دارو - صفحه 10 از 22 - پرشین طب

فروش فایل فروشگاه شاپ می نو
امار سایت
  • افراد آنلاین : 10
  • ورودی گوگل : 15
  • تعداد کل مطالب : 4527
  • بازدید امروز : 388
  • بازدید دیروز : 8206
  • بازدید این هفته : 8594
  • بازدید این ماه : 267838
  • بازدید کل : 5601916
داروی استامینوفن

با خطرات مصرف طولانی مدت داروی استامینوفن آشنا شوید!

پرشین طب – داروهای شیمیایی | به گزارش پرشین طب مصرف دراز مدت داروی استامینوفن تاثیر بدی برای بدن و کلیه ها می گذارد. داروهای شیمیایی چون دارای ساختار خاصی هستند باید همیشه تحت نظر پزشک مربوطه تجویز شده و مصرف شوند . مصرف خودسرانه این داروها باعث صدمات جدی به بدن می شود. یکی از این داروهایی که مصرف طولانی مدت آن باعث ایجاد خطر برای کلیه ها می شود داروی استامینوفن می باشد.

پژوهشگران روز سه‌شنبه ۳ مارس ۲۰۱۵ اعلام کردند که پزشکان ممکن است خطرات مصرف درازمدت استامینوفن یا پاراستامول، پرمصرف‌ترین داروی ضددرد جهان، را دست کم بگیرند. پژوهشگران در این بررسی که به سرپرستی فیلیپ کوناهان در انستیتوی پزشکی روماتیسمی و عضلانی-اسکلتی لیدز در شمال انگلستان انجام شد، داده‌های به دست آمده از هشت بررسی قبلا منتشر شده درباره استفاده درازمدت استامینوفن یا پاراستامول را تجزیه و تحلیل کردند.داده‌ها فقط از افرادی به دست آمده بود که با تجویز پزشک استامینوفن مصرف کرده بودند، نه به صورت خرید بدون نسخه. دو تا از این هشت بررسی نشان داده بودند که مصرف‌کنندگان درازمدت استامینوفن در مقابل کسانی که در مدت بررسی این دارو برای‌شان تجویز نشده بود، در معرض افزایش خطر مرگ و میر هستند.

چهار تا از این بررسی‌ها نشاندهنده افزایش خطری از ۱۹ تا ۶۸ درصد در افزایش مشکلات قلبی-عروقی در میان این افراد بودند. خطر خونریزی گوارشی و سایر عوارض جانبی روده‌ای نیز تا ۴۹ درصد افزایش می‌یافت. سه تا از این بررسی‌ها بیانگر اثرات نابه‌جا بر کلیه‌ها بودند. در مقاله این پژوهشگران که در ژورنال بریتانیایی سالنامه‌های بیماری‌های روماتیسمی منتشر شده است، آمده است که در همه این موارد، افزایش خطر وابسته به دوز دارو بود- به عبارت دیگر هر چه دوز مصرفی استامینوفن بالاتر می‌رفت، خطر عوارض هم افزایش می‌یافت. به گفته نویسندگان مقاله گرچه این افزایش خطر از لحاظ مقدار مطلق اندک بود، اما پزشکان باید هنگام تجویز این دارو احتیاط بیشتری کنند. در این مقاله آمده است: «به اعتقاد ما خطر تجویز استامینوفن بیشتر از آن حدی است که جامعه پزشکی تصور می‌کند…توصیه می‌شود یک بازبینی سیستماتیک از کارآیی و تحمل‌پذیری استامینوفن در بیماری‌های متفاوت انجام شود.»

سایر کارشناسان می‌گویند باید محتاط بود که واکنشی بیش از حد به نتایج این بررسی نشان نداد. آنها اشاره می‌کنند که این تجزیه و تحلیل نمی‌تواند مشخص کند که آیا مرگ زودرس یا مشکلات سلامت این افراد به علت بیماری‌زمینه‌ای است یا مصرف استامینوفن. همچنین این بررسی خرید بی‌نسخه این دارو را در نظر نگرفته است، یعنی تصویری که ممکن است بسیار پیچیده‌تر باشد. نیک بیتمن، استاد سم‌شناسی بالینی در دانشگاه ادینبورو در اسکاتلند، می‌گوید: «استامینوفن بی‌خطرترین داروی ضددرد در دسترس باقی می‌ماند، و این بررسی نباید باعث شود افراد از مصرف آن خودداری کنند.» او افزود: «بر اساس این نتایج، توصیه می‌شود که پایین‌ترین دوز موثر دارو در کوتاه‌ترین زمان ضروری تجویز شود. با این حال پژوهش‌های محکم‌تری درباره اثرات زیانبار احتمالی این داروی پرمصرف ضروری است.»

استامینوفن یا پاراستامول که به طور گسترده‌ای به عنوان نخستین پله در نردبان داروهای ضددرد، توصیه می‌شود، را بسیاری از آسپیرین یا ایبوپروفن بی‌خطرتر می‌دانند. این بررسی جدید به یافته‌های پژوهشی دیگر اشاره کرده است که نشان می‌دهند استامینوفن هنگامی که موضوع درمان آرتروز، درد مفصل یا کمردرد حاد مطرح است، ممکن است نسبت به رقبایش مزیتی از لحاظ تسکین درد نداشته باشد. در این مقاله آمده است: «ملاحظات دقیق‌تر درباره کاربرد این دارو ضروری است. لازم است تجویزکنندگان از واکنش‌های فردی بیماران به استامینوفن و افزایش سمیت مشاهده شده با دوزهای معمول و بالاتر دارو آگاه باشند.»

منبع : pezeshkan

====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ======

بمنظور دسترسی سریع تر به مطالب دلخواه خود، پرشین طب را از طریق لینک زیر در اینستاگرام دنبال کنید:

Instagram

538
منتشر شده در896 روز پیش
داروی آتروپین

از داروی آتروپین چه استفاده هایی می شود؟!

پرشین طب – دارو | به گزارش پرشین طب داروهای شیمیایی زیادی وجود دارد که هر کدام به تشخیص پزشک برای درمان یا تسکین عضوی از بدن تجویز می شود. باید توجه داشته باشید که داروها را سر خود مصرف نکنید و حتما به پزشک مراجعه کنید ، داروی آتروپین یکی از داروهای شیمایی می باشد که برای اسپاسم گوارشی ، درمان های قاعدگی و … تجویز می شود. می خواهیم در مورد داروی آتروپین و موارد مصرف و منع مصرف آن مطالبی را ارائه دهیم.

موارد مصرف‌

آتروپين‌ در درمان‌ اسپاسم‌پيلور، اسپاسم‌ مجراي‌ گوارشي‌، همراه‌ بامرفين‌ در درمان‌ اختلالهاي‌ اسپاسمي‌مجاري‌ صفراوي‌، در قولنج‌ كليه‌، در درمان‌قاعدگي‌ دردناك‌ و شب‌ ادراري‌، براي‌كاهش‌ تنوس‌ عضلات‌ روده‌ بهنگام‌عكسبرداري‌، براي‌ كاهش‌ ترشحات‌ بزاق‌ وترشحات‌ دستگاه‌ تنفسي‌ پيش‌ از بيهوشي‌،براي‌ جلوگيري‌ از براديكاردي‌ و ايست‌سينوسي‌ و كمي‌ فشار خون‌ ناشي‌ ازسوكسينيل‌ كولين‌، به‌عنوان‌ پادزهر دردرمان‌ مسموميت‌ با مهاركننده‌هاي‌ كولين‌استراز از جمله‌ سموم‌ ارگانو فسفره‌،همراه‌ نئوستيگمين‌ يا پيريدوستيگمين‌ دررفع‌ آثار مسددهاي‌ عصبي‌ ـ عضلاني‌ و دربيماري‌ پاركينسون‌ مصرف‌ مي‌شود.

مكانيسم‌ اثر

اين‌ دارو اثر استيل‌ كولين‌ برگيرنده‌هاي‌ موسكاريني‌ را مهار مي‌كند وبنابراين‌ مي‌تواند روي‌ عضلات‌ صاف‌،گيرنده‌هاي‌ پس‌ عقده‌اي‌ ميوكارد، گره‌سينوسي‌ و دهليزي‌ و دهليزي‌ ـ بطني‌، غددمترشحه‌ برون‌ ريز، حركت‌ دستگاه‌گوارش‌ و تنوس‌ ميزناي‌ و مثانه‌ تاثيربگذارد. با همين‌ مكانيسم‌ به‌عنوان‌ پادزهربه‌كار مي‌رود. اثر ضدسرگيجه‌ حقيقي‌ وپاركينسون‌ آن‌ نيز بدليل‌ همين‌ اثر در مغزمي‌باشد. در مجموع‌، مقادير كم‌ آتروپين‌موجب‌ مهار ترشحات‌ بزاق‌ و برونش‌ وتعريق‌ مي‌شود در حالي‌ كه‌ تجمع‌ داروموجب‌ گشاد شدن‌ مردمك‌ها و افزايش‌سرعت‌ ضربانات‌ قلب‌ مي‌گردد.

فارماكوكينتيك‌: آتروپين‌ در كبد هيدروليزآنزيمي‌ شد. و در تمام‌ بدن‌ انتشار مي‌يابد وبراحتي‌ از سد خوني‌ ـ مغزي‌ عبور مي‌كند.طول‌ مدت‌ اثر آن‌ بسيار كوتاه‌ است‌ و ۵۰درصد دارو از راه‌ كليه‌ها دفع‌ مي‌گردد.نيمه‌ عمر حذف‌ آتروپين‌ از بدن‌ ۲/۵ ساعت‌مي‌باشد.

هشدارها:

۱ ـ نوزادان‌ و كودكان‌ به‌عوارضي‌ سمي‌ آتروپين‌ حساسترند.

۲ ـ به‌ دليل‌ كاهش‌ عرق‌، دماي‌ بدن‌ افزايش‌مي‌يابد.

۳ ـ احتمال‌ بروز هيجان‌ و تحريك‌پذيري‌در سالخوردگان‌ با مقادير درماني‌ وجوددارد.

۴ ـ در آريتمي‌ قلبي‌، نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌،فقدان‌ تنوس‌ دستگاه‌ گوارش‌، احتباس‌ادرار، بزرگ‌ شدن‌ پروستات‌، كوليت‌اولسراتيو، بارداري‌ و شيردهي‌ و گلوكوم‌با احتياط مصرف‌ گردد.

۵ ـ آتروپين‌ از جفت‌ عبور كرد و در شيرنيز ترشح‌ مي‌شود.

موارد منع‌ مصرف‌:

اين‌ دارو در گلوكوم‌ بازاويه‌ بسته‌ نبايد مصرف‌ شود.

عوارض‌ جانبي‌:

از عوارض‌ شايع‌ اين‌ دارو مي‌توان‌ از يبوست‌، خشكي‌ دهان‌، بيني‌، گلو يا پوست‌ و اشكال‌ در بلع‌، گشاد شدن‌مردمك‌ها، براديكاردي‌ و سپس‌ تاكيكاردي‌ و كاهش‌ تعريق‌ نام‌ برد.

تداخل‌هاي‌ دارويي‌:

مصرف‌ همزمان‌اين‌ دارو با گلوكوكورتيكوئيدها و هالوپريدول‌ مي‌تواند فشار داخل‌ چشم‌ را افزايش‌ دهد. در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ با داروهاي‌ آنتي‌هيستامين‌ و ساير داروهاي‌ ضد موسكاريني‌،ديسوپيراميد، فنوتيازين‌ها وداروهاي‌ ضد افسردگي‌ سه‌ حلقه‌اي‌ اثرات‌آنتي‌موسكاريني‌ تشديد مي‌شود. درصورت‌ مصرف‌ همزمان‌ با داروهاي‌ ضدمياستني‌ سبب‌ كاهش‌ هر چه‌ بيشتر تحرك‌روده‌ مي‌شود.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌:

۱ ـ پس‌ از مصرف‌ دارواز رفتن‌ در محيطهاي‌ گرم‌ و از پرداختن‌ به‌فعاليت‌ بدني‌ شديد خودداري‌ گردد.

۲ ـ احتمال‌ ايجاد اختلال‌ ديد يا حساسيت‌ به‌نور وجود دارد.

۳ ـ احتمال‌ بروز خشكي‌ دهان‌، بيني‌ يا گلووجود دارد.

۴ ـ تزريق‌ وريدي‌ آتروپين‌ بايد به‌ آهستگي‌صورت‌ گيرد.

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: به‌عنوان‌ ضد موسكاريني‌،مقدار ۰/۶ ـ ۰/۴ ميلي‌گرم‌ هر ۶ ـ ۴ ساعت‌به‌صورت‌ عضلاني‌، وريدي‌ يا زير جلدي‌تزريق‌ مي‌گردد. به‌عنوان‌ ضد آريتمي‌

۱ ـ ۰/۴ ميلي‌گرم‌ هر ۲ ـ ۱ ساعت‌، حداكثر تا۲ ميلي‌گرم‌، تزريق‌ مي‌شود.

براي‌ جلوگيري‌ از ترشح‌ بيش‌ از حدبزاق‌ مقدار ۰/۶ ـ ۰/۲ ميلي‌گرم‌ هر ۱ ـ ۰/۵ساعت‌ قبل‌ از اعمال‌ جراحي‌، ۱/۲ ـ ۰/۶ميلي‌گرم‌ به‌طور همزمان‌ با تزريق‌ ۲ ـ ۰/۵ميلي‌گرم‌ نئوستيگمين‌ به‌صورت‌ وريدي‌ ودر مسموميت‌ كورار براي‌ مهار كننده‌هاي‌كولين‌ استراز مقدار ۴ ـ ۲ ميلي‌گرم‌ تزريق‌وريدي‌ مي‌گردد. سپس‌ مقدار ۲ ميلي‌گرم‌هر ۱۰ ـ ۵ دقيقه‌ تا زمان‌ برطرف‌ شدن‌علايم‌ موسكاريني‌ و يا بروز علايم‌مسموميت‌ با آتروپين‌ تزريق‌ مي‌گردد.

كودكان‌: مقدار ۰/۰۱mg/kg (حداكثر ۰/۴ميلي‌گرم‌) هر ۶ ـ ۴ ساعت‌ به‌عنوان‌ آنتي‌كولينرژيك‌ تجويز مي‌گردد. به‌عنوان‌ ضدآريتمي‌ مقدار ۰/۰۳mg/kg ـ ۰/۰۱ تزريق‌ وريدي‌ مي‌شود. براي‌ جلوگيري‌ از ترشح‌ بيش‌ از حد بزاق‌ و ترشحات‌ مجاري‌ تنفسي‌پيش‌ از بيهوشي‌ در كودكان‌ با وزن‌ ۳ تاكيلوگرم‌ بين‌ ۰/۶ ـ ۰/۱ ميلي‌گرم‌ استفاده‌مي‌شود. به‌عنوان‌ پادزهر مهاركننده‌هاي‌كولين‌ استراز مقدار اوليه‌ ۱ ميلي‌گرم‌تزريق‌ وريدي‌ يا عضلاني‌ مي‌شود و سپس‌مقادير ۱ ـ ۰/۵ ميلي‌گرم‌ هر ۱۰ ـ ۵ دقيقه‌تزريق‌ مي‌شود.

اشكال‌ دارويي‌:

Injection (as Sulfate) : 0.5mg / ml

۱۰ mg / 10 ml

منبع : pezeshketo

674
منتشر شده در913 روز پیش
گیاه چوبک

آشنایی با خواص درمانی گیاه چوبک

پرشین طب – دارو | به گزارش پرشین طب در این مبحث قصد داریم تا در مورد درختچه ای کوچک به نام گیاه چوبک صحبت کنیم ، درخچه ای که به رنگ کبود صاف مشخص می باشد و گل هایش طوری است که هر کدام روی یک پایک بلند قرار دارند. گیاه چوبک دارای نام های مختلفی می باشد ، ازین رو می توان به چوبه، اسپرون، آذربو، چوغان، فلار، گلیم شوی، غاسول، عرطنیثا، عرطنیثه اشاره کرد. با ما تا انتهای خواص درمانی گیاه چوبک همراه باشید.

خواص درمانی گیاه چوبک

۱-  طبع  گیاه چوبک گرم و خشک است.

۲- عطسه آور است.

۳- مدر می‌باشد.

۴-  چوبک قاعده آور است.

۵- گیاه چوبک برای خرد کردن سنگ مثانه مفید است.

۶-  چوبک به خاطر داشتن ماده ساپونین سعی کنید کم مصرف کنید زیرا سمی است. مقدار مصرف ۲ گرم در ۲۰۰ سی‌سی آب می‌باشد.

۷- برای درمان درد مفاصل ریشه چوبک را سوزانده، خاکسترش را با سرکه مخلوط کرده و در محل درد بمالید.

۸-  پاشیدن گرد چوبک بر روی زخم ها نافع می‌باشد.

۹-  برای درمان درد سیاتیک چوبک را با سرکه مخلوط کرده و به صورت ضماد در محل درد بگذارید.

۱۰-  برای درمان نقرس و اسید اوریک از جوشانده چوبک استفاده کنید.

۱۱-  برای درمان سوزاک یک گرم چوبک در ۱۰۰ سی‌سی آب جوشانده و میل شود.

۱۲-برای تقویت نیروی جنسی ریشه چوبک را در دست بگیرید.

گیاه چوبک برای آرام‌ کردن‌ سرفه مفید است

۱۳-  برای درمان طاسی چوبک را در آب‌جوش حل کرده و سر را شستشو دهید.

۱۴-  کسانی که می‌خواهند لاغر شوند از دمکرده چوبک استفاده کنند یک گرم در ۱۰۰ سی‌سی آب‌جوش ۲۰ دقیقه دم و نیم ساعت قبل از غذا میل شود.

۱۵-  برای تسکین خارش‌های بدن ۵ گرم چوبک را در ۲۰۰ سی‌سی آب جوشانده محلول آن را روی پوست بدن بمالید.

۱۶- خانم‌های حامله از چوبک استفاده نکنند حتی استنشاق هم نکنند.

۱۷- برای درمان آنژین ۳ گرم چوبک در ۲۰۰ سی‌سی آب‌جوش به مدت ۲۰ دقیقه دم‌کرده و صاف نموده و ۳ بار غرغره کنید باعث از بین رفتن گلودرد و ورم لوزه‌ها می‌گردد.

۱۸- برای آرام‌ کردن‌ سرفه از یک گرم چوبک را در ۱۰۰ سی‌سی آب‌جوش ۲۰ دقیقه دم و نیم ساعت قبل از غذا میل شود.

۱۹- برای شستشوی زرد زخم می‌توان از دم‌کرده چوبک استفاده کرد ۲ گرم در ۱۰۰ سی‌سی آب نیم ساعت دم‌کرده و زخم را بشوئید.

۲۰- مالیدن چوبک در محل نیش زنبور و حشرات باعث تسکین درد می‌گردد و همچنین پادزهر هم می‌باشد.

۲۱-جهت درمان یرقان ۵ گرم چوبک را در یک لیتر آب دمکرده روزی سه فنجان به مدت یک هفته بنوشند.

۲۲- برای درمان بحران‌های کبدی یک گرم  چوبک یا ۲ گرم  چوبک در۱۰۰ سی‌سی آب‌جوش ۱۰ دقیقه دم‌کرده صاف نموده با عسل شیرین کنید قبل از غذا میل شود.

منبع : khabareno.com

723
منتشر شده در918 روز پیش
دی متیل سولفوکساید

اثرات درمانی داروی دی متیل سولفوکساید

پرشین طب – زناشویی | به گزارش پرشین طب دی متیل سولفوکساید نوعی ترکیب ارگانوسولفوره با فرمول ( CH32SO ) می باشد. دی متیل سولفوکساید مایعی بیرنگ است. عنوان داروتنها اندیکاسیون DMSO  که مورد تایید اداره غذا و داروی امریکا (US-FDA) است، درمان علامتی نوعی بیماری مثانه موسوم به سیستیت بینابینی (interstitial cystitis) دی متیل سولفوکساید (DMSO) در داروسازی و شیمی به عنوان یک حلال آپروتیک قطبی شناخته می شود که موارد مصرف زیادی در تحقیقات و در صنعت دارد. اما آنچه در این مطلب مورد توجه قرار دارد، اثرات درمانی آن است. با آنکه موارد مصرف زیادی برای دی متیل سولفوکساید در بالین گزارش شده است، به طور کلی موارد مصرف آن را می توان در سه زمینه بیماری های اورولوژی، انکولوژی و درماتولوژی خلاصه کرد.

دی متیل سولفوکساید در بیماری های مثانه

از گذشته دی متیل سولفوکساید برای درمان بیماری های مختلفی مورد آزمون قرار گرفته است؛ اما تنها اندیکاسیونی که مورد تایید اداره غذا و داروی امریکا (US-FDA) است، درمان علامتی نوعی بیماری مثانه موسوم به سیستیت بینابینی (interstitial cystitis) بوسیله DMSO است. سیستیت‌ بینابینی‌ نوعی‌ التهاب‌ دیواره‌ مثانه است که‌ علایمی‌ شبیه‌ سیستیت‌ (عفونت‌ باکتریایی‌ مثانه‌) دارد. این بیماری با درد و سوزش، اضطرار و تکرر ادرار همراه است.

یکی از فرآورده های تجاری موجود در بازار دارویی، محلول استریل ۵۰ درصد دی متیل سولفوکساید با نام تجاریRimso-50 است. این ترکیب از طریق کاتتر وارد مجاری ادرار شده و به‌ مدت‌ ۱۵ دقیقه‌ در مثانه‌ نگاه‌ داشته‌ و سپس‌ تخلیه‌ می‌شود. این‌ درمان‌ هر دو هفته‌ تکرار می‌شود، یا تا زمانی‌ که‌ علایم‌ تخفیف‌ یابند؛ و سپس‌ برحسب‌ نیاز تکرار می‌شود. مصرف‌ دی‌متیل‌ سولفوکساید باعث‌ وجود آمدن‌ یک‌ بوی‌ شبیه‌ سیر در پوست‌ و تنفس‌ می‌شود که‌ تا ۷۲ ساعت‌ ادامه‌ می‌یابد.

دی متیل سولفوکساید و اسکلرودرما (Scleroderma)

اسکلرودرما یک بیماری اتوایمیون مزمن می باشد که در اثر فعال شدن سیستم ایمنی بدن، تولید بیش از اندازه ی لایه های ضخیم کلاژن را در پوست سبب می شود. این تولید غیرطبیعی کلاژن، باعث التهاب، آسیب بافتی و ضخیم شدن می شود.

اسکلرودرما در نوع خفیف خود پوست، عضلات و مفاصل را درگیر می نماید و در نوع شدید خود ارگان های دیگر بدن نظیر کلیه، شش ها، قلب و چشم ها را نیز درگیر می کند. علت بروز این بیماری ناشناخته است و درصد بروز آن در خانم ها نسبت به آقایان بیشتر می باشد. علائم این بیماری معمولا در سنین ۳۵ تا ۶۵ سالگی بروز می کند. علائم این بیماری شامل سفت شدن پوست زیر بافت عضلانی اسکلتی، لکه های تیره، خشکی دهان، التهابات لثه و خستگی است. این بیماری بیشتر بازوها، رانها و پیشانی را درگیر می کند.

جهت درمان سیستمیک بیماری از داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی استفاده می کنند که باعث کاهش عملکرد سیستم ایمنی و در نتیجه مهار سلول های فیبروبلاست (سلول های سازنده کلاژن) می شوند. جهت کنترل و کاهش علائم پوستی ناشی از این بیماری کورتیکواستروئیدهای موضعی و محلول ۳۰ تا ۵۰ درصد دی متیل سولفوکساید درمان های انتخابی دیگر می باشند.

دی متیل سولفوکساید در درمان آمیلوئیدوزیس (Amyloidosis)

آمیلوئیدوزیس در اثر تجمع غیر معمول پروتئین آمیلوئید در بافت های مختلف بدن به وجود می آید. این بیماری علاوه بر پوست، قلب، کلیه ها، معده و سیستم عصبی مرکزی را درگیر می کند. نوع پوستی آن به ۳ دسته ی لیکن، ماکولار و ندولار تقسیم می شوند.

علائم بیماری شامل التهاب، نقطه های کوچک قرمز رنگ و مسطح روی پوست، پوسته پوسته شدن، خارش و در نوع شدید خود بروز پاپول، پاسچول و ندول در اطراف چشم،گردن و اندام های تناسلی را بهمراه دارد.

نواحی از بدن که این بیماری آن ها را درگیر می نماید، شامل ناحیه ی بین شانه ها و پشت، پستان ها، اطراف چشم و بازوها می باشد. درمان این بیماری با تجویز آنتی هیستامین جهت کاهش خارش و کورتیکواستروئید های موضعی جهت کاهش التهاب و خارش می باشد. محلول ۴۰ درصد دی متیل سولفوکساید به صورت موضعی و فتودرمانی با اشعه UV-B جهت کاهش علائم بسیار مفید گزارش شده است.

دی متیل سولفوکساید در سندرم کف دست و پا (Hand and Foot Syndrom)

سندرم کف دست و پا یا Palmar-plantar erythrodysesthesia یکی از عوارض جانبی در شیمی درمانی سرطان می باشد. این سندرم در اثر مصرف بسیاری از داروهای شیمی درمانی نظیر فلواوراسیل و دوکسوروبیسین و کپسیتابین و … ایجاد می شود که در اثر نشت دارو به خارج از رگ آسیب بافتی را بطور ویژه در کف دست و پا ایجاد می کند. در این بیماری علائمی شامل التهاب، تاول ،راش، درد و حساسیت به تماس در نقاطی از دست و پا ظاهر می شوند که در موارد شدید، قرمزی مشابه آفتاب سوختگی ، زخم های پوستی، پوسته پوسته شدن،کبودی متمایل به رنگ سیاه و درد شدید را به همراه دارد.

پزشک معالج با مشاهده این علائم شروع به کم کردن دوز داروهای شیمی درمانی و یا حتی قطع مصرف آن می نمایند تا علائم بهبود یابند. علاوه بر این شروع به تجویز مصرف خوراکی یا موضعی کوتیکواستروئیدها می نمایند. از سوی دیگر مصرف موضعی دی متیل سولفوکساید جهت کاهش اثرات تخریبی ناشی از داروهای شیمی درمانی موثر واقع شده است. در بعضی موارد ویتامین ب۶ (پیریدوکسین) جهت کاهش بروز علائم و ضد دردهای نظیر استامینوفن جهت کاهش درد تجویز می شود. در مقالات مصرف دی متیل سولفوکساید با غلظت ۹۹ درصد جهت کنترل علائم ناشی از مصرف داروهای شیمی درمانی گزارش شده است.

نکات قابل توصیه

– عمده اثرات گزارش شده برای دی متیل سولفوکساید، به ویژگی های خاص این ترکیب در حل کردن بسیاری از ترکیبات قطبی و غیرقطبی و قابلیت اختلاط پذیری آن با آب و مایعات فیزیولوژیک است. بر این اساس استفاده از این ترکیب در کلیه موارد مصرفی می بایست زیر نظر پزشک و تجویز آن بر مبنای شواهد ومستندات علمی و تخصصی باشد.

– به علت تاثیر این ترکیب روی عملکرد انسولین، قند خون بیماران مبتلا به اختلالات قند خون در زمان مصرف باید کنترل شود.

– دی متیل سولفوکساید باید در ظروف شیشه ای تیره و به دور از نور نگهداری گردد.

منبع : pezeshketo.com

661
منتشر شده در920 روز پیش
چای اولانگ

با چای اولانگ قند خون خود را تنظیم کنید

فواید بی شمار دارچین را بدانید! / می دانیم که چای فواید زیادی برای بدن دارد ، می خواهیم امروز در این نوشته در مورد چای اولانگ صحبت کنیم و نقش آن در سلامتی بدن را بازگو کنیم. چای اولانگ از برگ های گیاه کاملیا سیننسیس تهیه می شود و طعم آن بین چای سبز و سیاه قرار دارد. این چای در انواع مختلف وجود دارد ، در صورتی که می خواهید در مورد چای اولانگ اطلاعات کامل تری به دست  بیاورید بهتر است تا انتها نوشته ما را یاری کنید.

چرا چای اولانگ؟

چای اولانگ یکی از محبوب ترین و قدیمی ترین انواع چای در چین و تایوان است و مصرف منظم آن،‌ فواید بسیاری برای سلامتی دارد. برگ های اولانگ سرشار از آنتی اکسیدان ها و حاوی ترکیبی از کاتچین و کافئین هستند که با رادیکال های آزاد مقابله می کنند. اولانگ خواص درمانی بسیاری دارد که برخی از آن ها عبارت اند از:

۱- افزایش متابولیسم و کمک به کاهش وزن

چای اولانگ با افزایش متابولیسم بدن، فرآیند چربی سوزی را سریع تر می کند. اولانگ حاوی پلی فنول ها است که می توانند عملکرد آنزیم تولیدکننده ی چربی را متوقف کنند. این بدین معناست که چای اولانگ تا زمانی که با شکر یا شیرین کننده های مصنوعی ترکیب نشود، می تواند به کاهش وزن شما کمک کند. اگر خواستید آن را شیرین کنید، کمی عسل یا شربت افرا به آن اضافه کنید که قند پایین تری دارند.

۲- کاهش کلسترول

کاهش کلسترول و کمک به سلامت قلب از خواص شناخته شده ی چای اولانگ هستند. چای اولانگ نیمه اکسیده است و به همین دلیل، مولکول های پلی فنول مناسبی را تولید می کند که می توانند آنزیم لیپاز را فعال کنند. آنزیم لیپاز چربی ها را حل می کند.

۳- افزایش هوشیاری ذهنی

این فنجان داغ به دلیل داشتن کافئین، عملکرد و هوشیاری ذهنی را به طور طبیعی بالا می برد. اگر به کافئین حسّاسیت دارید، احتیاط کنید و مصرف خود را به روزی یک فنجان چای کم رنگ یا هفته ای چند بار محدود کنید.

۴- تسهیل گوارش

اولانگ به گوارش بهتر در کسانی که به کافئین حسّاسیت ندارند، کمک می کند. این چای مجاری گوارشی را قلیایی می کند و التهاب مجاری گوارشی را در کسانی که مشکل ترش کردن یا زخم معده دارند کاهش می دهد. این چای خاصیت ضدعفونی کنندگی هم دارد و می تواند باکتری های بیماری زای شکم را از بین ببرد. این چای داغ با عطر و طعم آرامش بخش و ملایم خود، معده را آرام می کند.

۵- سلامت مو

چای اولانگ سرشار از آنتی اکسیدان ها است و شستن مو با آن، می تواند به جلوگیری از ریزش مو کمک کند. این چای به افزایش ضخامت، درخشندگی و نرمی مو هم کمک می کند.

۶- سلامت و زیبایی پوست

حسّاسیت عامل اصلی اگزمای پوست است. چای اولانگ با سرشار بودن از آنتی اکسیدان ها و توانایی مقابله با رادیکال های آزاد، می تواند واکنش های حسّاسیتی را کاهش دهد. آنتی اکسیدان های موجود در چای اولانگ برای داشتن پوستی جوان و شاداب، ضروری هستند. نوشیدن چای اولانگ سرعت فرایند پیری را به طور قابل توجهی کاهش می دهد بنابراین چای اولانگ سلاحی کارآمد برای مبارزه با پیری پوست هستند.

۷- کنترل قند خون

در دیابت نوع ۲، سطح گلوکز خون بالا می رود. مطالعات نشان داده اند که مصرف چای اولانگ به کاهش قند خون در افراد مبتلا به دیابت کمک می کند و قند خون آن ها را به حد سلامت می رساند. آنتی اکسیدان های موجود در چای اولانگ، در بهبود سوخت و ساز قند، بسیار مؤثرند.

۸- جلوگیری از پوسیدگی دندان

چای اولانگ و چای سبز، دندان ها را از اسیدهای تولید شده توسط باکتری های خاص محافظت می کنند. چای اولانگ مانع تولید اسید و رشد باکتری ها می شود و به این ترتیب، از پوسیدگی دندان و تولید جرم جلوگیری می نماید.

۹- جلوگیری از پوسیدگی استخوان و کمک به استحکام استخوان ها

چای اولانگ می تواند از استخوان ها محافظت کند و از پوکی استخوان جلوگیری نماید. احتمال کاهش تراکم استخوان در کسانی که همیشه چای اولانگ می نوشند، کمتر است زیرا این چای به جذب مواد معدنی کمک می کند. ثابت شده است که برگ های اولانگ حاوی منیزیم و کلسیم هستند.

۱۰- تقویت دستگاه ایمنی

چای اولانگ دارای خواص ضدسرطانی است و به حفظ سلامت دستگاه ایمنی کمک می کند. فلاونوئیدهای آنتی اکسیدانی موجود در چای اولانگ از تخریب سلولی جلوگیری می کنند. تولید پروتئین های ضدباکتریایی در کسانی که چای اولانگ می نوشند، بسیار بیشتر است و این به معنای یک دستگاه ایمنی قوی است که به سرعت به عفونت ها پاسخ می دهد.

چه میزان بنوشیم؟

یک لیوان آب جوش را به یک قاشق غذاخوری از برگ های اولانگ اضافه کنید و بگذارید ۲ تا ۳ دقیقه دم بکشد. تا زمانی که سرد نشده است، آن را بنوشید. حفظ تعادل در مصرف بسیار مهم است زیرا این چای حاوی کافئین است. مصرف بیش از اندازه ی کافئین می تواند عوارض جانبی همچون سردرد، اضطراب، سندروم روده ی تحریک پذیر، ضربان قلب نامنظم و التهاب را در پی داشته باشد. زنان باردار، زنان شیرده یا کسانی که به بیماری جدی مبتلا هستند، قبل از مصرف با پزشک خود مشورت کنند.

منبع : iran.pezeshk.us

832
منتشر شده در927 روز پیش
مصرف ترامادول

علائم فوری مصرف ترامادول را بدانید!+تجریبات چند دوست!

مصرف ترامادول | ترامادول چیست و چه خطرها و عوارضی دارد؟

قابل توجه دوستانی که ترامادول رو برای جلوگیری از زود انزالی مصرف می کنند اول از همه بگم كه فروش این دارو بدون نسخه پزشك ممنوعه، پس اگه دیدید دارو‌خانه‌ای داره تخلف میكنه حتماً باهاش برخورد كنید، چون ترامادول داره جوون های مملكت رو نابود میكنه!

ترامادول رو سه دسته از افراد مصرف میكنن:

۱) افرادی كه معتاد بودن و حالا در ترك هستن.

۲) افرادی كه به اصطلاح خودشون میخوان فازبگیرن. (این افراد عده‌ایشون فكر میكنن ترامادول اعتیاد آور نیست و فقط میخوان خوش باشن و چون به شكل قرص هم هست كسی بهشون مشكوك نمیشه. عده دیگه‌ای از این افراد هم معتادان هستن كه حتی پول خرید مواد رو هم ندارن و از روی خماری به ترامادول متوسل میشن، چون ارزونه! (ایرانیش ۵۰۰ الی ۶۰۰ تومان)

۳) افرادی كه دچار انزال زودرس هستن و میخوان رابطه جنسی طولانی داشته باشن. صراحتاً اعلام میكنم كه ترامادول به مرور و در طول زمان اعتیادآوره و عوارض جبران ناپذیری رو به بدن وارد میكنه.

ترامادول (træmədɒl تلفظ می‌شود) یک داروی مسکن شبه تریاک است. این دارو برای تسکین درد متوسط تا شدید تجویزمی‌شود. ترامادول بر روی گیرنده‌های مو (μ) اوپیوئید، و سیستم نورآدرنرژیکو سروتونرژیک اثر می‌کند. این دارو توسط شرکت آلمانی گروننثال (Grünenthal) در دهه ۱۹۷۰ با نام تجاری ترامال ساخته شد. گروننثال درسالهای بعد حق تولید ترامادول را به شرکتهای متعددی در سراسر دنیا واگذارکرد.

ترامادول معمولا به شکل نمک هیدروکلراید تولید شده و به دو شکل خوراکی (بیشتر کپسول و قرص) و آمپول به بازار عرضه می‌شود. مقدار جذب و تأثیر فرمتزریقی ترامادول بسیار بیشتر از فرم خوراکی است. ترکیب ترامادول و استامینوفن نیز در بازار موجود است (که در ایران عرضه نمی‌شود).

عوارض ناشی از مصرف ترامادول :

عوارض سیستم عصبی مرکزی: سرگیجه، سردرد، خواب آلودگی، تحریک دستگاه عصبی مرکزی، اضطراب، کاهشهوشیاری، اختلال تعادل، سرخوشی، عصبی شدن، اختلال خواب، تشنج، ضعف.

عوارض قلبی عروقی: اتساع عروق

عوارض پوستی: خارش، تعریق بیش از حد، ضایعات جلدی

عوارض چشمی: اختلالات بینایی

عوارض گوارشی: تهوع، یبوست، استفراغ، سوءهاضمه، خشکی دهان، اسهال، درد شکم، بی‌اشتهایی، نفخ

عوارض ادراری و تناسلی: احتباس ادراری، تکرر ادرار، دفع پروتئین در ادرار، علائم یائسگی

عوارض خونی: کاهش سطح هموگلوبین

عوارض کبدی: افزایش سطح آنزیم‌های کبدی

عوارض تنفسی: دپرسیون تنفسی (مهار سیستم تنفسی)

موارد مصرف قانونی ترامادول: ترامادول برای تسکین دردهای متوسط تا شدید در بزگسالان استفاده می شود.

علایم‌ و نشانه‌های‌ فیزیکی‌ و جسمی‌ سوء مصرف‌ مواد مخدر :

۱) سرخ‌ شدن‌ چشمها

۲) نگاه‌های‌ مات‌ به‌ مدت‌ طولانی‌

۳) نامفهوم‌ و جویده‌ شدن‌ طرز صحبت‌

۴) عدم‌ تعادل‌ در حرکات‌

۵) کم‌ شدن‌ توجه‌ به‌ نظافت‌

۶) محلهای‌ متعدد تزریق‌ سرنگ‌ در بدن‌

۷) غیبت‌های‌ مکرر از کلاس‌ درس‌ و کاهش‌ علاقه‌ به‌ تحصیل‌

۸) بی‌ قراری‌ شدید

۹) تغییرات‌ ناگهانی‌ خُلق‌

۱۰) به‌ مشام‌ رسیدن‌ بوهای‌ غیر عادی‌ از دهان‌ یا لباس‌

۱۱) وجود سوزنها و سنجاقهای‌ سیاه‌ شده‌، قاشق‌ خمیده‌ و دود گرفته‌ و ورق آلومینیومی‌

۱۲) لوله‌های‌ خالی‌ خودکار، کبریت‌ نیم‌ سوخته‌ در محل‌های‌ غیر معمول‌

۱۳) طولانی‌ شدن‌ زمان‌ ماندن‌ در دستشویی‌ و حمام‌

۱۴) ناپدید شدن‌ بعضی‌ اشیاء در خانه‌

۱۵) خواب‌ آلودگی‌

۱۶) تغییر دوستان‌

۱۷) تأخیر در حرکات‌ و کند شدن‌ رفتارها

علائم مصرف مواد مخدر در جوانان و نوجوانان

تشخیص رفتارهاى آشکار دوره نوجوانى از رفتارهاى ناشى از مصرف مواد مخدر دشوار است. زیرا بسیارى از این تغییرات کاملاً شبیه به هم هستند. چنانچه والدین و اعضاى موثر خانواده نسبت به نشانگان و علائم اولیه مصرف مواد در جوانان و نوجوانان حساس و هوشیار باشند، مى توانند در بسیارى از موارد مانع از وخیم تر شدن اوضاع و انحطاط کامل جوان شوند.

مهمترین این علائم اولیه مصرف مواد مخدر عبارتند از:

۱ – انزواطلبى، خستگى و بى تفاوتى نسبت به خانواده و ارزش هاى حاکم بر آن.

۲ – خشونت، پرخاشگرى و قانون شکنى.

۳ – عدم تمایل به صحبت و مشورت با والدین و نزدیکان.

۴ – کاهش نمرات درسى و بى علاقگى نسبت به درس و آموزش.

۵ – نداشتن فعالیت هاى جسمى _ ورزشى.

۶ – کاهش اعتماد به نفس، خویشتن دارى و ثبات درونى.

۷ – تغییرات شدید خواب (بى خوابى، خواب آلودگى، خوابیدن در طول روز، کابوس دیدن و…).

۸ – تغییرات شدید در عادات غذا خوردن (بى اشتهایى، کم خوراکى، پرخورى و…).

۹ – عدم تمایل به برقرارى رابطه دوستى با سایر هم سالان.

۱۰ – کاهش توان تحمل و بردبارى در برابر مشکلات.

۱۱ – عدم پذیرش مسئولیت و ضعف در تصمیم گیرى.

۱۲ – عدم تمرکز بر مسائل، فراموشى و بى توجهى.

۱۳ – قرمزى چشم ها و آب ریزش بینى.

۱۴ – نیاز شدید به پول اضافى (براى خرید مواد) و رفتارهاى غیرمسئولانه (بزهکارى و دزدى از خانه).

۱۵ – بى توجهى به ظاهر و آراستگى.

اطلاعاتی که در مورد مصرف ترامادول باید بدانیم:

نکته مهم: افرادی که به مواد مخدر یا الکل معتاد هستند نباید از ترامادول استفاده کنند. در این افراد در صورت مصرف ترامادول ممکن است تشنج ایجاد شود. احتمال تشنج در افرادی که سابقه ی تشنج یا سابقه ی جراحت مغزی دارند و یا از داروهایی مثل ضدافسردگی، شل کننده های عضلانی و داروهای ضد تهوع و استفراغ استفاده می کنند، بیشتر است.

استفاده بیش از حد (Overdose ) می تواند کشنده باشد.علایم Overdose داروعبارتند از: خواب آلودگی، تنفس کم عمق، کندی ضربان قلب، ضعف مفرط، پوست سرد ومرطوب، احساس سبکی سر، غش یا کما.

به دلیل وابستگی که ترامادول ایجاد می کند، نباید مصرف آن را به دیگران توصیه کرد (به ویژه فردی که سابقه اعتیاد دارویی دارد) و تنها باید توسط فردی که دارو برای او تجویز شده استفاده شود. ترامادول می تواند باعث اختلال واکنش های عصبی و قدرت تفکر فرد شود، از این رو هنگام استفاده ازاین دارو از رانندگی خودداری شود.

مصرف ترامادول را نباید به طور ناگهانی قطع کرد، قطع ناگهانی ترامادول باعث سندرم ناخوشایند قطع مصرف می شود که علایم آن عبارتند از: اضطراب، تعریق، تهوع، اسهال، رعشه، لرز، توهم، اختلال خواب یا مشکلات تنفسی .

نباید ترامادول را همراه با این مواد استفاده کرد:

– الکل یا مواد مخدر

– داروهای مخدر ضد درد

– داروهای آرامش بخش از قبیل والیوم

– داروهای ضد افسردگی و ضد اضطراب

– داروهای ضد اختلالات دو قطبی و اسکیزوفرنی(جنون جوانی)

ترامادول در دوران حاملگی و شیردهی به دلیل اثرات مضر بر روی جنین و نوزاد منع مصرف دارد. ترامادول نباید برای افراد زیر ۱۸ سال تجویز شود.

نحوه مصرف دارو:

قرص های ترامادول را نباید خرد کرد (از پودر قرص خرد شده نباید به صورت استنشاقی یا رقیق شده با مایع استفاده کرد چون باعث اثرات تهدید کننده حیات،Overdose یا مرگ می شود). این دارو تنها به صورت قرص خوراکی استفاده می شود. در صورتی که با تجویز پزشک ترامادول مصرف می کنید، بدون کم و کاست از نسخه ی پزشک پیروی کرده و از مصرف دوزهای بالاتر دارو خودداری کنید. نباید بیش از ۳۰۰ میلی گرم در روز استفاده شود. ترامادول را با یک لیوان پر آب مصرف کنید. هم چنین می توان دارو را بدون غذا مصرف کرد اما هر بار به روشی مشابه از دارو استفاده کنید. (مثلاً اگر بار اول با غذا مصرف می کنید تا آخر دوره درمانی همین روش را ادامه دهید).

اگر از قرص های آهسته رهش استفاده می کنید ممکن است قرص را در مدفوع خود ببینید که امری طبیعی است. دوزهای مصرفی خود را بدون نظر پزشک تغییر ندهید.

در صورت فراموش کردن یک دوز در اولین فرصت دوز فراموش شده را مصرف کنید، اگر نزدیک دوز بعدی دارو باشد، بدون توجه به دوز فراموش شده، زمان بندی دارویی را رعایت کنید.

تداخلات دارویی ترامادول:

– مهارکننده های MAO از قبیل : ایزوکربوکساید (Marplan)، ترانیل سیپرومین (Parnate)، فنلزین (Nardil)، سلژلین (Eldepryl, Emsam).

– داروهای ضد افسردگی از قبیل آمی تریپتیلین(Elavil)، سیتالوپرام(Celexa)، کلومی پرامین (Anafranil)، دزیپرامین(Norpramin)، فلوکستین(Prozac, Sarafem).

در صورت مصرف کار با مازپین، وارفارین، دیگوکسین، کتوکنازول، اریترومایسین، ریفامپین و کینیدین قبل از استفاده از ترامادول، پزشک خود را در جریان بگذارید.

اما یك قرص ترامادول مثلا ۱۰۰ میلی‌گرمی معادل چقدر تریاك است؟

۱۰۰ میلی‌گرم ترامادول معادل ۱۰ میلی‌گرم مرفین خوراكی است. مرفین ۱۶% و كدئین ۰٫۳ تا ۳ درصد تریاك را تشكیل می‌دهد. ما برای راحتی، هر گرم مرفین را معادل ۶٫۲ گرم تریاك می‌گیریم. بنابراین هر قرص ترامادولمعادل ۶۲ میلی‌گرم تریاك است.

حتما بخوانید: روش های مفید برای ترک اعتیاد به ترامادول

مواد غذایی در هنگام ترک ترامادول:

آب) اب با دفع سموم به ترک شما کمک می کند.

شیر) روزی ۲ لیوان شیر بخورید. شیر از قدیم بعنوان رفع مسمومیت و سم بری مورد استفاده بوده است. تریپتوفان موجود در شیر در بدن تبدیل به سروتونین شده و ارامش بیشتری به شما خواهد داد.

شکلات تلخ) شکلات تلخ با ازاد سازی سروتونین اثرات ترک رو کاهش میده. ترامادول با جلوگیری از جذب سروتونین با باعث افزایش این هورمون در خون میشه. با این کار گیرنده های جذب سروتونین در مغز به اصطلاح تنبل میشن. با ترک مصرف ترامادول سطح سروتونین در خون پایین میاد. با مصرف شکلات تلخ میزان این هورمون در خون بالا میره. و حالات افسردگی کمتری ایجاد میشه. همچنین شکر موجود در شکلات تلخ با ازاد سازی اندروفین موجب کاهش درد می شود.

موز) اثراتی مشابه شکلات تلخ دارد.

فلفل تند) با ازاد سازی اندروفین در خون.

مسکن های طبیعی مانند زنجبیل و مریم گلی به عنوان  دم نوش استفاده کنید.

بهترین زمان ترک دخترها:

دختر خانم ها برای ترک، روزهای اخر عادت ماهانه بهترین زمانه. درجه حرارت بدن بالاتره. سطح ی سری هورمون ها در خون بالاتره.

روش کم درد ترک ترامادول: ( تجربیات یک دوست )

دوستان من پزشک نیستم و فقط تجربیات رو مینویسم. ترک ترامادول چند جنبه مختلف دارد. این روش دارای درد کمتر ولی دوره ترک طولانی تر است. اگر مصرف شما زیر ۱۰۰۰ میلیگرم در روز است نگران نباشید. ترک شما بسیار آسان تر است.

برای مثال اگر روزی ۱۰ عدد قرص ۱۰۰ میلی گرمی مصرف می کنید. یک دوره زمانی را برای ترک خود اختصاص دهید. مثلا ۵۰ روز. با توجه به شرایط بدنی خود دوره کم کردن قرص خود را مشخص کنید. یعنی تصمیم میگیرید که هر ۵ روز یک عد قرص یا نصفه قرص را کاهش دهید. در صوذت بی قراری یک عدد کدیین هم به ان اضافه کنید. برای بی خواب ورزش هوازی سنگین را برای مدت ۳ دقیقه در روز جایگزین قرص هایی مانند دیازپام و اگزاسپام کنید. اگر میتوانید قرص ها را بصورت تصاعدی کم کنید. یعنی هر هفته یا ۱۰ روز قرص را نصف کنید البته شرایط بدنی خود را در نظر بگیرید. یک جدول اماده کنید و مصرف و چگونگی کاهش را در ان بنویسید.

برای گزگز پاها می توانید از ناپروکس۵۰۰ هر ۱۲ ساعت یک عدد مصرف کنید.

تجربیاتی از میلاد عزیز

من ٣ سال مصرف داشتم

از روزی ١ نصف ١٠٠ شروع شد و درست یادم نیست اما این اواخر به ٧ عدد ٢٠٠ رسیده بودم اونم روزانه،٢ یا ٣ روز بار میرفتم میخریدم و چون پول دستم بود مشکلی نداشتم که چقدر مصرف بره بالا و سیگار و نوشیدنی  هم همش کنارش میگرفتم و توی اتاق تاریک حال میکردم، اولا اهنگ باهاش گوش میدادم و خواب خرگوشیش رو داشتم اما بعدش دیگه فقط برای اروم شدن بود بیشتر تا بالا رفتن، دیگه اخریا به درجه ای رسیده بودم که مشکل معده پیدا کرده بودم ترامادول میخوردم و برای کارام بیرون میرفتم پشت ماشین که بودم و ماشین رو میروندم حالت تحوع میگرفتم و میاوردم بالا، بخاطر ترامادول جوش های پوستی روی بازو و صورتم میزد هر از گاهی و دستام به شدت میلرزید، منطق از بین رفته بود و بی عرضه شده بودم. برعکس اون اولا که منطقی و نترس بودم، اولا بعد از ترامادول غذا نمیتونستم بخورم، بعد به بدنم عادت کرد غذا میخوردم و یکجانشین شده بودم و ٢٠ کیلو اضافه وزن داشتم همین. و اینکه دلیل ترکم، اول خودم خواستم.

حتما بخوانید: سوال و جواب های کوتاه در خصوص ترامادول

درد دلی از دوست خوبمون بهنام:

والا داداش چی بگم مطمئنم که مصرف نمیکنم… وقتی چند وقت پیش خودم رو با الان مقایسه میکنم هی خندم میگیره که به چی خودم رو دلخوش کرده بودم، هر چند بنظرم اینا تجربه س و برای بعضیا شجاعت میاره و برای بعضیا سر افکندگی در جامعه. و امیدوارم کسی سر افکنده ی این چیزای الکی نشه چون عظمت یه ادم انقد زیاده که اینا براش نباید مفهومی داشته باشه. مثلا یکی تو روسیه از ناحیه ی گردن به پایین فلج میشه و انقد ارداه ی این ادم زیاد بوده که بعد از سه سال دوباره بلند میشه و الان تو روسیه داره به مردم کمک میکنه. دکتر هایی که بهش گفته بودن تا اخر عمر فلجی باید چه انتظاری دیگه داشته باشن. متاسفانه تو ایران همه داغونن هر کسی به نحوی. ادم میمونه چکار کنه. مثلا این شهر خودمون بخدا انقد کوچیکه انقد بدون امکاناته که همه ی روزها برات یکی میشن و من موندم چرا یکی تو تهران داره زندگی میکنه و نمیتونه راحت ترک کنه. بعضیا میگن ترک مال موتورِ، ولی همه اشتباه میکنن چون ادمی که مصرف کرده باشه و بتونه ترک کنه خیلی شجاع تر از اون ادمی هستش که اصلا مصرف نکرده. فقط کافیه خودت رو گول نزنی؛ خوشی بدون مواد خیلی بیشتره. بخدا قسم وقتی مصرف میکردم حس میکردم بدنم دویست کیلو هستش ولی الان مثل یک پر همه ی نقاط بدنم رو احساس میکنم. من بهت نگفته بودم که کمر درد دارم و  خیلی اشفته م ولی بخدا وقتی از این زندان خلاص شدم دیگه بقیه ی مشکلات برام اسون شدن. از خودم مطمئنم که اگه تو این دنیا همه بگن فقط مواد و همه هم مصرف کنن دیگه دنبالش نمیرم. چون جز سیاهی چیزی برام نیاورده. و خدا رو هزار مرتبه شکر که خیلی سریع به خودم اومدم و قدر نعمت هایی خدا بهم داده رو دونستم. نمیدونم چرا بعضیا وقتی خلاص میشن از شرش قدر اون سختی هایی رو که کشیدن نمیدونن و لذت اون چند وقت پاک بودن رو نمیفهمن و دوباره اسیرش میشن.

منابع :

anti-tramadol.persianblog

fa.parsiteb

cloob

80,166
منتشر شده در930 روز پیش
گیاه ترنجبین

در مورد خاصیت گیاه ترنجبین بیشتر بدانید

چندی قبل مطلبی در مورد خواص بی نظیر گیاه آویشن در سایت قرار دادیم ، امروز می خواهیم در مورد یکی دیگر از گیاهان دارویی و درمانی صحبت کنیم ، گیاهان دارویی که ارزش بسیار بالایی در درمان انواع اختلالات و بیماری ها دارند و ما نباید از وجود این گیاهان غافل شویم ، در این نوشته گیاه ترنجبین را انتخاب کرده ایم تا در مورد خاصیت آن مطالب مفیدی را برای شما عزیزان بیان کنیم ، همچنین در ادامه نکات احتیاط آمیزی در مورد این گیاه گفته می شود.

ترنجبین به فارسی “ترانگبین” یا “ترنگبین” است. آن را به فرانسوی Manne d”hedysarum و Manna d”alhagi و Manne de perse و به انگلیسی Manna of hedysarum و به عربی “ترنجبین” می نامند. ترنجبین ماده ای است شیرین كه به صورت شبنم روی گیاه حاج یا خارشتر یا خاربز می نشیند. در یک بررسی که توسط مركز تحقیقات كشاورزی و منابع طبیعی خراسان انجام شد، مشاهده شد که این شیرابه‌های قندی در نتیجه عمل حشره ای به طور طبیعی و با ایجاد شكاف به خارج تراوش می شود.

گیاه خارشتر درختچه یا بوته خاری است که در بیابان ها و دشت های كم ارتفاع ایران مانند خراسان، یزد، تبریز، زرند، اطراف قم و بوشهر به طور خودرو فراوان دیده می شود. ترنجبین حاوى تركیبات قندى مختلفى چون گلوكز و فروكتوز، ساكاروز و ترى ساكارید است كه به راحتى در آب حل مى شود. سابقا از ترنجبین در كارخانجات ساده قندگیری به طور سنتی قند می گرفتند، ولی بعدها چون فروش ترنجبین از نظر دارویی بازار بهتری پیدا كرد، آن را فقط به عنوان دارو می فروشند.

خاصیت ترنجبین

* ترنجبین ملین و مسهل است. دوز مصرفى ترنجبین به عنوان ملین بر حسب سن بیمار بین ۱۰ تا ۷۰ گرم است كه با كمى آب مصرف مى شود. گیاه  ترنجبین اگر در مقدار کم خورده شود، ملین و اگر به مقدار زیاد مصرف شود، مسهل است.

* ترنجبین طبق نظر حكمای طب سنتی گرم، ولی در عین حال تر است.

* برای تسكین عطش و تب  ترنجبین   مفید است.

* ترنجبین در تسکین سرفه و درد سینه موثر است.

* ترنجبین خاصیت ضدعفونی کنندگی خوبی دارد و میکروب ها را از بین می برد، به همین دلیل برای درمان بیماری های عفونی مفید است.

* اگر ترنجبین با آب زیره خورده شود، برای دفع صدای شكم كه با تب خفیفی توام باشد، نافع است.

* خوردن ترنجبین با آب پنیر برای اخراج اخلاط سوخته، با ماءالشعیر برای دفع اخلاط گرم، با كره برای باز كردن ادرار (در مواردی كه ترشح ادرار بند می آید) مفید است.

* جوشانده  ترنجبین معرق است.

* گل های  ترنجبین برای بواسیر مفید است.

* مالیدن روغن برگ های  ترنجبین برای روماتیسم خیلی نافع است.

* عرق گیاه ترنجبین اگر مدتی کم کم خورده شود، برای دفع سنگ كلیه و مثانه تا حدودی مؤثر است.

* ترنجبین در تسکین سرفه و درد سینه موثر است

در مصرف ترنجبین احتیاط کنید

* بسیاری از خانواده‌ها برای بهبود زردی کودک خود از مخلوط ترنجبین و آب قند استفاده می‌کنند که این مواد، نه تنها تاثیری در بهبود زردی کودک ندارند، بلکه باعث اسهال و استفراغ نوزاد نیز می‌شوند.

در یک مطالعه تحقیقاتی که با هدف بررسی اثر ترنجبین خوراكی در كاهش زردی نوزادان انجام گردید، نشان داده شد که علیرغم باورهای بومی مبنی بر تاثیر ترنجبین در كاهش زردی نوزادی، تجویز این ماده اثر قابل توجهی در درمان زردی ندارد.

* بیماران مبتلا به حصبه، اسهال خونی، بواسیر، خون ادراری و آبله از خوردن ترنجبین خودداری کنند.

* ترنجبین برای طحال و اشخاص گرم مزاج مضر است.

 چگونگی تهیه آب ترنجبین

برای تهیه آب ترنجبین، مقداری ترنجبین را در آب جوش حل می کنند. سپس مایع صاف روی آن را بر می دارند و می گذارند قدری بماند تا مواد خارجی آن ته نشین شود. حالا مایع صاف شده روی آن، آماده خوردن است. آب ترنجبین اگر صبح ناشتا خورده شود، موثرتر است. مقدار خوراكی معمول آن ۱۲ تا ۳۵ گرم است.

منبع : tebyan.net

658
منتشر شده در930 روز پیش
گیاه آویشن

خواص بی نظیر گیاه آویشن

هضم بهتر غذا با آویشن! نام عنوانی است که چندی قبل در سایت پرشین طب قرار گرفت. تا به امروز در مورد گیاهان دارویی زیادی در سایت مطالبی را قرار دادیم ، امروز می خواهیم در مورد یکی دیگر از گیاهان پرخاصیت صحبت کنیم ، اسم این گیاه آویشن می باشد ، آویشن مثل سایر گیاهان دارویی دارای خواص زیادی می باشد که می خواهیم در این نوشته خواص آویشن شیرازی را بیان کنیم. در صورتی که تمایل دارید ما را تا انتها یاری کنید.

آویشن به عنوان رفع کننده غلظت خون، افزایش دهنده هوش, تقویت کننده اعصاب و تقویت کننده معده و همچنین لاغر کننده شناخته می‌شود. آویشن شیرازی از گیاهان معطری است که خواص فراوانی دارد و تقویت کننده اعصاب است و در راوایات از آن به نام “سعتر”به دلیل رفع ناراحتی معده, رفع کثرت بلغم و افزایش دهنده نور چشم بسیار سخن به میان آمده است. کاشف و محقق نامی محمدزکریای رازی این گیاه را پُرخاصیت برای افراد سردمزاج توصیه کرده است و معتقد است که هضم کننده غذا و بادشکن است و به بدن گرمی معتدلی می‌بخشد.

در منابع خارجی از گیاه آویشن به عنوان گیاه ضد سم نام برده شده است، در این منابع آمده است که آویشن خون را به جریان می‌اندازد و از غلظت‌ها کاسته و بدن را تحریک و تقویت می‌کند. به گفته غلامرضا کردافشاری متخصص طب سنتی برای رفع غلظت خون و پاکسازی خون از مواد زائد بهتر است که آویشن را همراه با چند عدد عناب دم کرده و روزی چند بار مصرف شود، به این ترتیب که یک قاشق غذاخوری آویشن خشک همراه با ۷ تا ۱۰ عدد عناب در یک یک لیتر آب جوش دم کرده و روزی چند بار مصرف شود، مصرف این نوشیدنی در ماه‌های اولیه بهار به سلامت بدن کمک می‌کند.

خواص آویشن شیرازی

-تقویت کننده و افزایش دهنده هوش و قوه ادراک انسان است.

– در انواع نارسایی کبد مفید است.

-در درمان بی‌اشتهایی بسیار موثر است. بهتر است ۱۰ تا ۱۵ گرم آویشن خشک را در یک لیتر آب جوش دم کرده و روزانه چند بار از آن مصرف کرد.

-بهترین داروی برای افرادی است که از افزایش بلغم و سردی بدن شکایت دارند.

-لاغر کننده است به شرطی که نیم تا یک ساعت قبل از غذا از دم نوش آن استفاده شود.

آویشن بی ضررترین نوشیدنی برای رفع بی‌خوابی است.

-تقویت کننده سیستم اعصاب است.

-مصرف آن همراه با دوغ و ماست از ضرر سردی ماست را می‌کاهد.

آویشن برطرف کننده انگل‌ها و عفونت‌ها در بدن است.

نکته مهم

در مصرف آویشن باید دقت شود، چرا که مصرف بیش از حد آن و تداوم بر مصرف آن خود بیماری‌های کبدی از جمله ورم کبد ایجاد می‌کند. بهتر است که از آن چند بار در هفته به عنوان دم نوش استفاده کرد به این ترتیب که ۳ تا ۵ گرم از آویشن خشک را با یک لیوان آب جوش همراه با نبات دم کرده و به جای مصرف شود.

منبع : pezeshkan

 

1,622
منتشر شده در931 روز پیش
صفحه 10 از 22« بعدی...89101112...20...قبلی »
تبلیغات
پرشین طب

آخرین ویدئوهای پزشکی