سلامت کودکان - صفحه 20 از 24 - پرشین طب

فروش فایل فروشگاه شاپ می نو
امار سایت
  • افراد آنلاین : 12
  • ورودی گوگل : 111
  • تعداد کل مطالب : 4029
  • بازدید امروز : 3255
  • بازدید دیروز : 23579
  • بازدید این هفته : 3255
  • بازدید این ماه : 446302
  • بازدید کل : 2937617

باز سرما، باز گلودرد

ابتلا به گلودرد چرکی در فصل سرد سال میان کودکان بسیار شایع است و اگر به موقع درمان نشود می تواند کودک را دچار مشکلاتی جدی تر از قبیل آبسه گلو یا تب روماتیسمی کند. تب روماتیسمی از آن جهت اهمیت دارد که پادتن های سیستم ایمنی بدن به سلول های قلب و کلیه کودک حمله و به دریچه های قلبی او آسیب می زنند و در نهایت او را دچار نارسایی های قلبی، کلیوی یا درد مفاصل می کنند. بنابراین بهتر است اطلاعاتی مختصر و مفید درباره این عفونت کسب کنید تا در صورت ابتلای فرزندتان به آن اقدام مناسب را انجام دهید.

گلودرد مسری است

گلودرد که در اثر باکتری های استرپتوکوکی ایجاد می شود می تواند از طریق وسایل آلوده به این باکتری یا باکتری هایی که از طریق عطسه و سرفه در هوا معلق شده اند به دیگران سرایت کند.

علائم عفونت گلو

تورم و قرمزی لوزه ها، تب بالا و لرز مهم ترین نشانه های عفونت باکتری های استرپتوکوکی است. مشکل بلع، گلودرد، سردرد، درد معده و استفراغ از دیگر علائم عفونت باکتری های باکتریایی گلو است. نوزادان و کودکان نوپا مبتلا به عفونت استرپتوکوک تنها ممکن است تب و آبریزش غلیظ بینی داشته باشند.

درمان عفونت گلو

پزشک متخصص برای از بین بردن باکتری های ناحیه تنفسی برای کودک آنتی بیوتیک مناسب تجویز می کند. حتما تمام آنتی بیوتیک تجویزی را به فرزندتان بدهید تا یک دوره آنتی بیوتیک تمام شود و تمام جمعیت باکتریایی ناحیه عفونت از بین بروند. در صورتی که وسط دوره درمان آنتی بیوتیک را قطع کنید باکتری های باقی مانده در این ناحیه فرصت رشد پیدا می کنند.

تسکین گلودرد

بخور، آب میوه سرد، غرغره کردن آب نمک گرم، سوپ آب گوشت گرم، شیر، چای و عسل برای تسکین گلودرد عالی اند.

1,078
منتشر شده در888 روز پیش

فرزندانتان را زیاد نپوشانید!

مادران معمولا به دلیل اینکه مهر مادری دارند سعی می کنند همیشه بهترین ها را برای فرزندان خود آماده می کنند. خیال می کنند در این فصل سرما هر چه لباس بیشتر بر تن کودکان و فرزندان خود بهتر است و آنها سالم تر می مانند. اما اینطور نیست! لباس کم پوشیدن همیشه کم ضررتر از لباس زیاد پوشیدن می باشد. باید اشتباهات رایج را تصحیح کنیم، چون در این صورت علاوه بر اینکه به کودک دلبند خود کمکی نخواهیم کرد به وی ضرر هم خواهیم رساند.

اشتباهات رايج در زندگي، گاهي عواقبي را به همراه دارند که جبران ناپذير هستند و در اين مواقع تنها چيزي که به ذهن مي رسد اين است که چه بهتر بود خودسرانه اقدامي انجام نمي شد. در همين راستا روشهايي که براي نگهداري يا از بين بردن مشکلات نوزدان و شيرخواران به کار گرفته مي شود بسيار حائز اهميت است. معمولاً اقدام نادرستي که در فصول سرد سال از سوي والدين سر مي زند پوشاندن بيش از حد نوزادان است اين شيوه اشتباه با قرار دادن نوزاد در کنار يک وسيله گرمايشي مثل شوفاژ يا بخاري دو چندان ميشود.

دماي طبيعي و معمولي بدن نوزادان بين ۲۳ تا ۲۵ درجه است و بر همين اساس به والدين توصيه مي شود دماي محيط را به همين ميزان حفظ کنند تا به اين ترتيب نوزاد در شرايط طبيعي قرار داشته باشد ضمن اينکه به طور مداوم به نوزاد شير مادر خورانده شود. اين در حالي است که برخي مادران به دليل باور نادرستي که دارند نوزاد را پوشانده و کنار بخاري يا شوفاژ قرار مي دهند غافل از اينکه با اين روش آب بدن نوزاد از دست رفته و دچار تب مي شود.

متاسفانه در اين مواقع از آنجا که مادر نمي داند به دليل اشتباهي که صورت گرفته چنين وضعيتي پيش آمده است، گمان ميکند نوزاد دچار بيماري عفوني و در نهايت تب شده است. در اين مواقع برخي از مادران دست به خود درماني و استفاده از داروهايي مي زنند که در مورد تاثيرآنها از قديمي ها و مادربزرگها شنيده انديا اينکه نوزاد را نزد پزشک مي برند بدون اينکه در مورد شيوه مراقبت خود حرفي بزنند.

داغ بودن بدن نوزاد از ديدگاه پزشکان موضوع مهم و قابل پيگيري است از اين رو ممکن است پزشکان غافل از اقدام نادرستي که از سوي مادر نوزاد به کار گرفته شده است، آزمايشات و مصرف مکرر آنتي بيوتيک را تجويز کنند که به اين ترتيب حلقه اي معيوب را تکرار کرده و با اشتباه اوليه، عواقب ناگواري به سراغ نوزاد خواهد آمد.

منبع : hidoctor

666
منتشر شده در889 روز پیش

پستانک خوب است یا بد؟!

شما مادر گرامی ؛ آیا به فرزند خود پستانک می خورانید ؟! آیا از مضرات و عوارض پستانک باخبر هستید ؟! ممکن است کودک دلبند شما به پستانک عادت کرده است و شما بخواهید این عادت را از دور کنید اما احتمالا اینکار سختی برای شما است چرا که کودک‌تان به پستانک خو گرفته است و یک لخظه جدایی از آن او را می آزارد . اما اگر بدانید خوردن پستانک چقدر برای کودک شما مضر است تمام تلاش خود را خواهید کرد که این عادت را از او ترک دهید .

اگر کودک سماجت به استفاده از پستانک داشته باشد، به مرور زمان دندانهای جلو و بالا به سمت بیرون کج شده و فک بالا و پایین ناهمتراز می شود.علاوه بر این همیشه دهانش بسته است و نمی تواند احساساتش را بروز دهد.

استفاده از پستانک در نوزادان پسر موجب اختلال در تکامل عاطفی آنها می شود، زیرا هنگام استفاده از این وسیله نمی توانند احساسات خود را از طریق حرکات صورت بیان کنند.
متخصصان معتقدند که افراد در هر سنی، اعمال دیگران از جمله نحوه بیان احساسات از طریق صورت و بدن را از دیگران تقلید می کنند و این عمل یک ابزار مهم برای یادگیری بیان احساسات در کودکان است.

ما با کودکان صحبت می کنیم، اما در ابتدای کودکی و دوران نوزادی آنها معنی لغات را درک نمی کنند، بنابراین ارتباط ما با نوزاد تنها از طریق لحن صدا و حرکات صورت است.

وقتی پستانک در دهان کودک است او قادر نیست که اعمال و حرکات اطرافیان را تقلید کند، بنابراین نحوه بیان احساسات را یاد نمی گیرد.

بررسی ها نشان داد که پسران ۶ و ۷ ساله که در دوران نوزادی به طور منظم از پستانک استفاده کرده بودند، در تقلید بیان احساسات دیگران مشکل داشتند.
کاربرد طولانی‌مدت و چند ساله پستانک با تغییر در موقعیت فک پایین و باز نگه داشتن مداوم دهان، می‌تواند الگوی رویشی دندان‌ها را دگرگون کند.

در یک مطالعه دیگر گروهی از دانشجویان مورد آزمون هوش عاطفی قرار گرفتند. در زمینه توانایی ارزیابی خلق و خوی دیگران، پایین ترین امتیاز مربوط به مردانی بود که در کودکی از پستانک استفاده کرده بودند. این نتایج در مورد دختران مشاهده نشد، زیرا بر اساس نظر متخصصان در دختران، روند تکاملی به ویژه در مورد عواطف زودتر صورت می گیرد و دیگر اینکه پسران در این زمینه آسیب پذیرترند.

از آنجایی که در اغلب فرهنگ ها این طور انتظار می رود که دختران باید احساسات خود را بروز دهند، والدین از طرق مختلف رشد و تکامل عاطفی دختران را تحریک می کنند، اما پسران به دلیل اینکه اجباری برای بیان احساسات ندارند، این عمل را یاد نمی گیرند.

مشابه این تحقیق در افراد بزرگسالی انجام شد که از تزریق بوتاکس استفاده کرده بودند. این ماده عضلات صورت را بی حرکت می کند و این افراد هنگام بیان احساسات خود از طریق حرکات صورت، با مشکل مواجه می شوند.

گروهی از والدین درباره استفاده پستانک برای کودکشان نگران هستند.

واقعیت این است که کاربرد طولانی‌مدت و چند ساله پستانک با تغییر در موقعیت فک پایین و باز نگه داشتن مداوم دهان، می‌تواند الگوی رویشی دندان‌ها را دگرگون کند.

این امر با ممانعت از رویش دندان‌های جلویی، باعث ایجاد فضا بین دندان‌های بالا و پایین و نیز تنگی قوس دندانی فک بالا می‌شود.

معمولا تا سن سه سالگی هنوز دندان‌های شیری به‌طور کامل رویش نکرده‌اند و چنین نمایی کمتر مشهود است؛ پس از آن و طی دوره دندانی شیری (سه تا شش سالگی) در کودکی که به‌طور ممتد از پستانک استفاده می‌کند به احتمال زیاد مشکلات فوق بروز خواهد کرد که عامل ایجادکننده آن‌‌ همان عادت مکیدن مداوم پستانک یا در برخی موارد مکیدن انگشت است.

خوشبختانه بیشتر متخصصان بر این باورند که با قطع عادت‌های فوق قبل از آغاز دوره دندانی مختلط یعنی حدود شش سالگی، دندان‌های دائمی جلویی رویش خواهند کرد و فضای مورد نظر خودبه‌خود بسته خواهد شد.

شرط اساسی در این روند، قطع عادت نامطلوب مکیدن پستانک یا انگشت در کودک است. برای این منظور، راهکارهای متفاوتی پیشنهاد شده که مهم‌ترین آنها مشاوره روان‌پزشکی و نیز تعبیه دستگا‌ه‌های ممانعت‌کننده از مکیدن انگشت با تشخیص متخصص ارتودنسی است.

در گذشته آکادمی متخصصان کودک امریکا و سازمان بهداشت جهانی (WHO) توصیه کرده بودند که میزان استفاده از پستانک در کودکان کنترل شود، زیرا در تحقیقات آنها مشخص شده بود که قطع مصرف پستانک موجب  بهبود فرآیند غذا خوردن در کودکان می شود.

همچنین استفاده ازاین وسیله موجب بروز اختلالات دندانی در کودکان می گردد.

در مطالعه دیگری که در سال ۲۰۰۸ انجام گرفت نیز مشخص شد بین استفاده از پستانک و عفونت های گوش ارتباط وجود دارد.

منبع : hidoctor

960
منتشر شده در889 روز پیش

وسواس بیشتری برای کفش کودک‌تان به خرج دهید!

طبعا همه پدر و مادران به فکر کودک کوچکشان هستند و از هیچ کاری برای آنها دریغ نمی کنند . وسواس داشتن برای کودک خود را تا حد طبیعی اش یاد بگیرید . اینگونه کودک خود را از هر گزندی در امان می دارید. یکی از مواردی که خیلی اتفاق می افتاد ، انتخاب پوشاک مناسب برای فرزند است . یکی از این پوشاک کفش می باشد که می بایست دقت نظر بیشتری نسبت به انتخاب آن داشت . چرا که سهلنگاری در انتخاب کفش مناسب کودک را دچار مشکل می کند . ما در ادامه در خصوص چگونگی انتخاب کفش مناسب برای کودک دلبندتان صحبت خواهیم کرد.

بهتر است كفش‌هاي نرم را انتخاب كنيد تا نوزاد فقط پا‌هاي خود را حس و احساس تعادل كند.وقتي كودك شروع به راه رفتن كرد از كفش‌هاي محكم‌تر كه نقش محافظتي دارند استفاده كنيد، مانند كفش‌هاي كتاني مخصوص كودكان.

به طور معمول کودک تا هنگامی که راه نمی‌رود نیازی به پوشیدن کفش ندارد. این مسئله خصوصا در مواقعی که در منزل است، اهمیت بیشتری پیدا می کند زیرا هنگام بیرون رفتن است که باید از پاها به وسیله کفش محافظت کرد.

پای برهنه در منزل

میزان عرق پای نوزادان مانند دست ها و سر او تقریبا زیاد است؛ چرا که غدد مولد عرق در این اندام بدن نقش مهمی دارد. در انتخاب لباس برای نوزادان بهتر است انواعی از سرهمی ها را که جوراب به شلوار متصل است را خریداری نمایید.

دراین صورت دیگر نیازی نیست که جوراب اضافی دیگری روی آن بپوشانید. به علاوه در فصل تابستان کودک می تواند با پاهای برهنه در منزل راحت باشد. فقط کافی است تا با کنترل مرتب، مراقب باشید پاهایش سرد نشود. دراین صورت، پوشاندن یک جفت جوراب نخی نازک کفایت می کند.

بگذارید با پاهایش بازی کند!

شاید این سرگرمی کودک از نظر شما بی اهمیت یا معمولی بیاید، اما تاثیر بسیار مثبتی در رشد او دارد. در واقع به خاطر اینکه پاها در ماه های تولد کاملا نرم هستند، او به راحتی می تواند آن را با دست بگیرد.

این فعالیت بامزه و جالب به او کمک می کند تا کم کم بدنش را بشناسد و از کلیه اندام ها و اندازه هریک آشنایی کسب کند. به علاوه، از حدود شش ماهگی پاها را به دهان می برد. همچنین او خیلی دوست دارد انگشتان کوچکش را بجود.

این شیوه کوچولوهاست که برای شناخت جهان اطراف هرچه را می بینند به دهان فرو می برند که برای شناخت خود نیز این روش را به کار می برند. محروم کردن او از این اقدام به وسیله پوشاندن دائم پاهایش می تواند مشکلاتی را در آینده برایش درپی داشته باشد.

کفش پوشاندن بیرون از منزل و مقابله با خطرات

وقتی تصمیم می گیرید که فرزندتان را به گردش ببرید، باید علاوه بر انتخاب لباس های زیبا کفش مناسبی نیز انتخاب کنید تا از آسیبها جلوگیری کنید. در واقع، حتی اگر او را زیر نور مستقیم خورشید نبرید بازهم اشعه فرابنفش از روشنایی روز نیز عبور کرده و به پوست صدمه می زند.

البته توصیه مکرر می شود که به هیچ وجه بچه های زیر یک سال را در هوای گرم و زیر نور مستقیم خورشید نبرید. همچنین ساق پای بچه را هم باید از تماس با پرتوهای خورشید محافظت کرد زیرا خطرناک هستند.

خطر دیگری که در تابستان حتما باید خنثی شود حشرات هستند؛ زیرا این جانداران موذی به پوست اندام های نرم و حساس حمله می کنند. پاهای تپلی می تواند انتخاب خیلی خوبی برای آنها باشد.

همچنین در کالسکه یا ساک کودک نیز ممکن است پاهای او از مشکل در امان نباشد. تکه های کوچک شاخه های درخت یا خنکی هوا در هنگام عصر می تواند او را اذیت کند.

انتخاب کفش مناسب

حالا که فرزند شما کم کم بزرگ شده وقت آن رسیده که یک جفت کفش واقعی با کفی محکم برای او بخرید. البته این خرید را باید تا زمانی که بچه بتواند به خوبی بایستد به تاخیر بیاندازید.

حتی توصیه می شود هنگام نخستین تلاش ها برای ایستادن پاهایش در تماس مستقیم با زمین باشد. در واقع پاهای برهنه این مزیت را دارند که کودک بهتر می تواند حرکاتش را احساس کند و انگشتان راحت تر روی زمین به هم نزدیک می شوند. کفش سبک از جنس چرم نرم یا پارچه بهترین انتخاب است.

انواع پارچه ای نیز نه تنها ارزان تر بوده بلکه به راحتی قابل تمیز کردن و شستشو حتی در ماشین لباسشویی هستند. به خاطر داشته باشید که هرگز اجناس مصنوعی را انتخاب نکنید زیرا مانع از تنفس پوست می شود.

از طرف دیگر کفش باید نرم باشد تا انگشتان به راحتی به سمت داخل حرکت کند. همچنین باید طوری باشد که قسمتی از مچ پا را بگیرد تا نقش محافظتی آن تکمیل شود.

پهنای کفش نیز باید با شکل پا هماهنگی داشته باشد؛ چرا که بعضی بچه ها پاهای کشیده و بعضی پاهای تپلی دارند. از آنجا که همه انواع کفش به یک شکل ساخته نمی شود می توان از کفی های متناسب با پای کودک کمک گرفت. هنگام خرید حتما فرزندتان را همراه خود ببرید.

مدل های بندی نیز از این جهت خوب است که به راحتی باز می شود و پا بدون مشکل در کفش جا می گیرد. بند باید به اندازه کافی بلند باشد تا دوبار گره بخورد.

این کار شاید نسبت به کفشهای ساده وقت بیشتری از شما بگیرد، اما از آسیب های احتمالی پیشگیری می کند. همه کودکان هنگام راه رفتن مدام پاهای خود را تکان می دهند و یک پا را به پای دیگر می کشند که اگر کفش خوب محکم نباشد مشکل آفرین خواهد شد.

 شماره کفش

ما همیشه فکر می کنیم که اگر کفش کودک را یکی دو شماره بزرگتر انتخاب کنیم او راحت تر است. اما بد نیست تا از این به بعد بیشتر دقت کنیم؛ چرا که در این صورت پای بچه داخل کفش لق می زند و به کناره های کفش کشیده می شود که باعث قرمزی و حتی تاول پوست پا می شود.

اگر بین انگشت شست پا و جلوی کفش حدود نیم سانتی متر فاصله باشد این اندازه بهترین شماره کفش خواهد بود. روش دیگر هم این که اگر انگشت اشاره دستتان از پشت کاملا راحت بین پاشنه و پشت کفش قرار گرفت شماره کفش مناسب است.

پوشیدن کفش در تمام طول روز؛ به هیچ وجه

پوشیدن بیش از حد کفش باعث تعریق بیش از حد پاها شده که خیسی زیاد می تواند مکان مناسبی را برای رشد باکتری ها فراهم آورد.

اگر مجبور هستید که کودک را برای مدت طولانی از منزل بیرون ببرید، بهتر است جوراب های نخی بسیار نازک یا دیگر الیاف طبیعی به پایش کنید زیرا این جوراب ها عرق پا را جذب می کنند و آنتی باکتری هم هستند.

منبع : hidoctor

443
منتشر شده در891 روز پیش

کودکان در یک سال چه مقدار باید رشد قدی کنند؟!

یکی از نگرانی های والدین این موضوع می باشد که فرزندان بتوانند به درستی رشد و نمو پیدا کنند. رشد قدی و استخوانی فرزندان ایرانی برای دختر خانم ها در سن ۱۷ سالگی و برای آقا پسرها در سن ۱۸ سالگی باید کامل شود. قبل از اینکه بچه ها به سن بلوغ برسند حداقل باید در سال ۳سانت افزایش قد داشته باشند. در صورتی که در سال تا قبل از سن بلوغ این مقدار رشد را نداشته باشند پدر و مادرها باید نگران رشد فرزند خود باشند و به متخصص مراجعه کنند.

دکتر عزیزی اظهار داشت: رشد استخوانی در اکثریت قریب به اتفاق جمعیت ایران برای دخترها در سن ۱۷ سالگی و برای پسرها در سن ۱۸ سالگی کامل می‌شود. وی تصریح کرد: کامل شدن رشد استخوانی بدین معنی است که هیچ عاملی چون دارو و هورمون‌ها نمی‌توانند حتی افزایش یک سانتی‌متری در قد افراد ایجاد کنند. ایشان  ادامه داد: دریافت هورمون در صورتی مؤثر است که فرد دچار کمبود هورمون باشد که این امر باید توسط پزشک اثبات شود. عزیزی افزود: آنهایی که کمبود هورمون رشد دارند و درمانی در این زمینه انجام ندهند قد نهایی‌شان معمولاً پایین‌تر از ۱۴۰ سانتی‌متر است لذا اگر نوجوانی قد بالاتر از آن دارد به احتمال زیاد اشکال هورمونی ندارد.

دکتر عزیزی در پاسخ به این پرسش، مبنی بر علائم وجود اختلالات رشد قدی گفت: اگر رشد قدی کودک و نوجوان تا قبل از رسیدن به سن بلوغ سالانه از ۳ سانتی‌متر کمتر باشد خانواده‌ها باید نگران باشند و آن موقع به فکر رفع مشکل رشد قدی کودکشان باشند چرا که قبل از بلوغ می‌توان برای درمان این مشکل اقدام کرد.

منبع : farsnews

497
منتشر شده در892 روز پیش

جلوگیری از خفگی کودک با کمک های اولیه

شاید تصور نکنید اما گاهی لازم می شود که کودک خود را از یک حادثه اتفاق افتاده نجات دهید. کودکان ممکن است بر اثر بازیگوشی یا در حین مواد غذایی مجرای تنفسی آنها بسته شود. شما باید با حفظ خونسردی بتوانید به وی کمک کنید. کمک به کودک در چنین حالی بسیار سخت می باشد پس کمک رسانی مستلزم این موضوع است که شما کمک های اولیه نجات یک کودک را از قبل فرا گرفته باشید. بهتر است در این پست تامل بیشتری به خرج دهید و با روش های گفته شده به درستی آشنا شوید تا در روزها و زمان های ضروری بتوانید جان یک انسان را بر اثر یک اتفاق ناخواسته نجات دهید.

دستورالعمل گام به گام زير براي شرح اصول كمك هاي اوليه در مواقع خفگي تهيه شده است ولي لطفا آنرا بعنوان تنها منبع اطلاعاتي خود در اين زمينه در نظر نگيريد.

وقتي را به فراگيري دوره CPR شيرخواران و كودكان اختصاص دهيد. اين روش بر حسب سن كودك فرق مي كند و انجام ناصحيح آن ممكن است بسيار زيان بخش باشد.

دستورالعمل زير مخصوص كودكان زير يكسال است كه بعلت انسداد راه هوايي دچار خفگي شده اند.

مرحله ۱: وضعيت را بسرعت ارزيابي كنيد

اگر كودك شما بطور ناگهاني توانايي سرفه كرن، گريه كردن و جيغ كشيدن را از دست داده است ممكن است چيزي مسير تنفس او را بند آورده باشد و شما بايد براي بيرون آوردن آن دست بكار شويد. ممكن است كودك اصوات عجيب از حلق خارج كند و يا پوست او به رنگ قرمز روشن يا آبي در آيد.

اگر كودك سرفه و استفراغ دارد مسير تنفسي او كاملا مسدود نشده است. در اينصورت اجازه دهيد سرفه كند. سرفه موثرترين راه برطرف ساختن انسداد است.

اگر كودك قادر نيست چيزي را كه در مسير تنفسي اش گير كرده، با سرفه خارج سازد از يك نفر بخواهيد كه به اورژانس اطلاع دهد و شما ضربات پشت و فشردن سينه را شروع كنيد (به مرحله ۲ مراجعه كنيد).

اگر با كودك تنها هستيد ۲ دقيقه از او مراقبت كنيد سپس به اورژانس اطلاع دهيد.

 از طرف ديگر اگر مشكوك هستيد مسير تنفسي كودك به علت تورم حلق مسدود شده است بلافاصله به اورژانس اطلاع دهيد. ممكن است كودك شما دچار يك واكنش آلرژيك نسبت به چيزي كه خورده و يا گزش حشره شده باشد و يا ممكن است مبتلا به عفونت حلق مثلا خروسك باشد.

اگر كودك دچار مشكلات قلبي نيز هست فورا به اورژانس اطلاع دهيد.

مرحله ۲: سعي كنيد كه آنچه را كه مسير تنفسي را مسدود كرده است با ضربات پشت و فشردن سينه بيرون آوريد.

اگر كودك قادر نيست خودش مسير تنفسي اش را تخليه كند و شما معتقيد كه چيزي آنجا گير كرده است در حاليكه با كف دست سر و گردنش را نگاه داشته ايد، بدقت او را روي بازوي خود قرار دهيد و صورتش را به طرف پائين بگيريد. دستي كه كودك را نگه داشته است به ران خود تكيه دهيد.

كودك را طوري نگه داريد كه سرش پائين تر از ساير قسمت هاي بدن قرار گيرد. بعد با استفاده از پاشنه دست ۵ ضربه به پشت، بين دو تيغه شانه اش وارد كنيد تا آنچه در آنجا گير كرده است از جاي خود خارج شود.

سپس دست آزاد خود را (آن دستي كه ضربات پشت را با آن وارد كرده ايد) روي پشت كودك قرار دهيد در حاليكه ساعدتان در مسير ستون مهره ها قرار دارد. سپس او را به آرامي در حاليكه سر و گردنش را نگه داشته ايد بگردانيد بعد در حاليكه دستتان را به ران تكيه داده ايد صورت كودك را رو به بالا نگه داريد و در اين حال هم سرش را پائين تر از ساير قسمت هاي بدن نگه داريد.

 سر ۲ تا ۳ انگشتتان را روي خطي فرضي كه بين دو نوك سينه هاي كودك ترسيم كرده ايد، بگذاريد. براي ايجاد فشار به آرامي سينه را ۲/۵ تا ۳/۵ سانتي متر به پائين فشار دهيد بعد صبر كنيد تا سينه به وضعيت طبيعي بازگردد. ۵ فشار به سينه او وارد كنيد و اين عمل را كاملا نرم و آرام انجام دهيد. حركات نبايد پرشي باشد.

 همين عمل ۵ ضربه پشت و ۵ فشار سينه را متناوبا آنقدر ادامه دهيد تا شيئي كه در مسير تنفسي گير كرده بيرون آيد و كودك سرفه كند. اگر او سرفه مي كند بگذاريد آنقدر سرفه كند تا كاملا خارج شود.

اگر در هر لحظه اي كودك بيهوش شود به CPR يا احيا قلبي- تنفسي نياز خواهد داشت .

 دوبار به او تنفس مصنوعي بدهيد. اگر هوا پائين نمي رود (سينه بالا نمي آيد)،سر او را برگردانيد و دوبار ديگر به او تنفس مصنوعي بدهيد.

 اگر هنوز هم سينه بالا نمي آيد ۳۰ بار سينه او را فشار دهيد. داخل دهان را نگاه كنيد و اگر جسمي را مي بينيد آنرا خارج سازيد. دوبار ديگر به او تنفس مصنوعي بدهيد، فشردن سينه را تكرار كنيد و همينطور ادمه دهيد تا كمك برسد.

منبع : ninilazem

582
منتشر شده در895 روز پیش

درمان راحت شب ادراری کودکان

آیا کودک شما هم در هنگام خواب خودش را خیس می کند ؟! آیا راهکاری را برای این مشکل در نظر گرفته اید ؟! شما می بایست در اسرع وقت این مشکل را با پزشک متخصص در میان بگذارید. شاید مشکل شب ادراری ریشه در مشکلات روحی و روانی کودکتان داشته باشد . البته ممکن است شب ادراری در مقاطعی باشد و سپس رفع شود . ما در این پست می خواهیم روش های مختلفی را برای کنترل و یا رفع کامل شب ادراری عنوان کنیم .

شب ادراری یکی از مشکلات دوره کودکی است که در منابع روانشناسی، زیر عنوان بی اختیاری ادرار مورد بررسی قرار می گیرد. بی اختیاری ادرار سه نوع فرعی دارد: شبانه (خیس کردن خود در خواب) – روزانه (خیس کردن خود صرفا در اوقات بیداری)- شبانه ور وز یا بی اختیاری ادرار مرکب.

مطالعات نشان میدهد که در حدود ۵۰ درصد از کودکان در دو سالگی و۸۵ درصد در ۳سالگی و۹۰در صد در ۴سالگی می توانند ادرار خود را در طول روز کنترل کنند.در حالیکه ۶۷ درصد از کودکان در ۳سالگی و۷۵ درصد در ۴سالگی و۸۰ درصد در ۵ سالگی و ۹۰ درصد در هشت و نیم سالگی می توانند ادرار خود را در طول شب کنترل نمایند (شرودر، به نقل از فیروز بخت، ۱۳۸۵).

همانگونه که ملاحضه می شود نگهداری ادرار در شب دیرتر حاصل می شود، خیس کردن یک یا دو نوبت در ماه می تواند امری طبیعی باشد، در حالیکه خیس کردن سه مرتبه وبیشتر در یک هفته در کودکان بالاتر از ۵ سال می تواند به عنوان بی اختیاری یا شب ادرای تلقی گردد. انوروزی یا همان بی اختیاری ادرار در پسران کمی بیشتر از دو برابر دختران است (سیف نراقی، نادری ۱۳۷۹).

ویژگیهای اصلی بی اختیاری ادرار عبارتند از ادرار مکرر در لباس یا رختخواب که باید حداقل هفته ای دو بار برای سه ماه متوالی ادامه یابد (یا از لحاظ بالینی ناراحتی یا اختلال کارکردی مهمی ایجاد کند) این تشخیص در مورد کودکی مطرح میشود که حد اقل ۵ سال یا هم ارز رشدی آن، سن داشته باشد؛ در ضمن کودک نباید بر اثر بیماری یا واکنش داروئی ،خودش را خیس کند (انجمن روانپزشکی آمریکا، ۱۹۹۴ به نقل از شرودر ترجمه فیروز بخت،۱۳۸۴).

در ویراست چهارم راهنمای تشخیصی وآماری اختلالات روانی، تشخیص بی اختیاری ادرار روی کودکان زیر ۵سال گذاشته نمی شود.

سبب شناسی:

ظاهرا عوامل ژنتیکی نقش مهمی در بی اختیاری ادرار دارند (میکلسن،۲۰۰۱).

بررسیهای اخیر نشان دهنده رابطه همبستگی میان« انوروزی[۱] » با خشم درونی شده و افسردگی است (سیف نراقی، نادری ۱۳۷۹).

در تحقیقی که در آن از الکتروانسفالو گرام و تنهای صوتی که با گوشی ایجاد می شدند استفاده شد،کودکانی که بی اختیاری ادرار داشتند، چهار تا پنج برابر کودکان عادی، سخت تر بیدار می شدند (شرودر ترجمه فیروز بخت ۱۳۸۴) .

سایر تحقیقات عواملی چون تعارض روانی ،اضطراب، ظرفیت کارکردی ضعیف مثانه، تجربه های آموزشی ناکافی، وابستگیهای نامناسب تقویتی را به عنوان عوامل سبب ساز این مشکل ذکر کرده اند.

درمان:

شیوه های درمانی متنوعی را برای شب ادراری ذکر کرده اند اما آنچه که در این گفتار ذکر خواهد گردید شیوه ساده ای است که در اکثر مداخله درمانی صورت گرفته توسط این جانب برای حل این مشکل مفید و موثر واقع شده و توسط تحقیقات اقدام پژوهی زیادی که هدایت آنها بر عهده این جانب بوده است موثر ومفید واقع شده است:

در این شیوه یک ساعت کوکی زنگدار که زنگ اخطارش قابل تشخیص ودارای ریتم کوتاه باشد تهیه می گردد.

سپس وضعیت کودک به مدت یک هفته مورد از لحاظ زیر مورد مشاهده قرار می گیرد: حداقلّ زمانیکه رختخواب کودک پس از آغاز خواب خشک است.

سپس برای شروع درمان، پس از به خواب رفتن کودک ، ساعت را به مدت ۵ دقیقه کمتر از حداقلّ زمانیکه رختخواب کودک پس از آغاز خواب خشک است،کوک می کنند. مثلاً اگر حداقل زمان خشک بودن رختخواب ۷۰ دقیقه مشاهده شده است ،ساعت برای نواختن زنگ اخطار در ۶۵ دقیقه بعد از شروع خواب کودک تنظیم می گردد. یعنی اگر کودک در ساعت ۹شب شروع به خواب کرده است، زنگ اخطار در ساعت ۰۵/۱۰ شب کوک می گردد.

پس از نواخته شدن زنگ اخطار کودک برای تخلیه مثانه به دستشوئی هدایت می گردد. توصیه می گردد که دراوایل کاردرمان، مادر مشایعت کننده کودک باشد. سپس بعد از تخلیه ادرار ساعت برای ۶۵ دقیقه دیگر کوک می گردد. وهر بار پس از زنگ اخطار کودک برای تخلیه ادرار به دستشوئی هدایت می گردد.

این کار به مدت یک هفته تکرار می گردد و سپس پس از پایان هر هفته ۵ دقیقه به زمان قبلی کوک کردن افزوده می گردد. مثلاً:

هفته اول: ۶۵ دقیقه هفته دوم ۷۰ دقیقه هفته سوم ۷۵ دقیقه و الی آخر

پس از گذشتن یکماه از آغاز درمان، زمانهای کوک کردن به صورت ۱۰دقیقه افزایش می یابد. پس از ماه دوم به صورت ۲۰دقیقه ای افزایش می یابد.

مبانی علمی این کار مبتنی بر شرطی سازی زمانی است که در آن حالات زیستی بدن و اعضای بدن سرانجام به صورت نشانه محرک کنترل عمل را به دست می گیرند. هم چنین در این روش از روش شکل دهی زمانی رفتار به خوبی استفاده گردیده است.

تداوم و حوصله مادران در پیگیری دقیق این شیوه به موفقیت کامل آنها در درمان این مشکل می گردد. یک نکته قابل ذکر در این شیوه درمانی این است.

که قبل از خواب کودک باید حتماً به تخلیه ادرار مبادرت نماید و به خواب برود و هم چنین نکته دیگر اینکه حجم مایعات نوشیده شده توسط کودک افراط وتفریط نشان ندهد یعنی حجم مایعات نوشیده شده کودک به طور نسبی ثابت باشد.

منبع : hidoctor

739
منتشر شده در895 روز پیش

تیک های حرکتی و صوتی در کودکان

مطمئنا همه پدر و مادران برای فرزند خود تمامی امکانات را فراهم میکنند تا کودک دلبندشان بتواند به راحتی زندگی کند . یکی از مواردی که پدر و مادر در همان ابتدای طفولیت می بایست کنترل کنند ، حرکات ناموزون کودک است . متاسفانه کودک به علت دلایل های زیادی که در ادامه به آن اشاره می کنیم دچار تیک های حرکتی ، عصبی و یا صوتی می شود که این امر ممکن است در دراز مدت به یه عادت بد برای فرزندشان تبدیل شود . پس کودک خود را همه جوره تحت نظر داشته باشید تا در صورت برخورد با حرکات مشکوک بتوانید خیلی زود آنرا کنترل کنید.

«تیک» یک نوع حرکت سریع،‌ ناگهانی، تکرارشونده، ناموزون و قالبی در یک قسمت از بدن و گاهی در گلو و حلق به صورت تمیز کردن است. تیک‌ها دارای انواع متفاوتی می‌باشند. شایع‌ترین تیک‌ها به صورت حرکتی ودر سر و گردن می‌باشند، مانند پلک زدن، بالا انداختن ابرو، چشمک‌زدن، حرکات اطراف بینی و دهان و بالا انداختن شانه ها. شایع‌ترین تیک‌های صوتی ساده هم به صورت صاف کردن گلو، صدای اوهوم درآوردن و سرفه کردن می‌باشد.

سایر اشکال تیک به صورت گاز گرفتن لب‌ها، بیرون آوردن زبان، مشت کردن دست، تکان دادن پا،‌ زانو یا انگشت پا می‌باشد.
در سال‌های پیش‌دبستانی تیک‌های حرکتی (مثلا سریع پلک زدن، ‌شانه بالا انداختن و…) بین ۶ تا ۸ سالگی ظاهر می‌شوند، یعنی مقطعی که کودک باید «آرام بنشیند و یاد بگیرد». ولی این تیک‌ها در اکثر کودکان بسرعت رفع می‌شود. تیک‌ در کودکان معمولا با استرس‌های جدید ظاهر می‌شود مثلا با تولد خواهر و برادر، با طلاق پدر و مادر، رفتن به مدرسه‌ای جدید یا عدم حضور درازمدت یکی از والدین، بعضی از کودکان نیز بدون هیچ علتی به یک عادت خاص پناه می‌برند و این عادت رفته رفته برای آنها به پاسخی خودکار و غیرارادی تبدیل می‌شود.

تیک‌ها به طور معمول در دوران کودکی اغلب بین ۳ تا ۸ سالگی با تیک‌های ساده حرکتی شروع می‌شوند و شروع این اختلالات بعد از ۱۶ سالگی نادر است. اختلالات تیک‌ در پسران شایع‌تر از دختران است و نسبت پسران به دختران دارای تیک‌ ۳به یک می‌باشد. در برخی موارد کودک یا خانواده متوجه زمان دقیق شروع تیک نمی‌شوند و زمانی‌که اختلال شدت می‌گیرد، تازه به آن پی می‌‌برند.

تیک ها عموما از بین می روند و هیچگونه خطر یا آسیبی برای فرد ایجاد نمی کنند ولی واقعیت این است که مشاهده تیک‌های حرکتی یا صوتی در کودکان و بخصوص تحمل آنها توسط والدین کار آسانی نیست. تعدادی از والدین کودکانشان را به دلیل این حرکات نامناسب و صداهای نابهنجار مورد تنبیه قرار می‌دهند. والدین زمانی که اطرافیان به فرزندشان خیره می‌شوند یا درخصوص این رفتارها با تعجب، تمسخر یا تحقیر برخورد می‌کنند، فشار زیادی را متحمل می‌شوند و احساس گناه، خجالت، ناامیدی، خشم و حقارت می‌کنند‌. متاسفانه اختلالات تیک می توانند تاثیر مهمی بر عزت نفس کودک، پذیرش اجتماعی وی،‌ چگونگی روابط خانوادگی کودک و عملکرد تحصیلی وی ب‌گذارند و شاید اهمیت کنترل ودرمان آنها از این جهت بیشتر است.

کودک و نوجوان مبتلا به تیک به علت بازخوردهای اطرافیان احساس ناکامی کرده، بتدریج عزت نفس وی کاهش یافته و گاه دچار افسردگی می‌شود. همچنین با طرد شدن وی به دلیل حرکات و صداهای نامناسب دچار عدم پذیرش اجتماعی می‌شود. گاه اختلالات تیک در کودکان و نوجوانان به یک مشکل خانوادگی تبدیل می‌شود و تمام اعضای خانواده را تحت تاثیر قرار می‌دهد. از دیگر تاثیرات منفی اختلالات تیک تاثیر آن بر عملکرد تحصیلی کودک و نوجوان می‌باشد و باعث افت عملکرد وی می‌شود.

علل تیک چیست؟

در مورد سبب‌شناسی اختلالات تیک بین متخصصین اختلاف نظر وجود دارد. مهم‌ترین علت اختلالات تیک مقاوم و مزمن عوامل ژنتیکی و وراثتی است. تحقیقات نشان داده که وابستگان درجه اول افراد مبتلا به این نوع اختلال، احتمال بیشتری برای ابتلا به این بیماری دارند. همچنین این اختلال در نژادهای سفید و آسیایی شایع‌تر می‌باشد.

برخی از دانشمندان معتقدند که تیک‌ها احساسات و تعارضات واپس‌رانی‌شده‌ای هستند که به این شیوه نمادین خود را بروز می‌دهند. برخی دیگر نیز تنش‌های هیجانی و اختلافات شدید خانوادگی را عامل تیک می‌دانند در کل عوامل غیرژنتیکی از قبیل استرس نیز نقش بسیار مهم و موثری در بروز این اختلال دارد.

در خصوص نقش استرس در اختلالات تیک، تحقیقات زیادی انجام شده است که اغلب آنها موید نقش استرس به عنوان عاملی برای تشدید و شعله‌ور شدن حملات تیک هستند. برای مثال هیجانات شدید حتی ناشی از خوشحالی یا یک اتفاق خوب هم می‌تواند باعث تشدید تیک در فرد مبتلا شود و یا کودکی که دوره خاموشی تیک حرکتی مزمن را سپری می‌کند به دنبال استرس ناشی از دعوای والدین به عود حملات تیک دچار می‌شود. به لحاظ این که رفتارهای تیکی غالبا با فشار روحی تشدید می‌شوند، می‌بایستی عناصری را که در زندگی کودکتان منشأ ناراحتی یا نگرانی او می‌شود (مشکلات زناشویی شما به عنوان پدر و مادر یا مشکلات مربوط به مدرسه)‌ کنترل کنید. ممکن است سختگیری در مدرسه گاه موجب تشدید تیک کودک شده و در صورت قطع این سختگیری، اختلال موقت تیک نیز قطع شود. تخمین زده می‌شود ۴۰ تا ۹۰ درصد کودکان مبتلا به تیک، خصوصیات اختلال کمبود توجه یا بیش‌فعالی هم دارند. در بیش از ۲۵ درصد موارد، افراد مبتلا ابتدا اختلال کمبود توجه و بیش‌فعالی داشته و بعدا دچار تیک شده‌اند.

درمان تیک

تیک‌ها گاهی اوقات رفتارهای خاص و مجزا هستند و گاه جزیی از یک رشته مشکلات. تخمین زده می‌شود که اغلب کودکانی که تیک دارند بدون درمان کاملا بهبود می‌یابند. بقیه هم تا حدودی بهبود یافته و فقط درصد کوچکی تغییر نمی‌کنند یا تیک آنها بدتر می‌شود. ارجاع جهت ارزیابی بالینی و درمان تیک معمولا به این معناست که آن رفتار بیش از حد طول کشیده و آنقدر شدید و مزمن شده که ممکن است صدمه فیزیکی ایجاد کند یا شخص مبتلا آنقدر آن رفتار را انجام داده که در روند رشد جسمی ـ شناختی او ایجاد مشکل کرده است. در واقع به جهت این که اختلال تیک یک اختلال عصبی ـ رفتاری پیچیده و مزمن است درمان آن می‌تواند به صورت آموزش‌های روان‌شناختی، درمان‌های حمایتی، درمان‌های دارویی و درمان‌های رفتاری باشد. مهم‌ترین بخش از درمان اختلالات تیک بخش آموزشی و درمان‌های حمایتی است. در صورتی که این بخش از درمان به خوبی انجام شود و بیمار، خانواده و مدرسه همکاری خوبی داشته باشند و شدت بیماری نیز زیاد نباشد، به تنهایی کفایت می‌کند. لازم است کودک به این باور برسد که با وجود تیک‌ها می‌تواند به زندگی روزمره خود ادامه دهد، به طوری که تیک‌ها حداقل تاثیر منفی را بر عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی وی بگذارد. کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلالات تیک از نظر هوشی فرقی با سایرین ندارند و بیشترین مشکل آنها، مدیریت کردن تیک‌ها در کلاس و جوابگویی به همکلاسی‌ها و معلمان است.

واکنش همسالان و معلمان به تیک‌ها تاثیر مهمی در دیدگاه فرد مبتلا دارد. برخی مواقع حرکات و صداهای مربوط به تیک موجب آزار همکلاسی و برهم خوردن نظم کلاس می‌شود که در صورت عدم آگاهی معلمان از بیماری دانش‌آموز می‌تواند باعث عصبانیت آنان و به کار بردن روش‌های تنبیهی برای دانش‌آموز مبتلا به تیک شود. چنین واکنشی از طرف معلمان این اجازه را به سایر دانش‌آموزان می‌دهد که فرد مبتلا را مورد استهزا و تمسخر قرار دهند و به دنبال آن دانش‌آموز همواره نگران و هراسان باشد که بازخواست و تنبیه نشود یا از مدرسه بترسد یا نسبت به معلمین و همکلاسی‌ها رفتار خصمانه پیدا کند و نهایتا بر ارتباط اجتماعی و اعتماد به نفس او تاثیر منفی گذارد و وی را مستعد افسردگی کند. معلمان باید به یاد داشته باشند که دانش‌آموز مبتلا به تیک خود نیز به اندازه سایرین از علایم آزاردهنده تیک رنج می‌برد و با درک مشکل او توسط معلم، کمک بزرگی برای پذیرش این بیماری به وی می‌شود. بدترین کار این است که مرتب به کودک خود بگویید “نکن” و حتی بدتر از آن وی را تنبیه یا سرزنش کنید. البته می توانید با کمتر شدن تیک ها وی را تشویق کنید و اصولا بهترین کار این است که وجود تیک ها را به رویش نیاورید و منتظر شوید تا خود بخود کاهش یابند و صد البته استرس و نگرانی های وی را کاهش دهید.

هر وقت تیک ها مستمر و طول کشیده شدند (بیش از یک سال) به پزشک اعصاب مراجعه کنید تا اولا از تشخیص اختلال تیک اطمینان حاصل شود (برای تشخیص اختلال بهتراست حتی زودتر هم مراجعه شود زبرا برخی حرکات دیگر به اشتباه از نظر والدین تیک تصور میشوند در حالیکه تیک نیستند و من چنین مواردی زیاد دیده ام.)

در مورد استفاده از دارو می‌‌توان گفت با توجه به عوارض داروها دارو درمانی زمانی استفاده می‌شود که شدت یا فرکانس تیک‌ها زیاد و ناتوان‌کننده باشد،‌ منجر به مشکلات جسمی مانند درد عضلات و مفاصل شود و باعث اختلال در عملکرد فردشده یا برای او ایجاد استرس کند. به طور کلی برای تیک هایی که فقط چند ماه است شروع شده اند و مشکل مهمی برای کودک ایجاد نمی کنند دارو لازم نیست ولی اگر تیک بیش از یک سال طول بکشد ممکن است درمان لازم شود. در مواردی که کودک هر دو سه ماه تیک جدیدی میگیرد که برطرف میشود و چند ماه بعد یک تیک در قسمت دیگری نشان می دهد نیز درمان دارویی لازم نیست. داروهایی که امروزه برای درمان اختلالات تیک استفاده می‌شوند، متفاوت هستند و تصمیم‌گیری برای انتخاب نوع دارو به عهده پزشک متخصص می‌باشد. با استفاده از تنش‌زدایی و حل تعارضات نیز می‌توان آرامش روانی را در کودک ایجاد کرد. این آرامش، از استرس کودک کاسته و وی کمتر به حرکات و اصوات تیک متوسل می‌شود. همچنین کمک به فرد برای افزایش توانایی اجتماعی وی موجب رضامندی و بالا رفتن سطح اعتماد به نفس او می‌شود که در تغییر رفتار وی بسیار موثر است. ارتقای اعتماد به نفس خود باعث تنیدگی کمتر در وی می‌شود.

منبع : pezeshketo

1,185
منتشر شده در898 روز پیش
صفحه 20 از 24« بعدی...10...1819202122...قبلی »
تبلیغات
پرشین طب

آخرین ویدئوهای پزشکی