داروهای شیمیایی - صفحه 3 از 5 - پرشین طب

فروش فایل فروشگاه شاپ می نو
امار سایت
  • افراد آنلاین : 23
  • ورودی گوگل : 19
  • تعداد کل مطالب : 4387
  • بازدید امروز : 1241
  • بازدید دیروز : 15552
  • بازدید این هفته : 16793
  • بازدید این ماه : 373873
  • بازدید کل : 4781575
این داروها

این داروها را با در یک زمان مصرف نکنید!

پرشین طب – دارو | به گزارش پرشین طب؛ همه ما وقتی احساس ناراحتی و درد در بدن داریم به سراغ خودسرانه دارو می رویم. اینکه اینکار چقدر می تواند به ضرر بدنمان باشد مورد بحث این مطلبمان نیست ولی نمی توانیم آنرا نادیده بگیریم. اما باید توجه کنیم که داروهایی وجود دارند که نباید به صورت همزمان مصرف شوند. در این نوشته اینگونه دارو های رو مورد بحث قرار داده ایم.

۱.جفت خطرناک: تایلنول و داروهای سرماخوردگی چندمنظوره

اغلب مواقع برای درمان سرفه، سرماخوردگی و آنفلونزا استامینوفن استفاده می‌شود تاعوارض ناشی از آنها یعنی گلودردهای دردناک، سردرد و تب بهبود یابد. دکتر جس کالتین از دانشگاه ملی کالیفرنیا، ساکرامنتو معتقد است با مصرف تایلنول که حاوی استامینوفن است در کنار خود استامینوفن، با افزایش جذب داروی روزانه مواجه می‌شوید و از حد مجاز ۴ گرم داروی روزانه تجاوز می‌نمائید. خطر آن چیست؟ آسیب کبدی که در نهایت منجر به پیوند کبد یا حتی مرگ می‌گردد.( مصرف زیاد این دارو یعنی بیش از ۷ گرم در روز تهدیدی جدی محسوب می‌شود و حتی چنانچه فقط یک روز بیش از۴ گرم از آنها را با یکدیگر مصرف نمائید، می‌تواند بسیار خطرناک باشد.

جایگزین کنید: بر نام دارو تمرکز کنید. دکتر نیکول گتس، از اساتید دانشگاه داروسازی لوئیس می‌گوید که گاهی استامینوفن در طبقه‌ی مسکن‌ها طبقه بندی و بسته‌بندی می‌شود و گاهی در طبقه‌ی تب‌برها بسته‌بندی می‌گردد، حال آنکه ترکیبات آن یکسان است. همچنین، به علائم اختصاری بر گرفته از استامینوفن همانند “استام” و یا نام پاراستامول که نام شناخته‌ شده‌ایی برای استامینوفن در کشورهای دیگر است، نیز توجه نمائید.

۲.جفت خطرناک: هر نوع ترکیبی از ایبوپروفن، ناپروکسن و آسپرین

کالتین می‌گوید، داروهای که حاوی نام‌های تجاری از قبیل Advil Aleve,و Bayer هستند در طبقه‌ایی از داروها موسوم به ضدالتهابی غیراستروئیدی جای می‌گیرند. از آنجایی که عملکرد همه‌ی آنها به نوعی مشابه است، مصرف بیش از یک مورد از آنها خطر عوارض جانبی ناشی از آنها را بسیار افزایش می‌دهد. دکتر تیم دیویس از اعضای انجمن داروسازان ملی معتقد است، این عوارض از حالت تهوع خفیف تا خونریزی معده و روده متغییر است.

جایگزین کنید: هر مرتبه فقط یکی از داروها را مصرف کنید، دستورالعمل روی بطری را به دقت مطالعه و از آن پیروی کنید تا دریابید کدام یک از آنها برای درمان شما موثرتر است. دیوید می‌گوید: به عنوان مثال، ممکن است برای رفع سردرد ایبوپروفن موثرتر باشد، حال آنکه ناپروکسن دردهای عضلانی را تسکین می‌دهد. اما چنانچه با مصرف این داروها همچنان درد بر شما غالب بود، زمان آن فرارسیده تا با پزشک خود مشورت نمائید.

۳.جفت خطرناک: آنتی‌هیستامین و داروهای ضدتهوع ناشی از حرکت وسایل نقلیه

هنگامی که داروهای آلرژی حاوی آنتی‌هیستامین مانند Benadryl را با داروهای درمان تهوع ناشی از حرکت وسایل نقلیه همانند Dramamine مصرف می‌کنید باید بسیار محتاط باشید. دیفن‌هیدرامین‌ها برای درمان زکام، قرمزی چشم و آب‌ریزش بینی؛ دیمن‌هیدرینیت‌ها در تخفیف تهوع موثرند؛ که ترکیبات فعال و مشابهی دارند و کسالت و خواب‌آلودگی را افزیش می‌دهند. گتس می‌گوید که اغلب در مورد افرادی که به دلیل مصرف بیش از حد آنتی‌هیستامین‌ها در طول پرواز می‌خوابند، بسیار شنیده‌ام.

جایگزین کنید: چنانچه تحت درمان با آنتی‌هیستامین هستید، برای درمان تهوع ناشی از حرکات وسایل نقلیه از داروهای غیر‌خواب‌آور استفاده کنید که حاوی ترکیبات فعال مکل‌زین باشند.

۴.جفت خطرناک: داروهای ضد اسهال و مکمل‌های کلسیم

محصولات حاوی لوپرامید ازقبیل ،Imodium درمان کننده‌ی اسهال هستند. اما اگر آنها را در کنار مکمل‌های کلسیم مصرف کنید، مشکل شما معکوس خواهد شد. دیوس می‌گوید کلسیم موجب سفت‌شدن مدفوع می‌گردد، بنابراین مصرف کلسیم همراه با محصولات ضداسهال، سیستم گوارشی شما را مختل خواهد کرد.

جایگزین کنید: دیوید در ادامه می‌گوید که کپسول‌های کلسیم خود را مادامی که مشکل روده‌ی شما برطرف نشده، کنار بگذارید. حتی اگر پزشکتان تاکید قاطعی در مصرف کپسول‌های کلیسم دارد، باز هم آنها را کنار بگذارید زیرا اجتناب از مصرف آنها برای چند روز مشکل حادی را برای استخوان‌های شما پدید نخواهد آورد.

۵.جفت خطرناک: علف چایی و داروی سرفه

مکمل‌های گیاهی علف چای برای کاهش اضطراب و افسردگی مصرف می‌شوند. دکستروامفتامین، داروی ضدسرفه‌ایست که سرفه‌های خشک را متوقف می‌کند. دیوید معتقد است، اما مصرف هر دوی آنها در کنار هم موجب بروز شرایط خطرناکی موسوم به سندرم سرتونین می‌گردد. ترشح بیش از حد انتقال دهنده‌های عصبی سرتونین در سیستم مغزی شما می‌تواند منجر به تعریق بیش از حد، اختلال حواس و نگرانی، عدم توانایی در کنترل حرکات و در برخی موارد نادر منجر به مرگ گردد.

جایگزین کنید: ابتدا، بررسی نمائید تا دریابید که آیا حقیقتا به دکستروامفتامین نیاز دارید یا خیر. چنانچه سرفه‌های مکرر و آزار دهنده ندارید پس نیازی به آن ندارید و از مصرف آن جدا خودداری کنید. دارویی را بیابید که تنها علائم شما را برطرف سازد. گتس خاطر نشان می‌سازد که اگر درباره‌ی ترکیبات داروهای سرماخوردگی، سرفه و آنفولانزا با دیگر داروها و بروز نتایج ناگوار تردید دارید، با پزشک خود یا داروساز، حتی به صورت تلفنی مشورت کنید.

گتس می‌گوید که شما همچنین می‌توانید برای سرفه‌های خشک خود از بخور سرد استفاده نمائید، مقدار فراوانی آب بنوشید و در بینی خود قطره‌ی مخصوص سرفه بچکانید و یا حتی آبنبات تسکین سرفه میل کنید. مصرف ۱.۲ تا ۲ قاشق چایخوری عسلپیش از خواب سرفه‌های شبانه را تسکین داده و کیفیت خواب را بهبود می‌بخشد.

منبع : healthmag

554
منتشر شده در785 روز پیش
عوارض دگزامتازون

عوارض دگزامتازون برای استخوان 

پرشین طب – اخبار پزشکی | به گزارش پرشین طب دگزامتازون هم مانند داروهای دیگر می باشد و عوارض خاص خود را دارد ، ولی باید اذعان داشت دگزامتازون قاتل استخوان ها می باشد ، چرا که می توان گفت بزرگ ترین عارضه آن پیشگیری از رسوب کلسیم در استخوان ها و ایجاد پوکی استخوان می باشد. در این نوشته سعی داریم از تمامی جوانب عوارض دگزامتازون را برای شما عزیزان همیشه همراه شرح دهیم. ما را همراهی کنید.

حتما برای شما هم پیش آمده که دچار سرماخوردگی یا حساسیت شده باشید و در مراجعه به پزشک و خرید داروها، ببینید که آمپول دگزامتازون هم برایتان تجویز شده است. دگزامتازون یکی از پرمصرف‌ترین داروهای کشور است، اما اطلاعات شما درباره این دارو چقدر است و درباره موارد مصرف و عوارض جانبی آن چه می‌دانید؟

دگزامتازون در یک نگاه

دگزامتازون دارویی از دسته کورتیکواستروئیدها است و در بازار دارویی ایران به شکل قرص، آمپول و قطره عرضه می‌شود. کورتیکواستروئیدهایی مثل دگزامتازون، پردینوزولون و بتامتازون داروهایی هستند که مثل هورمون‌های غده فوق کلیه عمل می‌کنند.

دگزامتازون و به طور کلی خانواده کورتیکواستروئیدها برای درمان بیماری‌های مختلفی تجویز می‌شوند که التهاب (تورم، قرمزی، درد)، بیماری‌های پوستی، بیماری‌های خونی، بیماری‌های چشمی، بیماری‌های تیروئید، آلرژی و آسم، بیماری‌های خود ایمنی مثل لوپوس و پمفیگوس، بیماری‌های غده فوق کلیوی، شوک آنافیلاکتیک (شوک ناشی از حساسیت)، روماتیسم مفصلی و بعضی از انواع سرطان‌ها از آن جمله است.

موارد سوءمصرف

در سال‌های اخیر مصرف دگزامتازون به طور بی‌رویه در ایران افزایش داشته است. براساس آمارهای ارائه شده در سال گذشته دگزامتازون درصدر داروهـــای تجــــویز شده در کشور قرار داشته است. شاید دلیل پرطرفدار بودن این دارو این باشد که در سال‌های گذشته، دگزامتازون به یکی از انواع داروهای دوپینگ رایج در باشگاه‌های بدنسازی تبدیل شده است و باعث افزایش وزن کاذب می‌شود، هر چند این افزایش وزن ایجاد شده حاصل از تجمع آب و مایعات در بدن است و هیچ تاثیری در افزایش حجم عضلات و توان ورزشکار ندارد و حتی مصرف منظم آن به کاهش توده عضلانی شخص منجر می‌شود. از دیگر موارد سوءمصرف داروی دگزامتازون می‌توان به استفاده از آن برای رفع علائم سرماخوردگی و حساسیت‌های ساده و کاهش دردهای عضلانی اشاره کرد که تاثیری موقت در درمان آنها دارد.

توصیه می‌شود برای رفع علائم سرماخوردگی از دگزامتازون استفاده نکنید، چراکه این دارو با تضعیف سیستم ایمنی بدن زمینه را برای تشدید بیماری‌های عفونی فراهم کرده و طول مدت بیماری را افزایش می‌دهد.

عوارض جانبی

دگزامتازون هم مثل هر داروی دیگری اثرات و عوارض جانبی خود را دارد و این عوارض جدی است. باید دگزامتازون را قاتل استخوان‌ها دانست، چرا که بزرگ‌ترین عارضه آن پیشگیری از رسوب کلسیم در استخوان و ایجاد پوکی استخوان است. همچنین دگزامتازون روی سیستم گوارشی تاثیر می‌گذارد و باعث بروز مشکلاتی از قبیل نفخ، زخم‌های مری و معده می‌شود. افزایش فشار چشم، آب مروارید و گلوکوم (آب سیاه) از عوارض دیگر مصرف زیاد این داروست. مصرف بالای این دارو با تاثیر بر سیستم قلبی ـ عروقی، به افزایش قند خون منجر می‌شود و در نتایج آزمایشی اختلال ایجاد می‌کند.

توجه داشته باشید که این دارو و هم‌خانواده‌های آن باعث چاقی، اختلالات قاعدگی و پرمویی در خانم‌ها هم می‌شود. بهتر است در صورت مشاهده مشکلاتی مثل تورم در صورت و قوزک پا و همچنین مدفوع سیاه، قیری رنگ و عفونی که بیش از چند روز طول می‌کشد، پزشکتان را در جریان قرار دهید.

موارد منع مصرف

در صورتی که مبتلا به بیماری‌هایی مثل بیماری‌های زمینه‌ای مثل آبله مرغان، سرخک، بیماری‌های قارچی، صرع، دیابت،سل،عفونت‌های چشمی، اختلالات تیروئیدی، بیماری‌های کبدی، بیماری‌های کلیوی، فشار داخل چشم، بیماری‌های قلبی و فشارخون بالا،بیماری‌های گوارشی مثل زخم معده و اثنی‌عشر هستید، حتما پزشکتان را در جریان قرار دهید تا در تجویز این دارو تجدیدنظر کند.

توجه داشته باشید در صورت داشتن برنامه یا تصمیم برای عمل جراحی و حتی جراحی‌های دندانپزشکی هم لازم است به پزشک اطلاع دهید. در دوران بارداری و شیردهی با توجه به عبور این دارو از جفت و ترشح آن در شیر، مصرف دگزامتازون باید با نظر پزشک باشد.

اختلال دارویی با داروهای دیگر

اگر داروهای رقیق‌کننده‌ خون مثل آسپرین و وارفارین، داروهای قلبی مثل دیگوگسین، قرص‌های ضدبارداری، ریفامپین، داروهای ضدتشنج مثل فنوباربیتال و فنی‌تویین مصرف می‌کنید، نباید از دگزامتازون استفاده کنید.

مصرف دگزامتازون و رژیم غذایی مناسب

اگر پزشک برایتان دگزامتازون تجویز کرده است باید تغییراتی در رژیم غذایی ایجاد کنید. همزمان با مصرف قرص دگزامتازون لازم است مصرف نمک را کم کنید. در عین حال توصیه می‌شود مصرف شیر و مواد غذایی حاوی پروتئین را افزایش دهید. از آنجا که این دارو باعث بروز ناراحتی‌های معده می‌شود، بهتر است بعد از غذا یا همراه با شیر مصرف شود.

در صورت فراموش کردن مصرف دارو

در صورت فراموش کردن مصرف یک نوبت دارو، به محض یادآوری، دارو را مصرف کنید البته به شرط این‌که فاصله زیادی تا زمان مصرف نوبت بعدی وجود نداشته باشد. در غیر این صورت از مصرف نوبت فراموش شده صرف‌نظر کرده و تنها داروی نوبت بعدی را مصرف کنید تا دوز آن دوبرابر نشود.

شیوه مصرف

نکته مهم دیگری که باید در مورد مصرف دگزامتازون در نظر بگیرید مصرف دقیق دوز آن است. هرگز مقدار تجویز شده توسط پزشک را کم یا زیاد نکنید و به هیچ عنوان مصرف دارو را به صورت ناگهانی قطع نکنید. اگر مدت زمان طولانی از این دارو استفاده می‌کنید، با نظر پزشک مقدار تجویزی را بتدریج کم کنید. توجه داشته باشید قطع ناگهانی دارو، عوارضی مثل تب، دردهای عضلانی،سردرد، بی‌اشتهایی و کاهش وزن را به دنبال دارد.

منبع : alodoctor

====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ======

بمنظور دسترسی سریع تر به مطالب دلخواه خود، پرشین طب را از طریق لینک زیر در اینستاگرام دنبال کنید:

Instagram

2,030
منتشر شده در831 روز پیش
داروی استامینوفن

با خطرات مصرف طولانی مدت داروی استامینوفن آشنا شوید!

پرشین طب – داروهای شیمیایی | به گزارش پرشین طب مصرف دراز مدت داروی استامینوفن تاثیر بدی برای بدن و کلیه ها می گذارد. داروهای شیمیایی چون دارای ساختار خاصی هستند باید همیشه تحت نظر پزشک مربوطه تجویز شده و مصرف شوند . مصرف خودسرانه این داروها باعث صدمات جدی به بدن می شود. یکی از این داروهایی که مصرف طولانی مدت آن باعث ایجاد خطر برای کلیه ها می شود داروی استامینوفن می باشد.

پژوهشگران روز سه‌شنبه ۳ مارس ۲۰۱۵ اعلام کردند که پزشکان ممکن است خطرات مصرف درازمدت استامینوفن یا پاراستامول، پرمصرف‌ترین داروی ضددرد جهان، را دست کم بگیرند. پژوهشگران در این بررسی که به سرپرستی فیلیپ کوناهان در انستیتوی پزشکی روماتیسمی و عضلانی-اسکلتی لیدز در شمال انگلستان انجام شد، داده‌های به دست آمده از هشت بررسی قبلا منتشر شده درباره استفاده درازمدت استامینوفن یا پاراستامول را تجزیه و تحلیل کردند.داده‌ها فقط از افرادی به دست آمده بود که با تجویز پزشک استامینوفن مصرف کرده بودند، نه به صورت خرید بدون نسخه. دو تا از این هشت بررسی نشان داده بودند که مصرف‌کنندگان درازمدت استامینوفن در مقابل کسانی که در مدت بررسی این دارو برای‌شان تجویز نشده بود، در معرض افزایش خطر مرگ و میر هستند.

چهار تا از این بررسی‌ها نشاندهنده افزایش خطری از ۱۹ تا ۶۸ درصد در افزایش مشکلات قلبی-عروقی در میان این افراد بودند. خطر خونریزی گوارشی و سایر عوارض جانبی روده‌ای نیز تا ۴۹ درصد افزایش می‌یافت. سه تا از این بررسی‌ها بیانگر اثرات نابه‌جا بر کلیه‌ها بودند. در مقاله این پژوهشگران که در ژورنال بریتانیایی سالنامه‌های بیماری‌های روماتیسمی منتشر شده است، آمده است که در همه این موارد، افزایش خطر وابسته به دوز دارو بود- به عبارت دیگر هر چه دوز مصرفی استامینوفن بالاتر می‌رفت، خطر عوارض هم افزایش می‌یافت. به گفته نویسندگان مقاله گرچه این افزایش خطر از لحاظ مقدار مطلق اندک بود، اما پزشکان باید هنگام تجویز این دارو احتیاط بیشتری کنند. در این مقاله آمده است: «به اعتقاد ما خطر تجویز استامینوفن بیشتر از آن حدی است که جامعه پزشکی تصور می‌کند…توصیه می‌شود یک بازبینی سیستماتیک از کارآیی و تحمل‌پذیری استامینوفن در بیماری‌های متفاوت انجام شود.»

سایر کارشناسان می‌گویند باید محتاط بود که واکنشی بیش از حد به نتایج این بررسی نشان نداد. آنها اشاره می‌کنند که این تجزیه و تحلیل نمی‌تواند مشخص کند که آیا مرگ زودرس یا مشکلات سلامت این افراد به علت بیماری‌زمینه‌ای است یا مصرف استامینوفن. همچنین این بررسی خرید بی‌نسخه این دارو را در نظر نگرفته است، یعنی تصویری که ممکن است بسیار پیچیده‌تر باشد. نیک بیتمن، استاد سم‌شناسی بالینی در دانشگاه ادینبورو در اسکاتلند، می‌گوید: «استامینوفن بی‌خطرترین داروی ضددرد در دسترس باقی می‌ماند، و این بررسی نباید باعث شود افراد از مصرف آن خودداری کنند.» او افزود: «بر اساس این نتایج، توصیه می‌شود که پایین‌ترین دوز موثر دارو در کوتاه‌ترین زمان ضروری تجویز شود. با این حال پژوهش‌های محکم‌تری درباره اثرات زیانبار احتمالی این داروی پرمصرف ضروری است.»

استامینوفن یا پاراستامول که به طور گسترده‌ای به عنوان نخستین پله در نردبان داروهای ضددرد، توصیه می‌شود، را بسیاری از آسپیرین یا ایبوپروفن بی‌خطرتر می‌دانند. این بررسی جدید به یافته‌های پژوهشی دیگر اشاره کرده است که نشان می‌دهند استامینوفن هنگامی که موضوع درمان آرتروز، درد مفصل یا کمردرد حاد مطرح است، ممکن است نسبت به رقبایش مزیتی از لحاظ تسکین درد نداشته باشد. در این مقاله آمده است: «ملاحظات دقیق‌تر درباره کاربرد این دارو ضروری است. لازم است تجویزکنندگان از واکنش‌های فردی بیماران به استامینوفن و افزایش سمیت مشاهده شده با دوزهای معمول و بالاتر دارو آگاه باشند.»

منبع : pezeshkan

====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ======

بمنظور دسترسی سریع تر به مطالب دلخواه خود، پرشین طب را از طریق لینک زیر در اینستاگرام دنبال کنید:

Instagram

509
منتشر شده در840 روز پیش
داروی آتروپین

از داروی آتروپین چه استفاده هایی می شود؟!

پرشین طب – دارو | به گزارش پرشین طب داروهای شیمیایی زیادی وجود دارد که هر کدام به تشخیص پزشک برای درمان یا تسکین عضوی از بدن تجویز می شود. باید توجه داشته باشید که داروها را سر خود مصرف نکنید و حتما به پزشک مراجعه کنید ، داروی آتروپین یکی از داروهای شیمایی می باشد که برای اسپاسم گوارشی ، درمان های قاعدگی و … تجویز می شود. می خواهیم در مورد داروی آتروپین و موارد مصرف و منع مصرف آن مطالبی را ارائه دهیم.

موارد مصرف‌

آتروپين‌ در درمان‌ اسپاسم‌پيلور، اسپاسم‌ مجراي‌ گوارشي‌، همراه‌ بامرفين‌ در درمان‌ اختلالهاي‌ اسپاسمي‌مجاري‌ صفراوي‌، در قولنج‌ كليه‌، در درمان‌قاعدگي‌ دردناك‌ و شب‌ ادراري‌، براي‌كاهش‌ تنوس‌ عضلات‌ روده‌ بهنگام‌عكسبرداري‌، براي‌ كاهش‌ ترشحات‌ بزاق‌ وترشحات‌ دستگاه‌ تنفسي‌ پيش‌ از بيهوشي‌،براي‌ جلوگيري‌ از براديكاردي‌ و ايست‌سينوسي‌ و كمي‌ فشار خون‌ ناشي‌ ازسوكسينيل‌ كولين‌، به‌عنوان‌ پادزهر دردرمان‌ مسموميت‌ با مهاركننده‌هاي‌ كولين‌استراز از جمله‌ سموم‌ ارگانو فسفره‌،همراه‌ نئوستيگمين‌ يا پيريدوستيگمين‌ دررفع‌ آثار مسددهاي‌ عصبي‌ ـ عضلاني‌ و دربيماري‌ پاركينسون‌ مصرف‌ مي‌شود.

مكانيسم‌ اثر

اين‌ دارو اثر استيل‌ كولين‌ برگيرنده‌هاي‌ موسكاريني‌ را مهار مي‌كند وبنابراين‌ مي‌تواند روي‌ عضلات‌ صاف‌،گيرنده‌هاي‌ پس‌ عقده‌اي‌ ميوكارد، گره‌سينوسي‌ و دهليزي‌ و دهليزي‌ ـ بطني‌، غددمترشحه‌ برون‌ ريز، حركت‌ دستگاه‌گوارش‌ و تنوس‌ ميزناي‌ و مثانه‌ تاثيربگذارد. با همين‌ مكانيسم‌ به‌عنوان‌ پادزهربه‌كار مي‌رود. اثر ضدسرگيجه‌ حقيقي‌ وپاركينسون‌ آن‌ نيز بدليل‌ همين‌ اثر در مغزمي‌باشد. در مجموع‌، مقادير كم‌ آتروپين‌موجب‌ مهار ترشحات‌ بزاق‌ و برونش‌ وتعريق‌ مي‌شود در حالي‌ كه‌ تجمع‌ داروموجب‌ گشاد شدن‌ مردمك‌ها و افزايش‌سرعت‌ ضربانات‌ قلب‌ مي‌گردد.

فارماكوكينتيك‌: آتروپين‌ در كبد هيدروليزآنزيمي‌ شد. و در تمام‌ بدن‌ انتشار مي‌يابد وبراحتي‌ از سد خوني‌ ـ مغزي‌ عبور مي‌كند.طول‌ مدت‌ اثر آن‌ بسيار كوتاه‌ است‌ و ۵۰درصد دارو از راه‌ كليه‌ها دفع‌ مي‌گردد.نيمه‌ عمر حذف‌ آتروپين‌ از بدن‌ ۲/۵ ساعت‌مي‌باشد.

هشدارها:

۱ ـ نوزادان‌ و كودكان‌ به‌عوارضي‌ سمي‌ آتروپين‌ حساسترند.

۲ ـ به‌ دليل‌ كاهش‌ عرق‌، دماي‌ بدن‌ افزايش‌مي‌يابد.

۳ ـ احتمال‌ بروز هيجان‌ و تحريك‌پذيري‌در سالخوردگان‌ با مقادير درماني‌ وجوددارد.

۴ ـ در آريتمي‌ قلبي‌، نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌،فقدان‌ تنوس‌ دستگاه‌ گوارش‌، احتباس‌ادرار، بزرگ‌ شدن‌ پروستات‌، كوليت‌اولسراتيو، بارداري‌ و شيردهي‌ و گلوكوم‌با احتياط مصرف‌ گردد.

۵ ـ آتروپين‌ از جفت‌ عبور كرد و در شيرنيز ترشح‌ مي‌شود.

موارد منع‌ مصرف‌:

اين‌ دارو در گلوكوم‌ بازاويه‌ بسته‌ نبايد مصرف‌ شود.

عوارض‌ جانبي‌:

از عوارض‌ شايع‌ اين‌ دارو مي‌توان‌ از يبوست‌، خشكي‌ دهان‌، بيني‌، گلو يا پوست‌ و اشكال‌ در بلع‌، گشاد شدن‌مردمك‌ها، براديكاردي‌ و سپس‌ تاكيكاردي‌ و كاهش‌ تعريق‌ نام‌ برد.

تداخل‌هاي‌ دارويي‌:

مصرف‌ همزمان‌اين‌ دارو با گلوكوكورتيكوئيدها و هالوپريدول‌ مي‌تواند فشار داخل‌ چشم‌ را افزايش‌ دهد. در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ با داروهاي‌ آنتي‌هيستامين‌ و ساير داروهاي‌ ضد موسكاريني‌،ديسوپيراميد، فنوتيازين‌ها وداروهاي‌ ضد افسردگي‌ سه‌ حلقه‌اي‌ اثرات‌آنتي‌موسكاريني‌ تشديد مي‌شود. درصورت‌ مصرف‌ همزمان‌ با داروهاي‌ ضدمياستني‌ سبب‌ كاهش‌ هر چه‌ بيشتر تحرك‌روده‌ مي‌شود.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌:

۱ ـ پس‌ از مصرف‌ دارواز رفتن‌ در محيطهاي‌ گرم‌ و از پرداختن‌ به‌فعاليت‌ بدني‌ شديد خودداري‌ گردد.

۲ ـ احتمال‌ ايجاد اختلال‌ ديد يا حساسيت‌ به‌نور وجود دارد.

۳ ـ احتمال‌ بروز خشكي‌ دهان‌، بيني‌ يا گلووجود دارد.

۴ ـ تزريق‌ وريدي‌ آتروپين‌ بايد به‌ آهستگي‌صورت‌ گيرد.

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: به‌عنوان‌ ضد موسكاريني‌،مقدار ۰/۶ ـ ۰/۴ ميلي‌گرم‌ هر ۶ ـ ۴ ساعت‌به‌صورت‌ عضلاني‌، وريدي‌ يا زير جلدي‌تزريق‌ مي‌گردد. به‌عنوان‌ ضد آريتمي‌

۱ ـ ۰/۴ ميلي‌گرم‌ هر ۲ ـ ۱ ساعت‌، حداكثر تا۲ ميلي‌گرم‌، تزريق‌ مي‌شود.

براي‌ جلوگيري‌ از ترشح‌ بيش‌ از حدبزاق‌ مقدار ۰/۶ ـ ۰/۲ ميلي‌گرم‌ هر ۱ ـ ۰/۵ساعت‌ قبل‌ از اعمال‌ جراحي‌، ۱/۲ ـ ۰/۶ميلي‌گرم‌ به‌طور همزمان‌ با تزريق‌ ۲ ـ ۰/۵ميلي‌گرم‌ نئوستيگمين‌ به‌صورت‌ وريدي‌ ودر مسموميت‌ كورار براي‌ مهار كننده‌هاي‌كولين‌ استراز مقدار ۴ ـ ۲ ميلي‌گرم‌ تزريق‌وريدي‌ مي‌گردد. سپس‌ مقدار ۲ ميلي‌گرم‌هر ۱۰ ـ ۵ دقيقه‌ تا زمان‌ برطرف‌ شدن‌علايم‌ موسكاريني‌ و يا بروز علايم‌مسموميت‌ با آتروپين‌ تزريق‌ مي‌گردد.

كودكان‌: مقدار ۰/۰۱mg/kg (حداكثر ۰/۴ميلي‌گرم‌) هر ۶ ـ ۴ ساعت‌ به‌عنوان‌ آنتي‌كولينرژيك‌ تجويز مي‌گردد. به‌عنوان‌ ضدآريتمي‌ مقدار ۰/۰۳mg/kg ـ ۰/۰۱ تزريق‌ وريدي‌ مي‌شود. براي‌ جلوگيري‌ از ترشح‌ بيش‌ از حد بزاق‌ و ترشحات‌ مجاري‌ تنفسي‌پيش‌ از بيهوشي‌ در كودكان‌ با وزن‌ ۳ تاكيلوگرم‌ بين‌ ۰/۶ ـ ۰/۱ ميلي‌گرم‌ استفاده‌مي‌شود. به‌عنوان‌ پادزهر مهاركننده‌هاي‌كولين‌ استراز مقدار اوليه‌ ۱ ميلي‌گرم‌تزريق‌ وريدي‌ يا عضلاني‌ مي‌شود و سپس‌مقادير ۱ ـ ۰/۵ ميلي‌گرم‌ هر ۱۰ ـ ۵ دقيقه‌تزريق‌ مي‌شود.

اشكال‌ دارويي‌:

Injection (as Sulfate) : 0.5mg / ml

۱۰ mg / 10 ml

منبع : pezeshketo

648
منتشر شده در857 روز پیش
دی متیل سولفوکساید

اثرات درمانی داروی دی متیل سولفوکساید

پرشین طب – زناشویی | به گزارش پرشین طب دی متیل سولفوکساید نوعی ترکیب ارگانوسولفوره با فرمول ( CH32SO ) می باشد. دی متیل سولفوکساید مایعی بیرنگ است. عنوان داروتنها اندیکاسیون DMSO  که مورد تایید اداره غذا و داروی امریکا (US-FDA) است، درمان علامتی نوعی بیماری مثانه موسوم به سیستیت بینابینی (interstitial cystitis) دی متیل سولفوکساید (DMSO) در داروسازی و شیمی به عنوان یک حلال آپروتیک قطبی شناخته می شود که موارد مصرف زیادی در تحقیقات و در صنعت دارد. اما آنچه در این مطلب مورد توجه قرار دارد، اثرات درمانی آن است. با آنکه موارد مصرف زیادی برای دی متیل سولفوکساید در بالین گزارش شده است، به طور کلی موارد مصرف آن را می توان در سه زمینه بیماری های اورولوژی، انکولوژی و درماتولوژی خلاصه کرد.

دی متیل سولفوکساید در بیماری های مثانه

از گذشته دی متیل سولفوکساید برای درمان بیماری های مختلفی مورد آزمون قرار گرفته است؛ اما تنها اندیکاسیونی که مورد تایید اداره غذا و داروی امریکا (US-FDA) است، درمان علامتی نوعی بیماری مثانه موسوم به سیستیت بینابینی (interstitial cystitis) بوسیله DMSO است. سیستیت‌ بینابینی‌ نوعی‌ التهاب‌ دیواره‌ مثانه است که‌ علایمی‌ شبیه‌ سیستیت‌ (عفونت‌ باکتریایی‌ مثانه‌) دارد. این بیماری با درد و سوزش، اضطرار و تکرر ادرار همراه است.

یکی از فرآورده های تجاری موجود در بازار دارویی، محلول استریل ۵۰ درصد دی متیل سولفوکساید با نام تجاریRimso-50 است. این ترکیب از طریق کاتتر وارد مجاری ادرار شده و به‌ مدت‌ ۱۵ دقیقه‌ در مثانه‌ نگاه‌ داشته‌ و سپس‌ تخلیه‌ می‌شود. این‌ درمان‌ هر دو هفته‌ تکرار می‌شود، یا تا زمانی‌ که‌ علایم‌ تخفیف‌ یابند؛ و سپس‌ برحسب‌ نیاز تکرار می‌شود. مصرف‌ دی‌متیل‌ سولفوکساید باعث‌ وجود آمدن‌ یک‌ بوی‌ شبیه‌ سیر در پوست‌ و تنفس‌ می‌شود که‌ تا ۷۲ ساعت‌ ادامه‌ می‌یابد.

دی متیل سولفوکساید و اسکلرودرما (Scleroderma)

اسکلرودرما یک بیماری اتوایمیون مزمن می باشد که در اثر فعال شدن سیستم ایمنی بدن، تولید بیش از اندازه ی لایه های ضخیم کلاژن را در پوست سبب می شود. این تولید غیرطبیعی کلاژن، باعث التهاب، آسیب بافتی و ضخیم شدن می شود.

اسکلرودرما در نوع خفیف خود پوست، عضلات و مفاصل را درگیر می نماید و در نوع شدید خود ارگان های دیگر بدن نظیر کلیه، شش ها، قلب و چشم ها را نیز درگیر می کند. علت بروز این بیماری ناشناخته است و درصد بروز آن در خانم ها نسبت به آقایان بیشتر می باشد. علائم این بیماری معمولا در سنین ۳۵ تا ۶۵ سالگی بروز می کند. علائم این بیماری شامل سفت شدن پوست زیر بافت عضلانی اسکلتی، لکه های تیره، خشکی دهان، التهابات لثه و خستگی است. این بیماری بیشتر بازوها، رانها و پیشانی را درگیر می کند.

جهت درمان سیستمیک بیماری از داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی استفاده می کنند که باعث کاهش عملکرد سیستم ایمنی و در نتیجه مهار سلول های فیبروبلاست (سلول های سازنده کلاژن) می شوند. جهت کنترل و کاهش علائم پوستی ناشی از این بیماری کورتیکواستروئیدهای موضعی و محلول ۳۰ تا ۵۰ درصد دی متیل سولفوکساید درمان های انتخابی دیگر می باشند.

دی متیل سولفوکساید در درمان آمیلوئیدوزیس (Amyloidosis)

آمیلوئیدوزیس در اثر تجمع غیر معمول پروتئین آمیلوئید در بافت های مختلف بدن به وجود می آید. این بیماری علاوه بر پوست، قلب، کلیه ها، معده و سیستم عصبی مرکزی را درگیر می کند. نوع پوستی آن به ۳ دسته ی لیکن، ماکولار و ندولار تقسیم می شوند.

علائم بیماری شامل التهاب، نقطه های کوچک قرمز رنگ و مسطح روی پوست، پوسته پوسته شدن، خارش و در نوع شدید خود بروز پاپول، پاسچول و ندول در اطراف چشم،گردن و اندام های تناسلی را بهمراه دارد.

نواحی از بدن که این بیماری آن ها را درگیر می نماید، شامل ناحیه ی بین شانه ها و پشت، پستان ها، اطراف چشم و بازوها می باشد. درمان این بیماری با تجویز آنتی هیستامین جهت کاهش خارش و کورتیکواستروئید های موضعی جهت کاهش التهاب و خارش می باشد. محلول ۴۰ درصد دی متیل سولفوکساید به صورت موضعی و فتودرمانی با اشعه UV-B جهت کاهش علائم بسیار مفید گزارش شده است.

دی متیل سولفوکساید در سندرم کف دست و پا (Hand and Foot Syndrom)

سندرم کف دست و پا یا Palmar-plantar erythrodysesthesia یکی از عوارض جانبی در شیمی درمانی سرطان می باشد. این سندرم در اثر مصرف بسیاری از داروهای شیمی درمانی نظیر فلواوراسیل و دوکسوروبیسین و کپسیتابین و … ایجاد می شود که در اثر نشت دارو به خارج از رگ آسیب بافتی را بطور ویژه در کف دست و پا ایجاد می کند. در این بیماری علائمی شامل التهاب، تاول ،راش، درد و حساسیت به تماس در نقاطی از دست و پا ظاهر می شوند که در موارد شدید، قرمزی مشابه آفتاب سوختگی ، زخم های پوستی، پوسته پوسته شدن،کبودی متمایل به رنگ سیاه و درد شدید را به همراه دارد.

پزشک معالج با مشاهده این علائم شروع به کم کردن دوز داروهای شیمی درمانی و یا حتی قطع مصرف آن می نمایند تا علائم بهبود یابند. علاوه بر این شروع به تجویز مصرف خوراکی یا موضعی کوتیکواستروئیدها می نمایند. از سوی دیگر مصرف موضعی دی متیل سولفوکساید جهت کاهش اثرات تخریبی ناشی از داروهای شیمی درمانی موثر واقع شده است. در بعضی موارد ویتامین ب۶ (پیریدوکسین) جهت کاهش بروز علائم و ضد دردهای نظیر استامینوفن جهت کاهش درد تجویز می شود. در مقالات مصرف دی متیل سولفوکساید با غلظت ۹۹ درصد جهت کنترل علائم ناشی از مصرف داروهای شیمی درمانی گزارش شده است.

نکات قابل توصیه

– عمده اثرات گزارش شده برای دی متیل سولفوکساید، به ویژگی های خاص این ترکیب در حل کردن بسیاری از ترکیبات قطبی و غیرقطبی و قابلیت اختلاط پذیری آن با آب و مایعات فیزیولوژیک است. بر این اساس استفاده از این ترکیب در کلیه موارد مصرفی می بایست زیر نظر پزشک و تجویز آن بر مبنای شواهد ومستندات علمی و تخصصی باشد.

– به علت تاثیر این ترکیب روی عملکرد انسولین، قند خون بیماران مبتلا به اختلالات قند خون در زمان مصرف باید کنترل شود.

– دی متیل سولفوکساید باید در ظروف شیشه ای تیره و به دور از نور نگهداری گردد.

منبع : pezeshketo.com

630
منتشر شده در864 روز پیش
مصرف ترامادول

علائم فوری مصرف ترامادول را بدانید!+تجریبات چند دوست!

مصرف ترامادول | ترامادول چیست و چه خطرها و عوارضی دارد؟

قابل توجه دوستانی که ترامادول رو برای جلوگیری از زود انزالی مصرف می کنند اول از همه بگم كه فروش این دارو بدون نسخه پزشك ممنوعه، پس اگه دیدید دارو‌خانه‌ای داره تخلف میكنه حتماً باهاش برخورد كنید، چون ترامادول داره جوون های مملكت رو نابود میكنه!

ترامادول رو سه دسته از افراد مصرف میكنن:

۱) افرادی كه معتاد بودن و حالا در ترك هستن.

۲) افرادی كه به اصطلاح خودشون میخوان فازبگیرن. (این افراد عده‌ایشون فكر میكنن ترامادول اعتیاد آور نیست و فقط میخوان خوش باشن و چون به شكل قرص هم هست كسی بهشون مشكوك نمیشه. عده دیگه‌ای از این افراد هم معتادان هستن كه حتی پول خرید مواد رو هم ندارن و از روی خماری به ترامادول متوسل میشن، چون ارزونه! (ایرانیش ۵۰۰ الی ۶۰۰ تومان)

۳) افرادی كه دچار انزال زودرس هستن و میخوان رابطه جنسی طولانی داشته باشن. صراحتاً اعلام میكنم كه ترامادول به مرور و در طول زمان اعتیادآوره و عوارض جبران ناپذیری رو به بدن وارد میكنه.

ترامادول (træmədɒl تلفظ می‌شود) یک داروی مسکن شبه تریاک است. این دارو برای تسکین درد متوسط تا شدید تجویزمی‌شود. ترامادول بر روی گیرنده‌های مو (μ) اوپیوئید، و سیستم نورآدرنرژیکو سروتونرژیک اثر می‌کند. این دارو توسط شرکت آلمانی گروننثال (Grünenthal) در دهه ۱۹۷۰ با نام تجاری ترامال ساخته شد. گروننثال درسالهای بعد حق تولید ترامادول را به شرکتهای متعددی در سراسر دنیا واگذارکرد.

ترامادول معمولا به شکل نمک هیدروکلراید تولید شده و به دو شکل خوراکی (بیشتر کپسول و قرص) و آمپول به بازار عرضه می‌شود. مقدار جذب و تأثیر فرمتزریقی ترامادول بسیار بیشتر از فرم خوراکی است. ترکیب ترامادول و استامینوفن نیز در بازار موجود است (که در ایران عرضه نمی‌شود).

عوارض ناشی از مصرف ترامادول :

عوارض سیستم عصبی مرکزی: سرگیجه، سردرد، خواب آلودگی، تحریک دستگاه عصبی مرکزی، اضطراب، کاهشهوشیاری، اختلال تعادل، سرخوشی، عصبی شدن، اختلال خواب، تشنج، ضعف.

عوارض قلبی عروقی: اتساع عروق

عوارض پوستی: خارش، تعریق بیش از حد، ضایعات جلدی

عوارض چشمی: اختلالات بینایی

عوارض گوارشی: تهوع، یبوست، استفراغ، سوءهاضمه، خشکی دهان، اسهال، درد شکم، بی‌اشتهایی، نفخ

عوارض ادراری و تناسلی: احتباس ادراری، تکرر ادرار، دفع پروتئین در ادرار، علائم یائسگی

عوارض خونی: کاهش سطح هموگلوبین

عوارض کبدی: افزایش سطح آنزیم‌های کبدی

عوارض تنفسی: دپرسیون تنفسی (مهار سیستم تنفسی)

موارد مصرف قانونی ترامادول: ترامادول برای تسکین دردهای متوسط تا شدید در بزگسالان استفاده می شود.

علایم‌ و نشانه‌های‌ فیزیکی‌ و جسمی‌ سوء مصرف‌ مواد مخدر :

۱) سرخ‌ شدن‌ چشمها

۲) نگاه‌های‌ مات‌ به‌ مدت‌ طولانی‌

۳) نامفهوم‌ و جویده‌ شدن‌ طرز صحبت‌

۴) عدم‌ تعادل‌ در حرکات‌

۵) کم‌ شدن‌ توجه‌ به‌ نظافت‌

۶) محلهای‌ متعدد تزریق‌ سرنگ‌ در بدن‌

۷) غیبت‌های‌ مکرر از کلاس‌ درس‌ و کاهش‌ علاقه‌ به‌ تحصیل‌

۸) بی‌ قراری‌ شدید

۹) تغییرات‌ ناگهانی‌ خُلق‌

۱۰) به‌ مشام‌ رسیدن‌ بوهای‌ غیر عادی‌ از دهان‌ یا لباس‌

۱۱) وجود سوزنها و سنجاقهای‌ سیاه‌ شده‌، قاشق‌ خمیده‌ و دود گرفته‌ و ورق آلومینیومی‌

۱۲) لوله‌های‌ خالی‌ خودکار، کبریت‌ نیم‌ سوخته‌ در محل‌های‌ غیر معمول‌

۱۳) طولانی‌ شدن‌ زمان‌ ماندن‌ در دستشویی‌ و حمام‌

۱۴) ناپدید شدن‌ بعضی‌ اشیاء در خانه‌

۱۵) خواب‌ آلودگی‌

۱۶) تغییر دوستان‌

۱۷) تأخیر در حرکات‌ و کند شدن‌ رفتارها

علائم مصرف مواد مخدر در جوانان و نوجوانان

تشخیص رفتارهاى آشکار دوره نوجوانى از رفتارهاى ناشى از مصرف مواد مخدر دشوار است. زیرا بسیارى از این تغییرات کاملاً شبیه به هم هستند. چنانچه والدین و اعضاى موثر خانواده نسبت به نشانگان و علائم اولیه مصرف مواد در جوانان و نوجوانان حساس و هوشیار باشند، مى توانند در بسیارى از موارد مانع از وخیم تر شدن اوضاع و انحطاط کامل جوان شوند.

مهمترین این علائم اولیه مصرف مواد مخدر عبارتند از:

۱ – انزواطلبى، خستگى و بى تفاوتى نسبت به خانواده و ارزش هاى حاکم بر آن.

۲ – خشونت، پرخاشگرى و قانون شکنى.

۳ – عدم تمایل به صحبت و مشورت با والدین و نزدیکان.

۴ – کاهش نمرات درسى و بى علاقگى نسبت به درس و آموزش.

۵ – نداشتن فعالیت هاى جسمى _ ورزشى.

۶ – کاهش اعتماد به نفس، خویشتن دارى و ثبات درونى.

۷ – تغییرات شدید خواب (بى خوابى، خواب آلودگى، خوابیدن در طول روز، کابوس دیدن و…).

۸ – تغییرات شدید در عادات غذا خوردن (بى اشتهایى، کم خوراکى، پرخورى و…).

۹ – عدم تمایل به برقرارى رابطه دوستى با سایر هم سالان.

۱۰ – کاهش توان تحمل و بردبارى در برابر مشکلات.

۱۱ – عدم پذیرش مسئولیت و ضعف در تصمیم گیرى.

۱۲ – عدم تمرکز بر مسائل، فراموشى و بى توجهى.

۱۳ – قرمزى چشم ها و آب ریزش بینى.

۱۴ – نیاز شدید به پول اضافى (براى خرید مواد) و رفتارهاى غیرمسئولانه (بزهکارى و دزدى از خانه).

۱۵ – بى توجهى به ظاهر و آراستگى.

اطلاعاتی که در مورد مصرف ترامادول باید بدانیم:

نکته مهم: افرادی که به مواد مخدر یا الکل معتاد هستند نباید از ترامادول استفاده کنند. در این افراد در صورت مصرف ترامادول ممکن است تشنج ایجاد شود. احتمال تشنج در افرادی که سابقه ی تشنج یا سابقه ی جراحت مغزی دارند و یا از داروهایی مثل ضدافسردگی، شل کننده های عضلانی و داروهای ضد تهوع و استفراغ استفاده می کنند، بیشتر است.

استفاده بیش از حد (Overdose ) می تواند کشنده باشد.علایم Overdose داروعبارتند از: خواب آلودگی، تنفس کم عمق، کندی ضربان قلب، ضعف مفرط، پوست سرد ومرطوب، احساس سبکی سر، غش یا کما.

به دلیل وابستگی که ترامادول ایجاد می کند، نباید مصرف آن را به دیگران توصیه کرد (به ویژه فردی که سابقه اعتیاد دارویی دارد) و تنها باید توسط فردی که دارو برای او تجویز شده استفاده شود. ترامادول می تواند باعث اختلال واکنش های عصبی و قدرت تفکر فرد شود، از این رو هنگام استفاده ازاین دارو از رانندگی خودداری شود.

مصرف ترامادول را نباید به طور ناگهانی قطع کرد، قطع ناگهانی ترامادول باعث سندرم ناخوشایند قطع مصرف می شود که علایم آن عبارتند از: اضطراب، تعریق، تهوع، اسهال، رعشه، لرز، توهم، اختلال خواب یا مشکلات تنفسی .

نباید ترامادول را همراه با این مواد استفاده کرد:

– الکل یا مواد مخدر

– داروهای مخدر ضد درد

– داروهای آرامش بخش از قبیل والیوم

– داروهای ضد افسردگی و ضد اضطراب

– داروهای ضد اختلالات دو قطبی و اسکیزوفرنی(جنون جوانی)

ترامادول در دوران حاملگی و شیردهی به دلیل اثرات مضر بر روی جنین و نوزاد منع مصرف دارد. ترامادول نباید برای افراد زیر ۱۸ سال تجویز شود.

نحوه مصرف دارو:

قرص های ترامادول را نباید خرد کرد (از پودر قرص خرد شده نباید به صورت استنشاقی یا رقیق شده با مایع استفاده کرد چون باعث اثرات تهدید کننده حیات،Overdose یا مرگ می شود). این دارو تنها به صورت قرص خوراکی استفاده می شود. در صورتی که با تجویز پزشک ترامادول مصرف می کنید، بدون کم و کاست از نسخه ی پزشک پیروی کرده و از مصرف دوزهای بالاتر دارو خودداری کنید. نباید بیش از ۳۰۰ میلی گرم در روز استفاده شود. ترامادول را با یک لیوان پر آب مصرف کنید. هم چنین می توان دارو را بدون غذا مصرف کرد اما هر بار به روشی مشابه از دارو استفاده کنید. (مثلاً اگر بار اول با غذا مصرف می کنید تا آخر دوره درمانی همین روش را ادامه دهید).

اگر از قرص های آهسته رهش استفاده می کنید ممکن است قرص را در مدفوع خود ببینید که امری طبیعی است. دوزهای مصرفی خود را بدون نظر پزشک تغییر ندهید.

در صورت فراموش کردن یک دوز در اولین فرصت دوز فراموش شده را مصرف کنید، اگر نزدیک دوز بعدی دارو باشد، بدون توجه به دوز فراموش شده، زمان بندی دارویی را رعایت کنید.

تداخلات دارویی ترامادول:

– مهارکننده های MAO از قبیل : ایزوکربوکساید (Marplan)، ترانیل سیپرومین (Parnate)، فنلزین (Nardil)، سلژلین (Eldepryl, Emsam).

– داروهای ضد افسردگی از قبیل آمی تریپتیلین(Elavil)، سیتالوپرام(Celexa)، کلومی پرامین (Anafranil)، دزیپرامین(Norpramin)، فلوکستین(Prozac, Sarafem).

در صورت مصرف کار با مازپین، وارفارین، دیگوکسین، کتوکنازول، اریترومایسین، ریفامپین و کینیدین قبل از استفاده از ترامادول، پزشک خود را در جریان بگذارید.

اما یك قرص ترامادول مثلا ۱۰۰ میلی‌گرمی معادل چقدر تریاك است؟

۱۰۰ میلی‌گرم ترامادول معادل ۱۰ میلی‌گرم مرفین خوراكی است. مرفین ۱۶% و كدئین ۰٫۳ تا ۳ درصد تریاك را تشكیل می‌دهد. ما برای راحتی، هر گرم مرفین را معادل ۶٫۲ گرم تریاك می‌گیریم. بنابراین هر قرص ترامادولمعادل ۶۲ میلی‌گرم تریاك است.

حتما بخوانید: روش های مفید برای ترک اعتیاد به ترامادول

مواد غذایی در هنگام ترک ترامادول:

آب) اب با دفع سموم به ترک شما کمک می کند.

شیر) روزی ۲ لیوان شیر بخورید. شیر از قدیم بعنوان رفع مسمومیت و سم بری مورد استفاده بوده است. تریپتوفان موجود در شیر در بدن تبدیل به سروتونین شده و ارامش بیشتری به شما خواهد داد.

شکلات تلخ) شکلات تلخ با ازاد سازی سروتونین اثرات ترک رو کاهش میده. ترامادول با جلوگیری از جذب سروتونین با باعث افزایش این هورمون در خون میشه. با این کار گیرنده های جذب سروتونین در مغز به اصطلاح تنبل میشن. با ترک مصرف ترامادول سطح سروتونین در خون پایین میاد. با مصرف شکلات تلخ میزان این هورمون در خون بالا میره. و حالات افسردگی کمتری ایجاد میشه. همچنین شکر موجود در شکلات تلخ با ازاد سازی اندروفین موجب کاهش درد می شود.

موز) اثراتی مشابه شکلات تلخ دارد.

فلفل تند) با ازاد سازی اندروفین در خون.

مسکن های طبیعی مانند زنجبیل و مریم گلی به عنوان  دم نوش استفاده کنید.

بهترین زمان ترک دخترها:

دختر خانم ها برای ترک، روزهای اخر عادت ماهانه بهترین زمانه. درجه حرارت بدن بالاتره. سطح ی سری هورمون ها در خون بالاتره.

روش کم درد ترک ترامادول: ( تجربیات یک دوست )

دوستان من پزشک نیستم و فقط تجربیات رو مینویسم. ترک ترامادول چند جنبه مختلف دارد. این روش دارای درد کمتر ولی دوره ترک طولانی تر است. اگر مصرف شما زیر ۱۰۰۰ میلیگرم در روز است نگران نباشید. ترک شما بسیار آسان تر است.

برای مثال اگر روزی ۱۰ عدد قرص ۱۰۰ میلی گرمی مصرف می کنید. یک دوره زمانی را برای ترک خود اختصاص دهید. مثلا ۵۰ روز. با توجه به شرایط بدنی خود دوره کم کردن قرص خود را مشخص کنید. یعنی تصمیم میگیرید که هر ۵ روز یک عد قرص یا نصفه قرص را کاهش دهید. در صوذت بی قراری یک عدد کدیین هم به ان اضافه کنید. برای بی خواب ورزش هوازی سنگین را برای مدت ۳ دقیقه در روز جایگزین قرص هایی مانند دیازپام و اگزاسپام کنید. اگر میتوانید قرص ها را بصورت تصاعدی کم کنید. یعنی هر هفته یا ۱۰ روز قرص را نصف کنید البته شرایط بدنی خود را در نظر بگیرید. یک جدول اماده کنید و مصرف و چگونگی کاهش را در ان بنویسید.

برای گزگز پاها می توانید از ناپروکس۵۰۰ هر ۱۲ ساعت یک عدد مصرف کنید.

تجربیاتی از میلاد عزیز

من ٣ سال مصرف داشتم

از روزی ١ نصف ١٠٠ شروع شد و درست یادم نیست اما این اواخر به ٧ عدد ٢٠٠ رسیده بودم اونم روزانه،٢ یا ٣ روز بار میرفتم میخریدم و چون پول دستم بود مشکلی نداشتم که چقدر مصرف بره بالا و سیگار و نوشیدنی  هم همش کنارش میگرفتم و توی اتاق تاریک حال میکردم، اولا اهنگ باهاش گوش میدادم و خواب خرگوشیش رو داشتم اما بعدش دیگه فقط برای اروم شدن بود بیشتر تا بالا رفتن، دیگه اخریا به درجه ای رسیده بودم که مشکل معده پیدا کرده بودم ترامادول میخوردم و برای کارام بیرون میرفتم پشت ماشین که بودم و ماشین رو میروندم حالت تحوع میگرفتم و میاوردم بالا، بخاطر ترامادول جوش های پوستی روی بازو و صورتم میزد هر از گاهی و دستام به شدت میلرزید، منطق از بین رفته بود و بی عرضه شده بودم. برعکس اون اولا که منطقی و نترس بودم، اولا بعد از ترامادول غذا نمیتونستم بخورم، بعد به بدنم عادت کرد غذا میخوردم و یکجانشین شده بودم و ٢٠ کیلو اضافه وزن داشتم همین. و اینکه دلیل ترکم، اول خودم خواستم.

حتما بخوانید: سوال و جواب های کوتاه در خصوص ترامادول

درد دلی از دوست خوبمون بهنام:

والا داداش چی بگم مطمئنم که مصرف نمیکنم… وقتی چند وقت پیش خودم رو با الان مقایسه میکنم هی خندم میگیره که به چی خودم رو دلخوش کرده بودم، هر چند بنظرم اینا تجربه س و برای بعضیا شجاعت میاره و برای بعضیا سر افکندگی در جامعه. و امیدوارم کسی سر افکنده ی این چیزای الکی نشه چون عظمت یه ادم انقد زیاده که اینا براش نباید مفهومی داشته باشه. مثلا یکی تو روسیه از ناحیه ی گردن به پایین فلج میشه و انقد ارداه ی این ادم زیاد بوده که بعد از سه سال دوباره بلند میشه و الان تو روسیه داره به مردم کمک میکنه. دکتر هایی که بهش گفته بودن تا اخر عمر فلجی باید چه انتظاری دیگه داشته باشن. متاسفانه تو ایران همه داغونن هر کسی به نحوی. ادم میمونه چکار کنه. مثلا این شهر خودمون بخدا انقد کوچیکه انقد بدون امکاناته که همه ی روزها برات یکی میشن و من موندم چرا یکی تو تهران داره زندگی میکنه و نمیتونه راحت ترک کنه. بعضیا میگن ترک مال موتورِ، ولی همه اشتباه میکنن چون ادمی که مصرف کرده باشه و بتونه ترک کنه خیلی شجاع تر از اون ادمی هستش که اصلا مصرف نکرده. فقط کافیه خودت رو گول نزنی؛ خوشی بدون مواد خیلی بیشتره. بخدا قسم وقتی مصرف میکردم حس میکردم بدنم دویست کیلو هستش ولی الان مثل یک پر همه ی نقاط بدنم رو احساس میکنم. من بهت نگفته بودم که کمر درد دارم و  خیلی اشفته م ولی بخدا وقتی از این زندان خلاص شدم دیگه بقیه ی مشکلات برام اسون شدن. از خودم مطمئنم که اگه تو این دنیا همه بگن فقط مواد و همه هم مصرف کنن دیگه دنبالش نمیرم. چون جز سیاهی چیزی برام نیاورده. و خدا رو هزار مرتبه شکر که خیلی سریع به خودم اومدم و قدر نعمت هایی خدا بهم داده رو دونستم. نمیدونم چرا بعضیا وقتی خلاص میشن از شرش قدر اون سختی هایی رو که کشیدن نمیدونن و لذت اون چند وقت پاک بودن رو نمیفهمن و دوباره اسیرش میشن.

منابع :

anti-tramadol.persianblog

fa.parsiteb

cloob

76,523
منتشر شده در874 روز پیش
آزاتيوپرين

اطلاعات دارویی: مشخصات داروی آزاتيوپرين!

در این پست قصد داریم داروی آزاتيوپرين را معرفی کنیم و از خصوصیات آن مطالبی را برای شما عزیزان بگوییم. داروی آزاتيوپرين را هم بصورت آمپول و هم بصورت قرص می توان مصرف کرد. از نوع داروهای کمکی می باشد که برای جلوگیری از رد پیوند کبد و یا کلیه از آن استفاده می شود. مطمئا این دارو هم مانند دارهای دیگر از ویژگی های منحصفر بفردی برخوردار است که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.

مکانيسم اثر 

آزاتيوپرين به عنوان آنتاگونيست متابوليسم پورين باعث مهار ساخت RNA,DNA و پروتئين ها، كاهش تعداد لنفوسيت هاي T و تضعيف فعاليت سيستم ايمني(سلولي و هومورال) مي شود. همچنين اين دارو ممكن است در تقسيم ميتوز دخالت نمايد.

فارماکوکينتيک 

اين دارو از دستگاه گوارش به خوبي جذب مي گردد. متابوليسم آن كبدي و در درجه دوم كليوي است.

موارد منع مصرف 

در صورت حساسيت به آزاتيوپرين، و بارداري (فقط در درمان روماتيسم) نبايد مصرف شود.

هشدارها

۱) شمارش كامل سلولهاي خوني در طي ماه اول هفته ايمنوگلوبولين ها يكبار و در ماه دوم و سوم دوبار در ماه و سپس هر ماه يك بار انجام شود. در صورت كاهش سريع يا مداوم گلبولهاي سفيد، مقدار دارو را فوراً بايد كاهش داد.

۲) در درمان جلوگيري از رد پيوند كليه، احتمال بروز عفونت شديد و كشنده (۶۰-۳۰ برابر) افزايش مي يابد. در صورت بروز، عفونت بايد به سرعت درمان شود و كاهش مقدار مصرف آزاتيوپرين نيز در نظر گرفته شود.

۳) كاهش فعاليت سيستم ايمني با آزاتيوپرين احتمال بروز سرطان را افزايش مي دهد. اين دارو فقط بايد توسط پزشك متخصص و مجرب تجويز شود.

۴) اين دارو داراي اثرات جهش زائي و سرطان زائي مي باشد و مصرف آن به عنوان داروي كاهنده سيستم ايمني در زنان باردار توصيه نمي شود.

عوارض جانبي 

عوارض احتمالي اين دارو شامل كم اشتهايي، تهوع و استفراغ، تب و لرز، واكنشهاي حساسيتي، ريزش مو، تضعيف مغز استخوان، كمبود گويچه هاي سفيد، خستگي و ضعف غير عادي ناشي از كمخوني مگالوبلاستيك و افزايش بروز عفونت مي باشد.

تداخل داروئي 

مصرف همزمان با آلوپورينول به دليل وقفه آنزيم گزانتين اكسيداز ممكن است سميت آزتيوپرين را افزايش دهد. استفاده از داروهاي كاهنده فعاليت مغز استخوان و پرتودرماني و داروهاي سايتوتوكسيك مي تواند منجر به ايجاد عفونت يا سرطان گردد. مصرف همزمان اين دارو با واكسن هاي ويروسي موجب كاهش پاسخ ايمني و مصونيت ناقص مي شود. اين دارو باعث افزايش عوارض جانبي واكسنهاي ويروسي زنده نيز مي شود. مصرف همزمان اين دارو با وارفارين باعث كاهش فعاليت وارفارين مي گردد.

نکات قابل توصيه 

۱) در صورت بيماري فعال ويروسي (آبله مرغان و هرپس)، اختلال كبدي، عفونت، پانكراتيت، نارسايي كليوي و نقص شديد گزانتين اكسيداز، اين دارو بايد با احتياط مصرف شود.

۲) مقدار مصرف

جلوگيري از رد پيوند:

خوراكي: ابتدا ۳-۱ روز قبل عمل جراحيmg/kg5-3 و يا mg/m² ۱۲۰ از سطح بدن به صورت خوراكي تجويز شود. مقدار مصرف نگهدارنده خوراكي نيز mg/kg3-1 و ياmg/m² ۴۵ مي باشد.

تزريقي: قبل، هنگام يا بلافاصله بعد از عمل جراحي mg/kg/day5-3 داخل وريدي تزريق شود. سپس مقدار مصرف بايستي طوري تعديل گردد تا بدون ايجاد سميت، حفظ پيوند تضمين شود. مقدار نگهدارنده تزريقيmg/kg/day3-1 مي باشد.

درمان لوپوس اريتماتوز، روماتوئيد آرتريت، هپاتيت مزمن فعال، بيماريهاي التهابي روده، درماتوميوزيتيس، مياستني گراو، سندرم نفروتيك، پمفيگوس، سيروز صفراوي، لوپوز اريتماتوز سيستميك و گلومرولونفريت: mg/kg/day1 به صورت خوراكي تجويز مي شود و طي ۸-۶ هفته به مقدار mg/kg/day2/5 افزايش يابد. براي رسيدن به مقدار مصرف نگهدارنده خوراكي آن بايد هر چهار هفته به مقدار mg/kg/day0/5 از مقدار مصرف آن كاست تا به حداقل مقدار مصرف مؤثر رسيد.

اَشکال دارویی

Tablet:50mg

Injection:50 mg

منبع : pezeshketo.com

699
منتشر شده در906 روز پیش
قرص باکلوفن

۱۳ نکته درباره قرص باکلوفن که باید بدانید!

در این پست می خواهیم درباره یکی از قرص های شیمایی که در جهت شل کردن عضلات اسکلتی کاربرد دارد، نکته هایی را برای کسانی که آن را مصرف می کنند، بگوییم. قطعا دانستن نکات آموزشی در استفاده از اینگونه قرصها به مصرف کننده کمک خواهد کرد تا کنترل بهتری بر روند بدنی خود داشته باشد. این قرص باکلوفن نام دارد.

۱) احتمالا اگر دچار گرفتگي عضلات شده و به درمانگاه يا مطب پزشکان مراجعه کرده باشيد، يکي از اقلام دارويي که برايتان تجويز شده، دارويي موسوم به باکلوفن بوده است. اين دارو يکي از رايج‌ترين داروهايي است که براي شل کردن عضلات اسکلتي تجويز مي‌شود.

۲) باکلوفن به شکل قرص‌هاي ۱۰ و ۲۵ ميلي گرمي در داروخانه‌هاي کشور عرضه مي‌شود.

۳) اين دارو طي مکانيسم پيچيده‌اي، پاسخ‌هاي سيناپسي را مهار مي‌کند و سبب کاهش تعداد و شدت اسپاسم‌هاي عضلاني مي‌شود.

۴) ميزان مصرف اين دارو در بزرگسالان ۵ ميلي‌گرم، سه بار در روز و به مدت سه روز است و سپس ۱۰ ميلي گرم سه بار در روز به مدت سه روز و بعد ۲۰ ميلي‌گرم سه بار در روز به مدت سه روز است و در نهايت، پاسخ به درمان ارزيابي مي‌شود.

۵) داروي باکلوفن همانند داروهاي ديگر برخي عوارض جانبي را نشان مي‌دهد که اغلب دستگاه عصبي مرکزي، چشم، گوش و حلق و بيني، قلب، گوارش، پوست و دستگاه ادراري تناسلي را درگير مي‌کند. بيشترين علايم عوارض اين دارو شامل، گيجي، ضعف، خستگي، خواب‌آلودگي، سردرد، احتقان بيني، تاري ديد، وزوز گوش، افت فشارخون، تهوع، استفراغ، يبوست، خشکي دهان، تکرر ادرار، ناتواني جنسي و خارش پوست است.

۶) دقت داشته باشيد که باکلوفن در بيماران مبتلا به زخم پيتيک، بيماري کليوي، بيماري کبدي، زنان باردار و سالمندان با احتياط بايد مصرف شود.

۷) اوج اثر داروي باکلوفن دو تا سه ساعت پس از مدت مصرف است و مدت اثر اين دارو هشت ساعت است و در نهايت از طريق کليه دفع مي‌شود.

۸) مصرف هم‌زمان باکلوفن با داروهاي مخدر، خواب‌آور، آرام‌بخش، ضدحساسيت و الکل سبب بروز برخي مشکلات مغزي مي‌شود.

۹) مصرف باکلوفن در بيماران مبتلا به صرع سبب کاهش آستانه تحريک صرع مي‌شود. بنابراين بررسي دوباره نوار مغز اين بيماران پيش از مصرف اين دارو توصيه مي‌شود.

۱۰) از باکلوفن همراه غذا استفاده کنيد تا علايم گوارشي آن کاهش يابد. همچنين استفاده از آدامس و جرعه‌هاي مکرر آب براي رفع خشکي دهان ناشي از عوارض باکلوفن توصيه مي‌شود.

۱۱) اين دارو بايد در محفظه‌هاي سربسته و در دماي اتاق نگهداري شود.

۱۲) دقت کنيد که از قطع ناگهاني دارو به دليل ايجاد عوارضي همچون توهم خودداري کنيد و مقدار دارو را به تدريج و طي يک تا دو هفته کاهش دهيد.

۱۳) در صورت وجود خواب‌آلودگي و گيجي، از انجام فعاليت‌هاي مخاطره‌آميز خودداري کنيد. همچنين هم‌زمان از مصرف داروهاي ضدحساسيت و ضدسرفه بدون توصيه پزشک خودداري کنيد.

منبع : pezeshketo.com

50,119
منتشر شده در917 روز پیش
صفحه 3 از 512345
تبلیغات
پرشین طب

آخرین ویدئوهای پزشکی