درمان سرطان - صفحه 3 از 3 - پرشین طب

فروش فایل فروشگاه شاپ می نو
امار سایت
  • افراد آنلاین : 15
  • ورودی گوگل : 194
  • تعداد کل مطالب : 3854
  • بازدید امروز : 6236
  • بازدید دیروز : 26046
  • بازدید این هفته : 83259
  • بازدید این ماه : 540378
  • بازدید کل : 1971485

شاخ سرطان را با این ۲۰ عمل بشکنید!

«سونامی سرطان» ، کلمه ای که شاید به گوش تان خورده باشد. فاجعه ای که در چند قدمی ما قرار دارد و هر روز به آن نزدیک تر می شویم. بیماری سرطان طبق آمارها در ۶۰درصد کشورهای توسعه نیافته اتفاق می افتد. شیوه زندگی نادرست و عدم آگاهی از این بیماری باعث می شود تا خیلی از افراد به راحتی به دام این بیماری کشنده و مهلک قرار بگیرند. در این مبخث ۲۰ راهکار عالی را به شما می گوییم تا شاخ سرطان را بشکنید.

۱/ انگور قرمز بخوريد
از خواص ضدسرطاني انگور، به‌ويژه نوع قرمز آن هرچه بگوييم كم گفته‌ايم. محققان معتقدند اين ميوه سرشار از آنتي‌اكسيدان‌هايي است كه مي‌توانند خطر ابتلا به سرطان را پايين بياورند. از نظر پژوهشگران احتمال ابتلا به سرطان‌هاي معده، پوست، كبد، غدد لنفاوي و سينه با مصرف انگور قرمز به شكل قابل توجهي كمتر مي‌شود و گذشته از اين، رنگدانه‌هاي موجود در اين ميوه مي‌تواند سلامت پوست مصرف‌كنندگان را هم تامين كند. پس تا فصل انگور تمام نشده، با كمك این میوه يك قدم براي كم كردن خطر سرطان‌ برداريد.

۲/ سیر و پياز را فراموش نکنید
از بوي پياز خام نترسيد و با غذاي‌تان چند پر از آن را مصرف كنيد. از نظر محققان پياز و موسير سرشار از آنتي‌اكسيدان هستند و تركيباتي كه براي توقف رشد سلول‌هاي سرطاني يا پيشگيري از اين بيماري مهلك لازم است را در خود دارند. پس اگر با پياز خام ميانه‌اي نداريد، لااقل آن را كم تفت دهيد و در غذاي‌تان بريزيد. از طرف ديگر، مصرف سير را هم فراموش نكنيد. به گفته محققان سير يك داروي طبيعي ضد سرطان است. از نظر آنها مصرف مداوم سير خطر ابتلا به سرطان كولون را تا ۵۰ درصد كاهش مي‌دهد.

۳/ از گوشت قرمز فاصله بگيريد
افرادي كه هر روز حدود ۱۵۰ گرم گوشت قرمز مي‌خورند، ۱۳ درصد بيشتر از ديگران با خطر مرگ بر اثر بيماري‌هاي قلبي يا سرطان روبه‌رو هستند. از نظر پژوهشگران زناني كه پروتئين حيواني زيادي مصرف مي‌كنند، ۷۰ درصد بيشتر از ديگران ممكن است به مشكلات مربوط به غدد لنفاوي مبتلا شوند و آنهايي كه چربي‌هاي اشباع شده در غذاي‌شان به وفور ديده مي‌شود، تا ۹۰ درصد با چنين خطري روبه‌رو هستند. مصرف ماهي به جاي گوشت قرمز و استفاده از روغن زيتون به جاي كره و روغن‌هاي آفتابگردان مي‌تواند تا اندازه زيادي اين خطر را كم كند.

۴/ كمتر كباب بخوريد
هر وقت مي‌خواهيد خودتان را تقويت كنيد، به جاي درست كردن شام سراغ كبابي‌ها مي‌رويد و دو سيخ كوبيده مي‌خوريد؟ محققان مي‌گويند اين بدترين راهي است كه براي تقويت كردن خودتان انتخاب مي‌كنيد.
بررسي‌ها نشان مي‌دهد مصرف خوراكي‌هاي دودي و مواد غذايي كه روي آتش كباب مي‌شوند خطر ابتلا به سرطان معده را بالا مي‌برند. پس براي حفظ جان‌تان هم كه شده، خود را كمتر تحويل بگيريد و از خير برنج دودي و كباب بگذريد.

۵/ ۳۰ دقيقه قدم بزنيد
كار و خستگي را بهانه نكنيد و ۳۰ دقيقه از هر روزتان را بدون فكر كردن به هيچ چيز صرف قدم زدن كنيد. محققان مي‌گويند نشستن‌هاي مداوم مي‌تواند شما را به جمع بيماران سرطاني وارد كند. بررسي‌هاي آنها نشان مي‌دهد زناني كه هر روز ۳۰ تا ۴۰ دقيقه راه مي‌روند، كمتر با خطر ابتلا به سرطان سينه روبه‌رو مي‌شوند. گذشته از اين، آنها فشار خون و سطح كلسترول پايين‌تري هم دارند و از آنجا كه هورمون‌هاي‌شان هم تنظيم مي‌شود، در كنار سرطان خطر ابتلا به بسياري از بيماري‌هاي ديگر را هم پشت سر مي‌گذارند.

۶/ چيپس و پنير ممنوع
وقتي غذاها در درجه حرارت بالا سرخ يا بو داده مي‌شوند، تركيبي سرطان‌زا به نام آكريل‌آميد از آنها آزاد مي‌شود كه مي‌تواند بدن شما را هم دستخوش تغييرات شيميايي كرده و سلامت شما را به شكل قابل توجهي تهديد كند. بررسي‌هاي محققان نشان مي‌دهد كه آزاد شدن اين ماده، مي‌تواند افراد را با خطر ابتلا به انواع مختلفي از سرطان روبه‌رو كند، پس به جاي سيب‌زميني سرخ‌شده و چيپس، پوره سيب‌زميني بخوريد.

۷/ در آرايشگاه مانيكور نكنيد
محققان مي‌گويند كارهاي به ظاهر ساده‌اي كه آرايشگران انجام مي‌دهند مي‌تواند شما را با خطر سرطاني شدن روبه‌رو كند. يكي از اين كارها، خشك كردن لاك با كمك دستگاه است. حتما ديده‌ايد در سالن‌هاي آرايشي براي زودتر خشك شدن لاك از دستگاه‌هايي كه با نور اين كار را انجام مي‌دهند استفاده مي‌كنند. خوردن همان نور به دستان شما كافي است تا با خطر ابتلا به سرطان پوست روبه‌رو شويد.

۸/ آسپرين بخوريد
اگر پزشك به شما خوردن آسپرين را توصيه كرده، از مصرف كردنش اجتناب نكنيد. محققان مي‌گويند زناني كه هر روز يك عدد آسپرين مي‌خورند، كمتر از ديگران با خطر ابتلا به سرطان تخمدان روبه‌رو مي‌شوند. البته به‌خاطر چنين يافته‌اي خودسرانه سراغ مصرف اين دارو نرويد. اگر بدن شما براي تنظيم فعاليت‌هايش به آسپرين نياز نداشته باشد، مصرف آن احتمال از دست دادن جان‌تان را بيشتر مي‌كند.

۹/ شير بنوشيد
بررسي‌هاي تازه نشان مي‌دهد مصرف كلسيم مي‌تواند خطر ابتلا به سرطان كولون را به‌شدت كاهش دهد. از نظر محققان ۷۰۰ميلي‌گرم كلسيم روزانه، ۴۵ درصد احتمال ابتلا به اين سرطان را در مصرف‌كنندگانش كاهش مي‌دهد. البته محققان مي‌گويند براي اينكه از اين فايده شير بهره‌مند شويد و در كنارش زياني به بدن‌تان نرسانيد، بايد نوع كم‌چرب آن را ميل كنيد.

۱۰/ بيشتر بايستيد؛كمتر بنشينيد
محققان مي‌گويند كساني كه در طول روز بيشتر در حالت نشسته قرار دارند و ميانه‌اي با ايستادن ندارند، ۲۴ درصد بيشتر از ديگران در معرض ابتلا به سرطان روده بزرگ و سرطان آندومتر قرار دارند. محققان در بررسي‌هاي ديگرشان دريافته‌اند كساني كه بيننده حرفه‌اي تلويزيون هستند، در مقايسه با آنهايي كه اهل تماشاي برنامه‌هاي تلويزيوني نيستند، ۵۴ درصد بيشتر با خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ روبه‌رو مي‌شوند. آنها توصيه مي‌كنند براي كم كردن خطر ابتلا به سرطان، در هر ساعت چند بار از سر جاي‌تان بلند شويد و حتي اگر كاري براي انجام دادن نداريد، چند قدمي راه برويد.

۱۱/ اتاق خواب‌تان را تاريك كنيد
شما هم از آن دسته آدم‌هايي هستيد كه وقت خوابيدن چراغ خواب را روشن مي‌گذارند؟ از نظر محققان اين عادت تنها احتمال چاق شدن‌تان را بيشتر نمي‌كند بلكه بر اساس بررسي‌ها قرار گرفتن در معرض نور در زمان خواب خطر ابتلا به سرطان تخمدان و سینه در زنان را افزايش می‌دهد. نور شبانه توليد طبيعي ملاتونين در بدن را سركوب مي‌كند و براساس پژوهش‌ها خطر ابتلا به سرطان سینه در زناني كه سطح ملاتونين‌شان پايين مي‌آيد، بيشتر از زنان ديگر است.

۱۲/ سونامي سرطان در راه است؟
رئيس نهمين كنگره كلينيكال آنكولوژي مي‌گويد سالانه ۱۰۰ هزار مورد جديد سرطان در كشور بروز مي‌كند. به گفته دكتر اسدالله عليدوستي مردان سه‌برابر بيشتر از زنان در معرض ابتلا به سرطان‌هاي دستگاه گوارش قرار دارند و بيش از نيم ميليون نفر با آگاهي از اينكه سرطان دارند در كشور زندگي مي‌كنند. او مي‌گويد، طبق آمارهاي بين‌المللي سرطان از شايع‌ترين بيماري‌هاي جهاني در دهه‌هاي آينده خواهد بود و انتظار مي‌رود تعداد موارد شديد سرطاني در سال ۲۰۲۰ به ۱۵ ميليون نفر افزايش پيدا كند.

۱۳/ هر روز آبميوه ننوشید
مي‌خواهيد سلامت‌تان را تضمين كنيد و به خاطر همين صبح‌تان را با يك ليوان آبميوه شروع مي‌كنيد و در ميان روز هم چند ليوان ديگر از اين عصاره مي‌نوشيد؟ محققان مي‌گويند همين تلاش براي حفظ سلامت مي‌تواند به قيمت جان شما تمام شود. از نظر آنها مصرف بيش از اندازه نوشيدني‌هاي شيرين تنها خطر ابتلا به ديابت و چاقي را بيشتر نمي‌كند بلكه كساني كه زياد نوشابه يا ديگر نوشيدني‌هاي پر از قند را مصرف مي‌كنند، ۸۷ درصد بيشتر از ديگران با خطر ابتلا به سرطان آندومتر روبه‌رو مي‌شوند. پس به جاي آبميوه، خود میوه را مصرف كنيد.

۱۴/ هر روز آرتيشو بخوريد
آرتيشو يا كنگر فرنگي، يك گياه ضد سرطان ديگر است كه بايد حتما در وعده‌هاي غذايي شما حاضر شود. اين سبزي پرخاصيت نه‌تنها مانع ابتلای شما به سرطان پوست مي‌شود بلكه در صورت دچار شدن‌تان به اين بيماري، امكان رشد و تكثير سلول‌هاي سرطاني را هم كمتر مي‌كند. محققان مي‌گويند براي دريافت بيشترين فايده از اين گياه، آن را حدود ۴۰ دقيقه بخارپز كرده و سپس نوش جان كنيد. آرتیشو را هم می‌توانید در سالادها و هم در غذاهای‌تان به عنوان یک گیاه پرخاصیت و خوشمزه به کار ببرید.

۱۵/ گوشت را آبپز كنيد
فكر سرخ كردن گوشت در درجه حرارت بالا را از سرتان بيرون كنيد. محققان مي‌گويند قرار دادن گوشت در معرض حرارت بالا، تغييراتي را در تركيبات آن به وجود مي‌آورد كه احتمال مبتلا شدن‌تان به سرطان‌هاي روده بزرگ، سینه، پروستات و غدد لنفاوي را بالا مي‌برد. به گفته پژوهشگران دانشگاه مينه‌سوتا، مصرف گوشتي كه در اين شرايط پخته شده و قسمت‌هايي از آن هم سوخته است، خطر دچار شدن به سرطان پانكراس را تا ۶۰ درصد افزايش مي‌دهد.  پس حتی اگر طعم گوشت سرخ شده یا کبابی را ترجیح می‌دهید، به‌خاطر سلامتی‌تان بی‌خیال مصرف آن شوید.

۱۶/ بروكلي بخارپز بخوريد
كلم‌ها بهترين داروهاي پيشگيري از سرطان هستند و در ميان آنها كلم بروكلي به ویژه اگر بخارپز شده باشد، نقش ويژه‌اي در مبارزه با اين بيماري همه‌گير را بازي مي‌كند. پس براي حفظ سلامت‌تان و جنگيدن با سرطان، هر روز مقداري از آن را به‌عنوان دورچين غذاي‌تان سر سفره بياوريد. محققان مي‌گويند كلم‌دوست‌ها كمتر در معرض خطر ابتلا به سرطان كليه قرار دارند.

۱۷/ چاي سبز بنوشيد
شايد تا چند سال پيش استفاده از چاي سبز چندان متداول نشده بود اما با گسترش پژوهش‌ها در مورد آن و رواج مصرف کردنش، ثابت شد مصرف روزانه چاي سبز مي‌تواند خطر ابتلا به سرطان‌هاي سینه، تخمدان، روده بزرگ، پروستات و ريه را كاهش دهد. اين چاي سرشار از آنتي‌اكسيدان است و پژوهشگران توصيه مي‌كنند هر روز يكي، دو فنجان از آن را ميل كنيد.

آفتاب بگيريم يا نگيريم؟
نور خورشيد، شمشير دولبه است؛ هم مي‌تواند خطر ابتلا به سرطان را از شما دور كند و هم مي‌تواند شما را به جمع سرطاني‌ها وارد كند. پس نه از آن بپرهيزيد و نه در بهره گرفتن از اين نور زياده‌روي كنيد.

۱۸/ پوست‌تان را برنزه نكنيد
حرف تازه‌اي نيست اما هرچه در مورد يافته‌هاي پژوهشگران در اين مورد مي‌گوييم، باز هم به خرج خيلي‌ها نمي‌رود و با آمدن تابستان خود را با آفتاب گرفتن برنزه مي‌كنند و در زمستان سراغ سولاريوم مي‌روند. محققان مي‌گويند برنزه كردن بيشتر از آنچه فكرش را مي‌كنيد خطر ابتلا به سرطان پوست را بالا مي‌برد و استفاده از اسپري‌هاي اوتوبرنز به جاي آفتاب گرفتن هم اين خطر را به‌طور كامل از بين نمي‌برد.

۱۹/ هر روز ۱۵ دقيقه آفتاب بگيريد
گفتيم برنزه كردن حتي با نور خورشيد هم مي‌تواند خطر ابتلاي شما به سرطان پوست را چندبرابر كند اما اين ادعا به معني آن نيست كه به‌طور كامل با نور خورشيد خداحافظي كنيد. محققان مي‌گويند براي حفظ سلامت‌تان و كم كردن خطر ابتلا به سرطان، هر روز ۱۵ دقيقه خود را در معرض آفتاب قرار دهيد. بررسي‌ها نشان مي‌دهد كمبود ويتامين D منشا ابتلا به بسياري از سرطان‌هاست.

۲۰/ ضد آفتاب مصرف كنيد
كرم‌هاي ضدآفتاب تنها محصولات آرايشي ولوكس نيستند و تنها به درد خانم‌ها نمي‌خورند. از نظر محققان همه بايد از اين كرم‌ها براي دفع اشعه‌هاي مضر استفاده كنند و با اين راه خطر ابتلا به سرطان پوست را پايين بياورند. متخصصان مي‌گويند ضد آفتاب‌هايي كه ۳۰spf و بالاتر دارند، بهترين گزينه هستند و براي كودكان‌تان هم بهتر است با كمك يك متخصص پوست، ضد آفتاب مناسب را انتخاب كنيد.

منبع : bartarinha

812
منتشر شده در830 روز پیش

چرا نمی توان سرطان را پیشگیری کرد ؟!

آیا واقعا نمی شود سرطان را پیشگیری کرد ؟! این سوالی است که ذهن دانشمندان را در سراسر جهان به خود مشغول کرده است . بحث های زیادی در این خصوص انجام شده است و نظرات زیادی درباره آن داده شده است . ما در این پست میخواهیم به این نتیجه برسیم که آیا می شود سرزان را پیشگیری کرد یا خیر ؟! مطمئنا همه ما میدانیم که برای دچار نشدن به یک بیماری معمولی باید در درجه اول بهداشت فردی را به خوبی رعایت کنیم ، حال اینکه برای پیشگیری از یک بیماری مهلک و خطرناک مانند سرطان باید بیش از پیش حواسمان به کارهایی که میتواند ما رو به سوی سرطان سوق دهد ، باشد .

کارشناسان معتقدند که یک سوم تا نیمی از تمام سرطان ها قابل پیشگیری هستند. دلیل این قضیه این است که بعضی از عادت های نادرست ما که در طول زندگی انجام می دهیم می توانند خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهند. در ادامه به برخی از کارهایی که به شما کمک می کنند تا از ابتلا به سرطان پیشگیری کنید خواهیم پرداخت.

این تغییرات در سبک عبارتند از:

– سیگار را ترک کنید.
– تغذیه سالم داشته باشید.
– وزن طبیعی داشته باشید.
– فعالیت بدنی داشته باشید.
– از پوست خود مراقبت کنید.
– مواظب مصرف الکل باشید.
– رابطه جنسی سالم و محافظت شده را تمرین کنید.
– به صورت منظم به منظور چک آپ به پزشک مراجعه کنید.
– اگر کمتر از ۲۶ سال سن دارید حتما واکسن HPV را دریافت کنید.
– از قرار گرفتن در معرض مواد سمی و سموم در محل کار و خانه اجتناب کنید.

سیگار را ترک کنید:

وقتی که شما سیگار را ترک می کنید احتمال ابتلا به بسیاری از بیماری ها را کاهش می دهید. سیگار کشیدن باعث می شود که شما به میزان بیشتری در معرض خطر ابتلا به سرطان هایی مانند سرطان ریه، مثانه، کلیه، لوزالمعده، گردن رحم، دهان، مری و گلو قرار بگیرید.

میدانیم، ترک سیگار کار ساده ای نیست. اما اگر اطلاعات و پشتیبانی مناسبی داشته باشید امکانپذیر است.

تغذیه سالم داشته باشید:

در رژیم غذایی خود مقدار زیادی سبزیجات، میوه ها، حبوبات، ماهی، مرغ و غلات سبوس دار بگنجانید. این کار به پیشگیری از سرطان کمک می کند. از طرفی سعی کنید مصرف چربی ها و به ویژه چربی های حیوانی را محدود کنید.

برخی از محققان معتقدند که مصرف مکمل های غذایی می تواند به شما در پیشگیری از سرطان کمک کند اما هنوز این قضیه به صورت علمی اثبات نشده است. قبل از مصرف هر نوع مکملی با پزشک مشورت کنید. بهترین راه برای دریافت مواد معدنی و ویتامین ها مصرف میوه ها و سبزیجات مناسب است.

وزن طبیعی داشته باشید:

اگر اضافه وزن دارید، بهتر است بدانید که شانس ابتلا به برخی از سرطان ها برای شما بیشتر است. از طرفی، افرادی که تجمع چربی در ناحیه کمر آنها بیشتر است، بیشتر از افرادی که این تجمع در ران ها و لگن آنهاست در معرض خطر ابتلا به سرطان قرار دارند.

داشتن رژیم غذایی سالم و فعالیت بدنی مناسب بهترین راه برای کاهش وزن است. البته تغییر ناگهانی سبک زندگی کار ساده ای نیست لذا سعی کنید این کار را به مرور و به آرامی انجام دهید.

فعالیت بدنی داشته باشید:

داشتن فعالیت بدنی روزانه می تواند از برخی از سرطان ها پیشگیری کند. از طرفی داشتن فعالیت بدنی مناسب می تواند در کاهش وزن به شما کمک کند که همین قضیه نیز خود می تواند باعث کاهش احتمال ابتلا به سرطان شود.

فعالیت بدنی مناسب و خواب کافی اگر در کنار هم قرار بگیرند می توانند تاثیر بیشتری در پیشگیری از سرطان، به ویژه در زنان داشته باشند.

اگر شما فعالیت بدنی روزانه مناسب ندارید، بهتر است از همین امروز شروع کنید و به آرامی سبک زندگی خود را تغییر دهید.

از پوست خود مراقبت کنید:

بیشتر سرطان های پوست به خاطر قرار گرفتن بیش از حد در معرض آفتاب بروز می کنند. این مراحل را برای پیشگیری از سرطان پوست دنبال کنید:

– تا جایی که می توانید از قرار گرفتن در معرض آفتاب اجتناب کنید. (به ویژه بین ساعت های ۱۰ تا ۱۶)
– اگر شما مجبور به قرار گرفتن در معرض آفتاب هستید، لباس های مناسب مانند کلاه های لبه دار و پیراهن های آستین بلند بپوشید.
– بخش هایی از پوست شما که توسط لباس پوشیده نمی شود را با یک لایه از کرم های ضد آفتاب بپوشانید. ضد آفتاب را در هر شرایطی، حتی روز های ابری، استفاده کنید.
– از عینک آفتابی استفاده کنید.
– لب های خود را نیز با رژ لب ها یا کرم های مخصوص بپوشانید.
– از دستگاه های برنزه استفاده نکنید. این دستگاه ها ممکن است به پوست شما آسیب برسانند.

مواظب مصرف الکل باشید:

علاوه بر مشکلات عرفی و قانونی مصرف الکل، این نوشیدنی می تواند باعث افزایش خطر ابتلا به برخی از سرطان ها شود. افرادی که بیش از دو پیک مشروبات الکلی در روز مصرف می کنند در معرض خطر ابتلا به سرطان روده بیشتری هستند.

مصرف الکل به صورت روزانه در زنان نیز می تواند خطر ابتلا به سرطان پستان را افزایش دهد.

رابطه جنسی سالم و محافظت شده را تمرین کنید:

رابطه جنسی سالم و محافظت شده می تواند از شما در مقابل ابتلا به HPV مراقبت کند. این ویروس می تواند به سرطان دهانه رحم منجر شود. رابطه جنسی سالم به معنی (حداقل) استفاده از کاندوم و عدم داشتن شرکای جنسی متعدد است.

به صورت منظم به منظور چک آپ به پزشک مراجعه کنید:

به صورت منظم به پزشک و دندانپزشک مراجعه کنید تا معاینات لازم بر روی شما انجام شود. ماموگرافی برای تشخیص سرطان سینه و کولونوسکوپی برای سرطان روده بزرگ از جمله این معاینه هاست.

بهتر است بدانید که تشخیص زودهنگام اکثر سرطان ها می تواند تاثیر بسیار زیادی در درمان آن داشته باشد.

اگر کمتر از ۲۶ سال سن دارید حتما واکسن HPV را دریافت کنید:

اگر شما (زنان) ۲۶ سال یا کمتر سن دارید حتما واکسن HPV را دریافت کنید. این واکسن می تواند از شما در مقابل این ویروس محافظت کند. ویروس پابیلومای انسانی می تواند منجر به سرطان دهانه رحم شود.

دریافت این واکسن برای مردان نیز می تواند مفید باشد و از ابتلا به سرطان مقعد جلوگیری کند.

از قرار گرفتن در معرض مواد سمی و سموم در محل کار و خانه اجتناب کنید:

زندگی و کار در مکان های ناسالم می تواند منجر به بیمار شدن شما شود. دور ماندن از مواد شیمیایی خاص می تواند خطر ابتلا به برخی سرطان ها را کم کند.

برخی از این سموم عبارتند از:

– آزبست
– آب های آشامیدنی آلوده به آفت کش ها و یا سایر سموم موجود در کارخانه های صتعتی
– پاک کننده های قوی، رنگ ها، حلال ها و آفت کش ها
– بنزن (این ماده در دود تنباکو، رنگ ها و اگزوز ماشین ها در داخل گاراژ یافت می شود.)
– رادون که یک گاز رادیو اکتیو است و می تواند باعث بروز سرطان شود.

منبع : shafajoo

532
منتشر شده در859 روز پیش

مطلبی جامع در خصوص شیمی درمانی پستان

همانطور که می دانید پس از تشخیص نوع سرطان , مخصوصا سرطان پستان , معالجه آغاز می شود . شیمی درمانی یکی از راه های معالجه می باشد . این روش برای از بین بردن کلیه سلول های سرطانی بکار می رود . همراه با شیمی درمانی معالجات دیگری مانند ، جراحی ، پردتو درمانی نیز بکار می رود تا عمل بهبود تسریع یابد . عمل شیمی درمانی با عوارض هایی همراه است . ممکن است این عوارض خفیف یا شدید باشد . این بسته به مدت زمان گرفتاری به سرطان می باشد . در این مقاله بصورت مفصب می خواهیم در خصوص شیمی درمانی صحبت کنیم .

علت انجام

شیمی درمانی برای سرطان پستان ممکن است در مواقع زیر مورد استفاده قرار گیرد:

– شیمی درمانی پس از جراحی برای سرطان پستان در مراحل اولیه
– پس از خارج کردن تومور از پستان از طریق عمل جراحی، ممکن است پزشکتان انجام شیمی درمانی را توصیه کند تا سلول های سرطانی باقی مانده تخریب شده و خطر عود مجدد سرطان کاهش یابد. این نوع شیمی درمانی، شیمی درمانی کمکی نامیده می شود.
– در مواقعی که خطر عود مجدد سرطان شما بالا باشد یا سرطان پستان در بدن شما به بافت های دیگر بدن نیز گسترش یافته باشد(متاستاز داده باشد) نیز پزشک شما ممکن است انجام شیمی درمانی کمکی را توصیه کند حتی اگر هیچ نشانه ای از وجود سرطان پس از جراحی در بدن شما وجود نداشته باشد. اگر سلول های سرطانی در گره های لنفاوی مجاور پستان سرطانی مشاهده شود، احتمال خطر متاستاز سرطان بیشتر است.

نکته مهم این است که شما باید با پزشکتان درباره این مورد صحبت کنید که شیمی درمانی به چه میزان خطر بازگشت سرطان شما را کاهش می دهد و آیا این کاهش ارزش پذیرفتن عوارض جانبی شیمی درمانی را دارد یا خیر. به علاوه با پزشک خود در خصوص سایر درمان های جایگزین مانند درمان قطع هورمون(hormone-blocking therapy) که ممکن است برای شرایط شما مناسب باشد، صحبت کنید.

شیمی درمانی قبل از جراحی برای سرطان پستان در مراحل اولیه

برخی خانم های مبتلا به سرطان پستان قبل از جراحی تحت شیمی درمانی قرار می گیرند( شیمی درمانی غیرکمکی) که معمولاً به این دلیل است که تومور بزرگ داخل پستان کوچک شود و شانس جراح برای خارج کردن کامل تومور از پستان بیشتر شود. در برخی موارد، شیمی درمانی غیرکمکی به جراح کمک می کند که در حین عمل جراحی تنها تومور داخل پستان را برداشت کند تا اینکه کل پستان را برداشت کند و این باعث می شود که بافت خود پستان حفظ شود. همچنین این کار باعث می شود که احتمال بازگشت مجدد سرطان در آینده کمتر شود.

شیمی درمانی به عنوان یک درمان اولیه برای سرطان پستان در مراحل پیشرفته
اگر سرطان به سایر بخش های بدن گسترش یافته باشد و امکان استفاده از روش جراحی برای درمان بیمار وجود نداشته باشد، شیمی درمانی می تواند به عنوان اولین روش درمانی باشد. همچنین بسته به نوع سرطان پستان در بیمار، شیمی درمانی می تواند به عنوان درمان کمکی در کنار هورمون درمانی یا درمان هدفمند ( تارگتدتراپی) targeted therapy مورد استفاده قرار گیرد.
معمولاً مهم ترین هدف شیمی درمانی برای سرطان پستان پیشرفته بهبود کیفیت زندگی و افزایش طول عمر بیمار است نه درمان کامل بیماری.

خطرات احتمالی
عوارض جانبی شیمی درمانی به دلیل تفاوت در نوع و دوز داروهای مورد استفاده و واکنش خاص بدن هر فرد نسبت به این داروها، در افراد مختلف متفاوت است. بسیاری از عوارض جانبی شیمی درمانی موقتی بوده و پس از یک بار شیمی درمانی فروکش خواهند کرد. اما در برخی موارد، شیمی درمانی می تواند عوارض طولانی مدت یا حتی دائمی داشته باشد.

داروهای شیمی درمانی در طی فرآیند از بین بردن سلول های سرطانی، ممکن است به سایر سلول های سالم بدن که با سرعت بالا تقسیم می شوند نیز آسیب بزنند مانند سلول های فولیکول های مو، مغز استخوان و دستگاه گوارش. نتایج این آسیب عبارتند از:
• ریزش مو
• کاهش اشتها
• تهوع و استفراغ
• اسهال
• زخم های دهانی
• خستگی(به دلیل کاهش تعداد گلبول های قرمز خون)
• افزایش خطر کبودی و خونریزی(به دلیل کاهش تعداد پلاکت های خون که به انعقاد خون کمک می کنند)
• افزایش آسیب پذیری نسبت به عفونت(به دلیل کاهش تعداد گلبول های سفید خون که به مقابله با عفونت کمک می کنند)
• آسیب به قلب
• آسیب به اعصاب

برخی داروها وجود دارند که به کاهش تهوع و استفراغ ناشی از شیمی درمانی کمک می کنند. همچنین در برخی موارد پزشکان می توانند دوز و زمان مصرف داروهای شیمی درمانی را به نحوی تنظیم کنند که عوارض جانبی شیمی درمانی به حداقل برسد.
اگر شیمی درمانی به سلول های مقابله کننده با عفونت در بدن شما آسیب بزند، پزشک ممکن است دوز داروی شیمی درمانی را تغییر دهد یا داروهایی را تجویز کند که به بهبود سریع مغز استخوان کمک کنند. بیشتر عوارض جانبی شیمی درمانی کوتاه مدت هستند و خیلی طول نمی کشند.

عوارض جانبی طولانی مدت

برخی از داروهای شیمی درمانی دارای عوارض جانبی طولانی مدت شامل موارد زیر هستند:

• نازایی. یکی از عوارض جانبی احتمالی که ممکن است غیرقابل درمان باشد، نازایی است. برخی از داروهای ضدسرطان به تخمدان ها آسیب می زنند.
این داروها می توانند باعث ایجاد علایم یائسگی مانند گرگرفتگی و خشکی واژن شوند. دوره های قاعدگی ممکن است نامنظم شده یا متوقف شود(آمنوره). اگر تخمک گذاری قطع شود، بارداری غیرممکن خواهد بود.
اگر قاعدگی های شما ادامه دارد شما حتی در طول درمان، امکان باردارشدن دارید. اما به دلیل اینکه اثرات شیمی درمانی برای جنین خطرناک است، قبل از آغاز درمان با پزشک خود درمورد روش های پیشگیری از بارداری صحبت کنید.
• آسیب به اعصاب(نوروپاتی). برخی از داروهای شیمی درمانی می توانند به انتهاهای عصبی در دست و پاهای بیمار آسیب برسانند که منجر به بروز علایمی مانند بی حسی، درد، احساس گزگز یا خارش و سوزش، حساسیت به گرما و سرما یا ضعف در این قسمت ها می شود. این عوارض جانبی اغلب پس از پایان درمان بهبود می یابند اما در برخی بیماران ممکن است علایم ادامه داشته باشند.
• پوکی استخوان (استئوپروز). زنانی که به دلیل شیمی درمانی زودتر یائسه می شوند ممکن است خطر بیشتری برای ابتلا به پوکی استخوان داشته باشند. معمولاً توصیه می شود این خانم ها آزمایشات چگالی استخوان را به صورت دوره ای انجام دهند و در صورت تشخیص احتمالی پوکی استخوان برای آنها درمان های لازم برای پیشگیری از تحلیل استخوانی آغاز شود.
• عملکرد شناختی. “Chemo brain” ، ” chemo fog” و ” chemo memory” اصطلاحاتی هستند که برای توصیف مشکلات تمرکز و کاهش حافظه کوتاه مدت پس از انجام شیمی درمانی به کار برده می شوند. در برخی موارد، این مشکلات چند سال پس از پایان شیمی درمانی رفع می شوند.
• آسیب به قلب. برخی داروها مانند اپی روبیسین(Ellence)، تراستوزوماب(Herceptin) و غیره زمانی که با دوز های بالا و به مدت طولانی مصرف شوند، می توانند باعث ایجاد آسیب دائمی به قلب شوند.
• لوسمی. در موارد نادر، شیمی درمانی برای سرطان پستان باعث ایجاد یک سرطان ثانویه مانند سرطان سلول های خونی( لوسمی) می شود.

سایر عوارض جانبی
در طول شیمی درمانی یا پس از آن، احساس ترس، غمگینی و انزوا می تواند همراه با عوارض جانبی جسمی شیمی درمانی ایجاد شود. در واقع، برخی از خانم ها در پایان درمان دچار افسردگی ناگهانی می شوند.
در طول شیمی درمانی، فرد مبتلا به سرطان پستان باید به طور مرتب با پزشکان انکولوژیست ( متخصص سرطان ) و پرستاران در ارتباط بوده و مورد حمایت قرار گیرند. اگر تمام افراد درگیر در درمان بیمار، هدف یکسانی را دنبال کنند، درمان بیمار با بهترین نتیجه به اتمام خواهد رسید. زمانی که درمان بیمار به اتمام می رسد، برخی خانم ها احساس تنهایی می کنند و احساس می کنند هیچ کس نیست که به آنها کمک کند تا به زندگی عادی خود برگردند یا با ترس عود مجدد سرطان پستان مقابله کنند. صحبت کردن با کسی که قبلاً شرایط مشابه شما را تجربه کرده است، می تواند به شما کمک کند.

چه انتظاراتی باید داشته باشید

زمان بندی و تعداد جلسات شیمی درمانی

شیمی درمانی برای سرطان پستان یه صورت دوره ای انجام می گیرد. دوره شیمی درمانی می تواند از یک بار در  هفته تا یک بار در سه هفته متغیر باشد.
به طور معمول، شما باید به مدت ۳ یا ۴ ماه تحت شیمی درمانی قرار بگیرید اما پزشک شما با توجه به شرایط شما زمان بندی شیمی درمانی را تنظیم خواهد کرد.

ترکیب داروهای متداول

مجموعه ای از داروهای شیمی درمانی در دسترس است. به دلیل اینکه افراد با یکدیگر متفاوت هستند، پزشکان بر اساس نوع سرطان پستان بیمار و سابقه پزشکی وی، انواع و دوزهای مناسب داروها را ( معمولاً ترکیبی از داروهای شیمی درمانی) برای بیماران انتخاب می کنند.

شیمی درمانی در چه مکان هایی انجام می شود

اغلب موارد شیمی درمانی برای سرطان پستان در یکی از سه مکان زیر انجام می شوند : مطب پزشک، یک بخش سرپایی در بیمارستان یا کلینیک.

نحوه انجام شیمی درمانی

داروهای شیمی درمانی می توانند به اشکال مختلف مصرف شوند مانند قرصی که شما می توانید در منزل مصرف نمایید. اغلب داروهای شیمی درمانی به داخل ورید تزریق می شوند( تزریق داخل وریدی یا IV). این کار به روش های زیر می تواند انجام شود:

• تزریق داخل وریدی از طریق سوزن یا لوله(کاتتر) در دست یا مچ دست شما
• قبل از آغاز شیمی درمانی یک پورت کاتتر در قفسه سینه شما قرار داده می شود. این پورت در طول دوره شیمی درمانی در محل خود قرار داشته و با این کار نیازی به یافتن ورید مناسب در هر جلسه شیمی درمانی نخواهد بود.
یک جلسه شیمی درمانی معمولی
تمام جلسات شیمی درمانی مشابه نیستند اما در یک جلسه شیمی درمانی ممکن است اقدامات زیر صورت گیرد:
• پزشکی که شیمی درمانی را بریتان تجویز کرده است شما را ویزیت می کند.
• معاینات فیزیکی برای بررسی دمای بدن، ضربان قلب و فشارخون بر روی شما انجام می گیرد.
• کاتتر تزریق عضلانی در بدن شما قرار داده می شود.
• یک نمونه خون از شما گرفته می شود تا آزمایشات خونی بر روی آن انجام شود.
• مجدداً به پزشک مراجعه می کنید تا نتایج آزمایشات خونی شما بررسی شده و سلامت عمومی شما مورد ارزیابی قرار گیرد.
• پزشکتان دستور انجام شیمی درمانی می دهد.
• داروهایی را برای جلوگیری از عوارض جانبی شیمی درمانی مانند تهوع، اضطراب یا التهاب مصرف می کنید.
• داروهای شیمی درمانی را دریافت می کنید. این مرحله ممکن است تا چندین ساعت طول بکشد.
پس از جلسه شیمی درمانی
به دنبال جلسه شیمی درمانی اقدامات زیر انجام می گیرد:
• کاتتر شما برداشته می شود.
• علایم حیاتی شما بررسی می شود.
• وجود عوارض جانبی شیمی درمانی در بدن شما ارزیابی می شود.
• داروهایی که می توانید برای کاهش این عوارض جانبی در منزل مصرف کنید برایتان تجویز می شوند.
• به شما توصیه می شود که مایعات فراوان مصرف کنید.
• آموزش های لازم در مورد کنترل مایعات بدن مانند ادرار، مدفوع، استفراغ، مایع منی و ترشحات واژن به شما داده می شود زیرا این مایعات ممکن است تا ۲۴ ساعت پس از شیمی درمانی حاوی داروهای شیمی درمانی باشند. این مشکل با  دو بار کشیدن سیفون دستشویی پس از استفاده از آن، قابل حل است.
برخی بیماران پس از جلسه شیمی درمانی احساس خوبی دارند و می توانند به زندگی عادی خود بازگردند اما در برخی بیماران ممکن است عوارض جانبی شیمی درمانی به صورت مکرر رخ دهد. شما می توانید حداقل در چند جلسه اول از فردی بخواهید که تا منزل شما را همراهی کند تا ببینید وضعیت شما پس از شیمی درمانی مناسب است یا خیر.

فواصل بین دوره های شیمی درمانی

پس از چندین جلسه شیمی درمانی، شما احتمالاً می توانید به دقت پیش بینی کنید که چه زمانی حالتان بهتر می شود و می توانید به زندگی عادی خود بازگردید. علامت گذاری تقویم یا نگه داشتن یک مجله می تواند به شما کمک کند تا پاسخ های کلی بدن خود به شیمی درمانی را پیگیری کنید و بر اساس آن برنامه ریزی های خود را انجام دهید.
پیگیری دقیق برنامه درمانی تان بهترین راه برای کسب بیشترین سود از شیمی درمانی می باشد. اگر عوارض جانبی شدیدتر شد، آن ها را به پزشک خود اطلاع دهید. پزشکتان ممکن است بتواند دوز داروها یا نوع داروهای شیمی درمانی شما را تغییر دهد یا داروهای دیگری را برای کاهش این عوارض جانبی برایتان تجویز کند.

چگونه آماده شوید

ممکن است  نیاز باشد که شما و پزشکتان چندین گام را جهت آماده شدن برای شیمی درمانی طی کنید:

فواید بالقوه شیمی درمانی را بررسی نمایید

پزشک شما برای تعیین مفید بودن شیمی درمانی و نیز نوع شیمی درمانی که می تواند برای شما مفید باشد، برخی عوامل را در نظر می گیرد. اگر خطر عود مجدد سرطان در بدن شما زیاد باشد یا احتمال متاستاز آن وجود داشته باشد، به احتمال زیاد شیمی درمانی می تواند برای شما مفید واقع شود. در برخی موارد، خود ویژگی های سرطان پستان می تواند انجام سایر درمان های مفید را پیشنهاد کند.

در خصوص اهداف و تمایلات خود در مورد درمان بیماریتان با پزشکتان صحبت کنید. برخی عوامل که باید به آنها توجه کنید شامل موارد زیر هستند:

• اندازه تومور و درجه آن. هرچه تومور بزرگتر و بدخیم تر باشد، احتمال اینکه شیمی درمانی بتواند در تخریب سلول های سرطانی مؤثر باشد بیشتر است.
• وضعیت گره های لنفاوی. وجود سلول های سرطانی پستان در گره های لنفاوی در طول جراحی یا قبل از آن نشان دهنده افزایش خطر متاستاز می باشد. در این موارد پزشکتان به احتمال زیاد شیمی درمانی را به ما پیشنهاد خواهد کرد.
• سن. برخی مطالعات نشان داده اند که سرطان پستانی که در سنین پایین تر رخ دهد خطرناک تر از سنین بالا است. بنابراین پزشک زمانی که خانم جوانی را معالجه می کند، برای کاهش خطر متاستاز سرطان، ممکن است استفاده از شیمی درمانی کمکی را انتخاب کند.
• درمان های پیشین. اگر شما در گذشته سابقه شیمی درمانی داشته باشید می تواند بر درمان های کنونی شما اثرگذار باشد.
• بیماری های مزمن. برخی بیماری های مزمن مانند بیماری قلبی یا دیابت، ممکن است در انتخاب نوع داروهای شیمی درمانی برای بیمار مؤثر باشند.
• وضعیت هورمونی. اگر سرطان پستان شما حساس به هورمون های استروژن و پروژسترون باشد، ممکن است برای درمان کمکی پس از جراحی، هورمون درمانی- با داروهایی مانند تاموکسیفن(Soltamox)، فولوسترانت(Faslodex) یا مهارکننده های آروماتاز (آریمیدکس، فمارا، آروماسین) – انتخاب مناسب تری باشد یا هورمون درمانی همراه با شیمی درمانی می تواند انجام شود.
• وضعیت HER2. اگر سرطان پستان شما مقدار زیادی پروتئین القاکننده رشد به نام HER2 تولید می کند، پزشکتان ممکن است علاوه بر شیمی درمانی، برخی داروها را برای شما تجویز کند که به طور اختصاصی این پروتئین را هدف قرار می دهند مانند تراستوزوماب (Herceptin)، لاپاتینیب (Tykerb) و غیره.
• پروفایل ژنتیکی. برای برخی انواع خاص سرطان پستان برخی پزشکان ممکن است آزمایشات ژنتیکی بافت تومور را نجام دهند تا الگوی ژنتیکی آن را تعیین کنند. این کار می تواند به پیش بینی میزان خطر عود مجدد سرطان کمک کند. برخی پزشکان هنوز هم به صورت تجربی نتایج این آزمایشات را در نظر می گیرند.

اقدامات لازم را برای ارتقای سلامت عمومی خود به کارگیرید

به دلیل اینکه شیمی درمانی می تواند بر سلول های سالم که سرعت تکثیر بالایی دارند مانند گلبول های سفید، پلاکت ها و گلبول های قرمز نیز آسیب بزند، اگر قبل از آغاز شیمی درمانی سالم تر باشید، احتمال ایجاد اثرات جانبی به حداقل کاهش پیدا می کند.

پزشکتان ممکن است انجام اقدامات زیر را برای ارتقای سلامت عمومی شما توصیه کند:

• به اندازه کافی استراحت کنید.
• رژیم غذایی سالم غنی از میوه جات، سبزیجات و غلات سبوسدار داشته باشید.
• استرس خود را به حداقل کاهش دهید.
• از ابتلا به عفونت مانند سرماخوردگی و آنفوانزا جلوگیری کنید. در مورد واکسن های توصیه شده مانند واکسن آنفوانزا با پزشک خود صحبت کنید.
• به دندانپزشک مراجعه کنید تا علایم وجود عفونت در دندان ها و لثه های شما را بررسی کند.
• آزمایش خون بدهید تا عملکرد کبد و قلب شما مورد بررسی قرار گیرد. اگر مشکلی وجود داشته باشد، پزشکتان ممکن است انجام شیمی درمانی را به تأخیر بیاندازد یا دارو و دوز داروی شیمی درمانی را انتخاب می کند که خطر کمتری برای شما داشته باشد.

برای اثرات جانبی شیمی درمانی برنامه ریزی کنید

از پزشک خود سؤال کنید که در طول شیمی درمانی یا پس از آن انتظار چه عوارض جانبی را باید داشته باشید و برای مواجهه با این اثرات جانبی آماده باشید. به عنوان مثال، اگر درمان شیمی درمانی شما منجر به نازایی خواهد شد، شما ممکن است مایل به ذخیره اسپرم یا تخمک بارور برای استفاده در آینده باشید. اگر شیمی درمانی شما منجر به ریزش مو خواهد شد، به کلاه گیس یا پوشش سر توجه کنید.

مقدمات کار در منزل و محل کار را فراهم کنید

اغلب درمان های شیمی درمانی در کلینیک های سرپایی و بدون بستری شدن انجام می گیرند. این به این معنی است که اغلب این بیماران در طول شیمی درمانی می توانند به کار کردن و انجام فعالیت های روزمره خود ادامه دهند.
اگر شما در طول دوره شیمی درمانی خود در بیمارستان بستری خواهید بود، از کار خود مرخصی بگیرید و از فردی بخواهید تا از فرزندان و منزلتان مراقبت کند.
در مورد تمام داروها یا مکمل هایی که مصرف می کنید با پزشک خود صحبت کنید
اطمینان حاصل کنید که پزشکتان از تمام داروها یا مکمل هایی که مصرف می کنید حتی داروهای گیاهی، ویتامین ها یا داروهای بدون نسخه مصرفی شما، آگاهی دارد. این داروهای مصرفی ممکن است بر عملکرد داروهای شیمی درمانی اثرگذار باشند. پزشکتان ممکن است طب جایگزین و  قطع مصرف داروهایتان مدتی قبل و پس از جلسه شیمی درمانی را به شما پیشنهاد کند.

روز شیمی درمانی

پزشک یا پرستار شما غذاها و نوشیدنی هایی که شما در روز جلسه شیمی درمانی خود می توانید مصرف کنید و موادی که مجاز به مصرف آنها نیستید را به شما اطلاع خواهند داد. به منظور همراهی شما و حمایت روحی از شما، بهتر است در روز شیمی درمانی یکی از اعضای خانواده یا دوستانتان همراهتان باشد.

نتایج

پس از اتمام شیمی درمانی شما، پزشکتان برنامه ویزیت های پیگیری پس از شیمی درمانی را در اختیار شما قرار خواهد داد( معمولاً هر ۴ تا ۶ ماه یک بار در اوایل و سپس ویزیت های کمتر تا زمانی که سرطان شما کاملاً معالجه شود). این ویزیت ها به منظور بررسی عوارض جانبی طولانی مدت شیمی درمانی و نیز بررسی عود مجدد سرطان پستان در بدن شما انجام می گیرد. آزمایشات و روش های ارزیابی در دوره پیگیری پس از شیمی درمانی عبارتند از:

• سؤالاتی در مورد وضعیت سلامتی شما مانند هرگونه علایم جدید یا مشکلات جسمی که دارید.
• معاینه فیزیکی مانند معاینه پستان
• انجام ماموگرافی به صورت سالانه
• آزمایشات چگالی استخوان

آزمایشاتی مانند آزمایشات مارکرهای تومور، آزمایشات عملکرد کبدی، اسکن های استخوان و تصویربرداری اشعه ایکس به جز در موارد خاص معمولاً توصیه نمی شود. سایر تست های تصویربرداری عمدتاً زمانی استفاده می شوند که احتمال عود مجدد سرطان وجود داشته باشد یا علایم جدید و معاینات جسمی نشان دهنده بازگشت مجدد سرطان باشند.

منبع : hidoctor

955
منتشر شده در864 روز پیش

آزمایشی بهتر برای تشخیص سرطان پروستات

اغلب پزشکان آزمایش PSA برای تشخیص سرطان پرستات را قبول ندارند و معتقدند این آزمایش دقت لازم را ندارد. اما محققان دانشگاه جورجیای جنوبی برای تشخیص این بیماری راه حل بهتری را پیشنهاد داده اند. طبق این دستاورد جدید فقط نیاز به یک آزمایش خون ساده است تا بر اساس میزان سه نوع چربی در خون نتیجه مشخص می شود. نکته جالب اینجاست که رژیم غذایی مردان در افزایش این چربی ها موثر نیست و سرطان پروستات منجر به افزایش آنها می شود.

ورزش و بهبودی اثر بخشی داروهای شیمی درمانی 

نتایج یک تحقیق که در نشریه آمریکایی «فیزیولوژی» منتشر شده نشان داده است که همراه شدن ورزش با شیمی درمانی می تواند باعث بهبود اثربخشی این شیوه درمانی برای از بین بردن تومورهای سرطانی شود. این پژوهش در آغاز برای بررسی این موضوع بود که آیا ورزش می تواند در مقابل اثر زیانبار دارویی دوکسورابیسین بر قلب بیماران سرطانی، از آنها محفظت کند یا خیر.

شواهدی موجود هستند که نشان می دهند ورزش مرتب پیش از انجام شیمی درمانی می تواند از سلول های قلب در برابر این دارو حفاظت کند. ولی درباره همزمانی شیمی درمانی و ورزش تحقیقات زیادی به عمل نیامده بود. در تحقیق یاد شده که روی موش های آزمایشگاهی انجام شد این نتیجه به دست آمد که ورزش به تاثیر مثبت شیمی درمانی برای از بین بردن تومورها کمک کرد ولی نتوانست مانع تاثیر منفی دارو بر قلب شود.

شاید یکی از دلایل این امر این باشد که ورزش باعث بهبود جریان خون می شود و همین موضوع سبب می شود میزان بیشتری از دارو به سلول های سرطانی برسد.

720
منتشر شده در869 روز پیش

عوارض پرتودرمانی

اگر به فیزیک علاقمند باشید حتما می دانید که پرتو درمانی یکی از شاخه های این علم محسوب می شود . پرتو درمانی یا اشعه درمانی روشی است برای متوقف کردن رشد سلول های سرطانی ، که این کار توسط پرتو های ایکس ، گاما ، آلفا و بتا انجام می پذیرد . برای هر نوع سرطان شدت های مختلفی برای پرتو درمانی وجود دارد که به تشخیص پزشک معالج انجام می پذیرد . اما این عمل با عوارضی همراه است که طبیعتا نمی توان جلوی آن را گرفت . در ادامه مطلب توضیحات بیشتری در خصوص این عوارض خواهیم داد . . .

پرتو درمانی یعنی استفاده از انرژی اشعه ایکس قوی یا پرتوهای یون ساز (مثل الکترون‌ها) برای بمباران سلول‌های سرطانی به منظور تخریب مواد ژنتیکی درون تومور و جلوگیری از رشد و گسترش بافت‌های سرطانی. حدود ۴۰ درصد از مبتلایان به سرطان تحت پرتودرمانی قرار می‌گیرند و در برخی از سرطان‌ها مثل سرطان حنجره، پرتو درمانی به جراحی ارجحیت دارد.

هدف از انجام پرتو درمانی (رادیو تراپی)، رساندن مقدار معینی از انرژی به سلول‌های سرطانی است که انتقال این انرژی باعث یونش اتم‌های تشکیل دهنده سلول و در نهایت تخریب آنها شود. پرتو درمانی ممکن است به سلول‌های سالم هم آسیب برساند، بنابراین در پرتو درمانی کنترل درستی دوز وارده به حجم هدف، حیاتی‌ترین برنامه در کنترل کیفی واحد پرتودرمانی است، یعنی دوز تابشی به شکلی باید کنترل شود که با کمترین آسیب به بافت‌های سالم، بتواند بیشترین تخریب را در سلول‌های سرطانی داشته باشد. بروز عوارض، به نحوه درمان و منطقه درمانی و میزان تحمل بدن بیمار و مقادیر پرتو (دوز رادیوتراپی) بستگی دارد.

عوارض جانبی پرتو درمانی
پرتو درمانی می تواند مانند سایر درمان ها برای بیمار عوارضی داشته باشد. خوشبختانه اکثر عوارض موقتی و قابل کنترل می باشند. مشکلاتی که به عنوان عوارض پرتو درمانی در حین درمان ممکن است پیش آیند، گرچه ناخوشایند می باشند، ولی غالبا عوارض حاد یا خطرناک نبوده و با گذشت زمان از بین می روند (چند هفته پس از اتمام درمان). بروز عوارض، به نحوه درمان و منطقه درمانی و میزان تحمل بدن بیمار و مقادیر پرتو (دوز رادیوتراپی) بستگی دارد. بسیاری از بیماران در حین درمان هیچ گونه عوارض جانبی ندارند و به راحتی به فعالیت های روزمره زندگی خود می پردازند. البته ممکن است عوارض عمومی نیز در جریان پرتو درمانی پیش آیند، مثل احساس خستگی، رخوت و افسردگی.

برخی از عوارضی که در این بیماران ظاهر می شوند اصولا مربوط به عوارض کلی سرطان می باشد. به هر صورت مراقبت از بیمارانی که رادیوتراپی می شوند شامل مراقبت های عمومی، مراقبت های اختصاصی و مراقبت های روانی می گردد. مشکلات روانی این بیماران تا حد زیادی تابع مشکلات جسمی و عوارضی چون تغییر در شیوه زندگی، درد، خستگی، بی اشتهایی، سو تغذیه و فشارهای اجتماعی و اقتصادی می باشد و عکس العمل هایی چون اضطراب و افسردگی را می تواند به دنبال داشته باشد. در صورتی که تخمدان ها و یا بیضه مستقیما تحت رادیوتراپی قرار گیرند، موجب ناتوانی جنسی و نازایی می شوند.

مسائل روانی مربوط به رادیوتراپی
بسیاری از بیماران و اطرافیان آنها از روش رادیوتراپی تصور درمان قطعی ندارند. فرستادن بیمار برای رادیوتراپی این تصور را برای او ایجاد می کند که این روش درمان قطعی نبوده است، در صورتی که بیمار جراحی را به عنوان درمان قطعی بیشتر قبول می کند و این تضاد موجب یاس بیمار در بهبود می گردد و مشکلات روانی از جمله افسردگی را به دنبال دارد. پزشک معالج و رادیوتراپیست و پرستار مراقب بیماری که باید رادیوتراپی شود، باید قبلا بیمار و خانواده او را برای این عمل آماده نموده و منظور از انجام آن را گوشزد نمایند. غالبا بیماران ضمن عمل رادیوتراپی دچار ترس می شوند. این ترس بیشتر هنگام تنها ماندن او، جدا شدن از خانواده، پرستار و مسئولین انجام رادیوتراپی حاصل می شود. خانواده بیمار نیز دچار مشکلاتی می شود از جمله در آنها این تصور پیدا می شود که بیمار رادیوتراپی شده حامل پرتوهای خطرناک می باشد و در نزدیک شدن به او بعد از رادیوتراپی، دچار تردید می شوند.

پزشک معالج و رادیوتراپیست و پرستار مراقب بیماری که باید رادیوتراپی شود، باید قبلا بیمار و خانواده او را برای این عمل آماده نموده و منظور از انجام آن را گوشزد نمایند. رادیوتراپی می تواند به عنوان یک اقدام مستقل و معالج سرطان در برخی از سرطان ها موثر باشد و یا ممکن است به عنوان مکمل عمل جراحی مورد استفاده قرار گیرد. رادیوتراپی می تواند با هدف تسکین درد و جلوگیری از عوارض سرطان پیشرفته انجام شود. ضرورت دارد که خانواده بیمار و در صورت پذیرش، خود بیمار از هدف های رادیوتراپی آگاه شوند. اجرای رادیوتراپی نیاز به برنامه ریزی زمانی دارد و در جلساتی که گاهی ممکن است چند هفته باشد، انجام می شود. یکی از مشکلات بیماران مربوط به فاصله محل سکونت با محل رادیوتراپی و مشکل رفت و برگشت بیماران برای انجام آن است.

منبع : pezeshketo.com

689
منتشر شده در906 روز پیش

تومور سرطانی آپاندیس

در این پست می خواهیم در خصوص سرطان “روده کور” صحبت کنیم . منظور از روده کور همان آپاندیس می باشد . آپاندیس مانند کرمی کوچک به روده بزرگ وصل شده است . طول این عضو از بدن انسان که مربوط به دستگاه گوارش است حدودا به ۱۰ سانتی متر می رسد . این عضو هم مانند تمامی عضو ها در خطر ابتلا به سرطان قرار دارد . هنگامی که سلول های آپاندیس شروع به تکثیر غیر طبیعی کنند سرطان شکل میگیرد . حال اینکه تاثیر این سرطان در بدن چقدر می باشد و یا اساسا چند نوع سرطال آپاندیس داریم را در ادامه خواهیم گفت . . .

سرطان آپاندیس چه موقعی مشخص می شود؟
– معمولا افراد زمانی متوجه سرطان آپاندیس در خود می شوند که برای قسمت های دیگر بدن خود اقدام به عمل جراحی می کنند و پزشک متخصص طی جراحی، متوجه سرطانی شدن آپاندیس می شود.
– هنگامی که فرد دچار درد آپاندیس می شود و به پزشک مراجعه می کند.
– هنگامی که فرد به منظوری غیر از آپاندیس، اقدام به عکسبرداری پزشکی می کند، مخصوصا در سی تی اسکن این عضو غیرعادی مشاهده می شود.

تاثیر سرطان آپاندیس چقدر است؟
معمولا تاثیر سرطان آپاندیس بر فرد، به اندازه تومور آن بستگی دارد. هنگامی که اندازه تومور آپاندیس کمتر از ۲ سانتی متر باشد، کمتر احتمال دارد که سرطان آپاندیس به دیگر مناطق بدن شیوع پیدا کند، در حالی که وقتی تومور آپاندیس از این اندازه بزرگتر باشد، به درمان های جدی تری برای کنترل آن نیازمندیم

انواع سرطان آپاندیس
۱ ) تومورهای کارسینوئید : حدود نیمی از سرطان های آپاندیس را تومورهای کارسینوئید تشکیل می دهند. این نوع تومور اغلب در خانم های ۴۰ ساله و بالاتر، شایع می باشد. تومورهای کارسینوئید تومورهای کوچکی هستند که میزان موفقیت برای درمان آنها بسیار بالاست.
این نوع تومور معمولا در نوک آپاندیس قرارمی گیرد. فرد مبتلا به این نوع سرطان، تا زمانی که سرطان به اندام های دیگر سرایت نکند، متوجه سرطان آپاندیس خود نمی شود و معمولا طی معاینه جهت بیماری های دیگر، این نوع تومور تشخیص داده می شود.
۲ ) تومورهای غیر کارسینوئید : این نوع تومور در سلول های اپی تلیالی آغاز می شود که در داخل آپاندیس قرار دارند. اکثر سلول های اپی تلیالی ماده ژلاتینی تولید می کنند. این نوع تومور بسیار تمایل دارد تا در بدن پخش شود و موفقیت درمان این نوع تومور آپاندیس به عوامل متعددی بستگی دارد. معمولا ۲۰ درصد از سرطان های آپاندیس را این تومور به خود اختصاص می دهد.
۳ ) آدنو کارسینوم کولونیک : این نوع از تومورهای آپاندیس حدود ۱۰ درصد از سرطان آپاندیس را به خود اختصاص می دهد و معمولا در این نوع، سلول های سرطانی در قاعده آپاندیس قرار می گیرند. به نظر می رسد این نوع تومور، شایع ترین نوع سرطان روده بزرگ را تشکیل می دهد. این نوع سرطان آپاندیس معمولا در طی و یا بعد از عمل جراحی آپاندیس مشخص می شود و می تواند عوارضی مانند درد و ورم شکم، از دست دادن اشتها و تهوع و استفراغ، یبوست، اسهال، ناتوانی در دفع گازها و تب داشته باشد .
۴ ) پاراگانگیوما : این نوع، توموری نادر از سلول های پاراگانگیوما می باشد. سلول های پاراگانگیوما مجموعه ای از سلول های بافت عصبی است که بعد از دوران جنینی باقی می ماند و در نزدیکی غدد فوق کلیوی و برخی از عروق خونی و اعصاب دیده می شود. اغلب میزان موفقیت درمان توسط عمل جراحی برای برداشتن کامل این تومور بسیار بالاست .قابل ذکر است که این تومور، در خارج از ناحیه سر و گردن بسیار بالاست.

درمان سرطان آپاندیس
درمان سرطان آپاندیس به عوامل مختلفی از جمله وضعیت سلامتی بیمار، اندازه و محل تومور، درگیری غدد لنفاوی و یا گسترش سرطان به سایر اندام ها بستگی دارد.

راه های درمان سرطان آپاندیس عبارتند از:
۱ ) عمل جراحی : رایج ترین روش درمان سرطان آپاندیس، برداشتن آن با عمل جراحی می باشد. تومور های زیر ۵/۱ سانتی متر معمولا خود به خود بهبود پیدا می کنند. تومورهای بالای ۲ سانتی متر توسط عمل جراحی برداشته می شوند.
طی این عمل علاوه بر برداشتن آپاندیس، ممکن است مقدار کمی از روده بزرگ و رگ های خونی و غدد لنفاوی که در نزدیکی آن است برداشته شوند.
اگر سرطان پیشرفته تر باشد، مقدار بیشتری از روده بزرگ و اعضای اطراف آن برداشته می شود.
۲ ) شیمی درمانی : نوعی از شیمی درمانی که مستقیما بر شکم متمرکز باشد، شیمی درمانی صفاقی نامیده می شود و غیر از شیمی درمانی سیستمیک است که از طریق تزریق وارد خون می شود.
شیمی درمانی معمولا پس از عمل جراحی توصیه می شود تا در صورتی که سرطان خود را به خارج از آپاندیس رسانده است، برطرف شود و هر گونه سلول های سرطانی باقیمانده در بدن نابود شوند.
۳ ) پرتو درمانی : در پرتودرمانی این نوع سرطان، از اشعه ای موسوم بهp32 استفاده می شود. این نوع پرتو درمانی از طریق لوله ای به شکم تابانده می شود.

منبع : pezeshketo.com

1,563
منتشر شده در908 روز پیش

از بیماری هوچکین چه می دانید !

 شاید بیماری هوچکین کمتر به گوشتان خورده باشد . این بیماری را یک پزشک انگلیسی به نام هوچکین در سال ۱۸۳۲ کشف کرد و توضیحات مفصلی در مورد آن داد . نوع بیماری هوچکین سرطانی می باشد که شایع‌ترین سن شیوع آن بین ۱۵ تا ۳۵ سالگی می باشد و بعد از ۵۵ هم دیده شده است . این بیماری در مردان شایعتر است . علت این بیماری هنوز مشخص نشده است اما لازم به ذکر است که معمولا این نوع سرطان به طور کامل درمان می شود مخصوصا در سن های پایین که در مرحله اولیه بیماری قرار دارد . در این مطلب توضیحاتی در مورد این بیماری شایع به شما عزیزان خواهیم داد . . .

بیماری هوچکین‌ چیست ?!
بیماری‌ هوچکین‌ عبارت‌ است‌ از سرطانی‌ شدن‌ قسمت‌ مرکزی‌ گره‌های‌ لنفاوی‌. این‌ بیماری‌ در واقع‌ یک‌ نوع‌ لنفوم‌ است‌. این‌ بیماری‌، لنفوسیت‌ها (نوعی‌ گلبول‌ سفید) ، گره‌های‌ لنفاوی‌ ( گره‌هایی‌ که‌ عفونت‌ را کنترل‌ و مواد ایمنی‌زا برای‌ بدن‌ درست‌ می‌کنند ) و طحال‌ در واقع‌ یک‌ گره‌ لنفاوی‌ بزرگ‌ است‌) را درگیر می‌سازد. بیماری‌ هوجکین‌ می‌تواند در هر سنی‌ رخ‌ دهد، اما در بزرگسالان‌ جوان‌ و نیز افراد مسن‌ شایع‌تر است‌. این‌ بیماری‌ در کودکان‌ زیر ۱۰ سال‌ نادر است .

علایم‌ شایع‌ بیماری هوچکین‌
خارش‌ در تمام‌ بدن‌
گره‌های‌ لنفاوی‌ متورم‌، بدون‌ درد به‌ هنگام‌ لمس‌، با قوام‌ لاستیکی‌ و بدون‌ چسبندگی‌ به‌ یکدیگر هستند. این‌ گره‌های‌ بزرگ‌ شده‌ در هر کجای‌ بدن‌ می‌توانند باشند اما در زیر بغل‌ یا کشاله‌ ران‌ بیشتر دیده‌ می‌شوند.
تب‌ و عرق‌ ریزش‌ شبانه‌ به‌طور متناوب‌
کاهش‌ وزن‌
زردی‌ چشم‌ها و پوست‌
احساس‌ کسالت‌
کم‌خونی‌
خونریزی‌ گوارشی‌

علل‌ بیماری هوچکین‌
ناشناخته‌ است‌، اما تحقیقات‌ نشان‌ دهنده‌ آن‌ هستند که‌ یک‌ عفونت‌ ویروسی‌ ممکن‌ است‌ دخیل‌ باشد.
عوامل تشدید کننده بیماری
نقص‌ ایمنی‌ (اکتسابی‌ یا ارثی‌)

پیشگیری‌ از بیماری هوچکین‌
راه‌ خاصی‌ برای‌ پیشگیری‌ از آن‌ وجود ندارد.

عواقب‌ مورد انتظار بیماری هوچکین‌
اگر زورد تشخیص‌ داده‌ و درمان‌ شود، معمولاً با اشعه‌ درمانی‌ و داروهای‌ ضد سرطان‌ قابل‌ معالجه‌ است‌. با درمان‌، میزان‌ بقای‌ ۱۰ ساله‌ ۸۰% است‌. پتانسیل‌ بهبودی‌ برحسب‌ نوع‌ سلول‌هایی‌ که‌ در نمونه‌برداری‌ از گره‌ لنفاوی‌ دیده‌ می‌شوند متغیر است .

عوارض‌ احتمالی‌ بیماری هوچکین‌ 
گسترش‌ سرطان‌ به‌ سایر نقاط‌ بدن‌
ناباروری‌ در مردان‌ در اثر درمان‌
بیماری‌های‌ قلب‌ یا ریه‌، کم‌خونی‌، کم‌کاری‌ تیرویید، و عفونت‌ها

درمان‌ بیماری هوچکین‌
بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ آزمایش‌ خون‌ و مغز استخوان‌، لنفانژیوگرام‌ (روشی‌ تشخیصی‌ که‌ با تزیق‌ ماده‌ حاجب‌ به‌ درون‌ مجاری‌ لنفاوی‌ و عکس‌برداری‌ با اشعه‌ ایکس‌ دستگاه‌ لنفاوی‌ بررسی‌ می‌شود)، نمونه‌برداری‌ از گره‌های‌ لنفاوی‌، سی‌تی‌ اسکن‌ قفسه‌ سینه‌ و شکم‌، و عکس‌برداری‌ از قفسه‌ سینه .

سعی‌ کنید در مورد درمان‌ بیماری‌ و شانس‌ معالجه‌ خود مثبت‌ بیاندیشید. داشتن‌ دیدگاه‌ ذهنی‌ خوب‌ و مثبت‌ کمک‌ بسیار مهمی‌ در بهبود بیماری‌ است . درمان‌ ممکن‌ است‌ به‌ طریق‌ زیر انجام‌ گیرد : تنها اشعه‌ درمانی‌ ، استفاده‌ از امواج‌ پرانرژی‌ [ تولید شده‌ توسط‌ دستگاه‌های‌ اشعه‌ ایکس‌ مخصوص‌، دستگاه‌های‌ کبالت‌ و سایر دستگاه‌ها ] برای‌ درمان‌ بعضی‌ از انواع‌ سرطان‌)، شیمی‌ درمانی‌ (درمان‌ سرطان‌ با تزریق‌ داروهایی‌ که‌ سلول‌های‌ سرطانی‌ را بدون‌ آسیب‌ رساندن‌ به‌ بافت‌ سالم‌ از بین‌ می‌برند) ، یا ترکیب‌ این‌ دو روش .
بهداشت‌ مناسب‌ و دهان‌ در جلوگیری‌ از بروز زخم‌های‌ دهانی‌ به‌ هنگام‌ شیمی‌درمانی‌ مؤثر است. مردانی‌ که‌ تحت‌ درمان‌ قرار می‌گیرند ممکن‌ است‌ تمایل‌ داشته‌ باشند که‌ اسپرم‌ خود را ذخیره‌ کنند تا اگر نابارور شوند بتوانند با روش‌های‌ کمکی‌ بچه‌دار شوند.

داروها
داروهای‌ ضد سرطان‌. داروها ممکن‌ است‌ باعث‌ اثرات‌ جانبی‌ یا واکنش‌های‌ نامطلوب‌ در بعضی‌ از بیماران‌ شوند. علایم‌ جدید ممکن‌ است‌ به‌ علت‌ دارو، خود بیماری‌ اصلی‌، یا بروز یک‌ بیماری‌ جدید پدید آیند. اثرات‌ جانبی‌ ناشی‌ از دارو معمولاً با سازگار شدن‌ بدن‌ با آن‌ یا قطع‌ دارو ناپدید می‌شوند.
فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
تا حدی‌ که‌ قدرتتان‌ اجازه‌ می‌دهد فعال‌ بمانید.

رژیم‌ غذایی‌
رژیم‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود.

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود ؟
اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ علایم‌ بیماری‌ هوجکین‌ را دارید.
اگر یکی‌ از موارد زیر به‌ هنگام‌ درمان‌ رخ‌ دهد: ـ تب‌ ـ علایم‌ عفونت‌ (قرمزی‌، تورم‌، درد خود به‌ خودی‌ یا به‌ هنگام‌ لمس‌) در هر کجای‌ بدن‌ ـ تورم‌ پا و ساق‌ پا ـ ناراحتی‌ به‌ هنگام‌ ادرار کردن‌ یا کاهش‌ میزان‌ ادرار در روز
اگر احساس‌ می‌کنید که‌ دارو باعث‌ بروز علایمی‌ شده‌ است .

منبع : pezeshketo.com

799
منتشر شده در923 روز پیش

علل بروز سرطان لب !

در دنیای امروزه انواع و اقسام بیماری ها پدید آمده است که هر یک به نحوی انسان ها را درگیر میکند . یکی از شایع ترین بیماری که در زمره بیماری های مهلک و خطرناک قرار گرفته است سرطان نام دارد . این بیماری مهلک و کشنده که می تواند هر قسمت از اعضای بدن را نابود کند به یکی از کشنده ترین بیماری ها مبدل شده است . متاسفانه درمان قطعی برای انواع سرطان ها کشف نشده است . با این وجود فقط می توان با پیشگیری کردن ، و رعایت بهداشت ، جلوی این بیماری را گرفت . ما امروز میخواهیم در مورد سرطان لب صحبت کنیم . با اینکه این نوع سرطان کمتر بوجود می آید اما دانستن نکاتی چند از آن می تواند به زندگی بهتر و راحت تر به ما کمک کند . در ادامه مطالبی در مورد این نوع سرطان خواهید دید . . .

علل بروز سرطان لب عبارتند از :
۱- مصرف تنباکو : مصرف محصولات تنباکو از قبیل سیگار، پیپ و قلیان یکی از عوامل خطری است که سبب افزایش احتمال ابتلا به سرطان لب می شود.

۲- عفونت های ویروسی : اگر چه به بطور کامل ثابت نشده، ولی نتایج برخی تحقیقات حاکی از آن است که ویروسی به نام (HPV) یا ویروس پاپیلومای انسانی ، احتمال ابتلا به سرطان لب را افزایش می دهد.

۳- کمبود برخی مواد مغذی: برنامه غذایی که عناصری مانند آهن، اسید فولیک، سلنیوم و ویتامین های A و E را کمتر دارد، احتمال ابتلا به سرطان دهان را افزایش می دهد.

۴- عدم رعایت بهداشت دهان: عدم رعایت نکات بهداشتی در ناحیه دهان (مثل مسواک زدن) سبب ابتلا به سرطان لب و دهان می شود.

۵- عوامل ژنتیکی: نژادهای آفریقایی و مردان بالای ۴۰ سال، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان لب قرار دارند.

۶- مصرف الکل : مصرف الکل، خطر ابتلا به سرطان لب را افزایش می دهد.

۷- در معرض نور آفتاب بودن : افرادی که بیشتر در معرض نور خورشید قرار دارند و یا از نورها و اشعه های مصنوعی استفاده می کنند (مثل تخت های سولاریوم که برای برنزه کردن استفاده می شوند)، در معرض ابتلا به سرطان لب می باشند. این گونه افراد به سرطان پوست نیز مبتلا می شوند.

اگر فرد مبتلا به سرطان لب، خونریزی داشته باشد و متوقف نشود، و یا علایم غیر معمول مثل مشکل در خوردن و آشامیدن و قورت دادن غذا داشته باشد، حتما باید با پزشک متخصص خود در میان بگذارد

علایم سرطان لب

سرطان لب در ابتدای بیماری ممکن است بدون علامت باشد.
وقتی که علایم سرطان لب بروز می کند، شایعترین علامت آن درد است که معمولا بهبود نمی یابد.
در اغلب موارد سرطان لب از لب پایین شروع می شود و گسترش می یابد.
سرطان لب ناشی از تغییرات یا رشد غیرطبیعی سلول های دیسک مانندی است که روی لب را می پوشانند.

علایم شایع سرطان لب عبارتند از :

– خونریزی از لب

– تغییر یک منطقه از لب

– بزرگ شدن گره های لنفاوی

– ایجاد توده هایی بر روی لب

– درد در ناحیه لب

– کرختی و احساس سوزن سوزن شدن لب

– ورم در ناحیه فک و دهان

– ایجاد منطقه ای ضخیم بر روی لب

– تغییر صدا

– گلودرد یا احساس اینکه چیزی در گلو گیر کرده است

علایمی که ممکن است بیانگر یک بیماری جدی باشد :

اگر سرطان لب تحت درمان قرار نگیرد می تواند منجر به بروز بیماری های خطرناکی شود.

اگر فرد مبتلا به سرطان لب ، خونریزی داشته باشد و متوقف نشود، و یا علایم غیر معمول مثل مشکل در خوردن و آشامیدن و قورت دادن غذا داشته باشد، حتما باید با پزشک متخصص خود در میان بگذارد.

این علایم جدی عبارتند از :

– تغییر میزان هوشیاری فرد

– خونریزی بیش از حد

– تب بالا

– بی حالی

– ضربان قلب سریع

باید توجه داشت که سرطان لب و دهان ممکن است هیچ نشانه ای نداشته باشد و گاهی اوقات طی معاینه دندان ها توسط دندانپزشک مشخص می گردد .

درمان سرطان لب

اگر سرطان لب زود تشخیص داده شود، می تواند با درمان هایی نظیر جراحی و پرتو درمانی بهبود یابد. بیمارانی که سیگار می کشند، بهتر است سیگار کشیدن را قبل از شروع دوره درمان متوقف کنند.

۱- عمل جراحی : عمل های جراحی متعددی برای افراد مبتلا به سرطان لب وجود دارد و پزشک متخصص بسته به میزان گسترش سرطان ممکن است قسمت های خاصی از تومور سرطانی را بردارد.

۲- پرتودرمانی : اشعه های ایکس xبرای از بین بردن سلول های سرطانی به کارمی روند و یا مانع رشد آنها می شوند. از آنجا که در پرتو درمانی می توان اشعه x را به قسمت خاصی از بدن محدود کرد و تاباند، می توان برای درمان سرطان های قسمت های کوچک از آن استفاده کرد.

۳- شیمی درمانی : در شیمی درمانی سرطان لب از موادی مانند سیس پلاتین برای مبارزه با سلول های سرطانی استفاده می شود.

مواردی که پزشک قبل از درمان سرطان لب باید آنها را مد نظر قرار دهد :

– فرد در چه مرحله ای از سرطان است؟

– کدام منطقه از لب و دهان درگیر تومور شده است؟

– آیا سرطان به رگ های خونی هم منتقل شده است یا نه؟

– اندازه تومور چقدر است؟

– ظاهر بیمار چگونه است و آیا توانایی صحبت کردن یا غذاخوردن را دارد؟

– سن بیمار و سلامت عمومی او چطور است؟

818
منتشر شده در926 روز پیش
صفحه 3 از 3123
تبلیغات
پرشین طب

آخرین ویدئوهای پزشکی