سلامت کودکان - صفحه 5 از 22 - پرشین طب

فروش فایل فروشگاه شاپ می نو
امار سایت
  • افراد آنلاین : 17
  • ورودی گوگل : 186
  • تعداد کل مطالب : 3851
  • بازدید امروز : 4271
  • بازدید دیروز : 27377
  • بازدید این هفته : 55248
  • بازدید این ماه : 512367
  • بازدید کل : 1943474
خس خس سینه

علت های خس خس سینه در کودکان

پرشین طب – سلامت کودکان | به گزارش پرشین طب؛ والدین همیشه سعی دارند تا مراقب فرزندان خود باشند. در این نوشته می خواهیم در مورد علت های خس خس سینه در کودکان صحبت کنیم. دلایل خس خس سینه چه عواملی می تواند باشد. در صورتی که شما هم می خواهید در مورد سوال پرسیده شده یک مخاطب بیشتر بدانید به شما پیشنهاد می کنیم تا انتهای نوشته با سایت پزشکی پرشین طب همراه باشید.

والدین همواره باید در مراقبت از کودک شان دقت کافی کنند و ممکن است با یک بی دقتی کودک دچار مشکلی جدی شود.کودکان نیاز به مراقبت ویژه دارند،چرا که آن ها بخاطر اینکه چیزی از بیماری یا هر چیز دیگه ای نمیدانند نمیتوانند از خود مراقبت کنند.یکی از این مشکلات که برای کودک بوجود می آید خس خس کردن سینه آن هاست،ولی چرا ؟

سوال مخاطب : 

سینه پسرم خس خس می کنه. علتش چیه؟ شیر هم زیاد بالا می آورد که دکتر بهش شربت رانیتیدین داده. شیرخشکشم خودم عوض کردم. مخصوص رفلاکس گرفتم. الان ۳ ماه و ۵ روزشه.

خس خس سینه

خس خس سینه

پاسخ دکتر محمود بنی اعمام، متخصص بیماری های کودکان و نوزادان :

یکی از علت های خس خس سینه بچه ها و کودکان ویروس هایی است که این روزها بسیار شایع است. شما عزیزان می توانید از قطره یا سرم نمکی برای نوزادتان استفاده کنید و بخور سر به او بدهید. در صورتی که نوزادتان بالا می آورد و علائم رفلاکس دارد باید دارو درمانی شود. مثل همین رانیتیدین که دکتر برای نوزادتان تجویز کرده است. برای بهتر شدن رفلاکس فرزندتان باید نوزادتان را با شیب ۴۵ درجه به پشت و یا با زاویه ۳۵ درجه به روی شکم بخوابانید. شیر او را غلیظ تر کنید و فواصل غذایی و حجم غذایی او را کم کنید.

منبع : hidoctor

161
منتشر شده در179 روز پیش
حموم

کودک را هر چند روز یکبار حموم ببریم؟

پرشین طب – سلامت کودکان | به گزارش پرشین طب؛ بعضی از مادرها به خاطر اینکه دوست دارند کودک شان همیشه تمیز و خوشبو باشد هر روز کودک را به حمام می برند. اما محققان می گویند کودک را نباید هر روز به حمام برد. در این نوشته می خواهیم در مورد حمام رفتن کودک مطالب مهمی را برای شما عزیزان قرار دهیم. در صورت تمایل پرشین طب را با موضوع کودک را هر چند روز یکبار حموم ببریم؟ همراهی کنید.

آیا می توانیم کودکان را هر روز حمام کنیم؟

به گفته محققان، بر اساس سن و میزان فعالیت کودکان، تنها دو الی سه بار در هفته نیاز به حمام آنها وجود دارد. در بدن کودکان وجود بعضی باکتری‌ها تا سن مشخصی لازم تلقی می‌شود، چرا که بدن بتواند با باکتری‌های دیگر مقابله کرده و سیستم ایمنی قوی‌تری در خود بسازد. لذا متخصصان پوست چندین راهکار را برای حمام کودکان ارائه داده‌اند که، عبارت است از:

۱٫ اگر کودک شش الی ۱۱ ساله هستند، دو الی سه بار در هفته حمام و تنها یک بار شامپو زدن در هفته برای مو و بدنشان لازم است.

حموم

حموم

۲٫ در صورتی که کودکان به طور واضح پس از گل بازی و یا شنا در دریاچه کثیف شده باشند و یا بوی تند عرقشان بیاید، می‌توان تعداد دفعات حمام در هفته را افزایش داد.

۳٫ اگر کودکان در ابتدای سن بلوغ قرار دارند، بهتر است که هر روز دوش بگیرند تا از چربی‌های بدنشان خلاص شوند. پس از سن ۱۲ سالگی، کودکانی که موهای خشک یا فرفری دارند می‌توانند موهایشان را هر هفت الی ۱۰ روز شامپو کنند.

۴٫ بهتر است برای کودکان از نرم کننده‌های مو استفاده نشود، اما در صورت نیاز تنها باید آن را در انتهای موها استفاده کرد، نه در کف سر.

هرچند به گفته محققان همه کودکان مانند هم نیستند و هر روش و یا تعداد دفعات هر کودک متفاوت از دیگری است، اما این توصیه‌ها جنبه عمومی دارد. البته متخصصان خاطرنشان کردند کودکانی که اگزما دارند، باید از توصیه‌های پزشک خود در رابطه با حمام پیروی کنند.

منبع : seemorgh

173
منتشر شده در182 روز پیش
کودکان مبتلا به اوتیسم

همه چیز در مورد کودکان مبتلا به اوتیسم

پرشین طب – سلامت کودکان | به گزارش پرشین طب؛ طبق تحقیقات انجام شده گفته می شود نیمی از کودکان مبتلا به اوتیسم نمی توانند از زبان به عنوان برقراری ارتباط استفاده کنند. بیماری اوتیسم بیماری است که باعث اختلال در گفتار می شود. در این نوشته قصد داریم تا در مورد کودکان مبتلا به اوتیسم صحبت کنیم. در صورت تمایل به شما عزیزان همیشه همراه پیشنهاد می کنیم با این نوشته همراه ما باشید.

 همچنین از ضمیر «من» استفاده نمی‌کنند و ضمایر دیگر را به‌جای آن به‌کار می‌گیرند. مثلا ممکن است به‌جای آنکه بگویند من خوابم می‌آید، بگویند تو خوابت می‌آید یا او خوابش می‌آید. به‌علاوه این کودکان کلمات و جملات اطرافیان خود را تکرار می‌کنند، طوری که وقتی در حال صحبت هستید او دائما در حال تکرار حرف‌های شماست.

بعد از مادر و پدر شدن، منتظر این هستیم که با فرزندمان بازی کنیم، ارتباط برقرار کنیم، چشم در چشم او نگاه کرده، حرف بزنیم و خیلی کارهای دیگر که جزء روابط والدین-فرزندی قرار می‌گیرد. اما گاهی اوقات فرزندمان آن‌طور که باید و شاید به این ارتباط برقرار کردن، پاسخ نداده و چندان تلاشی برای برقراری ارتباط از خود نشان نمی‌دهد، ارتباط چشمی چندانی برقرار نمی‌کند و در تکلم مشکل دارد و…‌

در این شرایط است که احساس می‌کنید مشکلی وجود دارد و باید با متخصص مشورت کنید. ممکن است این عدم توانایی برقراری ارتباط در فرزندتان به نوعی اختلال به‌نام «درخودماندگی» مرتبط باشد. با‌توجه به افزایش روزافزون اختلال اوتیسم یا همان درخودماندگی، لازم است شناخت خود را از این اختلال بیشتر کنید. در این مطلب می‌خواهیم درباره این اختلال اطلاعات بیشتری به شما بدهیم. دکتر کتایون خوشابی، روانپزشک کودکان و دکتر مسعود آبیار، روانشناس در این باره مشاور ما بودند.

اوتیسم یعنی چه؟
اوتیسم در طیف اختلالات رشدی قرار می‌گیرد و معمولا با  رفتار‌های ارتباطی و کلامی غیرطبیعی مشخص می‌شود. یعنی کودک مبتلا به اوتیسم، به لحاظ توانایی ارتباط برقرار کردن و تکلم با کودکان عادی متفاوت است. این اختلال، ارتباط با دیگران و دنیای خارج را برای این مبتلایان دشوار می‌کند. در بعضی موارد رفتار‌های خودآزارانه و پرخاشگری نیز وجود دارد.

در این افراد حرکات تکراری (دست زدن، پریدن ) یا مقاومت در مقابل تغییر نیز دیده می‌شود و ممکن است در حواس بینایی، شنوایی، لامسه، بویایی و چشایی نیز حساسیت‌های غیر‌معمول نشان دهند‌.‌ گفته می‌شود حدود نیمی از کودکان مبتلا به اوتیسم، قادر نیستند از زبان به‌عنوان وسیله اصلی برقراری ارتباط با دیگران استفاده کنند.

این کودکان اغلب از ضمایر اشتباه استفاده می‌کنند و کلام کامل ندارند. همچنین از ضمیر «من» استفاده نمی‌کنند و ضمایر دیگر را به‌جای آن به‌کار می‌گیرند. مثلا ممکن است به‌جای آنکه بگویند من خوابم می‌آید، بگویند تو خوابت می‌آید یا او خوابش می‌آید. به‌علاوه این کودکان کلمات و جملات اطرافیان خود را تکرار می‌کنند، طوری که وقتی در حال صحبت هستید او دائما در حال تکرار حرف‌های شماست.

کودکان مبتلا به اوتیسم

کودکان مبتلا به اوتیسم

در این اختلال همچنین رشد تکلم هم با تاخیر انجام می‌شود. در بعضی کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است روند تکلم نرمال پیش رود اما پس از آن پیشرفت تکلمی متوقف می‌شود و به‌دنبال آن پسرفت تکلمی دارد. با افزایش سن، به‌ویژه برای کودکانی که تکلم دارند، رفته‌رفته تولید کلام در آنها کمتر می‌شود و ممکن است کمتر حرف بزنند، استفاده صحیح از فعل و فاعل و ضمایر ندارند و سعی می‌کنند از کمترین کلمات برای رساندن مفهوم استفاده کنند؛ ‌یعنی جمله‌ای بدون فعل، فاعل و ضمیر دارند. کودک مبتلا به اوتیسم، به لحاظ توانایی ارتباط برقرار کردن و تکلم با کودکان عادی متفاوت است

  به‌علاوه ارتباط، تعامل اجتماعی و بازی تخیلی در این کودکان ‌به‌طور مشخص آسیب دیده است، به‌طوری که از انجام بازی‌های تخیلی و تعامل با دیگران ناتوان هستند. انجام دادن کارهای تکراری هم یکی دیگر از مسائلی است که در کودکان مبتلا به اوتیسم وجود دارد. معمولا این کودکان را درحالی می‌بینید که یک کار مثلا باز و بسته کردن در خودکار یا زدن روی میز و… را تکرار می‌کنند.

بیشتر بخوانید : چه کسانی در معرض خطر اوتیسم قرار دارند؟

اوتیسم به معنای کم‌هوشی است؟
باید بدانید که ابتلا به اوتیسم لزوما به معنای کم‌توانی ذهنی یا پایین بودن هوش نیست. باوجود اینکه دو‌سوم کودکان اوتیسم درجاتی از کم‌توانی ذهنی دارند اما یک‌سوم آنها می‌توانند هوش نرمال و حتی بالاتر از نرمال داشته باشند. به‌علاوه برخی کودکان مبتلا به اوتیسم توانمندی‌هایی خاص دارند. افرادی را در این گروه می‌بینیم که اگرچه نمی‌توانند تکلم درستی داشته باشند اما می‌توانند کتاب بخوانند. اوتیسم، از کم‌توانی ذهنی کاملا متفاوت است. کودکان مبتلا به اوتیسم صرفا کودکان متفاوت با نیازهای ویژه هستند.

 از کجا بدانیم کودک‌مان اوتیسم دارد؟
برای بررسی دقیق‌تر درباره تشخیص بیماری اوتیسم حتما باید به متخصص مراجعه کنید اما اگر حداقل نیمی از علائمی که در ادامه خواهیم گفت را در فرزند خود دیدید باید حتما برای بررسی‌های بیشتر اقدام کنید. اینها علائمی هستند که در کودکان مبتلا به اوتیسم دیده می‌شوند؛ عدم برقراری تماس چشمی یا تماس چشمی محدود، عدم توانایی برقراری رابطه با اطرافیان، پرهیز از در آغوش کشیده شدن و در آغوش کشیدن.

عدم  واکنش عاطفی نسبت به اطرافیان، مشکلات شدید تکلمی، مشکل در بیان نیازها، استفاده از اشارات و حرکات به‌جای کلمات، قشقرق به‌پا کردن و پریشانی بی‌دلیل، اصرار به قرار گرفتن در وضعیت یکنواخت و  مقاومت در مقابل تغییرات مختلف در زندگی روزمره، تکرار کلمات یا جملات دیگران، خنده و گریه بی‌دلیل یا اضطراب و نگرانی بدون علت مشخص، فقدان مهارت بازی با اسباب‌بازی‌ها.

علاقه زیاد به چرخیدن و تاب خوردن، احساس درد کمتر یا بیشتر از حد معمول، نترسیدن از خطرات و پرجراتی اغراق‌آمیز، عدم پاسخ به صحبت‌ها یا صداها (به‌طوری که به‌نظر می‌آید ناشنوا هستند، اگرچه مشکل شنوایی وجود ندارد)، ناتوانی هوشی در ۷۰درصد این کودکان اوتیسم، داشتن برخی توانایی‌های خاص و متمایز از دیگران در برخی کودکان. این نشانه‌ها متناسب با سن، شدت اختلال و برخی عوامل دیگر ممکن است از خفیف تا شدید متغیر باشند، اما لازم است اگر متوجه تفاوت در مراحل رشد کودک خود شدید حتما به این علائم توجه داشته باشید.

اوتیسم از چند سالگی ظاهر می‌شود؟
بسیاری از مادران این سوال را دارند که فرزندم رشد نرمالی داشت، اما نمی‌دانم چرا به یکباره به اوتیسم مبتلا شد؟ در حقیقت آغاز بروز علائم اوتیسم زیر سه سال است اما ممکن است مادر متوجه آن نشود یا آن را کم‌اهمیت بداند. به‌طوری که کودکی که به ظاهر در حال طی کردن روند نرمال تکاملی و رشدی است، به‌ناگاه علائمی بروز می‌دهد که به آن علائم زودرس ابتلا به اوتیسم گفته می‌شود.

مثلا کودکان نرمال در دو ماهگی (‌هشت هفتگی‌) لبخند اجتماعی دارند، یعنی وقتی مادر را می‌بینند لبخند می‌زنند اما در کودکانی که بعدا مبتلا به اوتیسم می‌شوند این لبخند ممکن است وجود نداشته باشد. یا مثال دیگر این است که کودکان نرمال از حدود هشت ماهگی اضطراب غریبگی دارند و حتی در آغوش پدر و مادر، نسبت به غریبه‌ها عکس‌العمل نشان می‌دهند، در‌حالی که کودکان اوتیسم این حالت را ندارند.  کودکان مبتلا به اوتیسم, اغلب از ضمایر اشتباه استفاده می‌کنند و کلام کامل ندارند

  این علائم ممکن است توجه والدین را به خود جلب نکند اما از ۱۸-‌۱۷ ماهگی است که خانواده به‌طور قطع به وجود یک اختلال در کودک خود پی می‌برد، زیرا در این زمان هنگامی که کودک را صدا می‌زنند، واکنش نشان نمی‌دهد. ممکن است ابتدا به ناشنوایی یا اشکال در شنوایی شک کنید، درحالی که مشکلی در شنوایی وجود ندارد و توجه کودکان مبتلا به اوتیسم نسبت به صداها اساسا انتخابی است و هر زمان که دل‌شان بخواهد نسبت به صداها واکنش نشان می‌دهند. ‌

گاهی ممکن است به صداهای بلند عکس‌العمل نشان ندهند، درحالی که صداهای بسیار آهسته مانند پچ‌پچ آهسته را زودتر از دیگران متوجه شوند و نسبت به آن عکس‌العمل نشان دهند. در همین‌ حدود سنی است که خانواده متوجه می‌شوند وقتی با فرزندشان صحبت می‌کنند، کودک به چشمان آنها نگاه نمی‌کند و نگاه چشمی کمتر می‌شود.‌ همچنین در ۱۸ماهگی انتظار داریم کودک انگشت اشاره پدر و مادر و دیگران را دنبال کند و به آن هدف برسد، در‌حالی که کودکان مبتلا به اوتیسم این توانایی را ندارند.

چرا کودک‌مان به اوتیسم مبتلا شده است؟
درباره علت ابتلا به بیماری اوتیسم نظرات متفاوتی ارائه شده که هیچ‌کدام از آنها قطعیت ندارد و نمی‌توان گفت علت اصلی این اختلال هستند. ‌یکی از دلایلی که در این زمینه مطرح می‌شود که یکی از مهم‌ترین دلایل هم هست، دلایل  ژنتیکی است. اما نه به این معنا که کودک، ابتلا به اوتیسم را از خانواده مادری یا پدری به ارث ببرد، بلکه بیشتر این نظر مطرح است که ژن‌های ویژه‌ای روی کروموزم‌های‌ ۵، ۱۳ و ۱۸ درگیر هستند و منجر به بروز اوتیسم می‌شوند .

به‌علاوه تئوری‌های قدیمی درباره علت اوتیسم به نقش پروتئین‌های موجود در مواد لبنی و غلات از‌جمله پروتئین، کازئین و گلوتن نیز وجود دارد. در این تئوری مطرح شده که مصرف پروتئین‌های کازئین و گلوتن ممکن است منجر به بروز اوتیسم شود، براساس آن برای کودکان مبتلا به اوتیسم در حقیقت رژیم‌های عاری از کازئین و گلوتن توصیه کرده‌اند که در حال حاضر این تئوری‌ها به‌طور یقین و قطعی اثبات نشده است و ما هم در بسیاری از موارد چنین رژیمی را برای کودکانی که در حال رشد هستند، توصیه نمی‌کنیم.

آیا اوتیسم درمان دارد؟
دکتر آبیار درباره درمان اوتیسم معتقد است: مسلما تشخیص به‌موقع و اقدام مفید در جهت درمان می‌تواند بسیار راهگشا باشد. این بیماری تا حد زیادی به ژن‌های یک فرد بر‌می‌گردد و هنوز هیچ درمان قطعی وجود ندارد که بتواند ژنتیک فرد را اصلاح کند، بنابراین مسلما فردی که به اوتیسم مبتلاست، نمی‌تواند از تمام ویژگی‌های افراد دیگر به‌طور کامل برخوردار باشد. اما اگر تشخیص، درمان و اقدامات حمایتی به‌موقع انجام شود، می‌توان تاحدود زیادی فرد مبتلا را به یک زندگی نسبتا طبیعی سوق داد. مسلما خانواده‌ها در این میان نقش بسیار پررنگی دارند به‌طوری‌که باید واقع‌بین بوده و از فرزند مبتلا به اوتیسم در حد توانش، توقع داشته باشند.

همان‌طور که نمی‌توانید یک فرد چپ دست را به اجبار راست دست کنید، یک فرد مبتلا به اوتیسم را هم نمی‌توان با فشار، استرس و… به شکل یک فرد کاملا نرمال در‌آورد. منظور از درمان اوتیسم، حمایت‌ها و آموزش‌هایی است که کمک می‌کند یک فرد مبتلا به اوتیسم، در همین شرایط و با همین ویژگی‌ها زندگی نسبتا طبیعی داشته باشد.

درمان‌های بیولوژیک (بایوفیدبک) و روانشناختی دو دسته از درمان‌های مهم برای مبتلایان به اوتیسم هستند. با استفاده از این روش‌ها می‌توان به کودک آموزش داد که رفتارهای ناسازگار خود را کنترل کرده و به‌جای آن رفتاری مناسب را جایگزین کند. اگر حمایت‌های اجتماعی و خانوادگی مناسبی انجام شود، درمان‌ها تا حد زیادی مفید خواهند بود.

منبع : beytoote

178
منتشر شده در185 روز پیش
شخصیت کودک

همه چیز در مورد شکل گیری شخصیت کودک

پرشین طب – سلامت کودکان | به گزارش پرشین طب؛ باید توجه داشته باشیم که شکل گیری شخصیت کودکان از همان ابتدا می تواند نشانگر شخصیت آنها در بزرگسالی باشد. شخصیت کودک نشانه ای از رفتار آنها در بزرگسالی می باشد. دانش آموزان سازش پذیر بزرگسالانی شاد خواهند بود. در این نوشته می خواهیم در مورد موضوع همه چیز در مورد شکل گیری شخصیت کودک صحبت کنیم. تا انتهای نوشته با پرشین طب همراه باشید.

بنابرتحقیقات انجام شده در دانشگاهی در کالیفرنیا مشخص شد که ویژگی های شخصیت کودکان پیش بینی کننده های مطمئنی برای نحوه رفتار در بزرگسالی شان است. محققان این دانشگاه اطلاعات رفتاری حدود ۲۴۰۰ دانش آموز دوران ابتدایی را که در دهه ۱۹۶۰ در هاوایی مشغول به تحصیل بودند بررسی کردند. این دانش آموزان از نظر نژادی با یکدیگر متفاوت بودند. سپس ۴۰ سال بعد به سراغ ۱۴۴ نفر از این دانش آموزان که اکنون در دوران بزرگسالی شان بودند رفتند.

محققان چهار ویژگی را مورد بررسی قرار دادند:

روانی کلام، سازش پذیری، ویری بودن، خود تحقیری 

دانش آموزانی که از نظر کلامی بسیار روان و در واقع پرحرف بودند، در دوران میانسالی به موضوعات عقلانی، علاقه نشان داده و در عین حال خیلی سلیس و روان صحبت می کردند. آنها تلاش می کردند روی محیط اطراف خود و شرایط موجود تسلط داشته باشند. این افراد بسیار با هوش بودند. با این حال علاقه ای به مشاوره نداشتند و به محض روبه رو با مشکلی چالش برانگیز، تسلیم می شدند. دانش آموزانی که بسیار سازش پذیر بودند (یعنی افرادی که با شرایط جدید به سرعت خود را وفق داده و به طرز موفقیت آمیزی از عهده موقعیت های تازه برمی آمدند) در بزرگسالی بسیار شاد بودند و خیلی روان صحبت می کردند.

شخصیت کودک

شخصیت کودک

بیشتر بخوانید : منزوی شدن کودکان و راه حل

آنها هم از موضوعات عقلانی لذت می بردند. همچنین کمتر پیش می آمد که آنها در مورد موضوعات منفی صحبت کنند و البته در کارهایشان با دیگران مشورت می کردند. دانش آموزانی که رفتارهایشان پیش بینی نشده بود و ناگهان دست به کاری می زدند در بزرگسالی به موضوعات مختلف علاقه نشان داده و همچنین با صدای بلند صحبت می کردند. این اشخاص اگرچه کمتر ترس به دل خود راه می دادند اما تاجایی که می توانستند فاصله خود را با دیگران حفظ می کردند.

دانش آموزانی که برای خود ارزش قایل نبودند و تمایل به تحقیر کردن خود داشتند (در واقع بیش از حد فروتن بودند و به خواسته های خود اهمیت نمی دادند و حتی شهامت بروز تمایلات خود را نداشتند)، در بزرگسالی به کسانی تبدیل شدند که پیوسته در مورد هر موضوع خاصی احساس گناه می کردند، به دنبال تایید دیگران بودند و دچار احساس عدم امنیت بودند. از طرفی این افراد به موضوعات عقلانی علاقه نشان داده و با دیگران رفتار بسیار مهربانانه ای داشتند. در واقع محققان معتقدند درست است که یکسری ویژگی های خاص درون وجود ما به صورت بیولوژیکی قرار گرفته است اما حوادث زندگی و تربیت مناسب می تواند روی رفتار ما تاثیرگذار باشد و ویژگی های دیگر را در ما رشد دهد. بنابراین اگر از همان دوران کودکی ویژگی های غالب اشخاص و اینکه در بزرگسالی چه رفتاری خواهند داشت را بتوان شناسایی کرد،  می شود با آموزش صحیح آنها را جهت و در مسیری صحیح قرار داد.

منبع : zendegionline

162
منتشر شده در188 روز پیش
کودکان سرطانی

رژیم غذایی کودکان سرطانی

پرشین طب – سلامت کودکان | به گزارش پرشین طب؛ می دانیم که تغذیه برای کودکان بسیار مهم می باشد. کودک سرطانی باید رژیم غذایی خاصی را دنبال کنند. در این مقاله می خواهیم در مورد رژیم غذایی کودک سرطانی مطالب مهمی را برای شما عزیزان قرار دهیم. در صورتی که رژیم غذایی کودکان سرطانی مناسب می باشد می تواند باعث این موضوع شود که حال عمومی کودک بهتر شود. با پرشین طب همراه باشید.

چنانچه کودک، قبل، در زمان و بعد از معالجات مربوط به سرطان غذای مناسب مصرف کند، حال عمومی اش بهتر خواهد شد، وزن و قوای جسمانی‌اش را از دست نمی‌دهد و رشد طبیعی خود را حفظ خواهد کرد. هر کودک مبتلا به سرطان، باید از رژیم غذایی خاص خود پیروی کند. بنابراین خیلی مهم است که با پزشک معالج او و متخصص تغذیه مشورت نمایید. درهر حال در رژیم غذایی کودکان بیمار باید موارد زیر گنجانده شود:

پروتئین
بدن برای رشد و بهبود بافت‌‌ها و حفظ سلامت پوست و سلول‌‌های خون و سیستم ایمنی بدن و همچنین دستگاه‌‌ هاضمه از پروتئین استفاده می‌‌کند. بنابراین اگر کودک مبتلا به سرطان از غذاهای پروتئینی به اندازه کافی مصرف نکند، ماهیچه‌های بدن به منظور رساندن انرژی می‌‌سوزند و کودک ماهیچه از دست می‌‌دهد. این موضوع، شرایط بیماری او را بدتر می‌‌کند و مقاومت او نسبت به عفونت نیز بسیار کمتر می‌‌شود.

کودکان سرطانی

کودکان سرطانی

کربوهیدرات
کربورهیدرات‌‌ها مهمترین منبع انرژی بدن هستند و سوخت (کالری) لازم را فراهم می‌‌کنند. کالری برای فعالیت‌‌های فیزیکی و درست کار کردن اندام‌‌های بدن ضروری است. کودکان نسبت به سن و جثه‌شان باید به اندازه کالری مصرف کنند و البته یک کودک مبتلا به سرطان تحت درمان، ۲۰ تا ۹۰ درصد بیش از کودک سالم به کالری نیاز دارد. بهترین منابع کالری نیز میوه‌‌ها، سبزیجات، و غلات کامل هستند که ویتامین، مواد معدنی، فیبر و فیتونوترینت سلول‌‌های بدن را تامین می‌‌کنند.

چربی‌‌ها
اسیدهای چرب منبعی غنی از انرژی ( کالری) برای بدن محسوب می‌‌شوند. بدن این چربی‌‌ها را تجزیه کرده و از آنها برای ذخیره انرژی استفاده می‌‌کند. چربی‌‌های اشباع نشده، نسبت به چربی‌‌های اشباع شده و ترانس بهتر هستند. چربی‌‌های تک اشباع نشده بیشتر در روغن‌‌های گیاهی مانند زیتون، کانولا و بادام زمینی یافت می‌‌شود. چربی‌‌های چند اشباع نشده نیز درخوراکی‌‌هایی مانند گل آفتابگردان، ذرت و روغن دانه کتان پیدا می‌‌شود. این روغن در غذاهای دریایی نیز وجود دارد. چربی‌‌های اشباع شده بیشتر در مواد غذایی حیوانی مانند گوشت قرمز و مرغ، شیر کم چرپ، پنیر و کره دیده می‌‌شود. برخی از روغن‌‌های گیاهی مانند نارگیل، روغن پالم کرنل و روغن پالم چربی‌‌های اشباع شده دارند. اسیدهای چرب ترانس هم در خامه، مارگارین، غذاهای سرخ شده، اسنک‌‌ها و خوراکی‌‌هایی مانند کیک و شیرینی دیده می‌‌شود.

آب
آب و مایعات برای سلامت بدن بسیار مهم هستند. تمام سلول‌‌های بدن برای عملکرد درست به آب نیاز دارند. اگر بدن کودک، چه سالم و چه بیمار، دچار خشکی شود، بدن تعادل خود را از دست داده و زندگی کودک به خطر می‌‌افتد. مقدار آب مورد نیاز کودک نیز بسته به جثه او و چقدر آب از دست داده است تعیین می‌‌شود.

ویتامین و مواد معدنی
بدن برای رشد طبیعی و عملکرد دستگاه‌‌های بدن،  به ویتامین و مواد معدنی نیاز دارد. همچنین این مواد به بدن کمک می‌‌کنند تا از انرژی و کالری به دست آمده از غذا استفاده نمایند. بنابراین مراقب باشید تا کودک، از این مواد مغذی به اندازه کافی مصرف کند. داشتن تعادل غذایی برای یک کودک مبتلا به سرطان سخت است اما با کمک پزشک او و متخصص تغذیه می‌‌توانید تا حدی به فرزند دلبندتان کمک کنید.

منبع : zendegionline

171
منتشر شده در197 روز پیش
مادر مناسب

ویژگی های مادر مناسب برای کودکان

پرشین طب – سلامت کودکان | به گزارش پرشین طب؛ اگر دوست دارد مادر مناسب و خوبی برای کودکان خود باشید باید برخی ویژگی ها را داشته باشید. می توانید با موراد گفته شده مادر مناسب و تمام وقتی برای کودکان خود باشید. شما می توانید دوست و معلم کودک و فرزند خود شوید. در این نوشته ما قصد داریم تا ویژگی های مادر مناسب برای کودکان را بیان کنیم. در صورت تمایل با سایت پرشین طب همراه باشید.

ویژگی های مادر مناسب برای کودکان

ماندن شما در خانه ممکن است اقتصادی‌تر و مقرون به صرفه‌تر باشد

گاهی خیلی اقتصادی‌تر است تا در خانه بمانید و از فرزندان‌تان مراقبت کنید، به جای اینکه سرکار بروید. در کلاسهای مخصوص بانوان شرکت کنید تا سطح زندگی‌تان را ارتقا دهید.

ماندن در خانه استرس کمتری ممکن است برایتان داشته باشد

شما می‌توانید مادر تمام وقت شاد و راضی باشید که استرس عمده‌اش فرزندش است، که گاهی دلش برای داشتن یک مشکل تنگ می‌شود. زمانی که مادر مریض است، تنها چیزی که نياز دارد استراحت است.

هر زمان بخواهید می‌توانید دوباره برگردید سرکار

با چند گام کوچک، هر زمان که آمادگی‌اش را داشتید می‌توانید به سر کارتان برگردید، آن هم با رزومه‌ای که در خانه ماندن و بزرگ کردن فرزندان‌تان هیچ خللی به آن وارد نکرده است و حتی ممکن است باعث غنی‌تر شدن آن شده باشد. مطمئن باشید سریع نردبان ترقی را طی خواهید کرد شاید حتی با تقویت رزومه تان چند پله را با هم بالا بروید. مادرها می‌توانند وظایف مختلف و متفاوت را با هم هماهنگ و همسو کنند.

مادر مناسب

مادر مناسب

بودن شما درخانه شاید برای کل خانواده بهتر و ساده‌تر باشد

گاهی اوقات مادر تمام وقت بودن به نفع کل خانواده است. دیگر لازم نیست با همسرتان سر اینکه کی باید چه وقت برود و بچه‌ها را از کجا تحویل بگیرد یا کجا بگذارد کلنجار بروید و بحث کنید. شما در برنامه‌ریزی خانواده مهارت دارید و حضور همیشگی‌تان می‌تواند به نفع همه اعضای خانواده باشد. در طول روز شاد و سرحال باشید تا مادر تمام وقت شاد و خرسندی باشید.

بیشتر بخوانید : آموزش مهارت های عاطفی به کودک

نقاط عطف را از دست نخواهید داد

زمانی که مادری تمام‌وقت هستید، بیشترین شانس و فرصت را در اختیار دارید که برای همه نقاط عطف مهم زندگی فرزندان‌تان حضور داشته باشید. هرگز اولین باری که فرزندتان می‌نشیند، اولین قدمهایی که بر می‌دارد یا اولین لغاتی را که به زبان می‌آورد را از دست نخواهید داد. شما می‌توانید ادعا کنید که همیشه برای اولین‌ها در کنار فرزندتان بوده‌اید. شما همه مسیر را در کنار فرزندتان هستید. شما زمان خانه را به دست دارید.

دیگر چنین زمانی را در اختیار نخواهید داشت

با وجودی که نمی‌خواهیم بپذیریم و باور کنیم اما فرزندان‌مان هر ثانیه از روز رشد می‌کنند و بزرگ می‌شوند. یک آن به خودمان می‌آییم و می‌بینیم که بزرگ شده اند. و نمی‌توانیم این زمان‌هایی که از دست داده‌ایم را دوباره برگردانیم. درست است که مادر تمام وقت بودن با بچه‌ها گاهی یک چالش بزرگ است، اما شما هرگز نمی‌توانید آنها را داخل ماشین زمان بگذارید و دوباره کوچک‌شان کنید؛ تا فرصتهایی که از دست داده‌اید را جبران کنید.پس مادر تمام وقت می‌تواند از لحظه به لحظه بودن با فرزندش لذت ببرد و قدر آن را بداند. نقاشی، فعالیت جالب و سرگرم کننده ای برای بچه‌ها و والدین شان است.

شما معلم فرزندتان هستید

زمانی که در خانه و در کنار فرزندان‌تان هستید، شما معلم آنها هستید. قبل از اینکه وارد مدرسه شوند، این شما هستید که نخستین تاثیرات را بر آنها می‌گذارید و بر آنها نفوذ دارید و شما دائماً چیزهای جدید به آنها می‌آموزید. چه زمان شما می‌توانید همیشه با بچه‌های‌تان وقت بگذرانید زمانی که در خانه هستید یا زمانی که سر کار می‌روید، مادر تمام وقت بودن به شما و فرزندتان فرصت‌های بیشتری برای آموختن و کشف دنیای پیرامون‌تان را  با هم و در کنار هم‌می‌دهد.

شما می‌توانید ۱۰۰درصد بر خانواده‌تان تمرکز داشته باشید

تمرکز صرف روی خانه و مسائل آن در واقع دور بودن از مشغولیتها و عوامل مزاحم کاری و سایر دشواریها و دردسرهایی است که مادران شاغل باید روزانه با آنها دست و پنجه نرم کنند. هر روز با اعضای خانواده بخندید.

ماندن در خانه با ارزش و ارزنده است

ماندن در خانه و کنار بچه‌ها حقیقتا کار ارزشمندی است. دليل اينكه  زنها کارشان را ترک می‌کنند، و هرگز به نیروی کار باز نمی‌گردند، نه به خاطر تنبلی بلکه صرفاً به صلاحیت خانواده‌شان است. هیچ کس ادعا نمی‌کند که مادر تمام وقت شدن و تمام وقت در خانه با بچه‌ها سر کردن کار ساده‌ای است. شما روزهایی را دارید که آرزو می‌کنید کاش موهای‌تان را مرتب کنید، کفش پاشنه بلند بپوشید و برای ۸ ساعت کاری درهای‌تان را ببندید و از خانه بیرون بروید. چنانچه خودتان را با زندگی مادری تمام وقت تطبیق داده‌اید، باید بدانید که این کار بسیار با ارزش و قابل تقدیر است. در آغوش کشیدن مادرتان شاید تنها چیزی باشد که او برای روز مادر بخواهد.

هرگز از اینکه مادری تمام وقت شده‌اید متاسف نخواهید شد

چند بار از شخصی شنیده اید که دقیقا بگوید،”نباید مادر تمام وقت می‌شدم”؟

با این وجود زندگی تمام وقت و همیشگی با بچه‌هامی‌تواند آزاردهنده و زجرآور باشد.

اما شما از اینکه ۲۴ ساعته با آنها بوده اید هرگز متاسف نخواهید بود و حسرت نخواهید خورد.

مطمئناً شما لحظات فوق‌العاده‌ای را در کنار فرزندان‌تان تجربه خواهید کرد، که ارزش در خانه ماندن را دارد.

منبع : zendegionline

191
منتشر شده در199 روز پیش
مضرات خمیر بازی

مضرات خمیر بازی برای کودکان

پرشین طب – سلامت کودکان | به گزارش پرشین طب؛ شاید خودمان هم در سنین کودکی و زمانی که طفل بودیم به سراغ خمیر بازی می رفتیم. خمیر بازی دارای فعالیت فیزیکی و فکری برای کودک می باشد. در این نوشته می خواهیم در مورد مضرات خمیر بازی برای کودکان صحبت کنیم. یک متخصص اطفال به مضرات خمیر بازی برای کودکان اشاره کرده است. عباس مومن زاده متخصص اطفال به والدین در مورد مضرات خمیر بازی برای کودکان هشدار داده است. در صورتی که می خواهید در مورد این موضوع بیشتر بدانید به شما عزیزان پیشنهاد می کنیم تا انتهای نوشته با سایت پرشین طب همراه باشید.

عباس مومن زاده متخصص اطفال گفت: خمیر بازی حاوی مواد خطرناک و مضری برای سلامتی کودکان است و والدین باید مراقب اثرات منفی آن باشند. مومن زاده با بیان اینکه استفاده کودکان از خمیر بازی باعث خارش و تعریق غیرعادی کف دستشان می شود، اضافه کرد: بهتر است کودکان با دستکش یک بار مصرف با خمیر بازی کنند و بعد از بازی دست های خود را بشویند.

مضرات خمیر بازی

مضرات خمیر بازی

بیشتر بخوانید : آشنایی با مضرات آدامس برای کودکان

عباس مومن زاده ضمن تاکید بر این موضوع که خمیر بازی باعث بروز آلرژی و حساسیت در کودکان می شود، افزود: بروز مشکلات تنفسی، اختلال در خواب کودک و بی قراری از عوارض آلرژی ناشی از خمیر بازی است. این متخصص اطفال در ادامه توضیحاتش گفت: از آنجا که خمیر بازی از مواد شیمیایی تشکیل شده است، خوردن آن از سوی کودکان می‌تواند باعث بروز مشکلاتی در دستگاه گوارش آنها شود. وی یاد آور شد: کودکان مبتلا به آلرژی بهتر است از خمیر بازی استفاده نکنند ولی به واسطه محبوبیت این اسباب بازی بین کودکان و نقش آن در بروز خلاقیتشان، لازم است همواره از خمیر بازی‌های کم خطر و استاندارد استفاده شود.

منبع : alodoctor

226
منتشر شده در205 روز پیش
منزوی شدن کودکان

منزوی شدن کودکان و راه حل

پرشین طب – سلامت کودکان | به گزارش پرشین طب؛ منزوی شدن کودکان در سنین پایین باید بررسی شود. علت های خجالتی بودن کودکان در مراحل کم باید درمان شده تا در بزرگسالی مشکلات بیشتری پیش نیاید. در این نوشته قصد داریم تا در مورد منزوی شدن کودکان صحبت کنیم. در صورت تمایل می توانید پرشین طب را با موضوع منزوی شدن کودکان و راه حل تا انتهای نوشته همراهی کنید. خجالتی بودن کودکان یکی از موضوعات مهم دوران کودکی می باشد.

احتمالا هیچ پدرومادری دوست ندارد که کودکش خجالتی باشد یا دیگران این برچسب را به او بزنند. اما کدام کودکان خجالتی هستند و چه موقع ما خجالتی بودن را با مسائل دیگر اشتباه می‌گیریم؟
خجالت در واقع نوعی ویژگی شخصیتی در کودکان است، نه یک عیب و نقص که نیازی به دعوا و شرمندگی والدین داشته باشد. این ویژگی با تشویق و حمایت والدین قابل اصلاح است جالب است بدانید دانشمندان می‌گویند خجالتی بودن در بعضی فرهنگ‌ها مورد پسند و ستایش مردم است و از راه فرهنگ جامعه به کودکان به ارث می‌رسد. از نظر علمی احساس خجالت، یک واکنش طبیعی نسبت به افراد یا محیط‌های جدید است که در حقیقت ترکیبی از حس ترس و کنجکاوی را در خود دارد. شیرخواران با دیدن غریبه‌ها روی‌شان را برمی‌گردانند.

کودکان نوپا به زمین نگاه می‌کنند و به پدر یا مادرشان می‌چسبند و حتی ممکن است در این شرایط به مکیدن انگشت شست بپردازند اما بیشتر بچه‌ها قبل از ۳ سالگی به راحتی با همه ارتباط برقرار می‌کنند و به‌نظر بسیار اجتماعی می‌آیند اما بعد از این سن، ترس بیشتر کودکان از غریبه‌ها شروع می‌شود و آن‌ها حس خجالت و شرمندگی را یاد می‌گیرند. در این زمان است که ناگهان کوچولوی اجتماعی و برون‌گرای شما تبدیل به یک موجود خجالتی می‌شود.

با کودک خجالتی ام چه کنم؟
ندا شیخی، دکترای روانشناسی ابتدا در تعریف خجالتی بودن می‌گوید: خجالت به معنی دوری‌گزینی و عدم تمایل به ایجاد ارتباط با دیگران، می‌تواند امری موقتی یا نسبتا دائمی باشد. خجالتی بودن کودک باید با توجه به شخصیت و ذات کودک، سن او و اینکه فرزند چندم خانواده است، و فرهنگی که کودک در آن پرورش می‌یابد، مورد بررسی قرار گیرد. ما در اینجا به توضیح چند مورد از این فاکتورها مانند سن و فرزند چندم خانواده می‌پردازیم.

منزوی شدن کودکان

منزوی شدن کودکان

چندمین فرزند شماست؟
این روانشناس در ادامه در بیان اینکه فرزند چند خانواده بودن چه تاثیری بر خجالت کودک دارد، توضیح می‌دهد: معمولا فرزند اول خانواده نسبت به فرزند دوم حالت خجالت بیشتری دارد. این امر شاید به علت شیوه‌های تربیتی سختگیرانه‌تر والدین درباره فرزند اول باشد. معمولا والدین قوانین سنگین تر و بایدونبایدهای بیشتری درباره فرزند اول وضع می‌کنند که این امر می‌تواند بر میزان و کیفیت عزت نفس کودک تاثیر بگذارد. زیرا که کودک به طور مداوم به قضاوت و کنترل خود می‌پردازد و به خاطر ترس از اشتباه یا تنبیه، سعی می‌کند تعاملش با دیگران را کاهش دهد. درحالی‌که فرزند دوم معمولا کمتر با قوانین و بایدونبایدهای سخت والدین مواجه می‌شود و بنابراین با فراغ بال و اعتماد به نفس بیشتری به ایجاد ارتباط و انجام امور می‌پردازد.

اختلالی شبیه کمرویی
شیخی همچنین به فاکتور سن اشاره می‌کند و هشدار می‌دهد که نباید خجالتی بودن را با مسائل دیگر اشتباه گرفت: سن نیز از عوامل تاثیرگذار بر این حالت در کودکان است. به عنوان مثال، پدر و مادری از این موضوع اظهار ناراحتی و تعجب می‌کنند که فرزند ۸ ماهه‌شان تا مدتی قبل در تعامل با دیگران هیچ مشکلی نداشته و به راحتی در آغوش دیگران قرار می‌گرفت، می‌خندید، و با آنها بازی می‌کرد. اما به تازگی حتی با مادربزرگش هم غریبگی می‌کند، با دیگران تعامل نمی‌کند، و در مواجهه با افراد تازه گریه می‌کند و … . این رفتار مربوط به سن کودک است. از حدود ۸ ماهگی کودک دچار حالتی می‌شود که روانشناسان آن را اضطراب جدایی و اضطراب غریبه می‌نامند. یعنی در مواجهه با افراد جدید یا در هنگام غیبت پدر و مادر یا مراقب‌شان، دچار حالت اضطراب می‌شوند.

عادت ها در سنین مختلف
ندا شیخی، دکترای روانشناسی همچنین تاکید می‌کند: کودکان در سنین مختلف عادت‌های گوناگونی دارند. به عنوان مثال، کودکان در سن ۵ سالگی، تفریحات درون منزل را به بیرون رفتن ترجیح می‌دهند و معمولا دامنه تعامل آنها با بچه‌های دیگر محدود به گروه‌های کوچک ۳ الی ۴ نفره است و از کودکان بزرگ‌تر یا افراد بزرگسال فاصله می‌گیرند. بنابراین در بعضی سنین نمی‌توان بر شکل یا میل به تعامل کودک با دیگران نام خجالتی بودن گذاشت؛ بلکه این حالت به نوعی مقتضای سن آنان است.

کودک خجالتی به مدرسه نمی رود؟
هرچند رفتاری که کودک نوپا در برخورد با غریبه‌ها از خود بروز می‌دهد ناشی از کم‌رویی است و این حالت طبیعی است،‌ اما نمی‌توان نام آن را خجالت گذاشت باید هرچه زودتر چاره‌ای بیندیشید چون با ورود او به مدرسه این مسئله تشدید خواهد شد.

شاید می‌خواهد جلب توجه کند
تعدادی از بچه‌ها خجالت را برای جلب توجه به کار می‌گیرند تا از انجام کاری که به آنها محول شده خودداری کنند. در بیشتر مواقع، کودکان خجالتی هنگام احوالپرسی مادر با سایرین به مادرشان می‌چسبند اما در برخی مواقع با ادامه رفتار می‌خواهند دیگران از او سؤال کرده و با او صحبت کنند و مرکز توجه شود.

بزرگش نکنید
خجالتی بودن کودک را امری غیرطبیعی و مهم جلوه ندهید ولی به او توجه داشته باشید تا سعی در جلب توجه شما از راه‌های دیگر از‌جمله خجالت کشیدن نکند.

او را اجتماعی کنید
با مهربانی و آرامش اعتماد به نفس کودک را تقویت کرده و او را از بدو خردسالی به جمع دیگران به‌ویژه کودکان ببرید. به بچه بیاموزید که برخی کارها مانند سلام کردن از رفتارهای خوب و مودبانه به حساب می‌آید.

آماده‌اش کنید
پیش از آنکه فرزندتان را به جمع دیگران ببرید برایش توضیح دهید تا خود را آماده کند و دچار اضطراب نشود. بهتر است کودک، شما را راحت و با اعتماد به نفس در میان جمع و در حال رفت و آمد و معاشرت ببیند و این شیوه را در پارک، منزل دوستان و… نیز به کار ببرید.

نگذارید شما را منزوی کند
باید با برقراری روابط مناسب با دیگران برقراری ارتباط صحیح را به فرزندتان بیاموزید و اجازه ندهید کودک خجالتی، شما را از معاشرت با دیگران

منبع : hidoctor

175
منتشر شده در209 روز پیش
صفحه 5 از 22« بعدی...34567...1020...قبلی »
تبلیغات
پرشین طب

آخرین ویدئوهای پزشکی