کلسترول، آهن و قرار گرفتن در معرض حشره کش‌ها و ضد آفات نباتی را از علل آن  ذکر کرده‌اند.

پس از ابتلا به این بیماری، حس بویایی کاهش می‌یابد، شخص دچار افسردگی می‌شود، حرکات مچ دست افزایش می‌یابد.

سی در صد بیماران  نیز به زوال عقل مبتلا می‌شوند. کاهش وزن در این بیماران رایج است.

علت کاهش وزن، دریافت کمتر انرژی به علت مشکلات بلع و جویدن و اثرات جانبی داروها و همچنین افزایش مصرف انرژی در بدن به علت تغییراتی است که به وجود آمده است.

ج) درمان تغذیه‌ای پارکینسون
با مصرف آنتی‌اکسیدان‌ها ممکن است سرعت پیشرفت بیماری کند شود.

بیماران، اگر مشکل بلع داشته باشند، باید از غذاهای نیمه جامد استفاده کنند.

مایعات به‌اندازه کافی مصرف کنند. از کاهش وزن جلوگیری کنند.

مقدار پروتئین دریافتی باید ۰/۵ گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن باشد، زیرا پروتئین زیاد اثر داروی مصرف شده را کاهش می‌دهد.

اگر بیمار خیلی کاهش وزن داشته باشد، می‌توان از پروتئین بیشتری استفاده کرد که بهتر است مقداری از آن از حبوبات تأمین شود.

شیر خشک و غلات غنی شده نیز مناسب هستند. باید با مصرف غلات سبوسدار از یبوست جلوگیری شود.

قهوه و الکل نقش مهمی دارند. دریافت اسید فولیک و ویتامین‌های B6, B12 به‌اندازه کافی در عدم ابتلا به بیماری مؤثر است.

داروهای درمانی، اثرات جانبی بسیار دارند، مانند خشکی دهان، تهوع، خستگی، سرگیجه، سردرد، افزایش فشار خون، افزایش ضربان قلب و بعضی داروها هم ایجاد خواب آلودگی می‌کنند.

د) حساسیت‌های خاص روانی
در این دوران، افسردگی، اضطراب، حساسیت و زود رنجی و از دست دادن توانایی‌های ذهنی نیز مشاهده می‌شود که اگر پیش رونده باشد به آلزایمر تبدیل می‌گردد.

۱۵تا ۲۰ در صد سالمندان دارای نشانه‌های افسردگی هستند.

علائم افسردگی عبارت از بی قراری، غم و اندوه بیدلیل، بی اشتهایی، کاهش وزن، بی‌خوابی، خستگی‌پذیری، از دست دادن اعتماد به نفس، اختلال تمرکز و حافظه، رکود روانی-حرکتی و بد بینی نسبت به آینده می‌باشد.

گاهی واکنش‌های دارویی، موجب بی اشتهایی می‌شود. علت بی اشتهایی باید هر چه زودتر تشخیص داده شود تا این امر موجب کاهش وزن نشود. بررسی بیماری های روانی در سالمندان

 

بررسی بیماری های روانی

بررسی بیماری های روانی

افسردگی می‌تواند با تأثیر گذاشتن روی اشتها و هضم و جذب، مقدار دریافت انرژی را تغییر دهد و در نتیجه روی کاهش وزن مؤثر باشد.

افسردگی ممکن است نتیجه بیماری‌های تشخیص داده نشده‌ای مانند تومور مغزی و یا به علت برخی سرطان‌ها باشد.

اضطراب نیز در سالمندان دیده می‌شود. شایع‌ترین علائم آن تپش قلب، دشواری در بلع، خشکی دهان، اسپاسم‌های شکمی، اسهال، تکرر ادرار، سرگیجه، تعریق زیاد و دست‌های سرد و مرطوب می‌باشد.

در مطالعه‌ای که نویسنده این مطلب در ارتباط با اضطراب و اثر آن روی بیماری‌های قلبی انجام داد، نتیجه گرفت که شدت اضطراب با افزایش فشار خون و کاهش کلسترول HDL، تپش قلب، درد در قفسه سینه و نارسایی میوکارد ارتباط دارد.

این مطالعه همچنین نشان داد که زنان بیشتر از مردان در معرض اضطراب هستند.

عواملی مانند تنهایی، عدم ارتباط با دیگران، احساس مولد نبودن، مشکلات مالی و زندگی یک نواخت، از دست دادن استقلال و بی‌تحرکی، موجب استرس در سالمندان می‌شود که این مسئله روی مقدار غذای دریافتی آنها تأثیر دارد.

زندگی در محیط خانواده و بهره‌مندی از محبت اطرافیان به حفظ سلامت سالمندان دراین زمینه کمک  زیادی می‌نماید. بررسی بیماری های روانی در سالمندان

بیماران مبتلا به عفونت مزمن، بیماری‌های التهابی مزمن و نارسایی‌های احتقانی قلب در معرض کاهش وزن هستند. در بیماران بسیار مسن، اتلاف تدریجی و پیشرونده وزن، بدون داشتن بیماری اتفاق می‌افتد.

جهت پیدا کردن علت ضعف یا خستگی باید فرد از لحاظ ابتلا به عفونت مزمن، بیماری‌های التهابی مزمن، کم‌خونی و بیماری‌های مربوط به تیروئید مورد ارزشیابی قرار گیرد.

بیماری‌های عفونی و مسمومیت‌های دارویی از علل نقصان عقل هستند. سالمندان در مقابل اثرات جانبی داروها آسیب پذیرترند.

داروهای مسکن و خواب آور و آرامش بخش انواعی از علائم روانی- عصبی را تولید می‌کنند.

از لحاظ تغذیه‌ای، کمبود ویتامین ۱۲B و اسید فولیک و در اثر این کمبودها، ازدیاد هموسیستئین و اسید متیل مالونیک در خون را در ارتباط با افسردگی ذکر کرده‌اند.

مکمل اسیدهای چرب امگا۳ و سلنیوم برای بیماران مبتلا به افسردگی توصیه می‌شود.

ه) استرس
در تمام سنین، حتی در سنین بالا، شخص ممکن است دچار استرس می‌شود.

چنانچه استرس کوتاه‌مدت باشد، آثار سوء آن قابل برگشت است ولی اگر طولانی باشد، آثار آن غیرقابل ترمیم است.

استرس باعث می‌شود تا ترشح هورمون‌های غددی مانند هیپوفیز و فوق کلیه زیاد شود.

یکی از این هورمون‌ها به اسم کورتیزول، ساخت چربی‌ها را در بدن تسریع می‌کند و شخص بیشتر غذا می‌خورد و اضافه وزن پیدا می‌کنند.

در طول استرس، مقاومت به انسولین به وجود می‌آید و قند خون بالا می‌رود.

مقدار اسیدهای چرب آزاد خون بالا می‌رود و در کبد به صورت تری‌گلیسریدها ذخیره شده و کبد چرب را به وجود می‌آورد که پیش ساز سرطان کبد است.

پروتئین‌های بدن به سرعت تخریب می‌شوند. پس از یک دوره استرس طولانی‌مدت، شخص بی‌اشتها می‌شود و کمتر غذا می‌خورد و وزن خود را از دست می‌دهد.

پرفشاری خون و اختلال در ریتم قلب، از علائم استرس است. در فرد دچار استرس، ادم در ریه و نارسایی قلب به وجود می‌آید. استرس باعث آنژین صدری و انفارکتوس نیز می‌شود.

کسانی که ورزش می‌کنند و فعالیت‌های فیزیکی دارند، کمتر در معرض استرس قرار می‌گیرند.

راه غلبه بر استرس، این است که شخص از اوقات فراغت خود استفاده مثبت کند و با ناملایمات مبارزه نماید.

منبع : zendegionline

45
منتشر شده در80 روز پیش
تغییرات هورمونی

تغییرات هورمونی در سالمندان

پرشین طب – سلامت سالمندان | به گزارش پرشین طب؛ می خواهیم در این نوشته در مورد تغییرات هورمونی در سالمندان صحبت کنیم ، می دانیم که خستگی ، خشکی پوست ، ریختن مو ، یبوست و … می تواند از علائم تغییرات هورمونی باشد. در صورت تمایل به شما عزیزان همیشه همراه پیشنهاد می کنیم تا انتهای نوشته با پرشین طب همراه باشید.

تغییرات هورمونی در سالمندان

سیستم هورمونی با پیری تغییر می‌کند و ترشح هورمون‌ها کم می‌شود.

با بالا رفتن سن ترشح انسولین کاهش می‌یابد و سلول‌های بتا که ترشح کننده انسولین هستند، کم می‌شوند، به همین دلیل دیابت نوع ۲ با بالا رفتن سن افزایش می‌یابد.

کاهش وزن روی فعالیت سلول‌های بتا اثر مثبت دارد.

تغییراتی که با بالا رفتن سن در غدد ایجاد می‌شوند، باعث بی‌اشتهایی در این سنین می‌شود که ممکن است به بی‌اشتهایی عصبی (Anorexia)  منجر شود.

کاهش اشتها باعث می‌شود تا سالمندان کمتر غذا بخورند و دیرتر هم گرسنه می‌شوند.

کاهش ترشح هورمون استروژن، یکی از علل افزایش پوکی استخوان است.

ترشح غدد پاراتیروئید که در متابولیسم ویتامین D نقش مهمی دارد، در سالمندان کمی افزایش می‌یابد.

تغییرات هورمونی

تغییرات هورمونی

تغییرات غده تیروئید

کم کاری تیروئید که در همه سنین رایج است، با بالا رفتن سن بیشتر می‌شود.

در دوران سالمندی ۳ T که یکی از هورمون‌های تیروئید است، درسرم به علت کاهش تبدیل ۴ T به ۳ T کاهش پیدا می‌کند.

با دریافت کم عنصر ید، هورمون‌های تیروئید کاهش می‌یابند و میزان TSH که هورمون تحریک کننده تیروئید می‌باشد، بالا می‌رود و باعث بزرگ شدن غده تیروئید می‌شود.

پرکاری این غده در بین سالمندان ۰/۵ تا ۳ در صد و کم کاری آن بین ۰/۵ تا ۳/۸ در صد می‌باشد.

بیماری‌های غده تیروئید در زنان نسبت به مردان شایع‌تر است.

شایع‌ترین نشانه پرکاری در سالمندان، کاهش وزن، بی اشتهایی، یبوست، دردهای شکمی، تهوع و استفراغ می‌باشد.

بیماری‌های قلبی نیز در افراد سالخورده مبتلا به پرکاری تیروئید، به علت بالا رفتن کلسترول شایع می‌باشد.

در سالمندان نشانه‌های کم کاری تیروئید، خستگی، ضعف، خشکی پوست، ریختن مو، یبوست، خواب آلودگی، ضعف حافظه، افسردگی، بی اشتهایی و کاهش زمان توجه می‌باشد.

کم‌خونی خفیف، در اکثر بیماران مبتلا به کم کاری تیروئید دیده می‌شود.

بهترین آزمایش برای تشخیص کم کاری تیروئید اندازه‌گیری TSH سرم است که در این شرایط بالا می‌رود.

یکی از علل کم کاری، عدمترشح TSH می‌باشد که از بیماری‌های غده هیپوفیز ناشی می‌شود.

برخی از مواد غذایی مانند کلم، شلغم، بادام زمینی و دانه سویا، از جذب ید جلوگیری می‌کنند و مواد گواتروژن نامیده می‌شوند.

در صورت حرارت دیدن این مواد، خاصیت گواتروژنی آنها از بین می‌رود.

منبع : zendegionline

70
منتشر شده در88 روز پیش
بیماری های مفاصل

بیماری های مفاصل در سالمندان

پرشین طب – سلامت سالمندان | به گزارش پرشین طب؛ بیماری های مفاصل در سالمندان موضوعی است که به بررسی آن خواهیم پرداخت. مشکلات حرکتی و مفاصل در سالمندان همیشه وجود داشته است. استخوان سازی تا سن ۴۰ سالگی به حداکثر کمال خود می رسد ، به تدریج دچار افت می شود. با پرشین طب همراه باشید.

بیماری های مفاصل در سالمندان 

کم شدن توده استخوانی که پوکی استخوان یا استئوپروز نامیده می‌شود، از بیماری‌های عمده در سالمندان است.

استخوان سازی تا سن ۴۰ سالگی به حد اکثر کمال خود می‌رسد و سپس، اتلاف تدریجی استخوان در زنان از سنین ۳۵ تا ۴۵ و در مردان از سنین ۴۰ تا ۴۵ اتفاق می‌افتد.

اتلاف استخوان پس از یائسگی تسریع می‌شود. استئوپنی یا تخلیه املاح استخوان در اکثریت زنان سفید پوست بالای ۶۵ سال وجود دارد.

اگرچه وضعیت استخوان‌ها به عوامل ارثی و تغذیه‌ای بستگی دارد، ولی روش تغذیه از ابتدا و عادات غذایی در طول زندگی در تعیین حد اکثر جرم استخوان نقش مؤثری داشته و در استعداد شکستگی در دوران سالمندی تأثیر می‌گذارد.

با بالا رفتن سن، کاهش جذب کلسیم اتفاق می‌افتد و از طرفی کارایی ذخیره شدن کمتر شده و احتمال تداخل کلسیم با مواد دیگر و با داروها نیز بیشتر می‌شود، بنا بر این در سالمندان، شکستگی استخوان‌های بزرگ، دنده‌ها و لگن زیاد مشاهده می‌شود.

از این جهت دریافت کلسیم، فسفر، ویتامین D و پروتئین به مقدار کافی ضروری است.

بیماری های مفاصل

بیماری های مفاصل

لازم به یادآوری است که مصرف زیاد فیتات‌ها که در سبوس غلات و در حبوبات یافت می‌شوند، از جذب کلسیم جلوگیری می‌کند.

همچنین بیماری‌هایی مانند سوءجذب، اسهال چرب، انسداد مجاری صفراوی و بیماری‌های مخاط روده، مانع از جذب کلسیم می‌شوند.

کم‌تحرکی در سالمندان باعث تعادل منفی کلسیم می‌شود. مصرف زیاد مواد پروتئینی به مقدار زیاد، دفع ادراری کلسیم را افزایش می‌دهد و در درازمدت باعث تعادل منفی کلسیم شده و جرم استخوان کاهش پیدا می‌کند.

در زنان به خصوص در سن یائسگی با کم شدن هورمون‌های پروژسترون و استروژن که باعث ترمیم استخوان می‌شوند، به علت ایجاد تعادل منفی کلسیم، پوکی استخوان تشدید می‌شود که این اختلال بیشتر در لگن، مچ‌ها و ستون فقرات دیده می‌شود.

در موارد ضروری دریافت مکمل کلسیم همراه با ویتامین D توصیه می‌شود ولی نباید در این مورد افراط شود، چون ویتامین D از ویتامین‌های محلول در چربی بوده و در بدن باقی مانده و ایجاد مسمومیت می‌کند.

آرتریت یا پیری مفاصل، به درجات مختلف در مفاصل بدن، به ویژه در مفاصلی که وزن بدن را تحمل می‌کنند، روی می‌دهد. در حالت پیشرفته، بیماری با درد شدید و دائمی همراه است.

علت آن فرسودگی مفاصل است که در اثر تحمل وزن و یا کشش به وجود آمده است.

از عوامل مهم تشدید کننده بیماری، چاقی می‌باشد. از لحاظ تغذیه‌ای از مصرف زیاد اسیدهای چرب اشباع نام برده می‌شود.

منبع : zendegionline

73
منتشر شده در91 روز پیش
مسئله کم خونی

مسئله کم خونی در افراد سالمند

پرشین طب – سلامت جنسی | به گزارش پرشین طب؛ می خواهیم در این نوشته در مورد مسئله کم خونی در افراد سالمند صحبت کنیم ، می دانیم که کم خونی را باید درمان کرد ، به دلیل اینکه سالمندان گوشت کمتر مصرف می کنند باعث می شود تا آهن کمتری دریافت کنند ، در صورت تمایل پیشنهاد می کنیم تا انتهای نوشته با پرشین طب همراه باشید تا در مورد روش های کم خونی ناشی از فقر آهن یا ناشی از کمبود ویتامین B12 مطالبی را برای شما عزیزان قرار دهیم.

مسئله کم خونی در افراد سالمند

الف) کم‌خونی ناشی از فقر آهن

کم‌خونی از بیماری‌های شایع در این دوران است.

در این افراد کم‌خونی ناشی از فقر آهن به علت مصرف کم گوشت اتفاق می‌افتد، زیرا سالمندان اکثراً گوشت کم مصرف می‌کنند و این امر باعث می‌شود تا آهن کمتری دریافت کنند.

مصرف مواد غذایی دارای ویتامین C نیز بسیار ضروری است، زیرا این ویتامین آهن را به فرم قابل جذب در می‌آورد.

سوءجذب و کمبود اسید معده نیز از علل مهم کم‌خونی ناشی از فقر آهن می‌باشد.

مسئله کم خونی

مسئله کم خونی

ب) کم‌خونی ناشی از کمبود ویتامین ۱۲ B

نوع دیگر کم‌خونی، ناشی از کمبود ویتامین ۱۲ B به علت اختلال در جذب این ویتامین در این دوران است.

ویتامین ۱۲ B فقط در مواد غذایی حیوانی مانند انواع جگر و دل و قلوه و زبان یافت می‌شود، لذا باید مواد غذایی حاوی این ویتامین به‌اندازه کافی دریافت شود.

در همین رابطه بیشتر بخوانید : این ۱۰ علامت کم خونی را به خاطر بسپارید!

در همین رابطه بیشتر بخوانید : تب و لرز ناشی از کم خونی

ج) کم‌خونی ناشی از کمبود اسید فولیک

کمبود این ویتامین که در سبزیجات سبز به وفور یافت می‌شود، موجب کم‌خونی می‌گردد.

احتمال دارد که سالمندانی که مشکل دندان دارند، سبزیجات، به ویژه به صورت خام مصرف نکنند.

منبع : zendegionline

82
منتشر شده در91 روز پیش
موضوع دیابت

موضوع دیابت در افراد سالمند

پرشین طب – سلامت سالمندان | به گزارش پرشین طب؛ موضوع دیابت در افراد سالمند موضوعی است که نیاز به توجه و رسیدگی دارد ، با بالا رفتن سن خوردن شیرینی جات زیاد می شود. می خواهیم در این نوشته در مورد موضوع دیابت در افراد مسن صحبت کنیم ، در صورت تمایل پیشنهاد می کنیم تا انتهای نوشته با پرشین طب همراه باشید.

موضوع دیابت در افراد سالمند  

حداقل ۱۰ درصد افراد بالای ۶۵ سال به دیابت مبتلا هستند و این رقم روز به روز در حال افزایش است.

با مصرف مواد غذایی کمترو مناسب و انجام ورزش‌های مناسب قند خون کنترل می‌شود.

اندازه گیری قند خون حد اقل دو بار یا بیشتر در سال برای سالمندان سالم توصیه می‌گردد.

سالمندانی که دچار دیابت هستند، باید به طور مرتب تحت کنترل باشند.

در حال حاضر، دیابت یکی از شایعترین بیماری‌های متابولیکی است. اگر در حالت ناشتا میزان قند خون فرد بالای ۱۱۰ میلی‌گرم و کمتر از ۱۲۶ میلی‌گرم در صد میلی‌لیتر سرم باشد، شخص به اختلال گلوکز ناشتا (Impaired Fasting Glucose IFG) مبتلا است.

چنانچه میزان قند خون، ۲ ساعت پس از صبحانه، بین ۱۴۰ تا ۲۰۰ میلی‌گرم در صد میلی‌لیتر سرم باشد، شخص به اختلال تحمل گلوکز (Impaired Glucose Tolerance IGT) مبتلا می‌باشد.

در صورت بی‌توجهی و عدم رعایت رژیم غذایی، هر دو مورد تبدیل به دیابت می‌شوند.

شخص مبتلا به دیابت دچار پرادراری و تشنگی زیاد است زیرا برای دفع زیادی قند خون احتیاج به دریافت آب دارد.

در این بیماران علت بیماری این است که یا انسولین کمترشح می‌شود و یا به دلائل مختلف از جمله اضافه وزن و چاقی، انسولین موجود مورد استفاده سلول‌ها قرار نمی‌گیرد.

عوامل خطر دیابت عبارت از، چاقی، فشار خون بالای حداکثر ۱۴۰ و حد اقل ۹۰، تری گلیسریدهای بالای ۲۵۰، HDL کمتر یا مساوی ۳۵ میلی‌گرم در صد، دارا بودن فامیل درجه یک مبتلا به دیابت، سابقه دیابت بارداری، به دنیا آوردن نوزاد بالای ۴ کیلو، داشتن اختلال در تحمل گلوکز و اختلال در گلوکز ناشتا می‌باشند.

الف) انواع دیابت

دیابت دارای انواع گوناگونی می‌باشد که به دیابت نوع ۱ (وابسته به انسولین)، دیابت نوع ۲ (غیروابسته به انسولین) و دیابت بارداری تقسیم می‌شود. در حال حاضر تقسیم بندی‌های دیگری نیز شده است.

دیابت نوع ۱: این نوع دیابت، در کودکی یا جوانی بروز می‌کند. علت آن فقدان انسولین است.

موضوع دیابت

موضوع دیابت

دیابت نوع ۲: در این نوع دیابت که در بزرگسالی دیده می‌شود، یاترشح انسولین ناکافی است و یا سلول‌های بدن قادر به استفاده از انسولین نیستند.

در ۸۰ درصد موارد فرد دیابتی چاق می‌باشد. در این افراد ازدیاد چربی‌های خون نیز مشاهده می‌شود.

بین ۵۰ تا ۶۰ درصد مرگ و میرهایی که در نزد این بیماران اتفاق می‌افتد، مربوط به نارسایی قلبی- عروقی و انفارکتوس می‌باشد.

بیماری دیابت باعث می‌شود تا مصونیت نسبی که زنان قبل از سن ۵۰ سالگی در مقابل بیماری‌های قلبی  دارند از بین برود. موضوع دیابت در افراد سالمند

در افراد دیابتی، تری‌گلیسریدهای خون زیاد است. انسولین خون نیز بالا می‌باشد که تجمع چربی‌ها را در دیواره رگ‌ها تحریک می‌کند و گرفتگی رگ‌ها را باعث می‌شود.

دیابت بارداری: نوع دیگری از دیابت است که در دوران بارداری در افراد مستعد به وجود می‌آید.

افراد دیابتی در معرض اختلالات متعددی از جمله اختلالات بینایی هستند و دید آنها به تدریج کاهش می‌یابد.

این بیماران در معرض اختلالات کلیوی و نارسایی کلیه نیزمی باشند و به همین علت دچار ورم در پاها می‌شوند. و از ادرار آنها آلبومین دفع می‌شود.

از لحاظ عصبی نیز رفلکس‌ها در آنها از بین می‌ر‌ود و حساسیت پاها از بین رفته و در پاها زخم به وجود می‌آید که مشکلات زیادی را باعث شده و بالاخره به قطع انگشتان پا و یا حتی خود پا منجر می‌شود.

شخص دیابتی باید مرتب تحت کنترل چشم پزشک و سایر متخصصین باشد تا این عوارض بروز نکنند.

ب)  رژیم غذایی در دیابت

رژیم غذایی در این بیماری از اهمیت خاصی بر خوردار است. جهت درمان، همراه با مصرف دارو و مصرف انسولین باید از رژیم غذایی نیز پیروی کرد.

در این بیماران وزن باید به شدت کنترل شود و همچنین مقدار قند خون باید حتی الامکان نوسان نداشته باشد.

مقدار و زمان دریافت مواد غذایی باید در طول روز محاسبه شده و مشخص باشد. سه وعده غذا و سه وعده میان وعده مصرف شود.

در غیر این صورت با توجه به مصرف قرص یا انسولین دچار افت قند می‌شوند، به خصوص قبل از خواب باید یک میان وعده دریافت نمایند.

مقدار قند دریافتی در این بیماران باید ۵۰ تا ۵۵ درصد کالری دریافتی را تشکیل دهد که برای یک رژیم با ۲۰۰۰ کیلوکالری معادل ۳۰۰ گرم می‌شود و باید از نوع قندهای پیچیده یا با جذب کند (غلات) باشد.

اگر قند خون کنترل باشد، می‌توان ۱۰ تا ۱۵ درصد قند ساده ( قند، شکر، عسل، مربا، شیرینی) نیز مصرف کرد.

در غیر این صورت قندهای ساده باید از برنامه غذایی حذف شوند.

نمایه گلایسمی: مواد غذایی که دارای قندهستند، پس از مصرف، قند خون را بالا میبرند. هر چه میزان بالا بردن قند خون بیشتر باشد، می‌گویند اندیس یا نمایه گلایسمی آن ماده غذایی بیشتر است.

این نمایه علاوه بر میزان قند موجود در ماده غذایی، به نوع قند، به میزان هضم و جذب، به میزان فیبر موجود در ماده غذایی، به میزان خالی بودن دستگاه گوارشی و عوامل دیگری بستگی دارد.

افراد دیابتی نباید موادی را که دارای نمایه بالا هستند، همزمان مصرف کنند و موادی را که دارای نمایه بالا می‌باشند، به مقدار زیاد دريافت کنند.

در جدول زیر نمایه گلایسمی چند ماده غذایی نشان داده شده است.

افراد مبتلا به دیابت، برای تأمین مقدار قند مورد نیاز روزانه خود، باید در هر سه وعده غذایی، نان به خصوص نان‌های سبوسدار، روزانه، مقدار کمی برنج، میوه‌هایی که خیلی شیرین نباشند (میوه‌های خیلی شیرین مانند موز، زردآلو، انجیر، برخی از انواع انگور)،  انواع سبزی جات خام و پخته (در مصرف نخود فرنگی، چغندر، هویج نباید افراط کرد) و لبنیات کم چرب دریافت کنند.

چون اکثر این بیماران دارای ازدیاد چربی‌های خون نیزهستند، باید به چربی دریافتی آنها هم توجه شود. چربیها باید از ۲۵ تا ۳۰ درصد کالری دریافتی را تشکیل دهند.

چربی‌های اشباع (به خصوص کره، روغن جامد، چربی‌های همراه گوشت و گوشت‌های چرب) کمتر از ۱۰ درصد کل چربی‌ها و کلسترول کمتر از ۳۰۰ میلی‌گرم و در مواردی حتی کمتر از ۲۰۰ میلی‌گرم باشند.

غذاهای غنی از کلسترول عبارت از: مغز، دل، قلوه، جگر، زبان، کله پاچه، لبنیات پرچرب، خامه، زرده تخم‌مرغ، مایونز، کره، روغن نارگیل، روغن حیوانی، شکلات، شیرینی‌های خامه‌دار، کالباس و سوسیس می‌باشند.

بیماران دیابتی باید حتماً مقداری مواد غذایی دارای فیبر دریافت نمایند.

مقدار فیبر دریافتی باید روزانه حدود ۴۰ گرم باشد، که این مقدار با مصرف حبوبات، انواع میوه و سبزیجات تأمین می‌شود.

دریافت مواد دارای فیبر باعث می‌شود تا جذب مواد قندی کمتر شود و در عین حال شخص دچار یبوست نگردد.

به طور کلی مواد غذایی غنی از فیبر عبارت‌اند از: میوه‌های خشک، حبوبات، آجیل و انواع تخمه‌ها، آرد با سبوس، نان‌های سبوسدار.

مصرف کم مواد غذایی در هر وعده و پیاده‌روی، میزان احتیاج به انسولین را کاهش می‌دهد.

برای کسانی که قند خون کنترل شده دارند، ورزش‌های سبک توصیه می‌شود.

حداقل روزی ۳۰ دقیقه پیاده‌روی با سرعت متوسط قند خون را تنظیم می‌کند.

منبع : zendegionline

72
منتشر شده در95 روز پیش
صفحه 1 از 512345