مقالات - پرشین طب

فروش فایل فروشگاه شاپ می نو
امار سایت
  • افراد آنلاین : 25
  • ورودی گوگل : 442
  • تعداد کل مطالب : 3854
  • بازدید امروز : 24854
  • بازدید دیروز : 27377
  • بازدید این هفته : 75831
  • بازدید این ماه : 532950
  • بازدید کل : 1964057
در مورد بیماری میگرن

مقاله ای جامع در مورد بیماری میگرن

پرشین طب – مقالات پزشکی | به گزارش پرشین طب؛ می خواهیم در این نوشته در مورد بیماری میگرن صحبت کنیم ، مقاله ای جامع در مورد بیماری میگرن موضوعی است که مورد بررسی قرار خواهد گرفت. در صورت تمایل و اینکه اگر می خواهید اطلاعات جامع و کامل تری در مورد بیماری میگرن داشته باشید ، به شما پیشنهاد می کنیم تا انتهای نوشته با ما همراه باشید.

مقاله ای جامع در مورد بیماری میگرنعلائم میگرن

ميگرن شايع، با درد و ضربان شديد در يك طرف سر  و معمولا با از دست رفتن اشتها، حالت تهوع، استفراغ و بی‌میلی به غذا همراه است. از آنجا که ممكن است حساسيت فرد به بو، نور و صدا افزايش يابد بنابراين فرد بايد در محيط آرام و تاريك استراحت كند. ميگرن كلاسيك با سردرد شديد،  اختلال در بينايي و گاه با احساس سوزن سوزن شدن در صورت يا ‌اندام‌ها همراه است.

در اولين فاز حمله ميگرن، عروق خوني سرتاسر بدن منقبض شده و در فاز دوم بيش از حد طبيعي منبسط مي‌شوند. انبساط عروق در مغز باعث احساس درد مي‌شود.

درمان‌هاي رايج میگرن
دوري از عواملي كه باعث تحريك بروز ميگرن مي‌شوند؛ نظير استرس، كم‌خوابي، خواب زياد، قرار گرفتن تحت احساسات شديد، حذف وعده‌هاي غذايي و برخي غذاهاي خاص.

علائم حمله را مي‌توان با استفاده از مسكن‌هايي چون آسپرين يا پاراستامول برطرف كرد. استفاده از قرص‌های ضد ميگرن می‌تواند باعث كاهش تعداد حملات شود. اين داروها به افزايش عملكرد مواد شيميايي طبيعي به نام ۵- HT کمک می کنند. کاهش سطح این ماده در حملات میگرنی مشاهده شده است. سطح پایین این ماده باعث گشادي عروق مغز مي‌شود. در بسياري از موارد، انقباض عروق توسط دارو به كنترل حمله ميگرن كمك مي‌كند.

در مورد بیماری میگرن

در مورد بیماری میگرن

مواد غذایي مفيد در رفع میگرن

پروتئین و میگرن
مرغ و بوقلمون از غذاهاي با ارزش پروتئيني بالا و در عين حال كم چرب هستند. غذاهاي پروتئيني باعث تغيير سطح قند خون نمي‌شوند. كاهش سطح قند خون از عوامل موثر در تحريك حملات ميگرن است.  غذاهاي پروتئيني نظير گوشت، تخم‌مرغ و حبوبات بايد در تمام وعده‌‌هاي غذايي گنجانده شوند. ميان وعده‌هاي پروتئيني نیز مي‌توانند بسيار مفيد باشند.

میوه ها و میگرن
سيب، گلابي، توت‌ها، انگور و زردآلو  از جمله ميوه‌هايي هستند كه به افزايش منظم قند خون كمك مي‌كنند. بنابراین مصرف آنها بين وعده‌هاي اصلي غذا از افت شدید قند خون جلوگيري مي‌كند.

فیبر محلول و میگرن
جو دو سر، نان جو، حبوبات نظير لوبيا قرمز، عدس قرمز و سبز و نخود حاوي فيبر محلول هستند كه به حفظ سطح گلوكز در خون كمك مي‌كند. اين مواد غذایی از منابع خوب كربوهيدرات و حبوبات از منابع خوب پروتئين نیز محسوب می‌شوند.

مواد غذایی كه بايد در میگرن پرهيز شوند
برخي مواد غذایی حاوي ‌ترکیبات آميني هستند که باعث تحريك انقباض عروق مغزی مي‌شوند. تيرامين و فنيل اتيل آمين جزء این دسته از ‌ترکیبات محسوب می‌شوند.‌تركيب عوامل رژيمي، شيوه زندگي و بسیاری از عوامل محيطي مي‌توانند  در بروز حملات ميگرن موثر باشند. بنابراين حذف مواد غذايي زير از برنامه غذايي توصيه مي‌شود.

تیرامین و میگرن
الكل، شكلات، پنير رسيده و ساير فرآورده‌هاي لبني، حاوي تيرامين و ساير آمين‌هایی هستند که باعث انقباض عروق می‌شوند. در يك غربالگري كه برروي ۵۰۰ نفر انجام شد مشخص گرديد اين مواد از عمده‌ترين عوامل غذايي در تحريك حملات ميگرن هستند. همچنين سوسيس تخمير شده‌، ‌آواكادو و عصاره مخمر كه حاوي تيرامين هستند نیز جزء اين دسته قرار مي‌گيرند.

مس و میگرن
مغزدانه‌ها، شكلات و جوانه گندم از منابع مس هستند. تصور مي‌شود كه مس در متابوليسم‌آمين‌هاي تنگ کننده عروق شركت مي‌كند و باعث افزايش احتمال حملات ميگرن مي‌گردد.

مرکبات و میگرن
انواع پرتقال وگریپ فروت بهتر است از رژيم غذایی حذف شوند؛  زیرا مركبات باعث افزايش جذب روده‌اي مس مي‌شوند و بدين‌ترتيب مي‌تواند در روند تحريك حمله ميگرن موثر باشد.

چربیها و میگرن
غذاهاي چرب و سرخ شده، پياز و  غذاهاي دريايي نيز در بروز حملات میگرن موثرند.

نیتریت و میگرن
سوسيس، همبرگر و گوشت‌هاي فرايند شده دارای مقادير زيادي نيتريت هستند که مي‌تواند باعث بروز حملات ميگرن در افراد مستعد گردد.

ساير اقدامات جهت رفع میگرن
مكمل روغن ماهي ۲۰ گرم در روز در بهبود حملات ميگرن  نقش بسیار موثری دارد.

مكمل منيزيم مي‌تواند براي زناني كه قبل از دوره خونريزي ماهانه دچار سردرد و ميگرن مي‌شوند، موثر باشد.

دريافت  منظم وعده و ميان‌وعده در مراقبت غذايي مبتلايان به ميگرن بسيار حائز اهميت است.

استفاده از تمرینات ایجاد آرامش مانند يوگا مي‌تواند كمك كننده باشد.

قطع ناگهاني مصرف چاي و قهوه كه حاوي كافئين است، می‌تواند باعث بروز ميگرن در برخي افراد گردد.

ثبت كليه مواد غذایي خورده شده و فعاليت‌هايي كه در ۲۴ ساعت قبل از شروع حمله انجام شده‌اند، مي‌تواند در تشخيص عوامل تحریک کننده بروز ميگرن موثر باشد.

منبع : zendegionline

53
منتشر شده در29 روز پیش
بررسی بیماری هپاتیت

بررسی بیماری هپاتیت و انواع آن

پرشین طب – مقالات پزشکی | به گزارش پرشین طب؛ بیماری هپاتیت انواع مختلفی دارد. بیماری هپاتیت از طریق ویروس وارد بدن ما می شود و در کبد به فعالیت خود ادامه خواهد داد. اگر می خواهید بدانید که به این بیماری مبتلا هستید یا خیر بهتر است آزمایش های آنزیمی بدهید تا کبدتان بررسی شود. در این نوشته می خواهیم به بررسی بیماری هپاتیت و انواع آن بپردازیم. با سایت پرشین طب همراه باشید.

بررسی بیماری هپاتیت و انواع آن
 
از عواملی که ایجاد هپاتیت می‌کنند می‌توان به افراط در مصرف الکل، اثر برخی داروها، آلودگی به باکتری و ویروس اشاره نمود. هپاتیت ویروسی منجر به عفونت کبدی می‌گردد. ، هپاتیت به معنای تورم کبد است و به دلایل مختلفی می‌تواند ایجاد شود که بعضی از آنها قابل سرایت هستند.

انواع هپاتیت

۵ نوع هپاتیت وجود دارد که هر کدام به دلایل متفاوتی رخ می دهند. اما چیزی که در همه آنها مشترک است، عفونی و متورم شدن کبد است.

هپاتیت A

هپاتیت A معمولا با نوشیدن یا خوردن چیزی که به ویروس هپاتیت آلوده است، به وجود می آید.

این نوع هپاتیت نسبت به انواع دیگر هپاتیت خطر کمتری دارد. و بیشتر مواقع خودش به مرور درمان می شود و کبد را دچار تورم طولانی مدت نخواهد کرد.

با اینحال ۲۰ درصد افرادی که به این نوع هپاتیت مبتلا می شوند، مجبورند در بیمارستان بستری شوند.

برای پیشگیری از این نوع هپاتیت می توان واکسن زد.

هپاتیت B

این نوع هپاتیت به روش های مختلفی به وجود می آید.

از رابطه جنسی با فرد مبتلا گرفته تا استفاده از سرنگ مشترک میان معتادان به مواد مخدر.

ویروس این نوع هپاتیت می تواند از مادر به نوزاد، هنگام تولد و یا حتی زمان جنینی، منتقل شود.

بیشتر بزرگسالان مبتلا، درمان می شوند اما برخی از آنها به صورت حامل باقی می مانند.

بدین منظور که با وجود اینکه علایم بیماری در آنها از بین رفته، می توانند دیگران را مبتلا کنند.

هپاتیت C

این نوع هپاتیت در اثر تماس با خون یا سرنگ های آلوده منتقل می شود. همچنین سوزن های آلوده هنگام خالکوبی نیز می توانند هپاتیت C به وجود آورند.

گاهی اوقات بیماران مبتلا به این نوع هپاتیت ممکن است علایمی نداشته باشند یا علایم بسیار ملایم باشند.

اما هپاتیت C در برخی موارد منجر به سیروز کبدی می شود. در این بیماری کبد دچار التهاب شدید می شود.

این نوع هپاتیت هرسال جان بیش از ۱۶۰۰۰ نفر را در ایالات متحده می گیرد و حدود ۸۵ درصد از مبتلایان به بیماری مزمن کبدی مبتلا می شوند.

بررسی بیماری هپاتیت

بررسی بیماری هپاتیت

هپاتیت D

این هپاتیت در افرادی که مبتلا به هپاتیت B هستند، رخ می دهد و وضعیت بیماری آنها را بدتر می کند.

این هپاتیت هم از مادر به نوزاد و هم از راه ارتباط جنسی منتقل می شود.

هپاتیت E

این نوع هپاتیت بیشتر در آسیا، مکزیک، هند و آفریقا رخ می دهد و مانند هپاتیت A با خوردن و نوشیدن مواد غذایی آلوده به ویروس به وجود می آید.

هپاتیت F

محققان بنا بر بررسی هایشان، احتمال وجود ویروسی را می دهند که فرد را به هپاتیت مبتلا می کند.

این ویروس از هیچ یک از ویروس های شناخته شده نبوده و البته تحقیقات بیشتری لازم است تا وجود آن کاملا ثابت شود.

هپاتیت G

بررسی هایی نشان داده است که این نوع عفونت از طریق انتقال خون و تزریق منتقل می شود.

این نوع هپاتیت نسبتا ملایم است و معمولا میان افرادی که دریافت کننده خون هستند، دیده می شود.

گاهی اوقات این نوع هپاتیت به همراه هپاتیت C در فرد مبتلا مشاهده می شود.

علایم بیماری هپاتیت

بعد از بررسی بیماری هپاتیت و انواع آن میخواهیم به علایم این بیماری بپردازیم. هپاتیت ممکن است شبیه آنفلوانزا بروز کند و از علایم معمول آن می توان به تب، ضعف، تهوع، استفراغ، سردرد، بی اشتهایی، درد عضلانی، درد مفاصل و خواب آلودگی اشاره کرد. از دیگر علایم هشدار دهنده تیرگی ادرار، مدفوع روشن و شبیه رنگ خاک رس، نارحتی شکمی و یرقان، زرد شدن سفیدی چشم ها و یا پوست به دلیل تجمع بیلی روبین، یکی از رنگدانه های زرد رنگ صفراوی.

اقدامات لازم در صورت ابتلا به هپاتیت

اگر فردی به بیماری هپاتیت A یا B مبتلا شده باشد، در بیشتر موارد با مراقبت و درمان های پزشک بدون معالجات ضدویروسی خاصی درمان می‌شود.

اما هپاتیت C زندگی افراد را بیش از بیماری های دیگر به خطر می اندازد که البته با درمان های به موقع می توان آن را تحت کنترل درآورد.

اگر کسی از اعضاء خانواده به هپاتیت مبتلا بود باید اقدامات لازم جهت سرایت نکردن بیماری به دیگر افراد خانواده انجام شود.

برای هپاتیت A، شستن مرتب دست ها بسیار مهم است. در مورد هپاتیت های B و C باید مراقب بود که با خون فرد آلوده در تماس نبود.

حتی مقدار کم و میکروسکوپی خون موجود روی مسواک و یا تیغ ریش تراشی می تواند بیماری را منتقل کند.

درمان به موقع می تواند هپاتیت را سرکوب و یا حتی از بین ببرد.

درمان های قدیمی تر برای بیماری هپاتیت C ترکیبی از درمان ضدویروسی با دو داروی پگ انترفرون Peg-Interferon و ریباویرین ribavirinاست.

این داروها عوارض بسیار شدیدی دارند و فقط برای ۴۰ تا ۸۰ درصد از بیماران، بسته به میزان شدت هپاتیت C، موثرند.

داروهای جدیدتر که در سال های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ از سوی سازمان غذا و داروی آمریکا به تایید رسیده است، موثرتر هستند و می توانند بیش از ۹۰ درصد از بیماران را درمان کنند.

این داورها عبارتند از: سیمپریور (اولیزیو)- simeprevir (Olysio)، سوفوبوویر (سووالدی)- sofosbuvir (Sovaldi)، داروی هارونی- Harvoni – که ترکیبی از دو داروی سوفوبوویر و لدیپاسویر- ledipasvir است و همچنین داروی ویه کایرا پاک-Viekira Pak.

مراحل آزمایش و تشخیص هپاتیت

از دیگر نکات مهم در مورد این ویروس این است که به تدریج به کبد آسیب می‌رساند.

یک کبد سالم مواد شیمیایی مورد نیاز بدن را می‌سازد و مواد سمی را از خون خارج می‌کند.

اما وقتی فردی به این بیماری مبتلا می شود، کبد ملتهب شده و بافت طبیعی آن تخریب شده و به جای آن بافت فرسوده باقی می ماند.

پس از تشخیص پزشک آزمایش کبد انجام می‌گیرد. این کار از طریق آزمایش‌های خون، سونوگرافی و نمونه برداری از کبد انجام می شود و کار بسیار آسانی است.

فرد را به صورت موضعی بی حس کرده و با استفاده از سوزن، نمونه گیری انجام می شود. البته بیمار باید حداکثر یک روز در بیمارستان بستری شود. همراه موضوع بررسی بیماری هپاتیت و انواع آن باشید.

پیشگیری از هپاتیت

* برای افرادی که در معرض خطر ابتلا هستند مانند کارمندان خدمات درمانی، واکسن هپاتیت A و B دردسترس است.

افرادی که در کنار فرد مبتلا به هپاتیت B زندگی می کنند و یا از یک مادر مبتلا به هپاتیت متولد شده اند و یا همسران شان مبتلا هستند باید واکسن هپاتیت بزنند.

اما متاسفانه هپاتیت C واکسن ندارد و افراد باید احتیاط های لازم را درنظر بگیرند.

* بهترین روش پیشگیری برای انواع هپاتیت، اجتناب از رابطه جنسی با فرد مبتلا و نیز نداشتن تماس خونی با او است.

* زخم و بریدگی های جدی پوست را حتما پانسمان کنید و اگر از کسی کمک می خواهید، باید از دستکش استریل استفاده شود.

* اگر به این بیماری مبتلا هستید، خون، پلاسما و اعضای بدن و بافت اهداء نکنید.

*از ریش تراش، مسواک، لوازم آرایش و لوازم شخصی دیگران به طور مشترک استفاده نکنید.

منبع : hidoctor

161
منتشر شده در104 روز پیش
در مورد بیماری کزاز

اطلاعات مفید در مورد بیماری کزاز

پرشین طب – مقالات پزشکی | به گزارش پرشین طب؛ بیماری کزاز یک بیماری عفونی خطرناک محسوب می شود. بیماری کزاز توسط نوعی میکروب باکتریایی به نام کلوستریدیوم تتانی ایجاد می شود. یکی از بهترین راه های پیشگیری از بیماری کزاز دریافت واکسن می باشد. در این نوشته قصد داریم تا در مورد بیماری کزاز اطلاعات جامع و مفیدی را برای شما عزیزان قرار دهیم. در صورت تمایل با سایت پرشین طب همراه باشید.

اطلاعات مفید در مورد بیماری کزاز

باکتری کلوستریدیوم تتانی، Clostridium tetani، نوعی سم تولید می‌‌کند که روی مغز و سیستم عصبی اثر گذاشته و ماهیچه‌‌ها را منقبض، سفت و سخت می‌‌کند. وقتی این باکتری درون یک زخم، تجمع می‌‌کند، سم موجود در آن در عملکرد اعصاب بدن اختلال ایجاد کرده و در نهایت حرکات ماهیچه‌‌ها را تحت کنترل خود می‌‌گیرد.

عفونت ناشی از این باکتری، موجب انقباض‌‌های شدید ماهیچه‌ای، اشکال در تنفس و سرانجام مرگ بیمار می‌‌شود. اگرچه امروزه برای این بیماری روش درمان وجود دارد اما روی تمام بیماران نتیجه یکسان نداشته است. بهترین روش پیشگیری از ابتلا، دریافت واکسن است. با موضوع در مورد بیماری کزاز همراه ما باشید.

علایم کزاز

علایم اولیه کزاز معمولا ۷ تا ۱۰ روز پس از ابتلا خود را نشان می‌‌دهند. اما گاهی اوقات از ۳ روز تا ۳ هفته و در برخی موارد چند ماه طول می‌‌کشد.

به طور کلی هر قدر محل جراحت از سیستم عصبی دورتر باشد، دوره نهفتگی نیز طولانی‌تر خواهد بود.

بیمارانی که دوره نهفتگی کوتاه تری داشته باشند، شدت علایم بیماری در آنها بیشتر خواهد بود.

علایم عضلانی کزاز

انقباض و سفت شدگی ماهیچه‌ای، از علایم عضلانی ناشی از این بیماری است.

سفت شدن ماهیچه‌‌ها معمولا از ماهیچه‌‌های مربوط به آرواره و فک شروع می‌‌شود و به تدریج به گردن و گلو سرایت کرده و باعث اشکال در بلع می‌‌شود.

ماهیچه‌‌های صورت اغلب بیماران دچار گرفتگی شدید و پیدایش قیافه خندان به نام لبخند کزازی می‌‌شود. سفتی ماهیچه‌‌های گردن و سینه، جلوی تنفس را می‌‌گیرد.

ماهیچه‌‌های شکمی برخی از بیماران نیز دچار گرفتگی می‌‌شود. در موارد شدیدتر ماهیچه‌‌های کمر نیز درگیر شده و موجب خمیدگی به جلو می‌‌شود که این وضعیت بیشتر در کودکان مبتلا مشاهده شده است.

از دیگر علایم بیماری کزاز می‌‌توان به موارد زیر اشاره کرد

مدفوع خون آلود، اسهال، تب، سردرد، حساس شدن به لمس، گلودرد، عرق کردن و تاکی کاردی یا تند تپشی (افزایش ضربان قلب) اشاره کرد.

اگر بیمار در این مرحله تحت درمان قرار نگیرد، علایم دیگر بیماری بروز می‌‌کند که ۴۰ تا ۷۶ درصد از بیماران را به کام مرگ می‌‌فرستد. این علایم عبارتند از:

آسفیکسی یا اختناق، حمله قلبی، از دست دادن کلیه و عفونت خون

علل ابتلا به کزاز

 باکتری کلستریدیوم تتانی‌که تقریباً همه جا، به ویژه در خاک، کود و گرد و غبار وجود دارد و ممکن است از طریق هرگونه شکاف در پوست از جمله سوختگی‌‌ها یا زخم‌‌‌های سوراخ شده وارد شوند.

آنها به محض ورود به بدن، به سرعت تکثیر شده و نوعی سم تولید می‌‌کنند و به جریان خون فرد می‌‌فرستند. بدین ترتیب سم به تمام بدن فرستاده می‌‌شود.

سپس این سموم به سوی اعصابی می‌‌‌روند که انقباض عضلات را کنترل می‌کنند و باعث اسپاسم عضلانی و تشنج می‌گردند.

روش‌‌های دیگر ابتلا به کزاز

عفونت‌‌های کزازی می‌‌توانند به روش‌‌های زیر هم به فردی منتقل شوند:

نیش حیوانات، سوختگی پوست، خراش و پارگی‌‌ها، تزریق دارو با سرنگ‌‌های آلوده، خالکوبی و سوراخ کردن بدن با روش‌‌های غیراستریل و ختنه

در مورد بیماری کزاز

تشخیص کزاز

در بسیاری از کشورها، پزشکان ممکن است هرگز با بیمار مبتلا به کزاز مواجه نشود، زیرا واکسیناسیون کزاز که بخشی از ایمن سازی دوران کودکی است، در مورد افراد انجام می‌‌شود و ابتلا به این بیماری بسیار به ندرت رخ می‌‌دهد.

اما تشخیص این بیماری هرچه زودتر صورت بگیرد، درمان موثرتر خواهد بود.

بیماری فرد مبتلا به انقباض‌‌های ماهیچه ای که به تازگی جراحت یا زخمی در بدن خود دارد، معمولا به سرعت تشخیص داده می‌‌شود.

اما تشخیص کزاز در بیمارانی که به وسیله سرنگ آلوده مبتلا شده اند، دیرتر صورت می‌‌گیرد. برای تشخیص این بیماری باید از آنها آزمایش خون گرفت.

افراد مبتلا به انقباض و سفتی در ماهیچه باید به سرعت مورد درمان قرار بگیرند.

پیشگیری از کزاز

هر نوع بریدگی و زخم باید به سرعت تمیز شوند. زخم‌‌های عمیق و مستعد به کزاز باید بلافاصله توسط پزشک درمان شوند. این زخم‌‌ها عبارتند از:

* سوختگی و یا زخمی که به جراحی نیاز دارد اما بیش از ۶ ساعت بدون درمان باقی مانده است.

* سوختگی و یا زخمی که منجر به برداشته شدن بخشی از بافت‌‌های اطراف زخم شده است.

* سوراخ شدن بخشی از بدن که با خاک و یا کود کشاورزی در تماس بوده است.

* شکستگی‌‌های مرکب که استخوان در معرض عفونت قرار می‌‌گیرد.

* سوختگی و زخم در بیماران مبتلا به گندخونی سیستمیک

در مورد بیماری کزاز

در مورد بیماری کزاز

درمان کزاز

می خواهیم به روش های درمان کزار بپردازیم : با موضوع در مورد بیماری کزاز همراه ما باشید.

* تمام مبتلایان به کزاز، حتی اگر واکسن کزاز زده باشند، باید به سرعت داروی ایمونوگلوبولین تتانوس، دریافت کنند.

این دارو حاوی پادتن‌‌هایی است که باکتری کلستریدیوم تتانی را از بین می‌‌برد و به صورت وریدی تزریق می‌‌شود و بیمار را بلافاصله به مدت کوتاهی از اثر مخرب این باکتری محفوظ نگه می‌‌دارد.

از آنجایی که این دارو مدت کمی فرد را از کزاز محافظت می‌‌کند، نمی تواند جای واکسیناسیون را بگیرد. بنابه گفته پزشکان، این دارو برای زنان باردار و مادران شیرده مضر نیست.

* گاهی اوقات پزشکان ممکن است برای درمان کزاز، آنتی بیوتیک و یا مترونیدازول تجویز کنند. این آنتی بیوتیک‌‌ها جلوی تکثیر شدن باکتری‌‌ها و یا تولید سم را می‌‌گیرد.

در درمان انقباض و سفتی ماهیچه‌‌ها در بیماری کزاز ممکن است داروهای زیر تجویز شود:

* داروهای ضد تشنج، مانند دیازپام( والیوم)- این داروها جلوی انقباض ماهیچه‌‌ها را می‌‌گیرند و از اضطراب می‌‌کاهند.

* شل کننده‌‌های عضلانی، مانند باکلوفن- این داروها جلوی ارسال علایم عصبی از مغز به نخاع راگرفته و تا حد زیادی از تشنج موجود در عضلات می‌‌کاهند.

* داروهای مسدود کننده عصب- عضله، مانند پانکورونیوم و وکورونیوم – این داروها جلوی ارسال علایم از اعصاب به بافت‌‌های ماهیچه ای را می‌‌گیرند و در کنترل انقباض‌‌های عضلانی موثرند.

* جراحی

گاهی اوقات زخم مستعد به بیماری کزاز، بسیار وسیع است و پزشک مجبور می‌‌شود که بخش صدمه دیده و عفونی شده را تاجایی که امکان دارد کاملا بردارد.

به این کار دبریدمان می‌‌گویند. در این جراحی پزشک بافت مرده و عفونی شده بیمار را برش زده و برمی‌دارد.

* تغذیه فرد بیمار باید سرشار از کالری باشد، زیرا فعالیت ماهیچه‌ای او افزایش می‌‌یابد.

* دستگاه تنفس مصنوعی

برخی از بیماران که به دلیل درگیری تارهای صوتی و یا ماهیچه‌‌های تنفسی شان، دچار مشکلات تنفسی می‌‌شوند به دستگاه تنفس مصنوعی نیاز پیدا می‌‌کنند.

پیشگیری از کزاز نوزادان

برنامه مناسب برای محافظت نوزادان علیه بیماری کزاز از طریق ایمن سازی مادران آنها بستگی به سابقه ایمن سازی در بین زنان دارد.

زمانی که زنان در سن باروری قبلاً توسط واکسن شبه کزاز در دوران کودکی و یا بلوغ ایمن نشده‌اند استفاده از جدول واکسیناسیون شبه کزاز برای زنان در سنین باروری از بیشترین اهمیت برخوردار است.

هر کشور باید گروه سنی زنان در سنین باروری را بر اساس الگوهای باروری محلی و وجود منابع تعیین کند.

عوارض احتمالی کزاز

* شکستگی- در موارد تشنج و انقباض‌‌های شدید ماهیچه ای، ممکن است استخوان‌‌ها دچار شکستگی شوند.

* سینه پهلو- اگر ترشحات و یا محتویات معده استنشاق شوند، مجرای تحتانی تنفسی دچار عفونت شده و بیمار به سینه پهلو نیز مبتلا می‌‌شود.

* انقباض ماهیچه‌‌های حنجره- ماهیچه‌‌های حنجره بیمار دچار گرفتگی و انقباض شده و فرد را به سمت خفگی پیش می‌‌برد.

* تشنج‌‌های کزازی- وقتی عفونت درون مغز منتشر می‌‌شود، بیمار دچار تشنج‌‌هایی شبیه بیماران صرعی می‌‌شود.

* آمبولی ریه- یک رگ خونی موجود در ریه مسدود شده و روی گردش خون و تنفس بیمار تاثیر بد می‌‌گذارد. در این شرایط به بیمار باید به سرعت اکسیژن داد و داروهای ضدانعقاد برای او تجویز کرد.

* مشکل کلیوی-انقباض شدید ماهیچه‌‌ها می‌‌تواند ساختار ماهیچه‌‌های اسکلتی را از بین ببرد و در نتیجه نوعی پروتئین ماهیچه‌ای به نام میوگلوبین وارد ادرار بیمار شود و این پروتئین به کلیه به شدت آسیب رسانده و آن را از کار بیندازد.

منبع : zendegionline

158
منتشر شده در106 روز پیش
در مورد بیماری وبا

مقاله ای جامع در مورد بیماری وبا

پرشین طب – مقالات پزشکی | به گزارش پرشین طب؛ برای آشنایی با بیماری وبا این مقاله را دنبال کنید ، وبا یک بیماری روده ای محسوب می شود که در شکل شدیدتر آن می توان به دفع آبکی مدفوع و اشاره کرد. در این نوشته قصد داریم تا در مورد بیماری وبا مطالب مهمی را برای شما قرار دهیم. در صورتی که به این موضوع علاقه مند هستید به شما عزیزان پیشنهاد می کنیم تا پایان این مقاله با سایت ما همراه باشید.

مقاله ای جامع در مورد بیماری وبا

اشكال بالینی وبا

از دست دادن مقادیر زیاد مایع ناشی از یك اگزوتوكسین است كه بر روده باریك تأثیرمی‌گذارد. تهوع و استفراغ فراوان در مراحل اولیه بیماری اتفاق می‌افتد. در اغلب موارد، عفونت، بدون علامت است یا ایجاد اسهال خفیف می‌كند به ویژه در مواردی كه عامل بیماری «بیوتیپ التور» باشد.

افراد بدون علامت می‌توانند عفونت را به دیگران انتقال دهند. در اشكال شدید درمان نشده بیماری، دزیدراتاسیون سریع، اسیدوز، كلاپس عروقی، هیپوگلیسمی در كودكان و نارسایی كلیه ممكن است به سرعت به مرگ منجر شود.

در موارد شدیدا دزیدراته (وبای وخیم) ممكن است مرگ در ظرف چند ساعت اتفاق بیفتد و میزان كشندگی به۵۰ درصد برسد. با رهیدراتاسیون مناسب و به موقع، بایستی میزان كشندگی كمتر از ۱ درصد باشد.

تشخیص وبا

علت بیماری با جدا كردن ویبریوكلرا سروگروپ O1 یا O139 از نمونه مدفوع تأیید می‌گردد.

در همه‌گیری‌ها پس از تأیید آزمایشگاه و تعیین حساسیت به آنتی بیوتیك، تأیید كلیه موارد بعدی ضرورت ندارد و برای تشخیص بیماری بایستی از تعریف موارد بالینی سازمان جهانی بهداشت (WHO Clinical Case Definitions) به شرح زیر استفاده شود:

۱ ) بیماری ناشناخته در یك ناحیه:‌ دزیدراتاسیون شدید یا مرگ ناشی از اسهال آبكی در یك بیمار ۵ ساله یا بزرگتر

۲ ) وبای بومی (Endemic Cholera): اسهال حاد آبكی با یا بدون استفراغ در یك بیمار ۵ ساله یا بزرگتر

۳ ) وبای اپیدمیك (Epidemic Cholera): اسهال آبكی با یا بدون استفراغ در هر بیمار

در مورد بیماری وبا

در مورد بیماری وبا

وقوع وبا

وبا یكی از قدیمی‌ترین و شناخته‌شده‌ترین بیماری‌های همه‌گیر (Epidemic Disease) است.

همه‌گیری‌ها و عالم‌گیری‌ها، قویا با مصرف آب و غذای ناسالم، بهداشت ناكافی، بهسازی محیط نامطلوب و شرایط زندگی شلوغ و پرجمعیت ارتباط پیدا می‌كنند.

مخزن بیماری: مخازن بیماری انسان ها  و محیط می‌باشند.

دوره نهفتگی: از چند ساعت تا ۵ روز، معمولا ۳-۲ روز می‌باشد.

راه‌های انتقال: انتقال بیماری از طرف مصرف آب یا غذای آلوده صورت می‌گیرد. آب معمولا توسط مدفوع افراد مبتلا (Infected) آلوده می‌شود.

آلودگی آب آشامیدنی ممكن است در منبع (Source)، در جریان حمل و نقل‌، یا در طی ذخیره آب در منزل اتفاق بیفتد.

غذا نیز ممكن است به وسیله دست‌های كثیف (Soiled Hands) در جریان تهیه غذا یا موقع خوردن غذا آلوده شود.

در مراسم تدفین افرادی كه به علت وبا فوت كرده‌اند، انتقال بیماری ممكن است از طریق مصرف غذا و نوشیدنی‌هایی كه توسط افراد خانواده پس از دست زدن به جسد، تهیه شده، اتفاق بیفتد.

ویبراكلرا O1 و O139 می‌توانند برای مدت‌های طولانی در آب باقی بمانند و در غذای پس مانده مرطوب تكثیر پیدا كنند.

نوشیدنی‌هایی كه با آب آلوده تهیه شده و به وسیله فروشندگان دوره گرد (Street Vendors) به فروش می‌رسند، همچنین یخ و بطری‌های آب تجارتی در انتقال وبا نقش داشته‌اند.

سبزیجات پخته و میوه‌جاتی كه با آب فاضلاب درمان نشده ( Untreated Wash water) تازه شده‌اند (Refreshened) نیز در انتقال وبا مؤثر بوده‌اند.

اغلب موارد بیماری با غذای دریایی خام یا نیمه پخته در ارتباط بوده‌اند.

وبا تا زمانی كه مدفوع از نظر ویبریوكلرا مثبت است واگیردار می باشد. سرایت از افراد علامت‌دار معمولا تا چند روز پس از بهبودی، و از افراد بدون علامت بین ۷ تا ۱۴ روز امكان‌پذیر است.

در حالی كه دفع متناوب ویبریو ندرتا برای چند ماه ادامه می‌یابد. حاملی مزمن نادر است. با ما همراه باشید با موضوع در مورد بیماری وبا

گروه های خطر وبا

۱) افزایش خطر: گروه‌های كه در حد پایین‌ترین سطح شرایط اجتماعی اقتصادی قرار دارند، به ویژه آنهایی كه به آب آشامیدنی سالم و بهسازی محیط دسترسی ندارند، مبتلایان به فقدان اسید معده (Gastric Achlorhydria)  دارندگان گروه خونی O در صورت ابتلا، در برابر وبای شدید آسیب‌پذیر‌تر می‌باشند.

۲) كاهش خطر: شیرخوارانی كه از شیرمادر استفاده می‌كنند.

ابتلا به وبا در برابر ابتلای مجدد (Reinfection) محافظت كوتاه مدت ایجاد می‌كند. در نواحی بومی،  اغلب مردم در اوایل بلوغ آنتی بادی پیدا می‌كنند.

پیشگیری از وبا

۱) پیشگیری از وبا و انتشار آن متكی است بر قطع انتقال مدفوعی – دهانی از طریق دسترسی به آب آشامیدنی سالم، بهسازی مناسب و دفع فاضلاب و رعایت اصول بهداشتی از جمله شستن دستها.

از مصرف سبزی‌جات و میوه‌جات خام یا غذای دریایی نپخته باید اجتناب شود.

۲)  ۲ نوع واكسن خوراكی بوسیله سازمان جهانی بهداشت مورد قبول واقع شده‌اند و در بسیار از كشورها (به جز آمریكا) موجود می‌باشند.

۳) اقداماتی كه از جابجایی مردم یا غذاها یاسایر كالاها جلوگیری می‌كند از نظر اپیدمیولوژیك موجه نیستند و اثر آنها در كنترل وبا هرگز به ثبوت نرسیده است.

۴) سازمان جهانی بهداشت، غربالگری جاری (Routine) و قرنطینه مسافرانی را كه از نواحی آلوده به وبا می‌آیند، توصیه نمی‌كند.

مدیریت بیمار مبتلا به وبا

۱ ) بستری كردن در بیمارستان، همراه با احتیاطات روده‌ای (Enteric Precautions) برای بیماران مبتلا به اشكال شدید بیماری ضرورت دارد، در حالی كه جداسازی كامل لازم نیست.

اشكالی را كه از شدت كمتری برخوردارند، می‌توان به طور سرپایی با مایع درمانی خوراكی (Oral Rehydration) درمان كرد.

داروهای ضدمیكربی از نظر بالینی برای بیمارانی تجویز می‌شوند كه شدیدا” دزیدراته هستند یا دزیدراتاسیون متوسط دارند ولی به علت دفع مداوم مایعات فراوان، تأمین نیازهای مایع‌رسانی (Rehydration) آنان مشكل است.

۲ ) درمان: پایه و اساس درمان وبا رساندن مقدار كافی و به موقع مایعات (Rehydration) است.

بیمارانی كه دچار دزیدراتاسیون خفیف یا متوسط می‌باشند ممكن است با مایع درمانی خوراكی (Oral Rehydration Therapy) با استفاده از ORS به تنهایی و به طور موفقیت‌آمیزی درمان شوند.

تنها بیماران شدیدا دزیدراته یا بیمارانی كه استفراغ شدید دارند و آنهایی كه قادر به نوشیدن ORS نیستند نیاز به مایع درمانی وریدی (Intravenous Rehydration)  خواهند داشت.

بیمارانی كه از شوك هیپوگلیسمیك و دزیدراتاسیون شدید جان به در می‌برند ممكن است به عوارضی از قبیل هیپوگلیسمی دچار شوند كه باید بی‌درنگ تشخیص داده و درمان شود.

منبع : zendegionline

123
منتشر شده در106 روز پیش
مهار پارکینسون

مهار پارکینسون با این روش ها

پرشین طب – مقالات پزشکی | به گزارش پرشین طب؛ در مورد بیماری پارکینسون مطالب زیادی را در سایت قرار دادیم. در این نوشته می خواهیم مهار پارکینسون را به شما آموزش دهیم. برای مقابله با بیماری پارکینسون چه باید کرد. چگونه می توان به مهار پارکینسون پرداخت. در صورتی که شما هم می خواهید در مورد مهار پارکینسون بیشتر بدانید ما به شما توصیه می کنیم این نوشته را در پرشین طب دنبال کنید.

خیلی وقت‌ها ، بیشتر ما متوجه نمی‌شویم که یک علامت خاص ،مختص بیماری خاص است و آن را نادیده می‌گیریم، درنتیجه زمینه پیشرفت آن را فراهم می کنیم. بنابراین بهتر است اطلاعات بیشتری درباره علایم بیماری‌ها به دست بیاوریم.

 پارکینسون یک اختلال است که روی سیستم اعصاب مرکزی تاثیر می‌گذارد و به سلول‌های عصبی آسیب می‌رساند، درنتیجه به‌کندی حرکات و خشکی مفاصل و از دست دادن تعادل منجر می‌شود.عوارض پارکینسون شامل رعشه به ویژه در دست‌ها و پاها، درد عضلانی، حرکات ناخواسته، سرگیجه، خستگی، اختلال صدا و اضطراب و … است.
*اگرچه گفته می‌شود این بیماری افراد بالای ۵۵ سال را مبتلا می‌کند اما در کودکان ۱۲ ساله نیز دیده‌شده است.

مهار پارکینسون

مهار پارکینسون

* تشخیص بیماری پارکینسون بسیار دشوار است، زیرا آزمایش خون یا آزمایش دیگری برای تشخیص آن وجود ندارد.

*اگرچه علت قطعی بروز این بیماری شناخته‌نشده است اما در برخی مطالعات و تحقیقات عنوان شده است که قرار گرفتن منظم در برابر عفونت‌های ویروسی و مواد شیمیایی ، برخی فلزات و اکسید کربن می‌تواند در بروزبیماری نقش ایفا کند.

بیشتر بخوانید : درمان بیماران پارکینسونی با فیزیوتراپی

*نتایج بررسی‌ها نشان می دهد، مصرف‌کننده مواد مخدر ازجمله کوکائین و هروئین به‌احتمال‌زیاد دچار این بیماری می‌شود.

*ژاپن تنها کشور در جهان است که در آن تعداد زنان مبتلابه پارکینسون از مردان مبتلا بیشتر است.

*در قرن ۱۷ راه های مختلفی برای درمان این بیماری به‌کاربرده می‌شد ازجمله استفاده از آنزیم‌ مورچه‌های بالدارو کرم خاکی.

*اگرچه این بیماری در هر دو جنس دیده می‌شود اما مردان دو برابر زنان تحت تاثیر قرار می‌گیرند.

منبع : hidoctor

275
منتشر شده در258 روز پیش
بیماری وبا

همه چیز در مورد بیماری وبا

پرشین طب – مقالات پزشکی | به گزارش پرشین طب؛ گرم شدن هوا باعث بروز بیماری های مختلف می شود. یکی از بیماری هایی که در این گرما بروز می کند بیماری وبا می باشد. در صورت رعایت نکردن نکات بهداشتی بیماری وبا به سرعت رشد کرده و در بدن ظاهر می شود. می خواهیم در این نوشته در مورد بیماری وبا صحبت کنیم. در صورت تمایل به شما عزیزان پیشنهاد می کنیم تا انتهای نوشته با سایت پرشین طب همراه باشید.

انواع وبا

این بیماری دو نوع اصلی وبای کلاسیک و وبای التور دارد. نام التور از واژه الطور گرفته شده است زیرا نخستین بار در سال ۱۹۰۵ توسط یک پزشک آلمانی در ناحیه طور سینا یا صحرای سینای مصر یافت شد.در وبای التور تعداد اندکی از افراد آلوده به میکروب بیماری‌زا، علائم بیماری را بروز می‌دهند و بیشتر افراد آلوده، شناسایی نمی‌‌شوند.

نوع بیماری وبا در ایران

در ایران وبای نوع التور، شبه وبا نامیده می‌شود که نوع خظرناک آن است. زیرا بروز نکردن علائم در زمان واگیردار بودن، مهم‌ترین عامل گسترش و تداوم آلودگی در منطقه به شمار می‌آید.این بیماری عمدتا در مناطق گرم و مرطوب و با شروع فصل گرما آغاز می‌شود ولی گاهی تا فصول سرد نیز ادامه می‌یابد و حتی پس از آغاز فصل سرما نیز همچنان مواردی از بیماری در کشورمان، به خصوص در قسمت هایی که مرز مشترک با کشورهای همسایه نظیر افغانستان و عراق دارد، مشاهده می‌شود.

علائم بیماری وبا

حاج سید جوادی درباره علائم بیماری وبا گفت: فرد مبتلا در بیشتر موارد اسهال خفیف بدون درد و بدون تب دارد. اولین شکایت بیمار احساس پری و غرغر شکم است که در این مرحله اسهال آبکی و بدون بو است.استفراغ بدون حالت تهوع قبلی و عطش فراوان نیز از علائم بیماری است که به تدریج شدید می‌شود.اسهال می‌تواند به سرعت در عرض چند ساعت موجب کم آبی شدید بدن شده و در صورتی که آب و املاح بدن بی درنگ جبران نشود، سبب مرگ می‌شود.دوره پنهان بیماری وبا از لحظه ورود میکروب به بدن تا بروز بیماری از چند ساعت تا چند روز طول می‌کشد ولی به طور معمول در عرض یکی دو روز علائم آشکار می‌شود، به محض شروع اسهال شدید باید مایعات فراوان و محلول خوراکی ORS مورد استفاده قرار گیرد و هر چه سریع به نزدیکترین مرکز بهداشتی مراجعه شود.

بیماری وبا

بیماری وبا

راه های انتقال بیماری وبا

حاج سید جوادی همچنین روش های انتقال ‌این بیماری را تماس مستقیم و غیرمستقیم عنوان کرد و افزود: تماس با وسایل آلوده به میکروب وبا مانند دست دادن با دست‌های آلوده، استفراغ و یا مواد دفعی بیمار، ملحفه و لوازم آلوده او مثل لیوان، ظروف و حوله می‌تواند منتقل شود.در روش تماس غیرمستقیم بیماری وبا می‌تواند از طریق خوردن آب آلوده به مدفوع مانند آب چاه، جویبارها و دریاچه‌های آلوده منتقل شود.مصرف سبزی و میوه خام آلوده، استفاده از غذاهای پخته یا نیم پخته مثل برخی سبزی‌ها یا انواع ماهی که توسط دست، آب آلوده و یا حشرات آلوده شده باشد، تغذیه کودکان با بطری به جای شیر مادر، استفاده از شیر و بستنی آلوده که از منابع نامطمئن تهیه شده باشد، از دیگر راه های انتقال وبا است.در بیشتر نقاطی که این بیماری بومی است، شایع ترین راه انتقال، مصرف خوراکی میوه و سبزی هایی است که به طور سنتی با کود انسانی غنی شده ولی به طریقه صحیح گندزدایی نشده‌اند.بیماری وبا تاکنون هفت بار در سطح جهانی همه‌گیر شده، اما در حال حاضر بیشتر در کشورهای جهان سوم به دلیل وضعیت ناسالم و غیر بهداشتی آب های آشامیدنی مشاهده می‌شود.

درمان بیماری وبا

اکثر بیماران مبتلا به نوع التور را می‌توان تنها با تجویز محلول خوراکی (ORS) درمان کرد، در موارد شدیدتر، باید بیمار را بی‌درنگ به مراکز بهداشتی و درمانی جهت درمان با سرم و دارو انتقال داد. شناسایی سریع و درمان به موقع، اساس موفقیت در جلوگیری از انتشار بیماری وبا است.کشف ORS پیشرفت عمده و عملی در مبارزه با وبا و دیگر بیماری‌های اسهالی بوده است، به نحوی که استفاده از این محلول مرگ ناشی از وبا را از ۵۰ درصد به یک درصد کاهش داده است.نحوه استفاده از این محلول آن است که باید بسته‌های ORS را در یک لیتر آب آشامیدنی حل کرد. این محلول باید همه روزه به صورت تازه تهیه و در مدت ۲۴ ساعت مصرف شود و محلول نباید جوشانده شود، در مکان‌هایی که دسترسی به ORS مقدور نیست، می‌توان ۵ گرم نمک و ۲۰ گرم شکر را در یک لیتر آب آشامیدنی حل و استفاده کرد.

اصول پیشگیری

مهم‌ترین اصل پیشگیری از این بیماری دفع مناسب پساب آلوده و ممانعت از نفوذ آن به منابع آب آشامیدنی است،

جوشاندن و کلر زدن آب برای جلوگیری از سرایت این بیماری لازم است. پرهیز از مصرف آب چشمه، رودخانه و آب چاه به خصوص در فصول انتقال بیماری یا همه گیری است.

استفاده از آب سالم جهت شست‌وشو، پخت و پز و آشامیدن و تولید یخ (یخ در فصول گرم یکی از راه های شایع انتقال آلودگی است)،

جوشاندن شیر یا آب مصرفی برای تهیه شیر خشک و شیشه پستانک شیرخواران. حتی الامکان برای این افراد از شیر مادر استفاده شود.

منبع : alodoctor

355
منتشر شده در273 روز پیش
بیماری آرتروز

مقاله ای کامل در مورد بیماری آرتروز

پرشین طب – مقالات پزشکی | به گزارش پرشین طب؛ یکی از بیماری های مفصلی بیماری آرتروز می باشد. این بیماری درمان قعطی ندارد ولی می توان با روش های مختلف تا حدودی زیادی مفاصل را انعطاف پذیر کرد. در این نوشته می خواهیم مقاله ای کامل در مورد بیماری آرتروز برای شما عزیزان ارائه دهیم. تمامی اطلاعات مفیدی که در مورد این بیماری وجود دارد سعی شده است در این مطلب گنجانده شود در صورت تمایل با پرشین طب همراه باشید.

آرتروز (Osteoarthritis)به معنی التهاب مفاصل است. التهاب یکی از واکنش های طبیعی بدن نسبت به بیماری ها و یا آسیب ها است و شامل ورم، درد، خشکی و گرفتگی می شود. التهاب هایی که برای مدت طولانی باقی می مانند و یا به صورت مکرر عود می کنند (از جمله در آرتروز) می توانند منجر به آسیب دیدن بافت های بدن شوند. مفصل جایی است که دو یا چند استخوان به هم وصل می شوند، مانند زانو و یا لگن. بخشی از استخوان که در مفصل با استخوان دیگر درگیر می شود با ماده ای اسفنجی به نام غضروف پوشیده شده است که باعث می شود استخوان به راحتی و بدون درد حرکت کند.

بیماری آرتروز

بیماری آرتروز

در مفاصل مایعی لغزنده به نام مایع سینوویال ترشح می شود که این ماده مفصل را تغذیه کرده و اصطکاک آن را کم می کند. استخوان ها با بافت های طناب مانند بسیار قوی به نام رباط به هم متصل می شوند. رباط ها به ثبات استخوان ها کمک می کنند. عضلات و تاندون ها نیز از مفاصل پشتیبانی کرده و باعث می شوند شما بتوانید حرکت کنید. در بیماری آرتروز، یک یا چند منطقه از یک مفصل ملتهب شده که باعث بروز درد، سفتی و گاهأ اختلالات حرکتی می شود. برخی از انواع آرتروز ها بر سایر بخش های بدن از جمله پوست و ارگان های داخلی تاثیر می گذارند.

آرتروز تا چه میزان شایع است؟

بیماری آرتروز بسیار شایع است. تخمین زده می شود که بیش از ۷۰ میلیون آمریکایی (یعنی از هر سه نفر یک نفر) به نوعی از ورم مفاصل و یا درد در مفاصل رنج می برند. آرتروز یکی از عمده دلایل از دست دادن زمان مفید کاری و یا حتی از کار افتادگی می باشد. بیماری آرتروز می تواند افراد را در هر سنی تحت تاثیر قرار دهد اما با این حال میزان شیوع آن در افراد مسن بیشتر است.

بیشتر بخوانید : بیماری آرتروز: علائم، درمان و پیشگیری

دلایل ابتلا به آرتروز

 افزایش وزن به دلیل فشار زیادی که به مفاصل وارد می کند می تواند منجر به آرتروز شود

چندین فاکتور وجود دارد که می‌توانند خطر ابتلا به آرتروز را افزایش دهند، این عوامل شامل:

• افزایش سن. خطر ابتلا به آرتروز با افزایش سن افزایش می‌یابد.

•  جنسیت. زنان بیشتر از مردان در خطر ابتلا به بیماری آرتروز قرار دارند.

• وراثت. بعضی از افراد بصورت مادرزاد دچار مشکلات استخوانی هستند، که خطر ابتلای آنها به آرتروز را افزایش می‌دهد.

•  آسیب دیدن مفاصل. زمانی که مفاصل هنگام ورزش و یا سایر تصادفات آسیب می‌بینند، خطر ابتلای مفصل آسیب دیده به آرتروز افزایش می‌یابد.

• چاقی. حمل وزن بیشتر توسط بدن باعث فشار بیش از حد بر مفاصل می‌شود که به نوعی منجر به بیماری آرتروز می شود.

• مشاغل خاص. اگر شغل افراد از نوعی است که باعث فشار مداوم برروی مفاصل می‌شود، خطر ابتلای شما به آرتروز افزایش می‌یابد.

• سایر بیماری‌ها. ابتلا به دیابت، کم کاری تیروئید، نقرس یا بیماری پاژه خطر ابتلا به آرتروز را افزایش می‌دهد.

بیماری آرتروز 1

بیماری آرتروز ۱

علائم آرتروز چه چیزهایی هستند؟

 آرتروز از انواع بیماری مزمن بوده که با گذر زمان شدیدتر می‌شود. بیش از ۱۰۰ نوع آرتروز وجود دارد. انواع مختلف آرتروز، علائم متفاوتی دارند و این علائم در افراد مختلف شدت های متفاوتی دارد. به طور کلی بیماری آرتروز هیچ علائمی را خارج از خود مفصل ایجاد نمی کند. برخی از انواع آرتروز می توانند باعث احساس خستگی، تب، بثورات جلدی و علائم التهاب مفصل شوند.

بیشتر بخوانید : به دنبال داروی جدید برای درمان آرتروز

علائم آرتروز یا التهاب مفصل به خودی خود می تواند شامل موارد زیر باشد:

¤ درد

¤ ورم

¤  سفتی

¤ حساسیت به لمس

¤ قرمزی

¤ داغ شدن

عوارض ابتلا به آرتروز

آرتروز از انواع بیماری مزمن بوده که با گذر زمان شدیدتر می‌شود. درد و خشکی مفاصل ممکن است آنقدر شدید شود که انجام کارهای روزانه را سخت کرده و یا ناممکن سازد. در موارد شدید آرتروز پزشکان ممکن است با جراحی تعویض مفصل بیماری را بهبود بخشند.

بیماری آرتروز 2

بیماری آرتروز ۲

تشخیص آرتروز چگونه است؟

 گاهی پزشک برای  تشخیص آرتروز، آزمایش خون، ادرار و یا مایع مفصلی تجویز کند

آرتروز معمولا با گرفتن یک شرح حال از علائم و یک معاینه پزشکی توسط پزشک تشخیص داده می شود. در برخی موارد برای تشخیص آرتروز از تکنیک های تصویر برداری نیز استفاده می شود. در برخی موارد پزشک ممکن است برای تشخیص برخی از انواع آرتروز برای شما آزمایش خون، ادرار و یا مایع مفصلی تجویز کند. این آزمایش ها می توانند به تعیین نوع آرتروز شما کنند. همچنین این آزمایش ها می توانند به رد کردن احتمال ابتلای شما به سایر بیماری های مشابه کمک کند.

درمان آرتروز

هرچند درمان کامل و شفادهنده‌ای برای آرتروز هنوز کشف نشده، اما با انجام بعضی از درمان‌ها می‌توان درد آرتروز را کاهش داده و انعطاف و حرکت را به مفاصل برگرداند، این درمان‌ها شامل:

♦ درمان دارویی برای آرتروز:

 داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی می‌توانند درد آرتروز را کاهش دهند. برای درمان درد آرتروز می‌توان از داروهای زیر استفاده کرد:

ο استامینوفن. استامینوفن می‌تواند درد آرتروز را کاهش دهد اما تاثیری برروی التهاب و ورم ندارد. مصرف بیش از حد استامینوفن می‌تواند باعث آسیب رساندن به کبد شود.

ο داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs ). این داروها می‌توانند درد و التهاب آرتروز را تا حدودی کاهش دهند، این داروها شامل ایبوپروفن، ناپروکسن و … می‌شوند. مصرف این داروها برای کاهش درد آرتروز ممکن است باعث ناراحتی معده، مشکلات قلبی، احساس صدا درگوش، مشکلات قلبی، خونریزی و مشکلات کبد و کلیه شوند. مصرف این داروها در افراد مسن می‌تواند خطرناک تر باشد.

ο داروهای مخدردار. در موارد شدید بیماری آرتروز، ممکن است داروهای مخدر دار تجویز شوند.

♦ درمان های غیر دارویی برای درمان آرتروز شامل:

ο فیزیوتراپی.

ο کار درمانی.

♦ استفاده از جراحی برای درمان آرتروز شامل:

ο استتومی (درمان آرتروز از طریق برش استخوان و جدا کردن و خارج کردن قسمتی از استخوان ).

ο تعویض مفاصل. در این روش درمان آرتروز، پزشک مفصل آسیب دیده را خارج کرده و با پروتزهای پلاستیکی و آهنی جایگزین می‌کند.

♦  درمان آرتروز با طب سنتی یا جایگزین:

استفاده از طب سوزنی برای کاهش درد آرتروز مفید است. این درمان ها برای کاهش درد آرتروز بجای درمان‌های دارویی استفاده می‌شوند که شامل:

¤ طب سوزنی. یکی از روشها برای کاهش درد آرتروز استفاده از طب سوزنی است. در واقع از طب سوزنی برای کاهش درد مفصل و بهبود عملکرد مفصل استفاده می‌شود.

¤ تای چی و یوگا. این درمان‌های ورزشی ممکن است بتوانند تاثیری بر درد آرتروز داشته باشند.

بیماری آرتروز 3

بیماری آرتروز ۳

♦ درمان خانگی آرتروز:

 استفاده از کمپرس های گرم در درمان خشکی مفصل و آرتروز موثر است. تغییر در سبک زندگی و استفاده از راهنمایی های زیر برای درمان خانگی آرتروز می‌تواند، در بهبود زندگی با آرتروز به شما کمک کند:

· استراحت. درصورتی که در مفاصل خود احساس درد و یا التهاب دارید سعی کنید بین ۱۲ تا ۲۴ ساعت به مفصل مربوطه استراحت دهید و فشار زیاد و مکرری به مفصل مربوط وارد نکنید.

·  ورزش. ورزش می‌تواند تحمل شما را بالا برده و با تقویت ماهیچه‌های دور مفاصل، مفاصل را پایدارتر کند و باعث کاهش درد آرتروز شود. ورزش های نرم از جمله پیاده‌روی، دوچرخه سواری و شنا می‌تواند به شما کمک کند. درصورتیکه موقع ورزش احساس درد جدیدی در سایر مفاصل کردید، بدانید که ورزش برای درمان آرتروز شما مناسب نبوده و یا بیش از حد به خود فشار آورده‌اید.

·کاهش وزن. کاهش وزن می تواند به بهبود آرتروز کمک کند. چاقی فشار روی مفاصل شما بخصوص مفاصل زانو و لگن را افزایش می‌دهد، با کاهش وزن می‌توان فشار برروی مفاصل را کاهش داده و درد شما را آرام‌تر کند.

·کمپرس. استفاده از کمپرس های سرد باعث کاهش درد و گرفتگی عضلات شده و استفاده از کمپرس های گرم در درمان خشکی مفصل و آرتروز موثر است. هردو کمپرس ها در درمان درد موثر هستند.

·استفاده از کرم‌های کاهش درد. این کرم ها و ژل ها که در داروخانه‌ها یافت می‌شوند، می‌توانند درد آرتروز را کاهش دهند.

·استفاده از وسایل کمکی. استفاده از وسایل کمکی می تواند برای کاهش درد آتروز موثر باشد زیرا این وسایل فشار را بر مفاصل کاهش داده و از این طریق درد را کاهش می‌دهند. این وسایل شامل عصا، واکر و … می‌باشد.

آیا می توان از آرتروز پیشگیری کرد؟

 برای پیشگیری از ابتلا به آرتروز ورزش کنید. هر چند پیشگیری از ابتلا به آرتروز امکان پذیر نیست اما می توانید با رعایت نکات زیر خطر ابتلا به بیماری آرتزوز را کم کنید:

° برای پیشگیری از آرتروز سعی کنید وزن متعادل داشته باشید.

° برای جلوگیری از ابتلا به آرتروز ورزش کنید. عضلات قوی می توانند حفاظت و حمایت بهتری از استخوان ها انجام دهند.

° برای پیشگیری از ابتلا به بیماری آرتروز در محیط کار از لوازم استاندارد استفاده کنید و سعی کنید در نشستن، ایستادن و بلند کردن اجسام از تکنیک ها و حالت های درست استفاده کنید.

° رژیم غذایی سالم داشته باشید. رژیم غذایی متعادل و مغذی می تواند به تقویت استخوان ها و عضلات کمک کند و از ابتلا به آرتروز پیشگیری کند.

منبع : beytoote

316
منتشر شده در306 روز پیش
ختنه کردن

مقاله ای کامل در مورد ختنه کردن

پرشین طب – مقالات پزشکی | به گزارش پرشین طب؛ ختنـه کردن در کشور ایران و بسیاری از کشورهای اسلامی دیگر انجام می شود. شاید در جاهای مختلف در رابطه با ختنه کردن فواید و مضرات زیادی ذکر شده باشد. در این نوشته ما سعی کرده ایم تا مقاله ای کامل در مورد ختنه کردن کودک برای شما قرار دهیم تا تمامی اطلاعات لازم را در یک مکان به صورت کامل داشته باشید و دیگر برای پیدا کردن اطلاعاتی در مورد ختنه کردن دچار دردسر نشوید ، با پرشین طب همراه باشید.

فواید ختنه

۱- پسران ختنه شده از بهداشت بالاترى برخوردارند.

۲- از عفونت هاى ادرارى و کلیوى پیشگیرى مى کند. کاهش عفونت وتورم دستگاه تناسلی.

۳- از بیمار هاى مقاربتى و احتمالاً سرایت فورى HIV جلوگیرى مى کند.

۴- سرطان دستگاه تناسلى در مردان ختنه شده کمتر از سرطان در مردان بدون ختنه است.

۵- زنانى که شوهرانشان ختنه شده اند کمتر در معرض ابتلا به سرطان دهانه رحم هستند.

۶- لذت بردن بیشتر از رابطه جنسى.

انجمن اطفال آمریکا تاکید کرده است که فواید ختنه آنقدر مشخص و صد درصد نیست که بتوان این عمل را به عنوان یک جراحی روتین برای همگان قرار داد ولی انجام آن را نفی نکرده است. مهمترین عوارض ختنه عفونت و خونریزی می باشد.ختنه مانند هر عمل چراحی عوارض یک عمل را دارد.

ختنه کردن

ختنه کردن

بهترین زمان ختنه کردن

اگر ختنه بعد از تولد یا در ماههای اول تولد انجام گیرد، اولا احتیاج به بیهوشی عمومی کودک نیست و با بی حسی موضعی انجام می‌گیرد. ثانیا هزینه زیادی برای خانواده نخواهد داشت. مخصوصا اگر بهداشت و نظافت بعد از عمل رعایت شود، محل ختنه زودتر التیام می‌یابد. اگر ختنه در ماههای اول تولد انجام نشود، در این صورت علاوه بر اینکه کودک را باید بیهوش کرد و ختنه نمود، هزینه‌ای بر خانواده تحمیل می‌گردد و اثر بد روانی نیز بر کودک می‌گذارد. چون او در سنین کودکی (بویژه ۲ تا ۳ سالگی) نسبت به حفظ آلت تناسلی خود حساسیت دارد و چه بسا ختنه را تنبیه پدر و مادر در حق خود می‌پندارد و این تصور کودک را آزرده می‌کند. مشکلی که ممکن است ختنه کردن در ماههای اول تولد بوجود آورد عبارت است از زخم شدن نوک سوراخ آلت که باید از پیدایش آن جلوگیری کرد. زخم شدن نوک سوراخ آلت نتیجه قنداق کردن نامناسب کودک است که موجب می‌شود آمونیاک تولید شده از ادرار کودک با مجرای ادرار در تماس نزدیک باشد.

روشهای مختلف ختنه کردن

۱) گذاشتن حلقه پلاستیکی

این روش ، روش متداول ختنه کردن است. بدین ترتیب که حلقه پلاستیکی را روی نوک آلت قرار می‌دهند و با نخ گره می‌زنند و ۵ تا ۷ روز آن را به همین حال نگاه می‌دارند. در نتیجه پوست جلو نخ سیاه می‌شود و با حلقه پلاستیکی می‌افتد. این روش را معمولا قبل از سه ماهگی بکار می‌برند.

۲) ختنه کردن با روش بریدن و دوختن

در صورتیکه عمل ختنه در یکی دو ماه اول صورت نگیرد، جراح بعد از سه ماهگی با روش بریدن و دوختن ختنه را انجام می‌دهد. بعد از انجام ختنه محل باید به دقت نظارت گردد. اگر از محل ختنه چند قطره خون خارج شود، مهم نیست. ولی اگر خونریزی زیاد باشد باید هر چه زودتر به پزشک اطلاع داده شود تا از خونریزی جلوگیری نماید. در صورت مشاهده ترشحات سیتوزنگ در محل بریدن ختنه ، مادر باید محل را با آب و صابون بشوید و درمعرض هوا قرار دهد.

در چه مواردی نباید نوزاد را ختنه کرد:

» اگر تنه آلت نوزاد در سطح پوست عانه قرار گرفته و درحقیقت آلت نوزاد در چربی عانه فرو رفته باشد.

» اگر آلت نوزاد بسیار کوچک باشد، یعنی کمتر از ۲٫۵ سانتیمتر طول داشته باشد (آلت نوزاد سالم بین ۲٫۸ تا ۴ سانتیمتر می‌باشد).

» اگر پیشابراه به جای نوک آلت در زیر سر یا تنه آلت قرار گرفته باشد و پوست ختنه کامل تشکیل نشده باشد (مردم به این حالت می‌گویند که نوزاد ختنه شده به دنیا آمده است). این وضع یک نوع نابهنجاری است و نوزاد به جای ادرار کردن به جلو به زیر ادرار می‌کند، در چنین موارد کودک را نباید ختنه کرد بلکه باید در ۱۸ ماهگی با عمل جراحی خاص آلت او را ترمیم نمود.

برای انجام ختنه فرزند دلبندتان:

۱ ) انجام آن توسط یک پزشک ماهر

۲ ) انجام آن در بیمارستان مجهز را در نظر داشته باشید

مراقبت از کودک ختنه شده

آلت تناسلی کودک بعد از ختنه قرمز و متورم می شود و تا ۲۴ ساعت هم ممکن است خونریزی داشته باشد

اقدامات:

۱) پوشک کودک را به محض کثیف شدن تعویض کنید

۲) روزانه ناحیه مورد نظر را به آرامی با آب تمیز کنید

۳) از یک پماد آنتی بیوتیک بمدت ۳تا ۴ روز استفاده کنید

۴) از صابون,پودر,لوسیون وهر ماده دیگر تا خوب شدن کامل استفاده نکنید

۵) تا بهبودی کامل کودک را حمام نبرید

در بعضی مقالات تاکید شده بعد از افتادن پانسمان اولیه می توان کودک راحمام کرد و برای بهبود سریعتر مقداری نمک در وان کودک بریزید ولی از هیچ ماده ضدعفونی دیگر در آب استفاده نکنید . نخ بخیه معمولا طی ۷ تا۱۰ روز جذب می شود .اگر از حلقه استفاده شود حداکثر تا یک هفته خودبخود می افتد. اگر خونریزی و یا ترشحات از آلت تناسلی ادامه پیدا کرد سر آلت تناسلی آبی و یا سیاه شد جریان ادرار کاهش پیدا کرد حتما با پزشک خود تماس بگیرید

عوارض ختنه

ختنه باید توسط پزشک با تجربه انجام گیرد و پزشک باید توصیه‌های بهداشتی بعد از ختنه را به مادر تذکر دهد. اگر پزشک در عمل دقت نماید، معمولا ختنه کردن عوارضی ندارد. ولی ممکن است پزشک پوست را کمتر یا زیادتر از معمول ببرد و بردارد و لذا آلت ناشکل گردد و والدین خشنود نباشند. ولی مهم نیست و با بزرگ شدن کودک شکل طبیعی خواهد داشت. عارضه مهم خونریزی شدید است. همچنین امکان دارد پزشک سر آلت را ببرد و این بسیار به ندرت اتفاق می‌افتد.

ورم پوست غلاف سر آلت و چسبندگی آن

اگر ختنه در زمان خود انجام نگیرد یا بهداشت دستگاه تناسلی نوزاد یا شیرخوار رعایت نشود، پوست غلاف سر آلت باریک و تنگ می‌گردد و کودک به سختی و با فشار ادرار می‌کند. این حالت را فیموزیس می‌نامند. در چنین حالتی باید به دستورهای بهداشتی عمل شود و هر چه زودتر کودک ختنه گردد. اگر ختنه در ماههای اول انجام نگیرد، ترشحات سفید رنگی زیر پوست غلاف آلت بوجود می‌آید که این ترشحات چرک نیست و مادر می‌تواند آن را هنگام حمام کردن پاک و تمیز نماید. اگر ختنه در ماههای اول انجام نگیرد مادر باید کودک را نپیچد و شلوار آزاد به پای کودک نماید و در هنگام حمام کردن پوست غلاف آلت را تا آنجایی که امکان دارد به طرف بالا بکشد و باز کند و آن را تمیز نماید.

علایم عفونت:

۱) تب

۲) ترشحات بد بو

۳)افزایش قرمزی و تورم

باید ها و نبایدها

نوزاد پسر هرچه سریع‌تر باید ختنه شود ولی نباید در ۲۴ ساعت اول بعد از تولد این کار را کرد. علت این فاصله زمانی هم حصول اطمینان از سلامت نوزاد است. این ۲۴ ساعت، این امکان را فراهم می کند که نقایص و بیماری‌هایی که در آنها نباید ختنه انجام شود، شناسایی شوند. در بیماری‌های اختلالات خونریزی دهنده مثل هموفیلی، نباید ختنه انجام شود. البته در اختلالات مادرزادی دستگاه ادراری – تناسلی هم نباید نوزاد ختنه شود. مهم‌ترین این اختلالات مادرزادی، هایپوسپادیازیس است که در آن سوراخ مجرای ادراری در زیر آلت تناسلی قرار دارد و چون بعدها در ترمیم این اختلال به پوست ختنه گاه احتیاج پیدا می شود، نوزاد نباید ختنه شود.خود عمل ختنه کردن می تواند در برخی موارد عوارضی به همراه داشته باشد. این عوارض معمولاً در کمتر از ۱ درصد موارد دیده می‌شوند و شایع‌ترین آنها عبارتند از : عفونت محل زخم، خونریزی زیاد، عدم برداشتن کافی پوست و پل پوستی. پل پوستی، در واقع قسمتی از پوست تنه آلت تناسلی مذکر است که به سر آلت تناسلی می چسبد.

البته ختنه می تواند باعث ایجاد التهاب و تنگی سوراخ ادراری شود که علت آن هنوز به درستی معلوم نیست. بریده شدن قسمتی از آلت تناسلی هم یکی از عوارض ختنه کردن است که در برخی از روش‌های انجام ختنه دیده می‌شود.

سوال شما

آقای دکتر برای من همیشه این سوال مطرح بوده که خداوند که ما را خلق کرده است با پوست ختنه گاه خلق کرده است و اگر خودش لازم میدانست خوب ما را بصورت ختنه شده خلق میکرد. یعنی خداوندی که احسن الخالقین است صلاح دانسته بوده که ما را به همین صورتی که به دنیا می آییم خلق کند. میخواستم بدانم آیا از لحاظ علمی این ختنه شدن باعث مشکل جنسی خاصی برای مردان نمیشود؟ با تشکر

پاسخ ما

دوست عزیز سوال مطرح شده از طرف شما دارای یک بعد اخلاقی و یک بعد علمی است. در مورد اینکه آیا ما بصورت اخلاقی اجازه داریم بدون کسب اجازه از طرف او اقدام به تغییر شکل اندام یک موجود زنده کنیم مسئله مهمی است که بنظر میرسد کمتر درباره آن فکر یا صحبت شده است. ختنه کردن یک پسربچه یا یک دختربچه عملی است که بدون اجازه وی انجام میشود. در واقع اصولاً کسب اجازه از سوی یک بچه نابالغ هیچ معنای عقلایی ندارد. بنا به اعتقاد یهودیان ختنه کردن پسربچه ها نشانه ای از پیمان آنان با خداوند بوده است که به امر خداوند به ابراهیم و از زمان او انجام میشده است. ظاهراً مسلمانان این سنت را از یهودیان اخذ کرده اند. در مورد ختنه دختربچه و پیشینه تاریخی آن آن اطلاعات چندان دقیقی نداریم اما این کار از زمان پیش از اسلام در میان اقوام و قبایل مختلف رایج بوده است. در مورد این که ختنه کردن یک عمل اخلاقی هست یا نه نیاز به یک بحث گسترده تر دارد که اینجا منظور ما نیست و میتوان آن را از منظرهای مختلف به نقد و چالش کشید. آنچه مسلم است این است که ختنه کردن دختران که آن را با تاکید مثله کردن یا Female Genital Mutilation می نامند عملی است که منجر به عوارض جدی درازمدت و برگشت ناپذیر در توانایی های جنسی زنان میشود و بعنوان یک جرم و امر غیرقانونی در بسیاری از کشورها میتواند مورد توجه و تعقیب قرار گیرد. از این لحاظ در مورد دختران بدون هیچ شکی میتوان آن را یک عمل غیراخلاقی نامید.

آیا ختنه شدن از نظر علمی تاثیری در بهبود رابطه جنسی دارد؟

اما در مورد تاثیر ختنه در توانایی های جنسی مردان اخیراً توسط دانشگاه جان هاپکینز بررسی صورت گرفته است. طی مصاحبه با ۵۰۰۰ مرد اوگاندایی که نیمی از آنها ختنه نشده بودند بر اساس این تحقیق از نظر کمیت و کیفیت رابطه جنسی تفاوت محسوسی بین دو گروه وجود نداشت. در واقع طبق یک تحقیق قبلی آمار ابتلا به ایدز در ختنه شده ها ۵۰ درصد کمتر از ختنه نشده هاست. البته نگرانی هایی از بابت احتمال خطر ختنه شدن در کاهش کمی و کیفی رابطه جنسی وجود داشت که این تحقیق در پاسخ به این نگرانی ها انجام شده بود.

منبع : pezeshkan

442
منتشر شده در327 روز پیش
صفحه 1 از 3512345...102030...قبلی »