مقالات - صفحه 20 از 35 - پرشین طب

فروش فایل فروشگاه شاپ می نو
امار سایت
  • افراد آنلاین : 36
  • ورودی گوگل : 299
  • تعداد کل مطالب : 4032
  • بازدید امروز : 17804
  • بازدید دیروز : 23579
  • بازدید این هفته : 17804
  • بازدید این ماه : 460851
  • بازدید کل : 2952166
تومور در بینی

آیا وجود تومور در بینی خطرناک است؟!

هر کدام از ناحیه های بدن ممکن است بنا به دلایل های مختلفی به تومور های خوش خیم یا بدخیم مواجه شود. یکی از این نواحی بینی است. که برای تشخیص خوش خیم یا بدخیم بودن آن می بایست به پزشک مختصص مراجعه کرد. همانطور که اطلاع دارید تومور خوش خیم به طور آهسته رشد می کند و دیگر اعضا را درگیر نمی کند. اما تومور های بدخیم در طول گذر زمان مشکلات زیادی را بوجود می آورند.

تومورهای بدخیم رشد سریع دارند. بشدت در استخوان ،عصب، بافت نرم و پوست نفوذ میکنند به همین علت درمان آنها مشکلتر است. این تومورها باعث متاستاز میشوند یعنی سلولهای غده در خون و سیستم لمف وارد و در مناطق مختلف بدن پخش میشود . بعبارتی این درگیری در غده های بدخیم منحصر به تنها محل اولیه نبوده ودر جاهای دیگری نیز ممکنست دیده شود .

متاسفانه تومورهایی که در ناحیه بینی و سینوس دیده میشوند علایم اختصاصی ندارند و نشانه های آنها مانند بیماریهای شایع و بی خطر دیگر است . این موضوع موجب میگردد که در بسیاری موارد بیمار و حتی پزشک این علایم را به حساب بیماریهایی مثل سرماخوردگی یا سینوزیت گذاشته و ماهها تشخیص بیماری به تاخیر میافتد .

نشانه ها شامل این موارد است:

– گرفتگی بینی بویژه اگر یکطرفه باشد
– ترشح بینی بویژه اگر یکطرفه باشد
– خونریزی یکطرفه بینی
– درد صورت

– جابجا شدن دندانها یا لق شدن دندانهای مصنوعی
– زخم یا خونریزی کام
– بیرون زدگی چشم
– دوبینی یا کاهش بینایی

– اشکریزش
– تورم صورت بویژه گونه
– تورم گردن

این علایم در بیماریهای دیگری مانند سرماخوردگی و سینوزیت هم دیده میشود و نکته مهم اینست که تکرار و تداوم این نشانه ها بیش از دو تا سه هفته بسیار مهم وجدی است .ودراین موارد مراجعه و تشخیص بموقع موجب نجات بیمار است . زیرا آنچه موجب پیروزی بر سرطان میشود ، تشخیص زودرس میباشد .در ضمن متاسفانه تومورهای بینی و سینوس در کودکان هم دیده میشود .ولذا نباید این موضوع را فراموش کرد .

منبع : pezeshketo.com

698
منتشر شده در803 روز پیش
سنگ مثانه

مقاله ای کامل در خصوص سنگ مثانه و درمان آن!

یکی از مشکلات دردناک بدنی، وجود سنگ های ریز و درشت در مثانه است که می تواند به علت های گوناگونی رخ دهد. که یکی از آنها که اتفاقا مهم ترین آن است، تخلیه نشدن کامل ادرار است. برخی سنگ های ریز ممکن است مشکلات زیادی برای شخص ایجاد نکند و به مرور زمان دفع شود. اما سنگ هایی هم هستند که سبب درد شدید می شوند که در این مواقع فقط پزشک می تواند به یاری شما بشتابد. در این مبحث میخواهیم در خصوص نشانه ها و علت و درمان این پدیده بپردازیم.

نشانه ها:

بعضی از افرادی که در مثانه آنها سنگ وجود دارد، هیچ‌گونه مشکلی ندارند، حتی زمانیکه سنگ‌های آنها بزرگ است. اما اگر سنگ، دیواره مثانه را خراش داده آن را آزرده کند یا مسیر جریان ادرار را مسدود نماید، می‌تواند موجب ایجاد علائم و نشانه‌های این بیماری گردد. این علائم عبارتند از:

• درد ناحیه پایین شکم
• ادرار دردناک
• تکرر ادرار
• مشکل در دفع ادرار یا قطع شدن و ایجاد وقفه در جریان ادرار
• وجود خون در ادرار
• ادرار تیره‌ رنگ یا ادرار با رنگ تیره غیرطبیعی

علت:

عموماً سنگ‌های مثانه وقتی ایجاد می‌شوند که مثانه شما تخلیه کامل نمی‌شود. ادراری که در مثانه شما باقی می‌ماند،تشکیل کریستال‌هایی را می‌دهد که سرانجام به سنگ‌های ادراری تبدیل می‌شوند.در بیشتر موارد یک وضعیت یا عارضه‌، زمینه‌سازی است که در توانایی مثانه جهت تخلیه به طور کامل تاثیر می‌گذارد.

شایع‌ترین این عوارض که باعث به وجود آمدن سنگ‌های مثانه می‌شوند عبارتند از:

• بزرگی غده پروستات: پروستاتی که بزرگ شده یا هایپرپلازی خوش‌خیم و بی‌خطر پروستات، می‌تواند باعث ایجاد سنگ‌های مثانه خصوصاً در مردان شود. همچنانکه پروستات بزرگ می‌شود، به مجرای ادراری نیز فشار وارد کرده و باعث توقف و ایجاد وقفه در جریان ادراری می‌گردد، همین امر موجب می‌شود ادرار در مثانه شما باقی بماند.
• اعصاب آسیب‌دیده(مثانه نوروژنیک): به طور طبیعی، اعصاب پیام‌ها را از مغزتان به ماهیچه‌های مثانه شما انتقال می‌دهند، پیام های مانند دستور سفت و فشرده شدن یا آزاد و رها شدن ماهیچه‌های مثانه. اگر این اعصاب به علت سکته، یا آسیب طناب نخاعی و یا سایر مشکلات مربوط به سلامتی آسیب ببینند، این امکان وجود دارد که مثانه شما قادر به انجام عمل تخلیه کامل نباشد.

سایر موقعیت‌هایی که باعث ایجاد سنگ‌های مثانه می‌شوند عبارتند از:

• التهاب: سنگ‌های مثانه می‌توانند در مثانه ملتهب به وجود آیند. عفونت‌های دستگاه تناسلی و رادیوتراپی ناحیه لگن، هر دو می‌توانند از عوامل التهاب مثانه باشند.
• ابزار و تجهیزات پزشکی: گاهی اوقات سوندهای مثانه، لوله‌های باریکی که برای جمع‌آوری ادرار از مثانه شما، داخل مجرای ادراری قرار داده می‌شوند، می‌توانند باعث ایجاد سنگ‌های مثانه باشند. همینطور وسایل واشیایی که به طور اتفاقی به طرف مثانه شما حرکت می‌کنند مثل وسایل و تجهیزات پیشگیری از بارداری و یا استنت. بلورها و کریستال‌های معدنی که بعداً تبدیل به سنگ می‌گردند، دورادور سطح این وسایل را فرا می‌گیرند.

• سنگ‌های کلیه: سنگ‌هایی که در کلیه شما به وجود می‌آیند، همانند سنگ‌های مثانه نیستند. آنها به طرق متفاوت و اغلب به دلایل متفاوتی به وجود می‌آیند. اما گاه‌گاهی، سنگ‌های کوچک کلیه از حالب‌ها به سمت مثانه پایین رفته و در صورتیکه دفع نشوند، می‌توانند به سنگ‌های مثانه تبدیل شوند.

عوامل خطر:

در کشورهای در حال توسعه، سنگ‌های مثانه اغلب به علت کم‌شدن آب بدن، عفونت و رژیم های کم ‌پروتئین ایجاد شده و خصوصاً در بچه‌ها شایع می‌باشد. در نواحی دیگر دنیا، سنگ‌های مثانه اصولاً در بزرگسالان به خصوص در مردان ۳۰ سال و بالاتر رخ می‌دهد.

شرایط و موقعیت‌هایی که احتمال خطر ابتلاء به سنگ ‌های مثانه را افزایش می دهند عبارتند از:

• انسداد مجرای خروجی مثانه: انسداد مجرای خروجی مثانه به هر گونه وضعیتی که مانع جریان ادرار از مثانه به سمت مجرای ادراری می‌شود، اشاره دارد. مجرای ادراری، لوله‌ای است که ادرار را از بدنتان بیرون می‌برد. انسداد مجرای خروجی مثانه دلایل متعددی دارد، ولی شایع‌ترین شکل آن بزرگی پروستات می‌باشد.

• مثانه نوروژنیک: سکته، آسیب طناب نخاعی، بیماری پارکینسون، دیابت، بیرون‌زدگی دیسک بین مهره‌ها، و شماری مشکلات دیگر، می‌توانند به اعصابی که عملکرد مثانه را تحت کنترل و نظارت دارند آسیب برسانند. ممکن است بعضی از افراد با مشکل مثانه نوروژنیک، مشکل بزرگی پروستات و یا سایر انواع انسداد مجرای خروجی مثانه را نیز داشته باشند، که احتمال خطر ابتلاء به سنگ‌های مثانه را افزایش می‌دهند.

عوارض:

سنگ‌های مثانه‌ای که دفع نمی‌شوند، حتی آنهایی که علائم و نشانه‌هایی ایجاد نمی‌کنند، منجر به بروز عوارضی می‌شوند که شامل موارد زیر است:

• اختلال عملکرد مزمن مثانه: سنگ‌های مثانه‌ای که درمان نمی شوند، می‌توانند مشکلات ادراری درازمدتی مانند سوزش و درد در حین ادرارکردن یا تکرر ادرار ایجاد کنند. همچنین سنگ‌های مثانه می‌توانند در دهانه‌ها وجاهای خالی، جایی که ادرار از مثانه خارج شده به سمت مجرای ادراری رفته و مسیر عبور ادرار از بدن را مسدود کنند.

• عفونت‌های دستگاه ادراری: عفونت‌های باکتریایی عودکننده و مکرر در دستگاه ادراری شما ممکن است باعث ایجاد سنگ‌های مثانه شوند.

آزمایش های تشخیصی:

مراحل تشخیصی سنگ‌های مثانه می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• معاینه بدنی: پزشکتان احتمالاً ناحیه پایین شکم شما را معاینه خواهدکرد، تا ببیند آیا مثانه شما بزرگ شده یا خیر(ورم مثانه) و در بعضی موارد آزمایش مربوط به مقعد نیز انجام خواهد داد. برای تصمیم‌گیری در مورد اینکه آیا پروستات در شما بزرگ شده است یا خیر. همچنین باید هرگونه علائم و نشانه‌های ادراری که دارید را مطرح نمایید.

• آنالیز ادرار(تجزیه شیمیایی ادرار): ممکن است یک نمونه از ادرار شما جهت شمارش مقادیر میکروسکوپی خون، باکتری و املاح بلوری شده، جمع‌آوری گردد و مورد آزمایش قرار گیرد. همچنین تجزیه شیمیایی ادرار به تصمیم‌گیری در مورد اینکه آیا عفونت دستگاه ادراری دارید کمک می‌کند، که می‌تواند در نتیجه ایجاد سنگ‌های ادراری باشد.

• سی‌تی‌اسکن کامپیوتر اسپیرال (چرخشی): انجام یک سی‌تی‌اسکن مرسوم و متداول، همراه با پرتونگاری‌های متعدد، با دانش و تکنولوژی کامپیوتری، برای ایجاد و خلق تصاویر بدن در یک مقطع زمانی. انجام یک سی‌تی‌اسکن اسپیرال(چرخشی) به فرایند کار سرعت می‌بخشد، اسکنی سریعتر با دقت بالاتر و مشخصات بیشتری از ساختار داخلی بدن. سی‌تی‌اسکن اسپیرال(چرخشی) می‌تواند حتی کوچکترین سنگ‌ها را نمایان کند و به عنوان یکی از حساس‌ترین آزمایش‌ها جهت تشخیص انواع سنگ‌های ادراری در نظر گرفته می‌شود.

• امواج اولتراسوند(ماوراء صوت): روش اولتراسوند، روشی است که امواج صوتی را به سمت اندام‌ها و ساختار داخلی بدن شما پرتاب می‌کند تا تصاویری را ایجاد کند، که این روش نیز به پزشک در شناسایی سنگ‌های ادراری کمک می‌کند.

• عکسبرداری به روش اشعه ایکس: عکسبرداری به روش اشعه ایکس از کلیه‌ها، حالب‌ها و مثانه شما، به پزشک در تشخیص وجود سنگ ‌در سیستم ادراری کمک می‌کند. اما بعضی از انواع سنگ‌ها با این روش‌های متداول قابل رویت نیستند.

• تصویربرداری اختصاصی از دستگاه ادراری (پیلوگرام درون وریدی): پیلوگرام درون‌وریدی آزمایشی است که در آن از یک ماده حاجب جهت پررنگ کردن و مشخص نمودن اندام‌ها و اعضاء دستگاه ادراری به کار می‌رود. یک ماده حاجب به داخل سیاهرگی از بازو تزریق می‌شود و به سمت کلیه‌ها، حالب‌ها و مثانه شما جریان پیدا می‌کند و هرکدام از این اندام‌ها را مشخص می‌نماید. با عکسبرداری به روش اشعه ایکس، در طول انجام فرایند تصاویری در زمانهای مشخص و جهت بررسی وجود سنگ‌ها گرفته می‌شود.عموماً سی‌تی‌اسکن‌های چرخشی به جای پیلوگرام درون‌وریدی، انجام می‌شود.

درمان دارویی:

عموماً سنگ‌های مثانه باید بیرون آورده شده و از بین بروند. اگرسنگ کوچک باشد، ممکن است پزشک به شما توصیه کند هر روز مقادیر زیادی آب، جهت کمک به دفع سنگ از بدن بنوشید. هرچند، چون اغلب سنگ‌های مثانه به علت عدم توانایی مثانه در تخلیه کامل ادرار به وجود می‌آیند، عبور و دفع خود به خودی سنگ‌ها بعید به نظر می‌رسد. تقریباً در تمامی موارد نیاز به خارج کردن سنگ‌ها از بدن می‌باشد.

خرد کردن و شکستن سنگ‌ها: سنگ‌های مثانه اغلب در طول فرایندی و روشی که سیستو‌لایتو‌‌‌ لاپاکسی‌ نامیده می‌شود، بیرون آورده می‌شوند. لوله کوچکی به همراه دوربینی در انتهای آن(سیستوسکوپ)، برای دیدن سنگ، از میان مجرای ادراری وارد مثانه می‌شود، پزشک سپس از لیزر، اولتراسوند، یا یک وسیله مکانیکی برای خرد کردن سنگ به قطعات کوچکتر استفاده می‌کند و آنها را از مثانه شما شستشو می‌دهد.

قبل از انجام این روش، احتمالاً به شما داروی بیهوشی، جهت بی‌حس کردن قسمت پایینی بدن ( بیهوشی ناحیه‌ای و موضعی) تزریق می‌کنند یا دارویی که شما را بیهوش سازد و قادر به احساس درد نباشید(بیهوشی عمومی). عوارض ناشی از سیستولایتولاپاکسی، شایع نمی‌باشد، اما ممکن است عفونت‌های دستگاه ادراری، تب، پارگی مثانه و خونریزی رخ دهد.

ممکن است پزشک برای کاهش احتمال خطر انواع عفونت،‌ قبل از انجام عمل، برای شما آنتی‌بیوتیک تجویز نماید. پس از گذشت یک ماه از انجام سیستولایتولاپاکسی، احتمالاً پزشک برای اینکه اطمینان پیدا کند هیچ خرده سنگی در مثانه شما باقی نمانده باشد، بررسی های لازم را انجام خواهد داد.

برداشت سنگ از طریق انجام عمل جراحی: بعضی از اوقات، سنگ‌های مثانه‌ای که بزرگ هستند یا آنقدر سخت هستند که نمی‌توان آنها را خرد کرد، از طریق انجام عمل جراحی باز خارج می‌گردند. در این چنین مواردی، پزشک شکاف و بریدگی در مثانه شما ایجاد می‌کند و سنگ‌ها را مستقیماً خارج می‌نماید. ممکن است هر عاملی که علت به‌وجود آورنده سنگ‌ها بوده، در همین زمان اصلاح گردد.

درمان‌های جایگزین:

• هیچ مطالعه‌ای تا کنون تایید نکرده که درمان‌های گیاهی می‌تواند سنگ‌های مثانه سفت و سختی را که معمولاً نیاز به لیزر، اولتراسوند و یا سایر روش‌ها برای برطرف شدن دارند را خرد کرده و از بین ببرند.

• قبل از استفاده از هر گونه درمان دارویی جایگزین، همواره با پزشک خود مشورت کنید تا از ایمن بودن آنها اطمینان پیدا کنید و اینکه با داروهای دیگری که مصرف می‌کنید تداخلی نداشته باشند.

پیشگیری:

معمولاً سنگ‌های مثانه از عواملی به وجود می‌آیند که پیشگیری از آن‌ عوامل زمینه‌سازدشواری است، اما می‌توان شانس ابتلاء به سنگ‌های مثانه را با رعایت نکات زیر کاهش داد:

• در مورد علائم و نشانه‌های غیرمعمول ادراری سوال کنید و در موردآنها آگاهی داشته باشید: تشخیص و درمان زودهنگام پروستاتی که بزرگ شده و یا هر عارضه اورولوژیک دیگری، می‌تواند احتمال خطر ابتلاء به سنگ‌های مثانه را کاهش دهند.

• مقدار زیادی آب و مایعات بنوشید: نوشیدن حجم زیادی از مایعات، به‌خصوص آب می‌تواند به جلوگیری از ایجاد سنگ‌های مثانه کمک کند، چراکه مایعات، غلظت املاح موجود در مثانه را کاهش داده، آن را رقیق می‌کند. اینکه چه مقدار آب مورد نیاز شما می‌باشد، بستگی به عوامل زیر دارد: سن، اندازه بدن(جثه)، سلامتی و سطح فعالیت. از پزشک خود بپرسید مقدار مناسب مایعات مورد نیاز شما چه ‌میزان است.

منبع : yourdoctor.ir

590
منتشر شده در804 روز پیش
تیروئید

بیماری تیروئید و هر آنچه که از آن باید بدانید!

از بزرگترین غدد اندوکرین می توان غده تیروئید را نام برد که از دو لوب تشکیل شده است. وزن تقریبی آن در حدود ۲۵ گرم بوده است و البته این اندازه در خانم ها و در زمان قاعدگی یا بارداریشان بیشتر می شود. آسینوس واحد تشکیل دهنده این غده است که دارای ۴ وظیفه مهم مانند: جذب ید و انتقال آن، ترشح تیروگلوبین,وصل کردن ید به تیروگلوبین و ترشح هورمون تیروئید به دستگاه گردش خون است. در این مطلب می خواهیم در خصوص پرکاری تیروئید صحبت کنیم.

احتمالا در قدم اول شما به ملاقات پزشک خانوادگی خود که یک پزشک عمومی است خواهید رفت گرچه در بعضی موارد شما اولین قرارتان را با متخصص غدد خواهید گذاشت و از آنجا که این ملاقات کوتاه خواهد بود بنابراین بهتر است که برای این ملاقات آماده باشید و بدانید که چه سوالاتی باید داشته باشید .

• در مورد محدودیت های قرار ملاقاتتان آگاهی پیدا کنید برای مثال در مورد زمان حضورتان و یا کارهایی که باید در جلسه اول انجام دهید سوال کنید.

• تمام علائمی را که تجربه کرده اید یادداشت کنید شامل تمام مواردی که حتی به نظر شما بی ربط می رسند .

• اطلاعات شخصی کلیدی خود را یادداشت کنید مانند استرس ها یا تغییرات اخیری که در زندگی داشتید.

• لیستی از تمام داروهایی که استفاده می کردید تهیه کنید حتی ویتامین ها یا مکمل ها.

• در صورت امکان یکی از اعضا خانواده یا دوستانتان را همراه خود ببرید زیرا گاهی به یاد آوردن تمام اطلاعات و جزئیات در ملاقات با پزشک سخت خواهد بود در صورتی که فردی شما را همراهی کند به شما در این امر کمک خواهد کرد.

اقداماتی که شما می توانید انجام دهید:

از آنجا که زمان شما در این ملاقات محدود است بنابراین سوالات خود را یادداشت کنید و سوالات خود را به ترتیب از مهم ترین به کم اهمیت ترین مرتب کنید در مورد هیپر تیروئیدیسم سوالات مهمی که وجود دارند عبارتند از:

• دلیل احتمالی بیماری من چیست؟
• آیا علل احتمالی دیگری برای بیماری و نشانه های من وجود دارد؟
• چه نوع آزمایشاتی باید انجام دهم؟
• بیماری من زودگذر است یا مزمن؟
• بهترین درمان کدام است؟
• به غیر از درمان عادی و اولیه، راه حل پیشنهادی دیگر شما چیست؟
• من بیماری های دیگری نیز دارم چطور می توانم این موارد را با هم کنترل کنم؟
• آیا باید یک متخصص را ملاقات کنم؟ هزینه آن چقدر می شود؟ و آیا بیمه آن را تقبل می کند؟
• به جز داروهایی که برای من تجویز کردید راه درمان دیگری هم وجود دارد ؟
• آیا می توانید بروشور یا برگه ای در مورد این بیماری به من ارائه دهید که به منزل ببرم ؟ آیا سایت اینترنتی در مورد این بیماری وجود دارد که به من پیشنهاد کنید؟
به علاوه شما در مدتی که از پزشک خود سوال می پرسید نباید در مورد پرسیدن سوالهایتان دچار شک شوید.

آنچه باید از پزشک انتظار داشت:

پزشک شما تعدادی سوال از شما خواهد پرسید اگر برای این سوالات آماده باشید می توانید زمان بیشتری را به خود اختصاص دهید سوالاتی که پزشک می پرسد احتمالا عبارتند از:

• اولین بار چه موقع علائم را مشاهده کردید؟
• آیا علائم مقطعی بود یا ادامه پیدا کرد؟
• چگونه علائم شما تشدید می شد؟
• به نظر شما چه مواردی باعث بهبود علائمتان می شد؟
• چه مواردی علائم شما را تشدید میکرده است؟

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

زمانی که کاهش وزن بی علت، افزایش ضربان قلب، تعریق غیر عادی، تورم در قسم قدامی گردن یا سایر علائم مرتبط با هیپر تیروئیدیسم را داشتید به پزشک خود مراجعه کنید. و این مطلب حائز اهمیت است که شما به دقت تمام تغییراتی را که رخ داده است مشاهده و گزارش دهید زیرا بسیاری از علائم هیپر تیروئیدیسم با سایر بیماری ها مشترک است و زمانی که تحت معالجه قرار گرفتید و یا پس از آن به صورت مرتب برای کنترل سلامت خود با پزشکتان مشاوره داشته باشید.

آزمایش های تشخیصی

• تاریخچه دارویی و بررسی جسمانی: در طول تست پزشک شما سعی می کند لرزش های خفیف را در دستتان زمانی که دستتان به حالت کشیده در می آید، واکنش های شدید، تغییرات چشمی و حرارتی و رطوبت پوستی را تشخیص دهد. همچنین پزشک شما غده تیروئید شما را زمانی که آب دهانتان را می بلعید امتحان می کند.

• تست خون: تشخیص پزشک می تواند به وسیله آزمایش های خون که سطح تیروکسین و TSHدر خون را می سنجد تثبیت شود. مقادیر بالای تیروکسین و مقادیر پایین یا عدم وجود TSHنشانه ی پرکاری تیروئید است ، مقدار TSH مهم است زیرا این هورمونی است که پیام هایی را به غده تیروئید برای تولید بیشتر تیروکسین می فرستد، این تست به خصوص برای بزرگسالان که علائم سنتی هیپر تیروئیدیسم را ندارد لازم است . اگر تست خون نشان دهنده ی هیپر تیروئیدیسم باشد پزشک شما یکی از آزمایش های زیر را برای تشخیص علت پرکاری شما تجویز می کند.

• آزمایش جذب ید رادیو اکتیو: جهت انجام این آزمایش شما یک دوز کوچک خوراکی از ید رادیو اکتیو را دریافت می کنید بعد از گذشت زمان ید در غده تیروئید شما تجمع پیدا می کند زیرا غده تیروئید شما از ید جهت تولید هورمون ها استفاده می کند شما می توانید در فواصل زمانی ۲ ، ۶ و یا ۲۴ ساعت و یا در بعضی موارد در هر سه فاصله مورد بررسی قرار گیرید که مشاهده شود چه میزان ید توسط غده تیروئید شما جذب شده است . جذب بالای ید رادیو اکتیو نشان می دهد که غده تیروئید شما مقدار بالایی تیروکسین تولید می کند محتمل ترین علت می تواند بیماریGravesویا گره های پر کار باشد . اگر شما پر کاری تیروئید دارید و جذب ید رادیو اکتیو در شما پایین است پس شما دچار التهاب غده تیروئید هستید. اگر اخیرا تحت تاثیر اشعه xبوده اید یا پرتونگاری کرده اید حتما این موضوع را با پزشک خوددر میان بگذارید زیرا در این آزمایشات موادی تزریق خواهد شد که احتمالا جواب آزمایش ید رادیو اکتیو را تحت تاثیر خود قرار خواهد داد. دانستن علت پرکاری تیروئید شما می تواند به پزشک شما کمک کند تا بهترین درمان را انتخاب کند. تست رادیو اکتیو دشوار نیست اما به هرحال شما را در معرض مقدار کمی ید رادیو اکتیو قرار می دهد.

• اسکن تیروئید: در طول این تست مقداری ایزوتوپ رادیو اکتیو به ورید قسمت داخلی آرنج شما و در بعضی مواقع به ورید دست شما تزریق می شود سپس شما روی یک تخت دراز می کشید و سرتان را به سمت عقب متمایل می کنید و در همین حال یک دوربین مخصوص یک تصویر از غده تیروئید شما درصفحه کامپیوتر به نمایش می گذارد زمان لازم برای این پروسه مختلف است و به این بستگی دارد که چه مدت زمانی طول می کشد تا ایزوتوپ به غده تیروئید شما برسد ممکن است در طول این آزمایش گردن شما در موقعیت مناسبی نباشد و شما کمی در معرض پرتو نگاری قرار بگیرید. گاهی شما اسکن تیروئید را به عنوان بخشی از تست رادیو اکتیو انجام می دهید در این موارد ید رادیو اکتیو تصفیه شده برای نشان دادن تصویر غده تیروئید شما استفاده می شود .

درمان دارویی:

درمان های متعددی برای پرکاری تیروئید وجود دارد بهترین روش برای شما به سن ، وضعیت جسمی و وخامت حال شما بستگی دارد :

• ید رادیو اکتیو: یک داروی خوراکی است. ید رادیو اکتیو توسط غده تیروئید شما جذب می شود و سبب منقبض شدن غده تیروئید و فروکش کردن علائم می شود که معمولا۳ تا ۶ ماه به طول می انجامد زیرا این نوع درمان سبب می شود فعالیت تیروئید شما به طور قابل ملاحظه ای کم شود و شما سرانجام احتمالا نیاز دارید که داروها را به صورت روزانه برای جایگزین کردن تیروکسین دریافت کنید .

• داروهای ضد تیروئید: این داروها به تدریج علائم پرکاری تیروئید را به وسیله ی جلوگیری از تولید مقدار زیاد هورمون توسط غده تیروئید شما کاهش می دهندکه شامل: Propylthiouracilو Methimazole می باشد علائم بعد از ۶ تا ۱۲ هفته شروع به بهبود می کند، اما درمان به وسیله قرص های ضد تیروئید به طور معمول یک سال یا بیشتر به طول می انجامد. در بعضی افراد مشکل دائمی است و در بعضی افراد دوره های بهبود و بازگشت بیماری وجود دارد. هردو داروی ذکر شده آسیب های شدید کبدی خواهند داشت و گاهی سبب مرگ خواهند شد از آنجا که Propylthiouracilآسیب های جدی تری به کبد وارد می کند در کل تنها زمانی باید مصرف شود که Methimazole قابل تحمل نباشد.

• بتابلوکر ها: این داروها معمولا جهت درمان فشار خون بالا استفاده می شوند و سبب کاهش سطح تیروئید شما نخواهند شد اما می توانند سبب کاهش ضربان قلب سریع شوند و از تپش قلب جلوگری کنند به همین علت پزشک شما این داروها را تا زمانی که سطح تیروئید شما به حد نرمال نرسیده تجویز می کند.

• جراحی: در صورتی که نتوانید داروهای ضد تیروئید را تحمل کنید و با درمان رادیو اکتیو مخالف باشید احتمالا باید برای جراحی آماده شوید گرچه این روش تنها در تعداد محدودی از افراد قابل انجام است.

در تیروئیدکتومی یا برداشتن غده تیروئید پزشک بیشترین قسمت غده تیروئید را خارج می کند خطرات این جراحی شامل آسیب به تارهای صوتی و غدد پارا تیروئید (غدد ریز قرار گرفته در پشت غده تیروئید که سطح کلسیم را در خون کنترل می کند) است، به علاوه شما به درمان مادام العمر با لووتروکسین (LEVOXYLوSYNTHROID و غیره) نیاز خواهید داشت تا سطح هورمون تیروئید در بدن شما را تنظیم کند، اگر غدد پاراتیروئید شماهم برداشته شود شما برای نرمال نگاه داشتن سطح کلسیم تان نیاز به درمان دارید.

• بیماری چشمی Gravesopthalompathy: در صورتی که بیماری Graves چشمان شما را متاثر کند Gravesopthalompathy نامیده می شود. در صورتی که علائم متوسط باشند میتوانید تا حدی به وسیله ی اجتناب از باد و نور زیاد، استفاده از اشک مصنوعی و ژل های نرم کننده سبب کاهش آنها شوید. اگر علائم شدید باشند پزشک تان درمان به وسیله کورتیکو استروئید ها مانند پردنیزون را پیشنهادمی کند تا بیرون زدگی کره چشم را کاهش دهد. ولیکن در بعضی افراد راه کار جراحی می باشد:

• جراحی تصلب شرائین کره چشم : در این جراحی پزشک شما استخوان بین کاسه چشم و سینوس ها را خارج کرده و یک فضای خالی ایجاد می کند در صورتی که جراحی موفقت آمیز باشد سبب بهبود بینایی و تامین فضای کافی برای چشم می شود تا چشم ها به حالت نرمال خود برگردند اما احتمال دارد عوارضی مانند به وجود آمدن دید دوتایی بعد از جراحی هم مشاهده شود.

• جراحی ماهیچه چشم: گاهی زخم به وجود آمده در بافت ها ناشی ار بیماری چشمی Graves سبب می شود یکی یا تعداد بیشتری از ماهیچه های چشم کوتاه شود که در نهایت چشم دچار بیرون زدگی و دید دوتایی می شود . جراحی ماهیچه های چشم می تواند سبب تصحیح دید دوتایی به وسیله قطع ماهیچه هایی که روی کره چشم اثر می گذارد شود و کره چشم به حالت قبل خود برگردد، هدف از این جراحی حذف دید دوتایی زمانی که مطالعه می کنید یا مستقیم نگاه می کنید است، در بعضی موارد شما به بیش از یک جراحی نیاز دارید تا به هدف خود برسید.

کنترل شرایط و حمایت

اگر پرکاری تیروئید شما تشخیص داده شد مهمترین امر انجام به موقع مراقبت های ضروری پزشکی است. بعد از اینکه شما و پزشکتان راه درمان را انتخاب کردید مواردی وجود دارد که شما را در طول درمان حمایت می کند و به شما کمک می کند تا از عهده ی این بیماری برآیید.

• انجام فعالیت بدنی منظم: فعالیت بدنی در کل سبب می شود شما احساس بهتری داشته باشید و مقاومت و کشیدگی ماهیچه ها و سیستم قلبی و عروقیتان بهبود پیدا کند. ورزش های استقامتی برای افراد مبتلا به بیماری Gravesبسیار مهم است زیرا سبب حفظ چگالی استخوان ها می شود فعالیت بدنی می تواند سبب کاهش اشتهای شما و افزایش سطح انرژیتان شود .

• تکنیک های تمدد اعصاب را بیاموزید: تکنیک های تمدد اعصاب زیادی به شما کمک می کند تا دیدگاه مثبتی داشته باشید به خصوص وقتی می خواهید بیماری را کنترل کنید و از آنجا که ثابت شده که بیماری Gravesبا استرس در ارتباط است، بنابراین بیاموزید که آرام باشید و تعادل خود را در زندگی حفظ کنید تا سبب بهبود زندگی از لحاظ فیزیکی و روانی شود.

تغییر شیوه زندگی:

شیوه زندگی و درمان خانگی

زمانی که درمان را شروع می کنید علائم پرکاری تیروئید کاهش پیدا می کند وشما به مرور زمان احساس بهبود خواهید کرد پیشنهادات زیر می تواند یاری دهنده شما باشد :

• از پزشک خود در ارتباط با تکمیل و اصلاح برنامه غذایی خود سوال کنید: اگر شما وزن زیادی از دست داده اید یا ضعف در ماهیچه هایتان احساس می کنید بنابراین بهتر است کالری و پروتئین دریافتی خود را افزایش دهید. پزشکتان یا یک متخصص تغذیه می تواند در ارتباط با وعده های غذایی شما را راهنمایی کند، در خیلی موارد شما نیاز دارید که مکمل یاری را در برنامه غذایی خود تا زمانی که پرکاری تیروئیدتان کنترل نشده است ادامه دهید. درمان پرکاری تیروئید سرانجام می تواند منجر به اضافه وزن شود این مهم است که یاد بگیرید چگونه مواد مغذی را به اندازه نیازتان دریافت کنید بدون اینکه کالری بیش از حد مصرف کنید. به علاوه مصرف مقادیر مناسب سدیم و کلسیم یکی از موارد مهم قابل ملاحظه ی رژیمی برای افراد دچار پرکاری تیروئید است.

• دریافت کافی کلسیم: از آنجا که پرکاری تیروئید منجر به نازک شدن استخوان ها می شود بسیار اهمیت دارد که کلسیم روزانه دریافتی تان مکفی باشد تا از استئوپروز جلوگیری شود. مقادیر توصیه شده برای افراد کمتر از ۵۰ سال ۱۰۰۰ میلی گرم کلسیم به صورت روزانه (چه ازطریق مکمل ها و چه از طریق مواد غذایی و یا هر دو مورد) و افراد بالای ۵۰ سال ۱۲۰۰ میلی گرم به صورت روزانه است. از پزشک خود در ارتباط با مصرف ویتامین Dهمزمان با کلسیم راهنمایی بخواهید .

توصیه هایی برای بیماری گرویز( Graves) :

اگر به بیماری پوستی و یا چشمی Gravesمبتلا هستید پیشنهادات زیر سبب تسکین پوست و چشم شما می شود:

• استفاده از کمپرس سرد بر روی چشم ها: رطوبت زیاد می تواند سبب تسکین درد شود .

• استفاده از عینک آفتابی: اگر چشمانتان دچار بیرون زدگی است در مقابل اشعه های خورشید بسار آسیب پذیر و درمقابل نور آفتاب حساس می شود، استفاده از عینک آفتابی به شما کمک می کند تا در مقابل خورشید و باد از چشمانتان محافظت کنید .

• استفاده از قطره های لیز کننده چشم: قطره های چشمی سبب کاهش خشکی و خراش چشم می شود.

• سر خود را هنگام خواب بالاتر بگذارید: سر خود را بالاتر از حالت استراحت بگذارید تا جریان خون به سر شما کم شود و در نهایت سبب شود که فشار خون در چشمانتان کاهش یابد .

• کرم های بدون نیاز به نسخه مرسوم را برای برای کاهش آماس پوست خود امتحان کنید: این کرم ها شامل هیدرو کورتیزون یاtriamcinolone acetonid(Cortaid یا kenaloge, و غیره هستند، که احتمالا سبب کاهش قرمزی و آماس روی ساق و کف پا می شود. برای پیدا کردن این کرم ها با داروساز خود صحبت کنید.

نکات تغذیه ای:

رژیم غذایی در پرکاری تیروئید :

یک رژیم غذایی مناسب می تواند در جهت حذف موادی که علایم بیماری پر کاری تیروئید را تشدید می کند گام بردارد و به بهبود علایم بیماری کمک شایانی نماید. یک مشکل عمده در رژیم غذایی افراد مبتلا به پرکاری تیروئید کنترل میزان ید دریافتی است. در برخی موارد پزشکان معتقدند که حضور مقادیر بیش از حد ید می تواند در مواردی در ابتلا به پرکاری تیروئید موثر باشد و لذا کنترل میزان ید رژیم غذایی می تواند در تخفیف علایم بیماری کمک کند.

یک راهکار برای کاهش میزان ید دریافتی کاهش میزان نمک دریافتی است. شما می بایست میزان ید دریافتی روزانه خود را کنترل کنید. برخی از مواد غذایی که محتوای ید آنها بالا است عبارتند از:

– غذاهای دریایی
– تخم مرغ
– محصولات لبنی
– گیاهانی که در خاک های غنی از ید رشد می کنند.
– نمک های دریایی و نمک های ید دار
– مولتی ویتامین هایی که حاوی ید هستند.

• پر کاری تیروئید می تواند سبب کاهش وزن آشکار و دشوار شدن افزایش وزن گردد چرا که متابولیسم بدن در این بیماری افزایش می یابد. افزودن کالری اضافی و غذاهای غنی از پروتئین به رژیم غذایی به جلوگیری از کاهش وزن شما کمک بسزایی خواهد نمود. گنجاندن گوشت قرمز،ماکیان، تخم مرغ و حبوبات در رژیم غذایی برای تأمین نیاز پروتئینی مبتلایان به پرکاری تیروئید توصیه می شود.

• توصیه می شود افراد مبتلا به پرکاری تیروئید از یک رژیم غذایی غنی از غلات کامل، منابع پروتئینی عاری از چربی ، میوه و سبزیجات پیروی کنند. مصرف مقادیر فراوان از سبزیجات و میوه جات تازه مفید است. همچنین با پزشک معالجتان در مورد مصرف مولتی ویتامین ها مشورت کنید. اطمینان کسب کنید که مقادیر فراوانی از غذاهای غنی از آنتی اکسیدانها از جمله سلنیوم را دریافت می کنید.

• اطمینان حاصل کنید که ویتامین کافی را از طریق رژیم غذایی خود دریافت می کنید.منابع غذایی غنی از ویتامین ها را در رژیم غذایی خود بگنجانید، می توانید بدین منظور از رهنمودهای متخصص تغذیه مدد بگیرید. با توجه به افزایش نیاز به ویتامین ها، ممکن است استفاده از مولتی ویتامین ها همراه رژیم غذایی مفید واقع گردد لذا در مورد مصرف مکمل های ویتامینی و مواد معدنی با پزشک معالج مشورت کنید.

• کلسیم کافی دریافت نمایید : همانطور که پیش تر گفتیم از آنجا که پرکاری تیروئید منجر به نازک شدن استخوان ها می شود بسیار اهمیت دارد که کلسیم روزانه دریافتی تان مکفی باشد تا از استئوپروز جلوگیری شود. مقادیر توصیه شده برای افراد کمتر از ۵۰ سال ۱۰۰۰ میلی گرم کلسیم به صورت روزانه (چه ازطریق مکمل ها و چه از طریق مواد غذایی و یا هر دو مورد) و افراد بالای ۵۰ سال ۱۲۰۰ میلی گرم به صورت روزانه است. در ارتباط با مصرف ویتامین Dو کلسیم با پزشک معالج خود مشورت کنید.

• محدودیت فیبر غذایی در هنگام مصرف دارو: گفته می شود افراد مبتلا به پرکاری تیروئید مصرف فیبر غذایی را در هنگام دریافت داروهایشان کاهش دهند. مقادیر زیاد فیبر غذایی می تواند از جذب مناسب داروی هورمونهای تیروئیدی ممانعت به عمل آورد.

• برخی اقلام غذایی ممکن است در عملکرد مطلوب تیروئید بدن اختلال ایجاد کنند و بهتر است آنها را از رژیم غذایی خود حذف کنید. این اقلام اغلب عبارتند از: کلم بروکلی، خردل و گل کلم.اگر دارو مصرف می کنید با پزشک معالجتان در مورد مصرف محصولات سویا مشورت کنید زیرا شواهدی وجود دارند دال بر اینکه ممکن است محصولات سویا در جذب هورمون های تیروئیدی مداخله نمایند.

ارتباط پرکاری تیروئید با بیماری سلیاک:

گفته می شود بیماری تیروئید می تواند زمینه ساز ابتلا به بیماری سلیاک گردد. سلیاک یک بیماری در هضم غذاست که توانایی جذب مطلوب مواد غذایی را محدود می کند. افراد مبتلا به بیماری سلیاک نمی توانند غذاهای حاوی گلوتن را مصرف کنند، گلوتن پروتئینی است که در منابع نشاسته ای یافت می شود. اگر بیماری پر کاری تیروئید شما با سلیاک مرتبط باشد محدود نمودن رژیم غذایی از مصرف : محصولات گندم و جو می تواند تاثیر مفیدی داشته باشد.

به یاد داشته باشید پیروی از رژیم غذایی مناسب به تنهایی برای تخفیف و مدیریت این بیماری کفایت نمی کند و شما نیازمند مراقبت های بالینی دیگر از جمله درمان های هورمونی می باشید.

منبع : yourdoctor.ir

646
منتشر شده در804 روز پیش
پرکاری تیروئید

پرکاری تیروئید چیست؟ با نشانه های آن بیشتر آشنا شوید!

از بزرگترین غدد اندوکرین می توان غده تیروئید را نام برد که از دو لوب تشکیل شده است. وزن تقریبی آن در حدود ۲۵ گرم بوده است و البته این اندازه در خانم ها و در زمان قاعدگی یا بارداریشان بیشتر می شود. آسینوس واحد تشکیل دهنده این غده است که دارای ۴ وظیفه مهم مانند: جذب ید و انتقال آن، ترشح تیروگلوبین,وصل کردن ید به تیروگلوبین و ترشح هورمون تیروئید به دستگاه گردش خون است. در این مطلب می خواهیم در خصوص پرکاری تیروئید صحبت کنیم.

تعریف:

هیپرتیروئیدیسم شرایطی است که در آن غده تیروئید شما مقادیر بالایی از هورمون تیروکسین را ترشح می کند، علائم هیپرتیروئیدیسم عبارتند از:

• به صورت معنی داری متابولیسم بدن شما بالا می رود .

• می تواند سبب کاهش وزن ناگهانی شما شود.

• ضربان قلبتان را تند یا نامنظم می کند .

• افزایش تعریق خواهید داشت.

• با عصبانیت یا کج خلقی روبرو خواهید شد.

راه های درمانی متفاوتی جهت درمان هیپر تیروئیدیسم وجود دارد. پزشکان از داروهای ضد تیروئید و ضد رادیو اکتیو جهت کاهش تولید هورمون های تیروئید استفاده می کنند گاهی اوقات درمان هیپرتیروئیدیسم شامل جراحی و در آوردن قسمتی از غده تیروئید شماست، بنابراین در صورتی که به این بیماری توجه نشود می تواند به یک مشکل جدی تبدیل شود. بیشتر افراد زمانی که هیپرتیروئیدیسم شان تشخیص داده می شود به درمان پاسخ می دهند.

نشانه ها:

علائم هیپر تیروئیدیسم مشابه مشکلاتی است که در سایر بیماری ها پیش می آید به همین علت تشخیص آن برای پزشک شما کمی دشوار خواهد بود ولی به هر حال علائم و نشانه هایی دارد که عبارتند از :

• کاهش وزن ناگهانی حتی در زمانی که اشتهای شما و برنامه غذایی تان نرمال است و یا حتی افزایش غذای مصرفی هم داشته اید.

• افزایش ضربان قلب به طور عادی بیش از ۱۰۰ ضربه در دقیقه ،ضربان قلب نامنظم و فشار قلب

• افزایش اشتها

• عصبانیت و کج خلقی

• لرزه که معمولا در دست ها و انگشتان دیده می شود

• تعریق

• تغییر در الگوی دفع مدفوع به خصوص افزایش دفع مدفوع

• خستگی و ضعف ماهیچه

• اشکال در خواب

معمولا در بزرگسالان یا هیچ یک از علائم مشاهده نمی شود و یا یکی از علائم را به صورت خفیف نشان می دهند مانند افزایش ضربان قلب ، عدم تحمل گرما، خستگی زود هنگام در هنگام فعالیت های روز مره .

داروهایی تحت عنوان بتا بلوکرها که در شرایط پرفشاری خون یا سایر بیماری ها مصرف می شود می توانند سبب قطع علائم هیپر تیروئیدیسم شوند.

• عوارض مختلف چشمی (Graves opthalmopathy) : یکی از مشکلات نادر در هیپرتیروئیدیسم Graves opthalmopathyاست که روی چشم ها تاثیر می گذارد در این اختلال بافت ها و ماهیچه های پشت چشم متورم می شود و کره چشم از حدقه بیرون می زند و از حالت عادی خارج می شود و حالت برآمدگی خواهد داشت این برآمدگی به این علت است که کره چشم از حدقه تا حدی بیرون زده است و این مطلب می تواند سبب شود که قسمت قدامی کره چشم شما دچار خستگی شود علائم این بیماری چشم عبارتند از:

• برآمدگی کره چشم

• چشمان ورم کرده یا قرمز

• افزایش پارگی یا احساس ناراحتی در یک یا هر دو چشم

• حساسیت به نور،دید تار یا دید دوتایی، التهاب و یا کاهش حرکات چشم

علل:

علل متعددی مانند بیماری Graves یا بیس داو، گواتر سمی، بیماریPlumer یا تیروئید چندگره ای سمی و التهاب غدد تیروئید می تواند سبب بیماری هیپر تیروئیدیسم شود.

دو هورمون مهم که تیروئید شما تولید می کند عبارتند: ازتیروکسین(T-4) و تری یدو تیرونین(T-3) که عملکردهای زیر را به عهده دارند:

• اثر بر تمام سلول های بدن و میزان استفاده بدن شما از چربی ها و کربوهیدرات ها

• برضربان قلب شما تاثیر می گذارند

• به کنترل تولیدات پروتئینی کمک می کنند

همچنین تیروئید شما با تولید هورمونی به نام کلسیتونین میزان کلسیم را در خون شما کنترل می کند.

عملکرد تولید تیروکسین(T-4) و تری یدو تیرونین(T-3)

میزان آزاد سازی دو هورمون T-3و T-4تحت کنترل غده هیپوفیز و هیپوتالاموس شما می باشد که ناحیه ای در پایین مغز شماست و کنترل کننده حرارت کل بدن است. غده هیپوتالاموس پیام هایی را به سوی هیپوفیز می فرستد تا هیپوفیز هورمونی به نام TSHرا ترشح کند که تحریک کننده تیروئید است.

مقدار ترشح TSHبستگی به سطح ,T-3 T-4در خون شما دارد اگر سطح T-3وT-4 در خون شما پایین باشد ترشح TSH بالا می رود و اگر مقادیر این دو هورمون پایین باشد ترشح TSH کم می شود بنابراین غده تیروئید شما براساس اینکه با چه میزانTSH روبرو شده است مقدار ترشحT-3 وT-4 را تنظیم میکند. در صورتی که غده تیروئید شما بیمار باشد و مقادیر بالایی هورمون ترشح کند سطح TSH در خون پایین تر از حد نرمال می رود و در صورتی که نتواند هورمون کافی تولید کند سطحTSH از حد نرمال بالاتر می رود.

علل افزایش T-4:

در شرایط نرمال تیروئید شما مقدار کافی هورمون تولید می کند اما گاهی مقدار تولیدT-4 بالا می رود که می تواند به علل زیر باشد:

• بیماری گرویز ( Graves): در این بیماری که یک اختلال اتوایمیون است آنتی بادی ترشح شده توسط سیستم ایمنی سبب تحریک غده تیروئید و تولید مقادیر بالای T-4می شود. این علت یکی از رایج ترین علل ایجاد هیپرتیروئیدیسم است در شرایط عادی سیستم ایمنی آنتی بادی ها را جهت محافظت بدن در مقابل ویروس ها، باکتری ها و سایر مواد خارجی که بدن را مورد تهاجم قرار داده اند استفاده می کند، در بیماریGravesآنتی بادی ها به اشتباه به غده تیروئید شما و گهگاه به بافت های پشت چشم شما(Gravesopthalompathy) یا به پوست شما (Gravesdermopathy) به خصوص پوست ناحیه ساق پا حمله می کنند، دانشمندان در مورد بیماری Graves و علت ایجاد آن مطمئن نیستند اما زمینه ژنتیک را در آن موثر می دانستند.

• التهاب غده تیروئید، گاهی اوقات غده تیروئید شما ملتهب می شود و این التهاب می تواند سبب شود که هورمون تیروئید زیادی در غده تیروئید ذخیره شود و به جریان خون ترشح شود، یکی از انواع نادر التهاب تیروئید که التهاب نیمه حاد نامیده می شود می تواند سبب ایجاد درد در غده تیروئید شود انواع دیگر آن بی درد هستند و گاهی اوقات بعد از بارداری اتفاق می افتد.

عوامل خطر:

هیپرتیروئیدیسم به خصوص بیماری Gravesمعمولا به صورت خانوادگی منتقل می شود و در بین زنان رایج تر از مردان است در صورتی که یکی از اعضای خانواده شما دچار بیماری تیروئید است با پزشک خود در این مورد صحبت کنید و از او بخواهید تا راهنمایی های لازم در مورد میزان مراجعات به پزشک وکنترل بیماری با شما ارائه دهد.

هیپرتیروئیدیسم می تواند عواقب متعددی را به دنبال داشته باشد که عبارتند از:

• مشکلات قلبی: یکی از جدی ترین مشکلات هیپرتیروئیدیسم درگیر کردن قلب است که شامل افزایش ضربان قلب و ضربان نامنظم قلب است که این عوارض با درمان مناسب قابل درمان هستند.

• شکنندگی استخوان: هیپر تیروئیدیسم درمان نشده می تواند سبب ضعف و شکنندگی استخوان ها(استئوپروز) شود مقاومت استخوان های شما تا حدی به مقدار کلسیم و سایر مینرال های موجود در آن ها بستگی دارد مقادیر بالای هورمون تیروئید توانایی بدن برای نگهداری کلسیم در استخوان ها را ضعیف می کند.

• مشکلات چشم: افرادی با بیمای چشمی Gravesدچار مشکلات چشمی مانند بیرون زدگی ،قرمزی و یا تورم ،حساسیت به نور ،دید تار و دید دوتایی می شود

• پوست قرمز و متورم: در بعضی موارد نادر افرادی با بیماری پوستی Gravesپوست تحت تاثیر قرار می گیرد و سبب قرمزی و تورم پوست به خصوص در ساق و کف پا می شود.

• تیروئید سمی: هیپر تیروئیدیسم می تواند شما را در خطر تیروئید سمی قرار دهد و به صورت ناگهانی علائم را شدت دهد و منجر به تب، افزایش ضربان قلب و گاهی اوقا ت سبب هذیان گویی شود، اگر این علائم را دیدید سریعا در پی درمان باشید.

منبع : yourdoctor.ir

732
منتشر شده در804 روز پیش
کلسترول خوب بدن

چه مواد غذایی کلسترول خوب بدن را افزایش می دهد؟!

یکی از نشانه های قلب سالم، وجود کلسترول خوب در بدن انسان است. هر چه میزان کلسترول خوب بدنمان بالا باشد، بهتر است. حال چگونه می توانیم کلسترول بدن را افزایش دهیم؟! در مطلب زیر در خصوص مفهوم کلسترول های خوب و بد توضیحاتی ارائه می دهیم و سپس راه های افزایش کلسترول خوب را بر می شماریم.

درک درست از HDL

کلسترول یک ماده مومی شکل است که در تمام سلول های بدن شما وجود دارد و چند عملکرد مفید ، از جمله کمک به ساخته شدن سلول های تازه ، بر عهده آن است . کلسترول از طریق پروتئین ها یی در رگ های بدن حرکت می کند . این پروتئینها ، لیپوپروتئین نام دارند .

لیپوپروتئینهای کم چگالی یا همان LDL

این لیپوپروتئینها، کلسترول را در بدن شما جا به جا می کنند و آن را به اعضاء و بافتهای مختلف بدن شما می رسانند . اما اگر بدن شما بیش از حد نیاز ، کلسترول داشته باشد، کلسترول اضافه مدام در خون گردش می کند . به مرور زمان گردش LDL در خون ،باعث ورود آن به دیواره های رگ می شود و یک لایه دیگر زیر دیواره ساخته می شود . تجمع ذرات کلسترول LDL در دیواره رگها ، پلاک نامیده می شود ، که موجب باریک شدن رگهای خونی می شود. نهایتاً پلاکها تا جایی رگها را باریک می کنند که از جریان خون جلوگیری می کنند ، که همان بیماری عروق کرونری را سبب می شود . به همین خاطر از کلسترول LDL به عنوان کلسترول “بد” یاد می شود .

لیپوپروتئین های پر چگالی یا همان HDL

به این لیپوپروتئین ها، HDL ، یا همان کلسترول “خوب ” اتلاق میشود . این نوع کلسترول به عنوان لایه روب عمل می کند ، به این صورت که کلسترول اضافی در خون را به سمت کبد، جایی که کلسترول تجزیه می شود ، هدایت می کند . هر قدر میزان HDL شما بالا باشد ، کلسترول “بد” در خون شما کمتر جریان خواهد داشت .

برای افرادی که در معرض ابتلا به بیماریهای قلبی و عروقی قرار دارند ، تنها پایین آوردن LDL کافی نیست . بلکه بالا بردن HDL نیز لازم است .

گرچه میزان بالای HDL در پایین آمدن خطر حمله قلبی کمک کننده است ، اما محققان هشدار می دهند که سایر فاکتورهای خطر ابتلا به بیماریهای قلبی و عروقی را نباید نادیده گرفت . بر اساس ژنتیک ، اندازه ذرات HDL و سایر پروتئین ها در خون، ممکن است میزان مفید بودن آن نسبت به سایر افراد ، کمتر باشد. اگر نگران میزان تاثیر HDL در بدن هستید ، حتماً با پزشک خود مشورت کنید .

میزان HDL خود را هدف گذاری کنید .میزان کلسترول خون با درجه میلی گرم در دسی لیتر و یا میلی مول در لیتر ، اندازه گیری می شود:

– در مردان میزان مناسب ٦٠ میلی گرم در دسی لیتر یا بیشتر ، میزان نامناسب و خطرناک کمتر از٤٠ میلی گرم در دسی لیتر است.
– در زنان میزان مناسب ،٦٠ میلی گرم در دسی لیتر یا بیشتر ، میزان نامناسب و خطرناک کمتر از ٥٠ میلی گرم در دسی لیتر است .
– اگر میزان HDL شما بین این دو عدد است ، باید تلاش کنید تا آن را افزایش دهید ، تا خطر بیماریهای قلبی و عروقی را در بدن خود کاهش دهید . اگر از میزان HDL خون خود خبر ندارید ، از پزشک خود بخواهید تا برایتان آزمایش کلسترول بدهد ، تا بتواند در صورت پایین بودن HDL ، راهکارهایی جهت تغییر شیوه زندگی در جهت بالا بردن HDL به شما ارائه دهد.

شیوه زندگی خود را تغییر دهید

شیوه زندگی شما ،مهمترین تاثیر را بر کلسترول HDL دارد. حتی تغییرات بسیار جزیی در عادات روزمره می تواند شما را در رسیدن به میزان HDL مناسب یاری کند:

سیگار نکشید: اگر سیگاری هستید، حتماً کشیدن آن را ترک کنید . ترک سیگار میزان HDL خون شما را تا ١٠٪ افزایش می دهد . ترک سیگار آسان نیست . اما شانس خود را با تغییر استراتژی و روش ، امتحان کنید . با پزشک خود در مورد روش ترک سیگار مشورت کنید .

کاهش اضافه وزن: کاهش چند کیلو از وزن ، تاثیر به سزایی در افزایش HDL دارد . اگر دچار اضافه وزن وچاقی هستید ، کاهش چند کیلو به شدت به شما کمک می کند . هر ٢/٧ کیلو کاهش وزن ، معادل افزایش ١ میلی گرم HDL است . اگر تمرکز خود را روی غذاهای سالمتر و فعالیت جسمانی بیشتر ، قرار دهید فرایند کاهش وزن خود را افزایش خواهید داد .

فعالیت جسمانی خود را بیشتر کنید: در بزرگسالان کم تحرک ، تنها دوماه ورزشهای هوازی می تواند ٥٪ HDL را افزایش دهد. بهترین روش ورزشهای تند ٣٠ دقیقه ای ، پنج روز در هفته است . برای مثال : ورزشهای هوازی مانند پیاده روی ، دویدن ، دوچرخه سواری ، شنا و بسکتبال و یا هر ورزشی که ضربان قلب را بالا ببرد . اگر ٣٠ دقیقه مداوم زمان ندارید ، آن را به بخشهای ده دقیقه ای تقسیم کنید .

چربیهای سالمتری مصرف کنید: در یک رژیم سالم، چربی نیز وجود دارد، اما محدود. در یک رژیم سلامتی برای قلب، ۲۵ تا ۳۰ درصد کل کالری روزانه شما از چربیها تامین می شود . اما چربی اشباع شده تنها ۷ درصد از کل رژیم شما را به خود اختصاص می دهد . از غذاهای با چربی اشباع شده و ترانس خودداری کنید . این نوع چربی ها LDL را بالا برده و به رگها آسیب می زنند . چربیهای اشباع نشده در زیتون ، بادام زمینی و روغن کانولا موجود است . آجیل ها، ماهی و سایر موادغذایی حاوی اسیدهای چرب اومگا ٣ نیز برای بالا بردن HDL به شما کمک می کنند .

داروها و غذاهای مفید: برخی داروها LDL را کاهش می دهند و به بالا رفتن HDL کمک می کنند . مانند: نیاسین : نیاسین یا همان نیاسپان بهترین دارو برای افزایش HDL است . داروهای مختلفی در این زمینه تجویز می شوند ، اما نیاسین از همه آنها بهتر است ، زیرا عوارض جانبی کمتری دارد .

فیبریتس: داروی فنوفیبریت و جموفیبروزول به افزایش HDL کمک می کند .

استاتین: استاتین مواد کبدی شما را بلوکه می کند و سبب کاهش کلسترول در سلولهای کبدی می شود ، که این امر باعث می شود کبد کلسترول بد را پاکسازی کند . استاتین کمک می کند تا کلسترول ذخیره شده در دیواره رگها مجدداً جذب شوند . خانواده استاتینها به شرح زیر است : آتورواستاتین ، فلوواستاتین ، لوواستاتین ، پراواستاتین ، رسواستاتین و سمواستاتین. در عین حالی که سعی می کنید شیوه زندگی خود را تغییر دهید ، اگر پزشکتان تشخیص داده که از دارو هم استفاده کنید ، حتماً طبق دستور این کار را انجام دهید .

برخی مواد غذایی تاثیر مثبتی در افزایش کلسترول خوب دارند :

– غلات کامل: جوی دوسر ، سبوس جو ، و گندم کامل
– آجیل ها از قبیل: گردو ، بادام
– اسیدهای چرب حاوی امگا ٣ ، ماهی مکملهای روغن ماهی ، بذر کتان و روغن بذر کتان
– جهت جلوگیری از هر گونه تداخل دارویی ، قبل از مصرف مکملها با پزشک خود مشورت کنید .

منبع : shafajoo

839
منتشر شده در805 روز پیش
بوی ادرار

تغییرات رنگ و بوی ادرار نشانه چیست؟

وقت آن رسیده است که اگر به ادرارتان در دستشویی نگاهی نمی اندازید، در این تصمیم خود تجدید نظر کنید، چرا که با اینکار ممکن است بیماری یا حالت خاص خود را سریع تر متوجه شوید و زودتر آن را درمان کنید. رنگ و بوی ادرار، شما را می تواند از سر درونی بدنتان آگاه کند. ما در این پست می خواهیم شما را با علائم هشدار دهنده این چنین وضیعتی آگاه کنیم.

ادرارتان، بوی شیرین دارد

این مسئله ربطی به دسرهایی که می‌خورید، ندارد. دکتر‌هالی فیلیپس، متخصص بهداشت زنان و همکار بخش پزشکی اخبار CBS2 در نیویورک می‌گوید: ادرار با بوی شیرین، اغلب یک نشانه مهم در تشخیص دیابت است و برای افرادی که می‌دانند مبتلا به دیابت هستند، این بوی شیرین می‌تواند نشان دهد که سطح قند خون آنها، آنقدر که باید، تحت کنترل نیست.

ادرارتان، تیره و کدر است

این مورد را بعنوان علامتی از وجود باکتری که می‌تواند نشان دهنده عفونت ادراری (UTI) باشد، در نظر بگیرید. فیلیپس می‌گوید: این تیرگی، بخاطر دفع باکتری‌ها و لکوسیت‌هاست. لکوسیت‌ها، سلول‌هایی هستند که با عفونت، مبارزه می‌کنند. حتی اگر حالتان خوب است و هیچ علائمی از عفونت ادراری ندارید، به این مورد توجه کنید زیرا می‌تواند تنها نشانه شروع عفونت باشد.

ادرارتان، صورتی یا قرمز است

فیلیپس می‌گوید: اگرچه سبزیجات قرمز بنفش رنگ مانند چغندر و شاتوت، ممکن است علت این مورد باشند اما این رنگ می‌تواند نشان دهنده وجود خون در ادرارتان نیز باشد که علامت خوبی نیست. این خون، نشانه عفونت ادراری، سنگ کلیه یا در موادر نادر، سرطان مثانه و کلیه است.

ادرارتان، بدبو است

فیلیپس می‌گوید: قرار نیست ادرار، بویی شبیه گل رز داشته باشد اما اگر بوی آن، بسیار بد باشد(مثلا شبیه میوه فاسد یا ته دریاچه) در واقع مثانه شما دارد هشدار می‌دهد که عفونتی وجود دارد و مانند ادرار تیره، می‌تواند تنها نشانه ممکن باشد بنابراین آنرا نادیده نگیرید.

موقع دفع ادرار، احساس سوزش می‌کنید

فیلیپس می‌گوید: درد یا سوزش در هنگام ادرار می‌تواند بعلت عفونت ادراری یا یک بیماری مقاربتی مانند کلامیدیا یا سوزاک باشد.

احساس می‌کنید که باید دائم به دستشویی بروید

فیلیپس می‌گوید: این مورد از رایج ترین علایم عفونت ادراری است که بخاطر ملتهب و تحریک شدن جدار داخلی مثانه و مجرای ادرار شما بوجود می‌آید و باعث می‌شود که احساس کنید باید بطور مداوم ادرار کنید. همچنین می‌تواند نشانه‌ای از سیستیت بینابینی باشد. سیستیت بینابینی، مشکلی است که بسختی تشخیص داده می‌شود و منجر به فشار یا درد مزمن مثانه می‌شود.

بیشتر از قبل، ادرار می‌کنید

فیلیپس می‌گوید: ممکن است باردار باشید. در واقع این مورد، یک نشانه اولیه است که بخاطر تغییرات هورمونی که سرعت جریان خون از کلیه را افزایش می‌دهند، ایجاد می‌شود. اگر مطمئنید که باردار نیستید و افزایش مصرف الکل یا نوشیدنی‌های کافئین‌دار را علت آن نمی‌دانید(کافئین و الکل می‌توانند باعث افزایش تعداد دفعات ادرار کردن شوند)، به پزشکتان مراجعه کنید زیرا این مورد می‌تواند نشانه دیابت یا تومور نیز باشد.

منبع : healthmag.ir

14,357
منتشر شده در808 روز پیش
اسکیزوفرنی

مقاله ای جامع در مورد بیماری اسکیزوفرنی!

دستور العمل های پیشگیری از بیماری اسکیزوفرنی / امروز می خواهیم در مورد بیماری اسکیزوفرنی برای شما مقاله ای جامع قرار دهیم ، این بیماری یک اختلال مغزی می باشد که ناتوان کننده مغز است و به طور میانگین در یک درصد مردم اتفاق می افتد. در این مقاله می خواهیم سعی شده است تا در مورد این بیماری به طور کامل رسیدگی شود و تمامی جوانب این بیماری در نظر گرفته شود. با ما تا پایان مقاله همراه باشید.

علائم اسکیزوفرنی
علائم اسکیزوفرنی میتواند موارد زیر را شامل شود:
– توهم : شنیدن یا دیدن چیزهای غیر واقعی
– هذیان: تصورات کاملا اشتباه
– پارانویا: تصور این که دیگران علیه او نقشه میکشند
برخی از علائم مانند عدم لذت بردن از زندگی روزمره و کنار کشیدن از فعالیتهای اجتماعی ممکن است همانند افسردگی باشد.

تاثیر اسکیزوفرنی بر افکار
افراد مبتلا به اسکیزوفرنی اغلب افکار غیر طبیعی دارند. ممکن است این افراد در ساماندهی افکار یا ایجاد ارتباط منطقی مشکل داشته باشند. آنها احساس میکنند ذهنشان از یک فکر نامرتبط به فکر دیگر میپرد. گاهی اوقات ممکن است این افراد احساس کنند دیگر نمیتوانند فکر کنند و همه افکار از سرشان پریده است. اسکیزوفرنی بر خلاف باور عموم اختلال هویت تجزیه ای (اختلال چند شخصیتی) نیست.

تاثیر اسکیزوفرنی بر رفتار
اسکیزوفرنی طیف گسترده ای از اختلالات رفتاری ایجاد میکند. ممکن است فرد پرت و پلا و نامفهوم صحبت کند یا حتی کلمات را ترکیب کند. ممکن است سراسیمه عمل کند، ممکن است به نظر خیلی بی احساس بیاید. بسیاری از افراد در حفظ بهداشت یا مرتب نگه داشتن خانه مشکل دارند. اسکیزوفرنی ممکن است منجر به رفتارهای تکراری مانند راه رفتن مداوم، شود. بر خلاف تصور معمول، خطر خشونت در مقابل دیگران کم است.

چه کسانی به اسکیزوفرنی مبتلا میشوند؟
زنان و مردان به یک اندازه به اسکیزوفرنی مبتلا میشوند و تقریبا در همه گروههای قومی نژادی دنیا میزان ابتلای آن برابر است. علائم آن معمولا بین سنین ۱۶ و ۳۰ سالگی بروز میکند. شروع آن در مردان زودتر از زنان است. اسکیزوفرنی به ندرت در کودکی یا پس از ۴۵ سالگی شروع میشود. افرادی که در خانواده شان سابقه ابتلا به اسکیزوفرنی دارند، در خطر بیشتری قرار دارند.

علت اسکیزوفرنی چیست؟
علت دقیق اسکیزوفرنی هنوز مشخص نیست اما دانشمندان معتقدند هم ژن و هم محیط در ایجاد آن نقش دارد. درون مغز سطح پیام رسان شیمیایی دوپامین و گلوتامات ممکن است از تعادل خارج شود و ساختار مغز نیز ممکن است غیر طبیعی باشد. مثلا اسکن مغزی دوقلوهای همسان نشان میدهد که بطنهای پر شده با مایع مغز در دوقلوی مبتلا به اسکیزوفرنی در مقایسه با قل دیگر که سالم است، بزرگتر میباشد. سطح فعالیت در برخی نواحی مغز فرد مبتلا به اسکیزوفرنی نیز ممکن است کمتر یا بیشتر از حد طبیعی باشد.

تشخیص اسکیزوفرنی
هیچ روش آزمایشگاهی برای تشخیص اسکیزوفرنی وجود ندارد بنابراین تشخیص آن معمولا بر اساس سابقه و علائم است. آزمایشهایی برای رد علتهای دیگر مسبب علائم ممکن است انجام شود. در نوجوانان ترکیبی از سابقه خانوادگی و رفتارهای مشخص میتواند به پیش بینی شروع اسکیزوفرنی کمک کند. این رفتارها شامل کنار کشیدن از گروههای اجتماعی و بیان افکار و گمانهای غیر معمول است.

داروی اسکیزوفرنی
تجویز دارو میتواند علائمی مانند افکار غیر طبیعی، توهم و هذیان را کاهش دهد. تصور میشود که این داروها با تنظیم مواد شیمیایی مشخصی در مغز و گیرنده هایی که بر افکار، ادراک و رفتار تاثیر میگذارند کار میکند. برخی از افراد ممکن است با عوارض آن از جمله افزایش وزن و رعشه مشکل داشته باشند. داروهای اسکیزوفرنی ممکن است با داروها یا مکملهای دیگر تداخل داشته باشند. در بیشتر موارد مصرف بلند مدت دارو برای مدیریت اسکیزوفرنی لازم است.

روان درمانی
مشاوره میتواند به فرد در غلبه بر مشکلات رفتاری و افکاری کمک کند و ارتباط او با دیگران را بهبود ببخشد. در درمان رفتاری شناختی (CBC) فرد یاد میگیرد واقعی بودن افکارش را آزمایش کند و علائم را بهتر مدیریت کند. اشکال دیگر درمان به بهبود برقراری ارتباط، مراقبت از خود و مهارتهای ارتباطی کمک میکند. این استراتژیها جایگزین دارو نیستند بلکه به فرد کمک میکنند مصرف دارو را ادامه داده و چالشهایی را که هر روزه با آنها رو به رو میشود را مدیریت کند.

توانبخشی
توانبخشی ممکن است شامل آموزش شغل، مشاوره مدیریت مالی و راهنمایی در استفاده از حمل و نقل عمومی یا خرید است. هدف از این کار این است که به فرد مبتلا به اسکیزوفرنی کمک شود در شغل خود بماند و تا حد ممکن استقلال خود را حفظ کند. برنامه های توان بخشی به ویژه در ترکیب با روان درمانی بسیار موثر هستند.

جلوگیری از عود بیماری
افراد مبتلا به اسکیزوفرنی گاهی اوقات مصرف دارو را به خاطر عوارض یا عدم درک درست بیماریشان متوقف میکنند. این کار خطر بازگشت علائم جدی و ایجاد دوره روان پریشی (سایکوتیک) کامل را افزایش میدهد. درمان روانی منظم میتواند به فرد کمک کند دارو درمانی را ادامه داده و از عود آن یا نیاز به بستری شده پیشگیری کند.

اسکیزوفرنی و محل کار
افراد مبتلا به اسکیزوفرنی اغلب در پیدا کردن کار یا حفظ موقعیت شغلی مشکل دارند. علت آن بخشی به خاطر اشکال در افکار، تمرکز و برقراری ارتباط است که به واسطه بیماری ایجاد شده است اما بخشی دیگر به خاطر این است که علائم در اوایل جوانی شروع میشود و در یادگیری شغل یا آموزش فرد اخلال ایجاد میکند. آموزش شغلی میتواند به این افراد کمک کند مهارتهای حرفه ای شان را افزایش دهند.

اسکیزوفرنی و روابط با دیگران
روابط با دیگران برای افراد مبتلا به اسکیزوفرنی یک مشکل است. افکار و رفتارهای غیر معمول آنها دوستان، همکاران و اعضای خانواده را از او دور میکند. حفظ برنامه درمانی میتواند انزوای اجتماعی این افراد را کاهش دهد. یک شکل درمان تمرکز بر ایجاد و پرورش روابط بین فردی است. علاوه بر این گروههای حمایتی یا درمان خانوادگی میتواند به عزیزان فرد کمک کند بهتر بیماری را درک کنند.

اسکیزوفرنی و سوء استعمال مواد
افراد مبتلا به اسکیزوفرنی بیشتر از افراد معمولی احتمال دارد که به الکل و مواد غیر قانونی روی بیاورند. برخی از مواد شامل کوکائین و ماریجوانا یا علف (تهیه شده از گل گیاه شاهدانه)  میتوانند علائم بیماری را بدتر کنند. سوء استعمال مواد ممکن است با داروهای اسکیزوفرنی تداخل کند. بیمارانی که مشکل مواد دارند میتوانند از برنامه های طراحی شده برای سوء استعمال مواد به خصوص برنامه های ویژه افراد اسکیزوفرنی بهره ببرند.

اسکیزوفرنی و بارداری
بیشتر داروهای مورد استفاده برای درمان اسکیزوفرنی خطر شناخته شده ای در افزایش خطر نواقص مادر زادی ندارد اما هر تصمیمی که در دوران بارداری در مورد داروهای اسکیزوفرنی گرفته میشود باید با اطلاع پزشک باشد.

توصیه هایی برای افراد خانواده
اسکیزوفرنی ممکن است با اختلالات روانی دیگر اشتباه گرفته شود بنابراین ارزیابی با دقت و درست بسیار مهم است. متقاعد کردن فرد مبتلا به اسکیزوفرنی برای دریافت کمک ممکن است مشکل باشد. درمان اغلب زمانی شروع میشود که دوره های رون پریشی منجر به بستری شده است. همین که فرد به وضعیت پایدار برسد اعضای خانواده با روشهای زیر میتوانند در جلوگیری از عود بیماری کمک کنند:
فرد را به ادامه مصرف دارو تشویق کنید.
او را در ملاقاتهای بعدی با دکتر همراهی کنید.
در عین رعایت احترام از او حمایت کنید.

منبع : seemorgh.com

3,271
منتشر شده در809 روز پیش
آب سیاه

تشخیص به موقع آب سیاه می تواند از کوری جلوگیری کند!

آب سیاه یکی از علل اصلی کوری در سراسر جهان است. اگر چه مردم از هر گروه سنی مستعد ابتلا به گلوکوم یا آب سیاه هستند، اما افراد مسن بیشتر در مرض خطر قرار دارند. متاسفانه، نا‌آگاهی بزرگی در مورد این بیماری چشمی در بین مردم وجود دارد!

آب سیاه یک بیماری است که در آن عصب بینایی، که تصاویر تشکیل شده در شبکیه چشم را به مغز انتقال می دهد، شروع به آسیب دیده شدن می کند و پس از آن به طور کامل مختل می شود، و مغز نیز برای دریافت تصاویر متوقف می شود. در نتیجه ، فرد مبتلا، توانایی خود را برای دیدن از دست می دهد. در ادامه دکتر “راجـِـو جین” توضیحاتی ارائه می دهد.

علت اصلی این بیماری افزایش فشار داخل چشم است، که به فشار مایع در چشم‌مان مرتبط است. افزایش بیش از حد فشار، سبب خفگی بافت های عصبی می شود، که نتیجه آن شروع مرگ این بافت هاست. در نتیجه، آسیب پیشرونده رخ می دهد، و می تواند به کوری دائمی منجر شود.

دکتر جین می گوید، “فشار داخل چشم تنها دلیل آب سیاه نیست؛ آب سیاه می تواند حتی اگر فشار داخل چشم طبیعی باشد نیز رخ دهد. در موارد نادر، آب سیاه حتی می تواند به علت یک ماده شیمیایی و یا آسیب نیروی بلانت، عفونت چشم، التهاب شدید چشم یا انسداد عروق خونی در چشم ایجاد شود.”

آب سیاه معمولا با عنوان “دزد بینایی” هم اشاره شده است چرا که ممکن است هیچ نشانه ی روشنی از خود بروز ندهد تا زمانی که بیمار در آستانه از دست دادن بینایی خود قرار می گیرد. در مراحل اولیه، هیچ دردی یا مشکل در دیدن وجود ندارد. در ادامه مراحل، بیمار به تدریج دید محیطی خود را از دست می دهد. برخی از علائم آب سیاه می توان به مشکل دید در مکان های تاریک، تغییر مکرر قدرت چشم، تنگی میدان دید، تاری دید، دیدن هاله در اطراف نور، درد و قرمزی در چشم و حالت تهوع اشاره کرد.

آب سیاه است معمولا در افراد بالاتر از ۴۰ سال بیشتر رایج است، اما می تواند جوانان را نیز تحت تاثیر قرار دهد. افرادی با سابقه خانوادگی آب سیاه در معرض خطر بسیار بالاتر از آن هستند. همچنین، افرادی که با مشکلاتی مانند فشار خون بالا و دیابت دست و پنجه نرم می کنند، خیلی بیشتر در معرض ابتلا به آب سیاه قرار دارند. بهترین راه برای محافظت از چشم در برابر این بیماری خطرناک، معاینات منظم چشم است.

برای تشخیص این بیماری، چشم پزشک؛ چشم و اعصاب نوری را مورد بررسی قرار می دهد. همچنین از روشی به نام تونومتری برای بررسی فشار چشم استفاده می شود. همچنین از لحاظ آزمایش بینایی و آزمون میدان بینایی سنجیده می شوید.

بعد از تشخیص، آب سیاه می تواند با استفاده از دارو، عمل جراحی لیزر یا عمل جراحی آب سیاه مرسوم درمان شود. در مراحل اولیه، آب سیاه را می توان با قطره چشم که به پایین آوردن فشار چشم کمک می کند درمان کرد. از گزینه های دیگر؛ عمل جراحی لیزر است تا مایع داخل چشم به وسیله تخلیه کاسته شود.

اگر به روش های گفته شده، درمان مشکل باشد، پس تنها گزینه پیش رو عمل جراحی مرسوم است. در این روش، یک “راه” در چشم ایجاد می شود تا مایعات به سهولت کم شده که در نتیجه کاهش فشار چشم را در پی خواهد داشت. بسته به مورد، دکتر معالج ممکن است از یک روش، و یا ترکیبی از روش ها برای درمان آب سیـاه استفاده کند.

درست است که آب سیاه می تواند یک قاتل خاموش برای چشمان شما باشد، اما آگاهی و تشخیص زود هنگام می تواند از کور شدن جلوگیری کند. بنابراین، اگر شما دارای علایم آب سیاه هستید، خیلی زود اقدام کنید.

منبع : healthmeup

====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ====== ======

بمنظور دسترسی سریع تر به مطالب دلخواه خود، پرشین طب را از طریق لینک زیر در اینستاگرام دنبال کنید:

Instagram

1,342
منتشر شده در810 روز پیش
صفحه 20 از 35« بعدی...10...1819202122...30...قبلی »
تبلیغات
پرشین طب

آخرین ویدئوهای پزشکی